{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259736"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259736","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Conditionality as an Instrument for Ensuring Respect for the Rule of Law in the EU?","abstract":"Η παρούσα Διπλωματική Εργασία περιλαμβάνει μια νομική ανάλυση σχετικά με το κατά πόσον η αιρεσιμότητα αποτελεί μέσο για τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων αποφάσεων του ΔΕΕ σχετικά με τον κανονισμό για την αιρεσιμότητα, καθώς και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας. Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η ΕΕ προσπαθεί να αποτρέψει την προοδευτική αποδημοκρατικοποίηση και τη μη τήρηση του κράτους δικαίου και να πείσει τα κράτη μέλη να δράσουν μέσω των διαλόγων και των επανειλημμένα επικαιροποιημένων εργαλείων της για το κράτος δικαίου. Ωστόσο, καμία από τις ενέργειές της δεν ήταν επιτυχής, καθώς οι μηχανισμοί αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί λόγω πολλών εμποδίων, όπως οι διαδικαστικοί τους κανόνες, οι προτιμήσεις των κρατών μελών και οι κομματικές πολιτικές. Ο - κάποτε ως \"πυρηνική\" βόμβα της ΕΕ περιγραφόμενος - μηχανισμός του άρθρου 7 ΣΕΕ έφτασε στα διαδικαστικά αλλά και νομικά του όρια και έδειξε έλλειψη αξιόπιστων κυρώσεων. Έτσι, η εργαλειοθήκη της ΕΕ για το Κράτος Δικαίου δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική, αλλά μάλλον έκανε την ΕΕ να φανεί ανίκανη να ενεργήσει με συνέπεια ή ανίκανη να ενεργήσει καθόλου. Ως εκ τούτου, η διατριβή αναλύει σε ένα πρώτο μέρος, σε ποιο βαθμό η έννοια της αιρεσιμότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικό μέσο διασφάλισης του Κράτους Δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ποιον τρόπο θα συμβάλει στη διατήρηση των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης και στην αποτροπή αυταρχικών τάσεων στο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας σκιαγραφεί τις τρέχουσες προκλήσεις του κράτους δικαίου, τις ελλείψεις των υφιστάμενων μηχανισμών διασφάλισής του, καθώς και τη διαδικασία εφαρμογής του νέου κανονισμού. Η διατριβή θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του νέου μηχανισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) σχετικά με τη νομιμότητα του Κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Σε ένα δεύτερο μέρος, ο συγγραφέας αναλύει το ερώτημα, σε ποιο βαθμό η εφαρμογή του μηχανισμού της αιρεσιμότητας μπορεί να θεωρηθεί και ως πρόκληση για το κράτος δικαίου, καθώς η μακρόχρονη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη νομοθετική διαδικασία έχει αναπτύξει νέους -(μη)νομικούς, ή στην καλύτερη περίπτωση δημιουργικούς- δρόμους και χαρακτηρίζεται από συμβιβασμούς μεταξύ των διαφόρων εμπλεκόμενων φορέων. Επιπλέον, το δεύτερο μέρος της διατριβής εξετάζει τα ελλείμματα του μηχανισμού αιρεσιμότητας και τις προκλήσεις του στο πλαίσιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Επίσης, η διατριβή διερωτάται αν το ΔΕΕ χρησιμοποίησε την τελευταία και πρώτη του απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του κανονισμού για την αιρεσιμότητα για να θέσει σαφή όρια στη χρήση της έννοιας της αιρεσιμότητας στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ. Τέλος, ο συγγραφέας δίνει μια επισκόπηση των τελευταίων εξελίξεων στο πλαίσιο της πρώτης εφαρμογής του κανονισμού στην.","abstract_html":"Η παρούσα Διπλωματική Εργασία περιλαμβάνει μια νομική ανάλυση σχετικά με το κατά πόσον η αιρεσιμότητα αποτελεί μέσο για τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων αποφάσεων του ΔΕΕ σχετικά με τον κανονισμό για την αιρεσιμότητα, καθώς και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας. Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η ΕΕ προσπαθεί να αποτρέψει την προοδευτική αποδημοκρατικοποίηση και τη μη τήρηση του κράτους δικαίου και να πείσει τα κράτη μέλη να δράσουν μέσω των διαλόγων και των επανειλημμένα επικαιροποιημένων εργαλείων της για το κράτος δικαίου. Ωστόσο, καμία από τις ενέργειές της δεν ήταν επιτυχής, καθώς οι μηχανισμοί αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί λόγω πολλών εμποδίων, όπως οι διαδικαστικοί τους κανόνες, οι προτιμήσεις των κρατών μελών και οι κομματικές πολιτικές. Ο - κάποτε ως &quot;πυρηνική&quot; βόμβα της ΕΕ περιγραφόμενος - μηχανισμός του άρθρου 7 ΣΕΕ έφτασε στα διαδικαστικά αλλά και νομικά του όρια και έδειξε έλλειψη αξιόπιστων κυρώσεων. Έτσι, η εργαλειοθήκη της ΕΕ για το Κράτος Δικαίου δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική, αλλά μάλλον έκανε την ΕΕ να φανεί ανίκανη να ενεργήσει με συνέπεια ή ανίκανη να ενεργήσει καθόλου. Ως εκ τούτου, η διατριβή αναλύει σε ένα πρώτο μέρος, σε ποιο βαθμό η έννοια της αιρεσιμότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικό μέσο διασφάλισης του Κράτους Δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ποιον τρόπο θα συμβάλει στη διατήρηση των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης και στην αποτροπή αυταρχικών τάσεων στο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας σκιαγραφεί τις τρέχουσες προκλήσεις του κράτους δικαίου, τις ελλείψεις των υφιστάμενων μηχανισμών διασφάλισής του, καθώς και τη διαδικασία εφαρμογής του νέου κανονισμού. Η διατριβή θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του νέου μηχανισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) σχετικά με τη νομιμότητα του Κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Σε ένα δεύτερο μέρος, ο συγγραφέας αναλύει το ερώτημα, σε ποιο βαθμό η εφαρμογή του μηχανισμού της αιρεσιμότητας μπορεί να θεωρηθεί και ως πρόκληση για το κράτος δικαίου, καθώς η μακρόχρονη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη νομοθετική διαδικασία έχει αναπτύξει νέους -(μη)νομικούς, ή στην καλύτερη περίπτωση δημιουργικούς- δρόμους και χαρακτηρίζεται από συμβιβασμούς μεταξύ των διαφόρων εμπλεκόμενων φορέων. Επιπλέον, το δεύτερο μέρος της διατριβής εξετάζει τα ελλείμματα του μηχανισμού αιρεσιμότητας και τις προκλήσεις του στο πλαίσιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Επίσης, η διατριβή διερωτάται αν το ΔΕΕ χρησιμοποίησε την τελευταία και πρώτη του απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του κανονισμού για την αιρεσιμότητα για να θέσει σαφή όρια στη χρήση της έννοιας της αιρεσιμότητας στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ. Τέλος, ο συγγραφέας δίνει μια επισκόπηση των τελευταίων εξελίξεων στο πλαίσιο της πρώτης εφαρμογής του κανονισμού στην.","abstract_has_math":false,"creators":["Resch Renee"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259736"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259736","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259736","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259736","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259736","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Resch Renee"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259736","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259736"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα Διπλωματική Εργασία περιλαμβάνει μια νομική ανάλυση σχετικά με το κατά πόσον η αιρεσιμότητα αποτελεί μέσο για τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων αποφάσεων του ΔΕΕ σχετικά με τον κανονισμό για την αιρεσιμότητα, καθώς και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας. Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η ΕΕ προσπαθεί να αποτρέψει την προοδευτική αποδημοκρατικοποίηση και τη μη τήρηση του κράτους δικαίου και να πείσει τα κράτη μέλη να δράσουν μέσω των διαλόγων και των επανειλημμένα επικαιροποιημένων εργαλείων της για το κράτος δικαίου. Ωστόσο, καμία από τις ενέργειές της δεν ήταν επιτυχής, καθώς οι μηχανισμοί αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί λόγω πολλών εμποδίων, όπως οι διαδικαστικοί τους κανόνες, οι προτιμήσεις των κρατών μελών και οι κομματικές πολιτικές. Ο - κάποτε ως \"πυρηνική\" βόμβα της ΕΕ περιγραφόμενος - μηχανισμός του άρθρου 7 ΣΕΕ έφτασε στα διαδικαστικά αλλά και νομικά του όρια και έδειξε έλλειψη αξιόπιστων κυρώσεων. Έτσι, η εργαλειοθήκη της ΕΕ για το Κράτος Δικαίου δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική, αλλά μάλλον έκανε την ΕΕ να φανεί ανίκανη να ενεργήσει με συνέπεια ή ανίκανη να ενεργήσει καθόλου. Ως εκ τούτου, η διατριβή αναλύει σε ένα πρώτο μέρος, σε ποιο βαθμό η έννοια της αιρεσιμότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικό μέσο διασφάλισης του Κράτους Δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ποιον τρόπο θα συμβάλει στη διατήρηση των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης και στην αποτροπή αυταρχικών τάσεων στο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας σκιαγραφεί τις τρέχουσες προκλήσεις του κράτους δικαίου, τις ελλείψεις των υφιστάμενων μηχανισμών διασφάλισής του, καθώς και τη διαδικασία εφαρμογής του νέου κανονισμού. Η διατριβή θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του νέου μηχανισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) σχετικά με τη νομιμότητα του Κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Σε ένα δεύτερο μέρος, ο συγγραφέας αναλύει το ερώτημα, σε ποιο βαθμό η εφαρμογή του μηχανισμού της αιρεσιμότητας μπορεί να θεωρηθεί και ως πρόκληση για το κράτος δικαίου, καθώς η μακρόχρονη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη νομοθετική διαδικασία έχει αναπτύξει νέους -(μη)νομικούς, ή στην καλύτερη περίπτωση δημιουργικούς- δρόμους και χαρακτηρίζεται από συμβιβασμούς μεταξύ των διαφόρων εμπλεκόμενων φορέων. Επιπλέον, το δεύτερο μέρος της διατριβής εξετάζει τα ελλείμματα του μηχανισμού αιρεσιμότητας και τις