{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259146"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259146","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The Role of Astrocytes In Parkinson’s Disease: A Cellular And Molecular Study","abstract":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και προσβάλλει περίπου το 1% των ατόμων άνω των 60 ετών. Οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν τόσο κινητικά συμπτώματα, όπως τρόμο, ακαμψία, αστάθεια στάσης και ακινησία/βραδυκινησία, όσο και μη κινητικά συμπτώματα, όπως άνοια, υποσμία και διαταραχές ύπνου. Η ΝΠ είναι μέχρι σήμερα ανίατη, πιθανότατα λόγω της ελλιπούς κατανόησης των μηχανισμών της νόσου σε σχέση με την μη πρόσβαση σε ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό και την ανεπαρκή συνάφεια των ζωικών μοντέλων. Τα αστροκύτταρα αποτελούν έναν ειδικό κυτταρικό πληθυσμό του εγκεφάλου που έχει προσελκύσει πρόσφατα την προσοχή των ερευνητών για την κρίσιμη συμμετοχή τους στη φυσιολογία και την παθολογία. Για να εξετάσουμε τον ρόλο των αστροκυττάρων ιδιαίτερα στην ΝΠ και να εντοπίσουμε πιθανούς νέους στόχους για τον σχεδιασμό θεραπείας, στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε μια πρόσφατα αναπτυχθείσα μέθοδο για τη δημιουργία αστροκυττάρων ειδικά για τον ασθενή με τη χρήση βιοψιών δέρματος από ασθενείς με ΝΠ και τα συγκρίναμε με αστροκύτταρα που δημιουργήθηκαν από υγιή δότη. Τα αστροκύτταρα με ΝΠ εμφάνισαν διακριτά παθολογικά χαρακτηριστικά που εμπλέκονται στη λειτουργία τους, υποδηλώνοντας κυτταρικά ελλείμματα που σχετίζονται με την παθολογία της ΝΠ, όπως δυσλειτουργία του συστήματος ελέγχου της ποιότητας των πρωτεϊνών. Προσδοκούμε ότι τα δεδομένα μας θα παράσχουν νέες πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή της δυσλειτουργίας των αστροκυττάρων στην παθογένεια της νόσου Πάρκινσον και η πειραματική μας πλατφόρμα θα μπορούσε τελικά να χρησιμεύσει ως μια νέα πλατφόρμα δοκιμής φαρμάκων.","abstract_html":"Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και προσβάλλει περίπου το 1% των ατόμων άνω των 60 ετών. Οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν τόσο κινητικά συμπτώματα, όπως τρόμο, ακαμψία, αστάθεια στάσης και ακινησία/βραδυκινησία, όσο και μη κινητικά συμπτώματα, όπως άνοια, υποσμία και διαταραχές ύπνου. Η ΝΠ είναι μέχρι σήμερα ανίατη, πιθανότατα λόγω της ελλιπούς κατανόησης των μηχανισμών της νόσου σε σχέση με την μη πρόσβαση σε ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό και την ανεπαρκή συνάφεια των ζωικών μοντέλων. Τα αστροκύτταρα αποτελούν έναν ειδικό κυτταρικό πληθυσμό του εγκεφάλου που έχει προσελκύσει πρόσφατα την προσοχή των ερευνητών για την κρίσιμη συμμετοχή τους στη φυσιολογία και την παθολογία. Για να εξετάσουμε τον ρόλο των αστροκυττάρων ιδιαίτερα στην ΝΠ και να εντοπίσουμε πιθανούς νέους στόχους για τον σχεδιασμό θεραπείας, στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε μια πρόσφατα αναπτυχθείσα μέθοδο για τη δημιουργία αστροκυττάρων ειδικά για τον ασθενή με τη χρήση βιοψιών δέρματος από ασθενείς με ΝΠ και τα συγκρίναμε με αστροκύτταρα που δημιουργήθηκαν από υγιή δότη. Τα αστροκύτταρα με ΝΠ εμφάνισαν διακριτά παθολογικά χαρακτηριστικά που εμπλέκονται στη λειτουργία τους, υποδηλώνοντας κυτταρικά ελλείμματα που σχετίζονται με την παθολογία της ΝΠ, όπως δυσλειτουργία του συστήματος ελέγχου της ποιότητας των πρωτεϊνών. Προσδοκούμε ότι τα δεδομένα μας θα παράσχουν νέες πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή της δυσλειτουργίας των αστροκυττάρων στην παθογένεια της νόσου Πάρκινσον και η πειραματική μας πλατφόρμα θα μπορούσε τελικά να χρησιμεύσει ως μια νέα πλατφόρμα δοκιμής