{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259765"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259765","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση διατροφικών συνηθειών και αξιολόγηση ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νεφρική βλάβη","abstract":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) λαμβάνει επιδημικές διαστάσεις και ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από ΣΔ έχει τετραπλασιαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αποτελώντας την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου 1 στους 11 ενήλικες, παγκοσμίως, πάσχουν από ΣΔ με το 90% του συνόλου να έχει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2). Η διατροφική συμπεριφορά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΣΔτ2. Αν και η γενετική προδιάθεση καθορίζει εν μέρει την ατομική ευαισθησία για ανάπτυξη ΣΔτ2, μια ανθυγιεινή διατροφή και ένας καθιστικός τρόπος ζωής αποτελούν καθοριστικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. H Διαβητική Νεφροπάθεια (ΔΝ) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές του ΣΔ και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή μιας λεπτομερούς διατροφικής αξιολόγησης, η εκτίμηση της κατάστασης θρέψης και της διαιτητικής πρόσληψης ασθενών με ΣΔτ2 με ή χωρίς εγκατεστημένη νεφρική βλάβη. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 60 άτομα τα οποία χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 ασθενείς. Η πρώτη ομάδα (PTDM), περιλάμβανε 20 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού (Λήπτες Νεφρικού Μοσχεύματος, ΛΝΜ) και έπασχαν είτε από ΣΔτ2 πριν από την μεταμόσχευση, είτε από νεοεμφανιζόμενο ΣΔ μετά τη νεφρική μεταμόσχευση. Η δεύτερη ομάδα (DN) από 20 ασθενείς με ΣΔτ2 και νεφρική βλάβη και η τρίτη ομάδα (DM) ήταν η ομάδα των ασθενών που έπασχαν από ΣΔτ2 χωρίς έκπτωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR>60ml/min/1,73m2). Για την αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης τους εκτιμήθηκαν ανθρωπομετρικοί δείκτες (Δείκτης Μάζας Σώματος-ΒΜΙ, Δερματική Πτυχή Τρικεφάλου-TSF, περιφέρεια μυός μέσου βραχίονα – MAMC, επιφάνεια μυός μέσου βραχίονα-MAMA, περιφέρειες μέσης και ισχύων), δείκτες ανάλυσης σύστασης σώματος με την μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης-BIA (λιπώδης μάζα, μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, ενδοκυττάριο, εξωκυττάριο υγρό και αναλογία αυτών, σπλαγχνικό λίπος, γωνία φάσης, δείκτες υγείας των ιστών), μέτρηση βασικού μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας (BMR) με την μέθοδο της έμμεσης θεμιδομετρίας, βιοχημικοί και διατροφικοί δείκτες (ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων – FFQ, 3ήμερη ανάκληση 24ώρου) Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο Δείκτης Προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή (MedDietScore). Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος υπολογίστηκε στα 60±10 έτη και η εκπροσώπηση του ανδρικού φύλου ήταν σχεδόν τριπλάσια του γυναικείου. Η ομάδα των DM είχε σημαντικά υψηλότερες τιμές GFR αλλά και συστολικής και διαστολικής πίεσης. Όσον αφορά τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών ανά ομάδα υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές του BMI αλλά και για την περιφέρεια ισχύων. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των ασθενών DM έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με τους ασθενείς PTDM (p=0,031). Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές για την περιφέρεια ισχύων για τους ασθενείς DM έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.033). Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DN ασθενών είχε σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση άπαχων γαλακτοκομικών, τόσο συγκριτικά με τους DM ασθενείς όσο και με τους PTDM ασθενείς (p=0.001) και για τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντικά χαμηλότερη κατανάλωση λαχανικών για την ομάδα των PTDM τόσο συγκριτικά με τους ασθενείς DM (p=0.036) όσο και συγκριτικά με τους ασθενείς DN (p=0.022) και σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση γλυκισμάτων για τους DN ασθενείς έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.029). Σύμφωνα με τη μέθοδο ανάλυσης σύστασης σώματος προέκυψε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών για καμία από τις εξεταζόμενες παραμέτρους (λιπώδης και μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, συνολικά υγρά σώματος, εξωκυττάριο και ενδοκυττάριο υγρό, δείκτης διατροφής και κυτταρικής υγείας, σπλαγχνικό λίπος, βασικός μεταβολικός ηρεμίας και σκορ μεσογειακής δίαιτας). Ωστόσο, προέκυψε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές της γωνίας φάσης (PhA(o)). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DΝ ασθενών είχε σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τους DM ασθενείς (p=0.004). Επιπλέον, από την ανάλυση των συσχετίσεων με τον GFR προέκυψε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με την PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0,021) και παράλληλα στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με τις τιμές της Xc (reactance), (p=0.021) για τους DM ασθενείς. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση του MedDietScore και της PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0.037). Τέλος, Συμπεράσματα: Μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον BMI και την PhA γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στην καλύτερη ενυδάτωση που είχαν οι ασθενείς, στον καλύτερο μυϊκό ιστό και ίσως στο καλύτερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ , αν και αυτή η συσχέτιση δεν αποδείχθηκε. Επίσης, φάνηκε ότι όσο καλύτερος είναι ο GFR τόσο καλύτερη και η PhA. Όσον αφορά στους ασθενείς με ΣΔτ2 χωρίς νεφρική βλάβη (DM) είχαν το χαμηλότερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ. Ωστόσο, είχαν τις καλύτερες τιμές PhA, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στη καλύτερη θρέψη των ασθενών αυτών (BMI>30 kg/m2) αλλά και στο γεγονός ότι οι επιπτώσεις της νόσου δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) λαμβάνει επιδημικές διαστάσεις και ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από ΣΔ έχει τετραπλασιαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αποτελώντας την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου 1 στους 11 ενήλικες, παγκοσμίως, πάσχουν από ΣΔ με το 90% του συνόλου να έχει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2). Η διατροφική συμπεριφορά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΣΔτ2. Αν και η γενετική προδιάθεση καθορίζει εν μέρει την ατομική ευαισθησία για ανάπτυξη ΣΔτ2, μια ανθυγιεινή διατροφή και ένας καθιστικός τρόπος ζωής αποτελούν καθοριστικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. H Διαβητική Νεφροπάθεια (ΔΝ) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές του ΣΔ και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή μιας λεπτομερούς διατροφικής αξιολόγησης, η εκτίμηση της κατάστασης θρέψης και της διαιτητικής πρόσληψης ασθενών με ΣΔτ2 με ή χωρίς εγκατεστημένη νεφρική βλάβη. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 60 άτομα τα οποία χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 ασθενείς. Η πρώτη ομάδα (PTDM), περιλάμβανε 20 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού (Λήπτες Νεφρικού Μοσχεύματος, ΛΝΜ) και έπασχαν είτε από ΣΔτ2 πριν από την μεταμόσχευση, είτε από νεοεμφανιζόμενο ΣΔ μετά τη νεφρική μεταμόσχευση. Η δεύτερη ομάδα (DN) από 20 ασθενείς με ΣΔτ2 και νεφρική βλάβη και η τρίτη ομάδα (DM) ήταν η ομάδα των ασθενών που έπασχαν από ΣΔτ2 χωρίς έκπτωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR&gt;60ml/min/1,73m2). Για την αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης τους εκτιμήθηκαν ανθρωπομετρικοί δείκτες (Δείκτης Μάζας Σώματος-ΒΜΙ, Δερματική Πτυχή Τρικεφάλου-TSF, περιφέρεια μυός μέσου βραχίονα – MAMC, επιφάνεια μυός μέσου βραχίονα-MAMA, περιφέρειες μέσης και ισχύων), δείκτες ανάλυσης σύστασης σώματος με την μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης-BIA (λιπώδης μάζα, μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, ενδοκυττάριο, εξωκυττάριο υγρό και αναλογία αυτών, σπλαγχνικό λίπος, γωνία φάσης, δείκτες υγείας των ιστών), μέτρηση βασικού μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας (BMR) με την μέθοδο της έμμεσης θεμιδομετρίας, βιοχημικοί και διατροφικοί δείκτες (ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων – FFQ, 3ήμερη ανάκληση 24ώρου) Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο Δείκτης Προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή (MedDietScore). Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος υπολογίστηκε στα 60±10 έτη και η εκπροσώπηση του ανδρικού φύλου ήταν σχεδόν τριπλάσια του γυναικείου. Η ομάδα των DM είχε σημαντικά υψηλότερες τιμές GFR αλλά και συστολικής και διαστολικής πίεσης. Όσον αφορά τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών ανά ομάδα υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές του BMI αλλά και για την περιφέρεια ισχύων. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των ασθενών DM έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με τους ασθενείς PTDM (p=0,031). Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές για την περιφέρεια ισχύων για τους ασθενείς DM έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.033). Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DN ασθενών είχε σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση άπαχων γαλακτοκομικών, τόσο συγκριτικά με τους DM ασθενείς όσο και με τους PTDM ασθενείς (p=0.001) και για τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντικά χαμηλότερη κατανάλωση λαχανικών για την ομάδα των PTDM τόσο συγκριτικά με τους ασθενείς DM (p=0.036) όσο και συγκριτικά με τους ασθενείς DN (p=0.022) και σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση γλυκισμάτων για τους DN ασθενείς έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.029). Σύμφωνα με τη μέθοδο ανάλυσης σύστασης σώματος προέκυψε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών για καμία από τις εξεταζόμενες παραμέτρους (λιπώδης και μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, συνολικά υγρά σώματος, εξωκυττάριο και ενδοκυττάριο υγρό, δείκτης διατροφής και κυτταρικής υγείας, σπλαγχνικό λίπος, βασικός μεταβολικός ηρεμίας και σκορ μεσογειακής δίαιτας). Ωστόσο, προέκυψε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές της γωνίας φάσης (PhA(o)). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DΝ ασθενών είχε σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τους DM ασθενείς (p=0.004). Επιπλέον, από την ανάλυση των συσχετίσεων με τον GFR προέκυψε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με την PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0,021) και παράλληλα στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με τις τιμές της Xc (reactance), (p=0.021) για τους DM ασθενείς. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση του MedDietScore και της PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0.037). Τέλος, Συμπεράσματα: Μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον BMI και την PhA γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στην καλύτερη ενυδάτωση που είχαν οι ασθενείς, στον καλύτερο μυϊκό ιστό και ίσως στο καλύτερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ , αν και αυτή η συσχέτιση δεν αποδείχθηκε. Επίσης, φάνηκε ότι όσο καλύτερος είναι ο GFR τόσο καλύτερη και η PhA. Όσον αφορά στους ασθενείς με ΣΔτ2 χωρίς νεφρική βλάβη (DM) είχαν το χαμηλότερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ. Ωστόσο, είχαν τις καλύτερες τιμές PhA, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στη καλύτερη θρέψη των ασθενών αυτών (BMI&gt;30 kg/m2) αλλά και στο γεγονός ότι οι επιπτώσεις της νόσου δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπάζογλου Χριστίνα","Papazoglou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259765"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259765","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259765","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259765","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259765","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπάζογλου Χριστίνα","Papazoglou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259765","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259765"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) λαμβάνει επιδημικές διαστάσεις και ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από ΣΔ έχει τετραπλασιαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αποτελώντας την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου 1 στους 11 ενήλικες, παγκοσμίως, πάσχουν από ΣΔ με το 90% του συνόλου να έχει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2). Η διατροφική συμπεριφορά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΣΔτ2. Αν και η γενετική προδιάθεση καθορίζει εν μέρει την ατομική ευαισθησία για ανάπτυξη ΣΔτ2, μια ανθυγιεινή διατροφή και ένας καθιστικός τρόπος ζωής αποτελούν καθοριστικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. H Διαβητική Νεφροπάθεια (ΔΝ) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές του ΣΔ και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή μιας λεπτομερούς διατροφικής αξιολόγησης, η εκτίμηση της κατάστασης θρέψης και της διαιτητικής πρόσληψης ασθενών με ΣΔτ2 με ή χωρίς εγκατεστημένη νεφρική βλάβη. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 60 άτομα τα οποία χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 ασθενείς. Η πρώτη ομάδα (PTDM), περιλάμβανε 20 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού (Λήπτες Νεφρικού Μοσχεύματος, ΛΝΜ) και έπασχαν είτε από ΣΔτ2 πριν από την μεταμόσχευση, είτε από νεοεμφανιζόμενο ΣΔ μετά τη νεφρική μεταμόσχευση. Η δεύτερη ομάδα (DN) από 20 ασθενείς με ΣΔτ2 και νεφρική βλάβη και η τρίτη ομάδα (DM) ήταν η ομάδα των ασθενών που έπασχαν από ΣΔτ2 χωρίς έκπτωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR>60ml/min/1,73m2). Για την αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης τους εκτιμήθηκαν ανθρωπομετρικοί δείκτες (Δείκτης Μάζας Σώματος-ΒΜΙ, Δερματική Πτυχή Τρικεφάλου-TSF, περιφέρεια μυός μέσου βραχίονα – MAMC, επιφάνεια μυός μέσου βραχίονα-MAMA, περιφέρειες μέσης και ισχύων), δείκτες ανάλυσης σύστασης σώματος με την μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης-BIA (λιπώδης μάζα, μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, ενδοκυττάριο, εξωκυττάριο υγρό και αναλογία αυτών, σπλαγχνικό λίπος, γωνία φάσης, δείκτες υγείας των ιστών), μέτρηση βασικού μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας (BMR) με την μέθοδο της έμμεσης θεμιδομετρίας, βιοχημικοί και διατροφικοί δείκτες (ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων – FFQ, 3ήμερη ανάκληση 24ώρου) Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο Δείκτης Προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή (MedDietScore). Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος υπολογίστηκε στα 60±10 έτη και η εκπροσώπηση του ανδρικού φύλου ήταν σχεδόν τριπλάσια του γυναικείου. Η ομάδα των DM είχε σημαντικά υψηλότερες τιμές GFR αλλά και συστολικής και διαστολικής πίεσης. Όσον αφορά τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών ανά ομάδα υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές του BMI αλλά και για την περιφέρεια ισχύων. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των ασθενών DM έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με τους ασθενείς PTDM (p=0,031). Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές για την περιφέρεια ισχύων για τους ασθενείς DM έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.033). Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DN ασθενών είχε σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση άπαχων γαλακτοκομικών, τόσο συγκριτικά με τους DM ασθενείς όσο και με τους PTDM ασθενείς (p=0.001) και για τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντικά χαμηλότερη κατανάλωση λαχανικών για την ομάδα των PTDM τόσο συγκριτικά με τους ασθενείς DM (p=0.036) όσο και συγκριτικά με τους ασθενείς DN (p=0.022) και σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση γλυκισμάτων για τους DN ασθενείς έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.029). Σύμφωνα με τη μέθοδο ανάλυσης σύστασης σώματος προέκυψε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών για καμία από τις εξεταζόμενες παραμέτρους (λιπώδης και μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, συνολικά υγρά σώματος, εξωκυττάριο και ενδοκυττάριο υγρό, δείκτης διατροφής και κυτταρικής υγείας, σπλαγχνικό λίπος, βασικός μεταβολικός ηρεμίας και σκορ μεσογειακής δίαιτας). Ωστόσο, προέκυψε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές της γωνίας φάσης (PhA(o)). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DΝ ασθενών είχε σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τους DM ασθενείς (p=0.004). Επιπλέον, από την ανάλυση των συσχετίσεων με τον GFR προέκυψε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με την PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0,021) και παράλληλα στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με τις τιμές της Xc (reactance), (p=0.021) για τους DM ασθενείς. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση του MedDietScore και της PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0.037). Τέλος, Συμπεράσματα: Μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον BMI και την PhA γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στην καλύτερη ενυδάτωση που είχαν οι ασθενείς, στον καλύτερο μυϊκό ιστό και ίσως στο καλύτερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ , αν και αυτή η συσχέτιση δεν αποδείχθηκε. Επίσης, φάνηκε ότι όσο καλύτερος είναι ο GFR τόσο καλύτερη και η PhA. Όσον αφορά στους ασθενείς με ΣΔτ2 χωρίς νεφρική βλάβη (DM) είχαν το χαμηλότερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ. Ωστόσο, είχαν τις καλύτερες τιμές PhA, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στη καλύτερη θρέψη των ασθενών αυτών (BMI>30 kg/m2) αλλά και στο γεγονός ότι οι επιπτώσεις της νόσου δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη.","Introduction: Globally, the number of people with diabetes mellitus has quadrupled in the past three decades, and diabetes mellitus is the ninth major cause of death. About 1 in 11 adults worldwide now have diabetes mellitus, 90% of whom have type 2 diabetes mellitus (T2DM). Dietary behavior is closely connected to type 2 diabetes. Although genetic predisposition partly determines individual susceptibility to T2DM, an unhealthy diet and a sedentary lifestyle are important drivers of the current global epidemic; early developmental factors (such as intrauterine exposures) also have a role in susceptibility to T2DM later in life. Many cases of T2DM could be prevented with lifestyle changes, including maintaining a healthy body weight, consuming a healthy diet, staying physically active, not smoking and drinking alcohol in moderation. Most patients with T2DM have at least one complication, and cardiovascular complications are the leading cause of morbidity and mortality in these patients. Diabetic nephropathy (DN) is one of the most frequent and severe complications of diabetes mellitus (DM) and is associated with increased morbidity and mortality in diabetic patients. Purpose: The aim of this study was the implementation of a detailed nutritional assessment and the evaluation of the nutritional profile of three distinct groups of diabetic nephropathy patients. The results where then utilized to assess a potential correlation between the nutritional characteristics of each group and a wide range of health indicators and body measurements. Methods: Sixty patients from three different groups participated in this research. Each group consisted of 20 patients. The first group (PTNM) included 20 patients who have undergone kidney transplantation and have either T2DM or new-onset T2DM after kidney transplantation. The second group (DN), consisted of 20 patients who had T2DM with kidney damage and the in third group were patients that had T2DM without decreased glomerular filtration rate (GFR>60ml/min/1,73m2). The nutritional status was assessed using (1) anthropometric indicators of body composition analysis (body mass index-BMI, waist and hip circumference, triceps skinfold-TSF, mid arm muscle circumference-MAMC, mid arm muscle area-MAMA) through the bioelectrical impedance method-BIA (fat mass, muscle mass, dry weight, intracellular and extracellular fluid and their ratio, visceral fat, phase angle, healthy tissues indices), (2) basal metabolic rate estimation through indirect calorimetry, (3) biochemical, nutritional indices (food frequency questionnaire-FFQ and three day recall). Furthermore, estimated the Mediterranean Diet Score (MedDietScore). Results: Mean age was 60±10 years with a male to female ratio of 3:1. The DN group had significant higher values of GFR, systolic and diastolic pressure. The participants body weight status there were statistical significant differences between each of the three groups for the BMI and hip circumference. Specifically, it was observed that the DM group had considerably higher values compared to the PTDM patients (p=0,031). At the same time, higher hip circumference values were recorded for the DM patients as compared to the to the PTDM patients (p=0,033). The eating habits were assessed using the Food Frequency Questionnaire (FFQ). The DN group had significantly higher consumption of low fat dairy products, both compared to DM and PTDM patients (p=0,001 in both cases). At the same time, a substantially lower consumption of vegetables was recorded for the PTDM group both compared to DM patients (p=0,036) and compared to DN patients (p=0,022) and a significantly higher consumption of sweets for DN patients compared to PTDM patients (p=0,029). According to the body composition analysis, it emerged that there are no statistically significant differences between the three groups of patients for any of the examined parameters (fat and muscle mass, dry weight, total body fluids, extracellular and intracellular fluid, nutritional and cellular