προκλήσεις του στο πλαίσιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Επίσης, η διατριβή διερωτάται αν το ΔΕΕ χρησιμοποίησε την τελευταία και πρώτη του απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του κανονισμού για την αιρεσιμότητα για να θέσει σαφή όρια στη χρήση της έννοιας της αιρεσιμότητας στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ. Τέλος, ο συγγραφέας δίνει μια επισκόπηση των τελευταίων εξελίξεων στο πλαίσιο της πρώτης εφαρμογής του κανονισμού στην.","This Thesis embraces a legal analysis on the question whether Conditionality is an instrument for ensuring the respect for the Rule of Law within the European Union, including the recent judgements of the CJEU on the Conditionality Regulation as well as the recent developments in the Case EU Commission v Hungary. Since over a decade, the EU has tried to prevent the progressive de-democratisation and non-observance of the Rule of Law and to persuade Member States to act by means of dialogues and its repeatedly updated Rule of Law tools. Yet, none of its actions has been successful as the mechanisms proved to be ineffective due to many obstacles, such as their procedural rules, Member State preferences and party politics. The – once as the EU´s “nuclear” bomb described – mechanism of Article 7 TEU reached its procedural as well as legal limits and showed a lack of credible sanctions. Thus, the EU´s Rule of Law toolbox has not proven to be effective, but rather made the EU appear incapable of acting consequently or incapable of acting at all. Therefore, the thesis analyzes in a first part, to what extent the concept of Conditionality can be used as an effective instrument of ensuring the Rule of Law within the European Union and in which way it will contribute to maintain the fundamental values of the Union and preventing autocratic tendencies in the future. In this context, the author outlines the current challenges of the Rule of Law, the deficits of the current mechanisms of ensuring it, as well as the implementation process of the new Regulation. The thesis will evaluate the effectiveness of the new mechanism, taking into account the recent judgements of the Court of Justice of the European Union (CJEU) on the legitimacy of the Conditionality Regulation. In a second part, the author analyses the question, to what extent the implementation of the Conditionality mechanism can also be seen as challenge to the Rule of Law as the long lasting and highly controversial legislative process has developed new – (non) legal, or at its best creative – pathways and is characterized by compromises between the different stakeholders. Moreover, the second part of the thesis examines the deficits of the Conditionality mechanism and its challenges in the context of democratic backsliding in the respective Member States. Also, the thesis questions if the CJEU used its latest and very first judgment on the legitimacy of the Conditionality Regulation to set out clear boundaries to the use of the concept of Conditionality under EU law. Last but not least, the author gives an overview of the latest developments in the context of the first application of the Regulation in the Case EU Commission v Hungary."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Conditionality as an Instrument for Ensuring Respect for the Rule of Law in the EU?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Resch Renee"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα Διπλωματική Εργασία περιλαμβάνει μια νομική ανάλυση σχετικά με το κατά πόσον η αιρεσιμότητα αποτελεί μέσο για τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων αποφάσεων του ΔΕΕ σχετικά με τον κανονισμό για την αιρεσιμότητα, καθώς και των πρόσφατων εξελίξεων στην υπόθεση Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ουγγαρίας. Εδώ και πάνω από μια δεκαετία, η ΕΕ προσπαθεί να αποτρέψει την προοδευτική αποδημοκρατικοποίηση και τη μη τήρηση του κράτους δικαίου και να πείσει τα κράτη μέλη να δράσουν μέσω των διαλόγων και των επανειλημμένα επικαιροποιημένων εργαλείων της για το κράτος δικαίου. Ωστόσο, καμία από τις ενέργειές της δεν ήταν επιτυχής, καθώς οι μηχανισμοί αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί λόγω πολλών εμποδίων, όπως οι διαδικαστικοί τους κανόνες, οι προτιμήσεις των κρατών μελών και οι κομματικές πολιτικές. Ο - κάποτε ως \"πυρηνική\" βόμβα της ΕΕ περιγραφόμενος - μηχανισμός του άρθρου 7 ΣΕΕ έφτασε στα διαδικαστικά αλλά και νομικά του όρια και έδειξε έλλειψη αξιόπιστων κυρώσεων. Έτσι, η εργαλειοθήκη της ΕΕ για το Κράτος Δικαίου δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική, αλλά μάλλον έκανε την ΕΕ να φανεί ανίκανη να ενεργήσει με συνέπεια ή ανίκανη να ενεργήσει καθόλου. Ως εκ τούτου, η διατριβή αναλύει σε ένα πρώτο μέρος, σε ποιο βαθμό