φαρμάκων.","abstract_has_math":false,"creators":["Πάσχου Χριστίνα","Paschou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259146"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259146","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259146","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259146","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259146","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πάσχου Χριστίνα","Paschou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259146"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και προσβάλλει περίπου το 1% των ατόμων άνω των 60 ετών. Οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν τόσο κινητικά συμπτώματα, όπως τρόμο, ακαμψία, αστάθεια στάσης και ακινησία/βραδυκινησία, όσο και μη κινητικά συμπτώματα, όπως άνοια, υποσμία και διαταραχές ύπνου. Η ΝΠ είναι μέχρι σήμερα ανίατη, πιθανότατα λόγω της ελλιπούς κατανόησης των μηχανισμών της νόσου σε σχέση με την μη πρόσβαση σε ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό και την ανεπαρκή συνάφεια των ζωικών μοντέλων. Τα αστροκύτταρα αποτελούν έναν ειδικό κυτταρικό πληθυσμό του εγκεφάλου που έχει προσελκύσει πρόσφατα την προσοχή των ερευνητών για την κρίσιμη συμμετοχή τους στη φυσιολογία και την παθολογία. Για να εξετάσουμε τον ρόλο των αστροκυττάρων ιδιαίτερα στην ΝΠ και να εντοπίσουμε πιθανούς νέους στόχους για τον σχεδιασμό θεραπείας, στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε μια πρόσφατα αναπτυχθείσα μέθοδο για τη δημιουργία αστροκυττάρων ειδικά για τον ασθενή με τη χρήση βιοψιών δέρματος από ασθενείς με ΝΠ και τα συγκρίναμε με αστροκύτταρα που δημιουργήθηκαν από υγιή δότη. Τα αστροκύτταρα με ΝΠ εμφάνισαν διακριτά παθολογικά χαρακτηριστικά που εμπλέκονται στη λειτουργία τους, υποδηλώνοντας κυτταρικά ελλείμματα που σχετίζονται με την παθολογία της ΝΠ, όπως δυσλειτουργία του συστήματος ελέγχου της ποιότητας των πρωτεϊνών. Προσδοκούμε ότι τα δεδομένα μας θα παράσχουν νέες πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή της δυσλειτουργίας των αστροκυττάρων στην παθογένεια της νόσου Πάρκινσον και η πειραματική μας πλατφόρμα θα μπορούσε τελικά να χρησιμεύσει ως μια νέα πλατφόρμα δοκιμής φαρμάκων.","Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder after Alzheimer’s disease (AD), affecting approximately 1% of people above 60. The clinical manifestations of PD include both motor symptoms such as tremor, rigidity, postural instability, and akinesia/bradykinesia and non-motor symptoms, such as dementia, hyposmia, and sleep disorders. PD is to date incurable, likely due to incomplete understanding of the disease mechanisms in relation with inaccessibility of the human brain tissue and inadequate relevance of animal models. Astrocytes comprise a specific cell population of the brain that has recently attracted researchers’ attention for their critical participation in physiology and pathology. To examine the role of astrocytes particularly in PD and identify putative novel targets for treatment design, in this study we used a recently developed method to generate patient-specific astrocytes by using skin biopsies from PD patients and compared them with astrocytes generated from a healthy donor. PD astrocytes displayed distinct pathological characteristics implicated in their function suggesting cellular deficits related with PD pathology, such as protein quality control system dysfunction. We anticipate that our data will provide novel insight into the contribution of astrocytes’ malfunction in PD pathogenesis and our experimental setup could ultimately serve as a new drug-testing platform."