health index, visceral fat, basal resting metabolic rate and Mediterranean Diet score). However, statistically significant differences between the three groups were observed for the phase angle (PhA) values. Specifically, it was observed that the group of DN patients has significantly lower values compared to DM patients (p=0.004). As far as the results are concerned from the analysis of correlations with GFR, it emerged that there is a statistically significant and positive correlation with PhA for DN patients (p=0,021) and at the same time a statistically significant and positive correlation with Xc (reactance) values, (p=0,021) for DM patients. Additionally, a statistically significant negative correlation of MedDietScore and PhA was recorded for DN patients (p=0.037). Moreover, the overall quality of diet was assessed with the MedDietScore. Conclusions: Among transplant patients (PTDM) a statistically significant association with BMI and PhA was observed, which are likely to be linked to the observed higher hydration levels, higher muscle mass tissue. Another possible reason could be their good score of MedDietScore, although this correlation was not proven. In addition to this it was observed that the GFR measurements were positively correlated to the cellular health. The T2DM patients without kidney disease had the lowest MedDietScore. However, they had the best PhA values, which is probably due to overnutrition of the patients (BMI>30kg/m2) but also due possibility the adversities of the disease might have not have taken effect yet."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση διατροφικών συνηθειών και αξιολόγηση ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νεφρική βλάβη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπάζογλου Χριστίνα","Papazoglou Christina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ) λαμβάνει επιδημικές διαστάσεις και ο αριθμός των ατόμων που πάσχουν από ΣΔ έχει τετραπλασιαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες αποτελώντας την ένατη κύρια αιτία θανάτου σε παγκόσμιο επίπεδο. Περίπου 1 στους 11 ενήλικες, παγκοσμίως, πάσχουν από ΣΔ με το 90% του συνόλου να έχει ΣΔ τύπου 2 (ΣΔτ2). Η διατροφική συμπεριφορά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον ΣΔτ2. Αν και η γενετική προδιάθεση καθορίζει εν μέρει την ατομική ευαισθησία για ανάπτυξη ΣΔτ2, μια ανθυγιεινή διατροφή και ένας καθιστικός τρόπος ζωής αποτελούν καθοριστικούς προδιαθεσικούς παράγοντες. H Διαβητική Νεφροπάθεια (ΔΝ) αποτελεί μια από τις πιο συχνές και σοβαρές επιπλοκές του ΣΔ και σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα σε αυτούς τους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εφαρμογή μιας λεπτομερούς διατροφικής αξιολόγησης, η εκτίμηση της κατάστασης θρέψης και της διαιτητικής πρόσληψης ασθενών με ΣΔτ2 με ή χωρίς εγκατεστημένη νεφρική βλάβη. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 60 άτομα τα οποία χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα αποτελούνταν από 20 ασθενείς. Η πρώτη ομάδα (PTDM), περιλάμβανε 20 ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού (Λήπτες Νεφρικού Μοσχεύματος, ΛΝΜ) και έπασχαν είτε από ΣΔτ2 πριν από την μεταμόσχευση, είτε από νεοεμφανιζόμενο ΣΔ μετά τη νεφρική μεταμόσχευση. Η δεύτερη ομάδα (DN) από 20 ασθενείς με ΣΔτ2 και νεφρική βλάβη και η τρίτη ομάδα (DM) ήταν η ομάδα των ασθενών που έπασχαν από ΣΔτ2 χωρίς έκπτωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (GFR>60ml/min/1,73m2). Για την αξιολόγηση της κατάστασης θρέψης τους εκτιμήθηκαν ανθρωπομετρικοί δείκτες (Δείκτης Μάζας Σώματος-ΒΜΙ, Δερματική Πτυχή Τρικεφάλου-TSF, περιφέρεια μυός μέσου βραχίονα – MAMC, επιφάνεια μυός μέσου βραχίονα-MAMA, περιφέρειες μέσης και ισχύων), δείκτες ανάλυσης σύστασης σώματος με την μέθοδο της βιοηλεκτρικής εμπέδησης-BIA (λιπώδης μάζα, μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, ενδοκυττάριο, εξωκυττάριο υγρό και αναλογία αυτών, σπλαγχνικό λίπος, γωνία φάσης, δείκτες υγείας των ιστών), μέτρηση βασικού μεταβολικού ρυθμού ηρεμίας (BMR) με την μέθοδο της έμμεσης θεμιδομετρίας, βιοχημικοί και διατροφικοί δείκτες (ερωτηματολόγιο συχνότητας κατανάλωσης τροφίμων – FFQ, 3ήμερη ανάκληση 24ώρου) Επιπλέον, εκτιμήθηκε ο Δείκτης Προσκόλλησης στη Μεσογειακή Διατροφή (MedDietScore). Αποτελέσματα: Ο μέσος όρος ηλικίας του δείγματος υπολογίστηκε στα 60±10 έτη και η εκπροσώπηση του ανδρικού φύλου ήταν σχεδόν τριπλάσια του γυναικείου. Η ομάδα των DM είχε σημαντικά υψηλότερες τιμές GFR αλλά και συστολικής και διαστολικής πίεσης. Όσον αφορά τα σωματομετρικά χαρακτηριστικά των ασθενών ανά ομάδα υπήρχαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές του BMI αλλά και για την περιφέρεια ισχύων. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των ασθενών DM έχει σημαντικά υψηλότερες τιμές συγκριτικά με τους ασθενείς PTDM (p=0,031). Παράλληλα, καταγράφηκαν σημαντικά υψηλότερες τιμές για την περιφέρεια ισχύων για τους ασθενείς DM έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.033). Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DN ασθενών είχε σημαντικά μεγαλύτερη κατανάλωση άπαχων γαλακτοκομικών, τόσο συγκριτικά με τους DM ασθενείς όσο και με τους PTDM ασθενείς (p=0.001) και για τις δύο περιπτώσεις. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντικά χαμηλότερη κατανάλωση λαχανικών για την ομάδα των PTDM τόσο συγκριτικά με τους ασθενείς DM (p=0.036) όσο και συγκριτικά με τους ασθενείς DN (p=0.022) και σημαντικά υψηλότερη κατανάλωση γλυκισμάτων για τους DN ασθενείς έναντι των ασθενών με PTDM (p=0.029). Σύμφωνα με τη μέθοδο ανάλυσης σύστασης σώματος προέκυψε ότι δεν υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων ασθενών για καμία από τις εξεταζόμενες παραμέτρους (λιπώδης και μυϊκή μάζα, ξηρό βάρος, συνολικά υγρά σώματος, εξωκυττάριο και ενδοκυττάριο υγρό, δείκτης διατροφής και κυτταρικής υγείας, σπλαγχνικό λίπος, βασικός μεταβολικός ηρεμίας και σκορ μεσογειακής δίαιτας). Ωστόσο, προέκυψε ότι υπάρχουν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των τριών ομάδων για τις τιμές της γωνίας φάσης (PhA(o)). Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε ότι η ομάδα των DΝ ασθενών είχε σημαντικά χαμηλότερες τιμές συγκριτικά με τους DM ασθενείς (p=0.004). Επιπλέον, από την ανάλυση των συσχετίσεων με τον GFR προέκυψε ότι υπήρχε στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με την PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0,021) και παράλληλα στατιστικά σημαντική και θετική συσχέτιση με τις τιμές της Xc (reactance), (p=0.021) για τους DM ασθενείς. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση του MedDietScore και της PhA(o) για τους DN ασθενείς (p=0.037). Τέλος, Συμπεράσματα: Μεταξύ των μεταμοσχευμένων ασθενών παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με τον BMI και την PhA γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στην καλύτερη ενυδάτωση που είχαν οι ασθενείς, στον καλύτερο μυϊκό ιστό και ίσως στο καλύτερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ , αν και αυτή η συσχέτιση δεν αποδείχθηκε. Επίσης, φάνηκε ότι όσο καλύτερος είναι ο GFR τόσο καλύτερη και η PhA. Όσον αφορά στους ασθενείς με ΣΔτ2 χωρίς νεφρική βλάβη (DM) είχαν το χαμηλότερο σκορ προσκόλλησης στη ΜΔ. Ωστόσο, είχαν τις καλύτερες τιμές PhA, γεγονός που πιθανόν να οφείλεται στη καλύτερη θρέψη των ασθενών αυτών (BMI>30 kg/m2) αλλά και στο γεγονός ότι οι επιπτώσεις της νόσου δεν έχουν εγκατασταθεί ακόμη.","Introduction: Globally, the number of people with diabetes mellitus has quadrupled in the past three decades, and diabetes mellitus is the ninth major cause of death. About 1 in 11 adults worldwide now have diabetes mellitus, 90% of whom have type 2 diabetes mellitus (T2DM). Dietary behavior is closely connected to type 2 diabetes. Although genetic predisposition partly determines individual susceptibility to T2DM, an unhealthy diet and a sedentary lifestyle are important drivers of the current global epidemic; early developmental factors (such as intrauterine exposures) also have a role in susceptibility to T2DM later in life. Many cases of T2DM could be prevented with lifestyle changes, including maintaining a healthy body weight, consuming a healthy diet, staying physically active, not smoking and drinking alcohol in moderation. Most patients with T2DM have at least one complication, and cardiovascular complications are the leading cause of morbidity and mortality in these patients. Diabetic nephropathy (DN) is one of the most frequent and severe complications of diabetes mellitus (DM) and is associated with increased morbidity and mortality in diabetic patients. Purpose: The aim of this study was the implementation of a detailed nutritional assessment and the evaluation of the nutritional profile of three distinct groups of diabetic nephropathy patients. The results where then utilized to assess a potential correlation between the nutritional characteristics