η έννοια της αιρεσιμότητας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποτελεσματικό μέσο διασφάλισης του Κράτους Δικαίου εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με ποιον τρόπο θα συμβάλει στη διατήρηση των θεμελιωδών αξιών της Ένωσης και στην αποτροπή αυταρχικών τάσεων στο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό, ο συγγραφέας σκιαγραφεί τις τρέχουσες προκλήσεις του κράτους δικαίου, τις ελλείψεις των υφιστάμενων μηχανισμών διασφάλισής του, καθώς και τη διαδικασία εφαρμογής του νέου κανονισμού. Η διατριβή θα αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του νέου μηχανισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) σχετικά με τη νομιμότητα του Κανονισμού για την αιρεσιμότητα. Σε ένα δεύτερο μέρος, ο συγγραφέας αναλύει το ερώτημα, σε ποιο βαθμό η εφαρμογή του μηχανισμού της αιρεσιμότητας μπορεί να θεωρηθεί και ως πρόκληση για το κράτος δικαίου, καθώς η μακρόχρονη και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη νομοθετική διαδικασία έχει αναπτύξει νέους -(μη)νομικούς, ή στην καλύτερη περίπτωση δημιουργικούς- δρόμους και χαρακτηρίζεται από συμβιβασμούς μεταξύ των διαφόρων εμπλεκόμενων φορέων. Επιπλέον, το δεύτερο μέρος της διατριβής εξετάζει τα ελλείμματα του μηχανισμού αιρεσιμότητας και τις προκλήσεις του στο πλαίσιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Επίσης, η διατριβή διερωτάται αν το ΔΕΕ χρησιμοποίησε την τελευταία και πρώτη του απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα του κανονισμού για την αιρεσιμότητα για να θέσει σαφή όρια στη χρήση της έννοιας της αιρεσιμότητας στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ. Τέλος, ο συγγραφέας δίνει μια επισκόπηση των τελευταίων εξελίξεων στο πλαίσιο της πρώτης εφαρμογής του κανονισμού στην.","This Thesis embraces a legal analysis on the question whether Conditionality is an instrument for ensuring the respect for the Rule of Law within the European Union, including the recent judgements of the CJEU on the Conditionality Regulation as well as the recent developments in the Case EU Commission v Hungary. Since over a decade, the EU has tried to prevent the progressive de-democratisation and non-observance of the Rule of Law and to persuade Member States to act by means of dialogues and its repeatedly updated Rule of Law tools. Yet, none of its actions has been successful as the mechanisms proved to be ineffective due to many obstacles, such as their procedural rules, Member State preferences and party politics. The – once as the EU´s “nuclear” bomb described – mechanism of Article 7 TEU reached its procedural as well as legal limits and showed a lack of credible sanctions. Thus, the EU´s Rule of Law toolbox has not proven to be effective, but rather made the EU appear incapable of acting consequently or incapable of acting at all. Therefore, the thesis analyzes in a first part, to what extent the concept of Conditionality can be used as an effective instrument of ensuring the Rule of Law within the European Union and in which way it will contribute to maintain the fundamental values of the Union and preventing autocratic tendencies in the future. In this context, the author outlines the current challenges of the Rule of Law, the deficits of the current mechanisms of ensuring it, as well as the implementation process of the new Regulation. The thesis will evaluate the effectiveness of the new mechanism, taking into account the recent judgements of the Court of Justice of the European Union (CJEU) on the legitimacy of the Conditionality Regulation. In a second part, the author analyses the question, to what extent the implementation of the Conditionality mechanism can also be seen as challenge to the Rule of Law as the long lasting and highly controversial legislative process has developed new – (non) legal, or at its best creative – pathways and is characterized by compromises between the different stakeholders. Moreover, the second part of the thesis examines the deficits of the Conditionality mechanism and its challenges in the context of democratic backsliding in the respective Member States. Also, the thesis questions if the CJEU used its latest and very first judgment on the legitimacy of the Conditionality Regulation to set out clear boundaries to the use of the concept of Conditionality under EU law. Last but not least, the author gives an overview of the latest developments in the context of the first application of the Regulation in the Case EU Commission v Hungary."],"dc:identifier":["uoadl:3259736","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259736"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Conditionality as an Instrument for Ensuring Respect for the Rule of Law in the EU?"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z"}