{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259839"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259839","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Eτεροκαθορισμός της Aξίας της Aνθρώπινης Zωής","abstract":"Η μεταπτυχιακή αυτή εργασία, στο πρώτο μέρος της, αναφέρεται στους πρόσφυγες και μετανάστες και στη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται από την ΕΕ, η οποία όχι μόνο στερεί σε πολλούς από αυτούς το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, αλλά τους οδηγεί και στο θάνατο. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο σε μια άλλη χώρα από τη στιγμή που κινδυνεύει, έχει δικαίωμα προστασίας και σεβασμού της ζωής και της αξιοπρέπειάς του. Στην εποχή μας χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να μετακινηθούν από τις εστίες τους στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, με προορισμό τους τις χώρες της πολιτισμένης Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χαράζει μια πολιτική που στόχο έχει να προσδιορίσει ποιοι είναι πρόσφυγες και ποιοι νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες. Με το Ευρωπαϊκό σύμφωνο του 2008 ενισχύονται οι συνοριακοί έλεγχοι και με τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙΙ τα κράτη που βρίσκονται στα σύνορα της ΕΕ αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των αιτήσεων εξέτασης ασύλου κάτι στο οποίο δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να εγκλωβιστούν στα κράτη αυτά. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαπλεύσουν την Μεσόγειο. Με την Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης –Τουρκίας το 2016 οι οδοί διέλευσης κλείνονται προς τα ελληνικά νησιά και μετατοπίζονται προς την κεντρική Μεσόγειο. Η ΕΕ μέσω των εκτελεστικών οργάνων της διαπράττει εγκλήματα εις βάρος ανθρώπων, τα οποία δεν καταγράφονται, δεν διερευνώνται, δεν τιμωρούνται. Το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο του 2020 παρόλο που κάνει λόγο για δίκαιη κατανομή ευθυνών και αλληλεγγύη, στην πραγματικότητα συνεχίζει να προστατεύει τα συμφέροντα των κρατών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του κειμένου γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης των ηθικών ερωτημάτων που προκύπτουν, με οδηγό τις σκέψεις και τις ιδέες σημαντικών φιλοσόφων και διακεκριμένων ανθρώπων του πνεύματος. Η Χάννα Άρεντ έχοντας ζήσει σε μια εποχή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών, έχει γράψει ότι το δικαίωμα ασύλου του πρόσφυγα καταργήθηκε όταν κατέστη επικίνδυνο για τα έθνη-κράτη που κλήθηκαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο να αναγνωρίσουν τα εκατομμύρια των απάτριδων. Τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών παύουν να έχουν ισχύ από τη στιγμή που δεν αποτελούν μέλη ενός έθνους-κράτους. Ο Μισέλ Φουκώ εισάγει την έννοια της βιοπολιτικής, της δύναμης της εξουσίας να χαρίζει τη ζωή αλλά και να αφήνει να πεθάνει, μια έννοια που υλοποιείται στις μέρες μας με πολλούς τρόπους, κυρίως όμως με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες και μετανάστες. Οι «γυμνές ζωές» των ανθρώπων χωρίς δικαιώματα της Άρεντ επανέρχονται με τον Αγκάμπεν ο οποίος αναφέρεται στην κατάσταση του ανθρώπου που, γυμνός από τα πολιτικά του δικαιώματα μοιάζει με τον homo sacer, του οποίου ο θάνατος του δεν τιμωρούνταν. Επίσης ο Αγκάμπεν αναφέρεται στην κατάσταση εξαίρεσης που δημιουργεί η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση και η οποία επιτρέπει στην βιοεξουσία να εφαρμόζει βίαιες μεταναστευτικές πολιτικές. Τα στρατόπεδα εγκλεισμού ανθρώπων είναι για τον Αγκάμπεν αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Τα ΜΜΕ με την προβολή εικόνων θανάτου συντελούν στο να εκλαμβάνεται από το κοινό αίσθημα ο θάνατος ως κάτι αναπόφευκτο να συμβεί και μη αντιμετωπίσιμο, ως κάτι «κανονικό». Η κρίση που προβάλλεται ως προσφυγική και ανθρωπιστική είναι στην πραγματικότητα καπιταλιστική.","abstract_html":"Η μεταπτυχιακή αυτή εργασία, στο πρώτο μέρος της, αναφέρεται στους πρόσφυγες και μετανάστες και στη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται από την ΕΕ, η οποία όχι μόνο στερεί σε πολλούς από αυτούς το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, αλλά τους οδηγεί και στο θάνατο. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο σε μια άλλη χώρα από τη στιγμή που κινδυνεύει, έχει δικαίωμα προστασίας και σεβασμού της ζωής και της αξιοπρέπειάς του. Στην εποχή μας χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να μετακινηθούν από τις εστίες τους στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, με προορισμό τους τις χώρες της πολιτισμένης Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χαράζει μια πολιτική που στόχο έχει να προσδιορίσει ποιοι είναι πρόσφυγες και ποιοι νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες. Με το Ευρωπαϊκό σύμφωνο του 2008 ενισχύονται οι συνοριακοί έλεγχοι και με τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙΙ τα κράτη που βρίσκονται στα σύνορα της ΕΕ αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των αιτήσεων εξέτασης ασύλου κάτι στο οποίο δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να εγκλωβιστούν στα κράτη αυτά. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαπλεύσουν την Μεσόγειο. Με την Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης –Τουρκίας το 2016 οι οδοί διέλευσης κλείνονται προς τα ελληνικά νησιά και μετατοπίζονται προς την κεντρική Μεσόγειο. Η ΕΕ μέσω των εκτελεστικών οργάνων της διαπράττει εγκλήματα εις βάρος ανθρώπων, τα οποία δεν καταγράφονται, δεν διερευνώνται, δεν τιμωρούνται. Το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο του 2020 παρόλο που κάνει λόγο για δίκαιη κατανομή ευθυνών και αλληλεγγύη, στην πραγματικότητα συνεχίζει να προστατεύει τα συμφέροντα των κρατών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του κειμένου γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης των ηθικών ερωτημάτων που προκύπτουν, με οδηγό τις σκέψεις και τις ιδέες σημαντικών φιλοσόφων και διακεκριμένων ανθρώπων του πνεύματος. Η Χάννα Άρεντ έχοντας ζήσει σε μια εποχή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών, έχει γράψει ότι το δικαίωμα ασύλου του πρόσφυγα καταργήθηκε όταν κατέστη επικίνδυνο για τα έθνη-κράτη που κλήθηκαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο να αναγνωρίσουν τα εκατομμύρια των απάτριδων. Τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών παύουν να έχουν ισχύ από τη στιγμή που δεν αποτελούν μέλη ενός έθνους-κράτους. Ο Μισέλ Φουκώ εισάγει την έννοια της βιοπολιτικής, της δύναμης της εξουσίας να χαρίζει τη ζωή αλλά και να αφήνει να πεθάνει, μια έννοια που υλοποιείται στις μέρες μας με πολλούς τρόπους, κυρίως όμως με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες και μετανάστες. Οι «γυμνές ζωές» των ανθρώπων χωρίς δικαιώματα της Άρεντ επανέρχονται με τον Αγκάμπεν ο οποίος αναφέρεται στην κατάσταση του ανθρώπου που, γυμνός από τα πολιτικά του δικαιώματα μοιάζει με τον homo sacer, του οποίου ο θάνατος του δεν τιμωρούνταν. Επίσης ο Αγκάμπεν αναφέρεται στην κατάσταση εξαίρεσης που δημιουργεί η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση και η οποία επιτρέπει στην βιοεξουσία να εφαρμόζει βίαιες μεταναστευτικές πολιτικές. Τα στρατόπεδα εγκλεισμού ανθρώπων είναι για τον Αγκάμπεν αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Τα ΜΜΕ με την προβολή εικόνων θανάτου συντελούν στο να εκλαμβάνεται από το κοινό αίσθημα ο θάνατος ως κάτι αναπόφευκτο να συμβεί και μη αντιμετωπίσιμο, ως κάτι «κανονικό». Η κρίση που προβάλλεται ως προσφυγική και ανθρωπιστική είναι στην πραγματικότητα καπιταλιστική.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαλούρη Αλεξάνδρα","Gialouri Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259839"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259839","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259839","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259839","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259839","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαλούρη Αλεξάνδρα","Gialouri Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259839"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μεταπτυχιακή αυτή εργασία, στο πρώτο μέρος της, αναφέρεται στους πρόσφυγες και μετανάστες και στη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται από την ΕΕ, η οποία όχι μόνο στερεί σε πολλούς από αυτούς το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, αλλά τους οδηγεί και στο θάνατο. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο σε μια άλλη χώρα από τη στιγμή που κινδυνεύει, έχει δικαίωμα προστασίας και σεβασμού της ζωής και της αξιοπρέπειάς του. Στην εποχή μας χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να μετακινηθούν από τις εστίες τους στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, με προορισμό τους τις χώρες της πολιτισμένης Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χαράζει μια πολιτική που στόχο έχει να προσδιορίσει ποιοι είναι πρόσφυγες και ποιοι νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες. Με το Ευρωπαϊκό σύμφωνο του 2008 ενισχύονται οι συνοριακοί έλεγχοι και με τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙΙ τα κράτη που βρίσκονται στα σύνορα της ΕΕ αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των αιτήσεων εξέτασης ασύλου κάτι στο οποίο δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να εγκλωβιστούν στα κράτη αυτά. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαπλεύσουν την Μεσόγειο. Με την Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης –Τουρκίας το 2016 οι οδοί διέλευσης κλείνονται προς τα ελληνικά νησιά και μετατοπίζονται προς την κεντρική Μεσόγειο. Η ΕΕ μέσω των εκτελεστικών οργάνων της διαπράττει εγκλήματα εις βάρος ανθρώπων, τα οποία δεν καταγράφονται, δεν διερευνώνται, δεν τιμωρούνται. Το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο του 2020 παρόλο που κάνει λόγο για δίκαιη κατανομή ευθυνών και αλληλεγγύη, στην πραγματικότητα συνεχίζει να προστατεύει τα συμφέροντα των κρατών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του κειμένου γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης των ηθικών ερωτημάτων που προκύπτουν, με οδηγό τις σκέψεις και τις ιδέες σημαντικών φιλοσόφων και διακεκριμένων ανθρώπων του πνεύματος. Η Χάννα Άρεντ έχοντας ζήσει σε μια εποχή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών, έχει γράψει ότι το δικαίωμα ασύλου του πρόσφυγα καταργήθηκε όταν κατέστη επικίνδυνο για τα έθνη-κράτη που κλήθηκαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο να αναγνωρίσουν τα εκατομμύρια των απάτριδων. Τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών παύουν να έχουν ισχύ από τη στιγμή που δεν αποτελούν μέλη ενός έθνους-κράτους. Ο Μισέλ Φουκώ εισάγει την έννοια της βιοπολιτικής, της δύναμης της εξουσίας να χαρίζει τη ζωή αλλά και να αφήνει να πεθάνει, μια έννοια που υλοποιείται στις μέρες μας με πολλούς τρόπους, κυρίως όμως με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες και μετανάστες. Οι «γυμνές ζωές» των ανθρώπων χωρίς δικαιώματα της Άρεντ επανέρχονται με τον Αγκάμπεν ο οποίος αναφέρεται στην κατάσταση του ανθρώπου που, γυμνός από τα πολιτικά του δικαιώματα μοιάζει με τον homo sacer, του οποίου ο θάνατος του δεν τιμωρούνταν. Επίσης ο Αγκάμπεν αναφέρεται στην κατάσταση εξαίρεσης που δημιουργεί η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση και η οποία επιτρέπει στην βιοεξουσία να εφαρμόζει βίαιες μεταναστευτικές πολιτικές. Τα στρατόπεδα εγκλεισμού ανθρώπων είναι για τον Αγκάμπεν αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Τα ΜΜΕ με την προβολή εικόνων θανάτου συντελούν στο να εκλαμβάνεται από το κοινό αίσθημα ο θάνατος ως κάτι αναπόφευκτο να συμβεί και μη αντιμετωπίσιμο, ως κάτι «κανονικό». Η κρίση που προβάλλεται ως προσφυγική και ανθρωπιστική είναι στην πραγματικότητα καπιταλιστική.","This post-graduate dissertation, in the first part, it’s being referred to refugees and immigrants, and to immigration policy which is being exerted by the E.U. which deprives on many of them not only the right to the chance of a better life but it leads them to death. Every human has the right to ask for asylum in another country in the case of bring in danger, has the right for protection and respect of life and dignity. In our age thousands of people are being forced to leave their home to survive with destination the civilized Europe. The E.U. exercise a policy that aims to determine who are the refugees and who are the legal and illegal immigrants. With the “European deal of 2008” the borderline controls are being strengthened and with the deal of “Dublin III” the countries who are in the borders of E.U. are undertaking the main responsibility of the asylum examination which is something that they cannot cope and it results to the entrapment of many people in these countries. Hundreds of people are losing their lives trying to pass the Mediterranean sea. With the “E.U.