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The Role of Astrocytes In Parkinson’s Disease: A Cellular And Molecular Study"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πάσχου Χριστίνα","Paschou Christina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροεκφυλιστική διαταραχή μετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ (ΝΑ) και προσβάλλει περίπου το 1% των ατόμων άνω των 60 ετών. Οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου περιλαμβάνουν τόσο κινητικά συμπτώματα, όπως τρόμο, ακαμψία, αστάθεια στάσης και ακινησία/βραδυκινησία, όσο και μη κινητικά συμπτώματα, όπως άνοια, υποσμία και διαταραχές ύπνου. Η ΝΠ είναι μέχρι σήμερα ανίατη, πιθανότατα λόγω της ελλιπούς κατανόησης των μηχανισμών της νόσου σε σχέση με την μη πρόσβαση σε ανθρώπινο εγκεφαλικό ιστό και την ανεπαρκή συνάφεια των ζωικών μοντέλων. Τα αστροκύτταρα αποτελούν έναν ειδικό κυτταρικό πληθυσμό του εγκεφάλου που έχει προσελκύσει πρόσφατα την προσοχή των ερευνητών για την κρίσιμη συμμετοχή τους στη φυσιολογία και την παθολογία. Για να εξετάσουμε τον ρόλο των αστροκυττάρων ιδιαίτερα στην ΝΠ και να εντοπίσουμε πιθανούς νέους στόχους για τον σχεδιασμό θεραπείας, στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε μια πρόσφατα αναπτυχθείσα μέθοδο για τη δημιουργία αστροκυττάρων ειδικά για τον ασθενή με τη χρήση βιοψιών δέρματος από ασθενείς με ΝΠ και τα συγκρίναμε με αστροκύτταρα που δημιουργήθηκαν από υγιή δότη. Τα αστροκύτταρα με ΝΠ εμφάνισαν διακριτά παθολογικά χαρακτηριστικά που εμπλέκονται στη λειτουργία τους, υποδηλώνοντας κυτταρικά ελλείμματα που σχετίζονται με την παθολογία της ΝΠ, όπως δυσλειτουργία του συστήματος ελέγχου της ποιότητας των πρωτεϊνών. Προσδοκούμε ότι τα δεδομένα μας θα παράσχουν νέες πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή της δυσλειτουργίας των αστροκυττάρων στην παθογένεια της νόσου Πάρκινσον και η πειραματική μας πλατφόρμα θα μπορούσε τελικά να χρησιμεύσει ως μια νέα πλατφόρμα δοκιμής φαρμάκων.","Parkinson’s disease (PD) is the second most common neurodegenerative disorder after Alzheimer’s disease (AD), affecting approximately 1% of people above 60. The clinical manifestations of PD include both motor symptoms such as tremor, rigidity, postural instability, and akinesia/bradykinesia and non-motor symptoms, such as dementia, hyposmia, and sleep disorders. PD is to date incurable, likely due to incomplete understanding of the disease mechanisms in relation with inaccessibility of the human brain tissue and inadequate relevance of animal models. Astrocytes comprise a specific cell population of the brain that has recently attracted researchers’ attention for their critical participation in physiology and pathology. To examine the role of astrocytes particularly in PD and identify putative novel targets for treatment design, in this study we used a recently developed method to generate patient-specific astrocytes by using skin biopsies from PD patients and compared them with astrocytes generated from a healthy donor. PD astrocytes displayed distinct pathological characteristics implicated in their function suggesting cellular deficits related with PD pathology, such as protein quality control system dysfunction. We anticipate that our data will provide novel insight into the contribution of astrocytes’ malfunction in PD pathogenesis and our experimental setup could ultimately serve as a new drug-testing platform."],"dc:identifier":["uoadl:3259146","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259146"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["The Role of Astrocytes In Parkinson’s Disease: A Cellular And Molecular Study"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z"}