of each group and a wide range of health indicators and body measurements. Methods: Sixty patients from three different groups participated in this research. Each group consisted of 20 patients. The first group (PTNM) included 20 patients who have undergone kidney transplantation and have either T2DM or new-onset T2DM after kidney transplantation. The second group (DN), consisted of 20 patients who had T2DM with kidney damage and the in third group were patients that had T2DM without decreased glomerular filtration rate (GFR>60ml/min/1,73m2). The nutritional status was assessed using (1) anthropometric indicators of body composition analysis (body mass index-BMI, waist and hip circumference, triceps skinfold-TSF, mid arm muscle circumference-MAMC, mid arm muscle area-MAMA) through the bioelectrical impedance method-BIA (fat mass, muscle mass, dry weight, intracellular and extracellular fluid and their ratio, visceral fat, phase angle, healthy tissues indices), (2) basal metabolic rate estimation through indirect calorimetry, (3) biochemical, nutritional indices (food frequency questionnaire-FFQ and three day recall). Furthermore, estimated the Mediterranean Diet Score (MedDietScore). Results: Mean age was 60±10 years with a male to female ratio of 3:1. The DN group had significant higher values of GFR, systolic and diastolic pressure. The participants body weight status there were statistical significant differences between each of the three groups for the BMI and hip circumference. Specifically, it was observed that the DM group had considerably higher values compared to the PTDM patients (p=0,031). At the same time, higher hip circumference values were recorded for the DM patients as compared to the to the PTDM patients (p=0,033). The eating habits were assessed using the Food Frequency Questionnaire (FFQ). The DN group had significantly higher consumption of low fat dairy products, both compared to DM and PTDM patients (p=0,001 in both cases). At the same time, a substantially lower consumption of vegetables was recorded for the PTDM group both compared to DM patients (p=0,036) and compared to DN patients (p=0,022) and a significantly higher consumption of sweets for DN patients compared to PTDM patients (p=0,029). According to the body composition analysis, it emerged that there are no statistically significant differences between the three groups of patients for any of the examined parameters (fat and muscle mass, dry weight, total body fluids, extracellular and intracellular fluid, nutritional and cellular health index, visceral fat, basal resting metabolic rate and Mediterranean Diet score). However, statistically significant differences between the three groups were observed for the phase angle (PhA) values. Specifically, it was observed that the group of DN patients has significantly lower values compared to DM patients (p=0.004). As far as the results are concerned from the analysis of correlations with GFR, it emerged that there is a statistically significant and positive correlation with PhA for DN patients (p=0,021) and at the same time a statistically significant and positive correlation with Xc (reactance) values, (p=0,021) for DM patients. Additionally, a statistically significant negative correlation of MedDietScore and PhA was recorded for DN patients (p=0.037). Moreover, the overall quality of diet was assessed with the MedDietScore. Conclusions: Among transplant patients (PTDM) a statistically significant association with BMI and PhA was observed, which are likely to be linked to the observed higher hydration levels, higher muscle mass tissue. Another possible reason could be their good score of MedDietScore, although this correlation was not proven. In addition to this it was observed that the GFR measurements were positively correlated to the cellular health. The T2DM patients without kidney disease had the lowest MedDietScore. However, they had the best PhA values, which is probably due to overnutrition of the patients (BMI>30kg/m2) but also due possibility the adversities of the disease might have not have taken effect yet."],"dc:identifier":["uoadl:3259765","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259765"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση διατροφικών συνηθειών και αξιολόγηση ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και νεφρική βλάβη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:09Z"}