-Turkey Deal” of 2016, the routes of passing through the Greek islands are being closed and are being moved to the central Mediterranean. The E.U. through its executive organs commits crimes against humanity which are not being recorded, investigated and not being punished. The “new pact of 2020 on immigration and asylum” despite of referring about fair allocation of responsibilities and solidarity, in reality it keeps protecting the interests of central and north Europe. At the second part of the text an attempt is made for approaching the issue based on ideas of great philosophers and distinguished educated people. Hannah Arendt spending her life on an age of mass movements of populations, she has written that the refugee’s right to asylum was abolished when it became dangerous for the nation-state that was asked of them to recognize the rights of stateless after the first World War. The human rights of these people are ceased to be valid from the moment they aren’t citizens of a nation-state. Michel Foucault is introducing the concept of biopolitics, the strong capability of power to offer life to people and leave to die which is a sense that is being implemented with many ways, but mainly with the way refugees and immigrants are being treated. Arendt’s “bare lives” of people without rights return with Agaben who refers to the human condition, who stripped of his political rights, resembles to the “homo sacer” whose death was not punished. Agaben also refers to the “state of exeption” created by the immigration and refugee crisis and which allows “biopower” to implement violent immigration policies. The human internment camps for Agaben the result of the creation of the state of emergency. The mass media by projecting images of death contribute to it being perceived by the common sense as something inevitable and untreatable, as something “normal”. The crisis who is being showed as a refugee and humanitarian crisis is in reality capitalist."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Eτεροκαθορισμός της Aξίας της Aνθρώπινης Zωής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαλούρη Αλεξάνδρα","Gialouri Alexandra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η μεταπτυχιακή αυτή εργασία, στο πρώτο μέρος της, αναφέρεται στους πρόσφυγες και μετανάστες και στη μεταναστευτική πολιτική που ασκείται από την ΕΕ, η οποία όχι μόνο στερεί σε πολλούς από αυτούς το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, αλλά τους οδηγεί και στο θάνατο. Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζητήσει άσυλο σε μια άλλη χώρα από τη στιγμή που κινδυνεύει, έχει δικαίωμα προστασίας και σεβασμού της ζωής και της αξιοπρέπειάς του. Στην εποχή μας χιλιάδες άνθρωποι αναγκάζονται να μετακινηθούν από τις εστίες τους στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, με προορισμό τους τις χώρες της πολιτισμένης Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση χαράζει μια πολιτική που στόχο έχει να προσδιορίσει ποιοι είναι πρόσφυγες και ποιοι νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες. Με το Ευρωπαϊκό σύμφωνο του 2008 ενισχύονται οι συνοριακοί έλεγχοι και με τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙΙ τα κράτη που βρίσκονται στα σύνορα της ΕΕ αναλαμβάνουν το κύριο βάρος των αιτήσεων εξέτασης ασύλου κάτι στο οποίο δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να εγκλωβιστούν στα κράτη αυτά. Εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους προσπαθώντας να διαπλεύσουν την Μεσόγειο. Με την Κοινή Δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης –Τουρκίας το 2016 οι οδοί διέλευσης κλείνονται προς τα ελληνικά νησιά και μετατοπίζονται προς την κεντρική Μεσόγειο. Η ΕΕ μέσω των εκτελεστικών οργάνων της διαπράττει εγκλήματα εις βάρος ανθρώπων, τα οποία δεν καταγράφονται, δεν διερευνώνται, δεν τιμωρούνται. Το Νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο του 2020 παρόλο που κάνει λόγο για δίκαιη κατανομή ευθυνών και αλληλεγγύη, στην πραγματικότητα συνεχίζει να προστατεύει τα συμφέροντα των κρατών της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Στο δεύτερο και τρίτο μέρος του κειμένου γίνεται μια προσπάθεια προσέγγισης των ηθικών ερωτημάτων που προκύπτουν, με οδηγό τις σκέψεις και τις ιδέες σημαντικών φιλοσόφων και διακεκριμένων ανθρώπων του πνεύματος. Η Χάννα Άρεντ έχοντας ζήσει σε μια εποχή μαζικών μετακινήσεων πληθυσμών, έχει γράψει ότι το δικαίωμα ασύλου του πρόσφυγα καταργήθηκε όταν κατέστη επικίνδυνο για τα έθνη-κράτη που κλήθηκαν μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο να αναγνωρίσουν τα εκατομμύρια των απάτριδων. Τα δικαιώματα των ανθρώπων αυτών παύουν να έχουν ισχύ από τη στιγμή που δεν αποτελούν μέλη ενός έθνους-κράτους. Ο Μισέλ Φουκώ εισάγει την έννοια της βιοπολιτικής, της δύναμης της εξουσίας να χαρίζει τη ζωή αλλά και να αφήνει να πεθάνει, μια έννοια που υλοποιείται στις μέρες μας με πολλούς τρόπους, κυρίως όμως με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι πρόσφυγες και μετανάστες. Οι «γυμνές ζωές» των ανθρώπων χωρίς δικαιώματα της Άρεντ επανέρχονται με τον Αγκάμπεν ο οποίος αναφέρεται στην κατάσταση του ανθρώπου που, γυμνός από τα πολιτικά του δικαιώματα μοιάζει με τον homo sacer, του οποίου ο θάνατος του δεν τιμωρούνταν. Επίσης ο Αγκάμπεν αναφέρεται στην κατάσταση εξαίρεσης που δημιουργεί η μεταναστευτική και προσφυγική κρίση και η οποία επιτρέπει στην βιοεξουσία να εφαρμόζει βίαιες μεταναστευτικές πολιτικές. Τα στρατόπεδα εγκλεισμού ανθρώπων είναι για τον Αγκάμπεν αποτέλεσμα της δημιουργίας μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Τα ΜΜΕ με την προβολή εικόνων θανάτου συντελούν στο να εκλαμβάνεται από το κοινό αίσθημα ο θάνατος ως κάτι αναπόφευκτο να συμβεί και μη αντιμετωπίσιμο, ως κάτι «κανονικό». Η κρίση που προβάλλεται ως προσφυγική και ανθρωπιστική είναι στην πραγματικότητα καπιταλιστική.","This post-graduate dissertation, in the first part, it’s being referred to refugees and immigrants, and to immigration policy which is being exerted by the E.U. which deprives on many of them not only the right to the chance of a better life but it leads them to death. Every human has the right to ask for asylum in another country in the case of bring in danger, has the right for protection and respect of life and dignity. In our age thousands of people are being forced to leave their home to survive with destination the civilized Europe. The E.U. exercise a policy that aims to determine who are the refugees and who are the legal and illegal immigrants. With the “European deal of 2008” the borderline controls are being strengthened and with the deal of “Dublin III” the countries who are in the borders of E.U. are undertaking the main responsibility of the asylum examination which is something that they cannot cope and it results to the entrapment of many people in these countries. Hundreds of people are losing their lives trying to pass the Mediterranean sea. With the “E.U.-Turkey Deal” of 2016, the routes of passing through the Greek islands are being closed and are being moved to the central Mediterranean. The E.U. through its executive organs commits crimes against humanity which are not being recorded, investigated and not being punished. The “new pact of 2020 on immigration and asylum” despite of referring about fair allocation of responsibilities and solidarity, in reality it keeps protecting the interests of central and north Europe. At the second part of the text an attempt is made for approaching the issue based on ideas of great philosophers and distinguished educated people. Hannah Arendt spending her life on an age of mass movements of populations, she has written that the refugee’s right to asylum was abolished when it became dangerous for the nation-state that was asked of them to recognize the rights of stateless after the first World War. The human rights of these people are ceased to be valid from the moment they aren’t citizens of a nation-state. Michel Foucault is introducing the concept of biopolitics, the strong capability of power to offer life to people and leave to die which is a sense that is being implemented with many ways, but mainly with the way refugees and immigrants are being treated. Arendt’s “bare lives” of people without rights return with Agaben who refers to the human condition, who stripped of his political rights, resembles to the “homo sacer” whose death was not punished. Agaben also refers to the “state of exeption” created by the immigration and refugee crisis and which allows “biopower” to implement violent immigration policies. The human internment camps for Agaben the result of the creation of the state of emergency. The mass media by projecting images of death contribute to it being perceived by the common sense as something inevitable and untreatable, as something “normal”. The crisis who is being showed as a refugee and humanitarian crisis is in reality capitalist."],"dc:identifier":["uoadl:3259839","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259839"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Ο Eτεροκαθορισμός της Aξίας της Aνθρώπινης Zωής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z"}