{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259841"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259841","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης","abstract":"Στη διεθνή βιβλιογραφία η ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών παρουσιάζεται ως μοναδικός προβλεπτικός παράγοντας για την επιτυχία προγραμμάτων ενταξιακής εκπαίδευσης (Βλάχου & Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Παρά τη σπουδαιότητα της εν λόγω διαπίστωσης, ζητήματα που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης και ιδιαίτερα της ανάπτυξης συνεργατικών πρακτικών στο πλαίσιό της παραμένουν στην ελληνική βιβλιογραφία σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητα. Με αφόρμηση την παραπάνω διαπίστωση η παρούσα εργασία έχει σκοπό τη διερεύνηση των στάσεων, των αντιλήψεων και των εμπειριών των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης. Για τη διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας επιλέχθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και ως κατάλληλο μεθοδολογικό εργαλείο η ημιδομημένη συνέντευξη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης γενικών δημόσιων σχολείων του νομού Αττικής, πέντε (5) εκ των οποίων ήταν δάσκαλοι γενικής τάξης και πέντε (5) δάσκαλοι παράλληλης στήριξης. Εν συνεχεία τα ερευνητικά δεδομένα που συλλέχθηκαν αναλύθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης ανέδειξαν ότι παρόλο που οι εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής εκπαίδευσης της εν λόγω έρευνας είναι θετικά διακείμενοι ως προς την καλλιέργεια συνεργασίας και αναγνώρισαν τη σπουδαιότητά της για την προαγωγή του εκπαιδευτικού τους έργου, στην παιδαγωγική πράξη δεν προέβησαν στην υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας παρά μόνο περιστασιακά και σε μεμονωμένες περιστάσεις. Παρομοίως, από τα ερευνητικά ευρήματα προκύπτει ο απόλυτος διαχωρισμός και η περιχαράκωση των ρόλων των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης εντός του γενικού σχολείου, η έλλειψη συστηματικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης αλλά και η μερική άγνοια θεμάτων που εμπίπτουν στον επαγγελματικό τους ρόλο και αφορούν στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και την εκπαιδευτική πολιτική που αφορά την ενταξιακή εκπαίδευση. Τέλος, από τα πορίσματα της έρευνας αναδείχθηκε η αναγκαιότητα συστηματικής αρχικής και διαβίου κατάρτισης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων παιδαγωγικής της ένταξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών, αλλά και η αναγκαιότητα υιοθέτησης μίας ενταξιακής σχολικής κουλτούρας ικανής να προάγει τη συνεργασία και την αλληλοαποδοχή σε όλα τα επίπεδα της σχολικής κοινότητας.","abstract_html":"Στη διεθνή βιβλιογραφία η ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών παρουσιάζεται ως μοναδικός προβλεπτικός παράγοντας για την επιτυχία προγραμμάτων ενταξιακής εκπαίδευσης (Βλάχου &amp; Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Παρά τη σπουδαιότητα της εν λόγω διαπίστωσης, ζητήματα που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης και ιδιαίτερα της ανάπτυξης συνεργατικών πρακτικών στο πλαίσιό της παραμένουν στην ελληνική βιβλιογραφία σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητα. Με αφόρμηση την παραπάνω διαπίστωση η παρούσα εργασία έχει σκοπό τη διερεύνηση των στάσεων, των αντιλήψεων και των εμπειριών των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης. Για τη διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας επιλέχθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και ως κατάλληλο μεθοδολογικό εργαλείο η ημιδομημένη συνέντευξη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης γενικών δημόσιων σχολείων του νομού Αττικής, πέντε (5) εκ των οποίων ήταν δάσκαλοι γενικής τάξης και πέντε (5) δάσκαλοι παράλληλης στήριξης. Εν συνεχεία τα ερευνητικά δεδομένα που συλλέχθηκαν αναλύθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης ανέδειξαν ότι παρόλο που οι εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής εκπαίδευσης της εν λόγω έρευνας είναι θετικά διακείμενοι ως προς την καλλιέργεια συνεργασίας και αναγνώρισαν τη σπουδαιότητά της για την προαγωγή του εκπαιδευτικού τους έργου, στην παιδαγωγική πράξη δεν προέβησαν στην υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας παρά μόνο περιστασιακά και σε μεμονωμένες περιστάσεις. Παρομοίως, από τα ερευνητικά ευρήματα προκύπτει ο απόλυτος διαχωρισμός και η περιχαράκωση των ρόλων των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης εντός του γενικού σχολείου, η έλλειψη συστηματικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης αλλά και η μερική άγνοια θεμάτων που εμπίπτουν στον επαγγελματικό τους ρόλο και αφορούν στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και την εκπαιδευτική πολιτική που αφορά την ενταξιακή εκπαίδευση. Τέλος, από τα πορίσματα της έρευνας αναδείχθηκε η αναγκαιότητα συστηματικής αρχικής και διαβίου κατάρτισης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων παιδαγωγικής της ένταξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών, αλλά και η αναγκαιότητα υιοθέτησης μίας ενταξιακής σχολικής κουλτούρας ικανής να προάγει τη συνεργασία και την αλληλοαποδοχή σε όλα τα επίπεδα της σχολικής κοινότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαχαριάδου Μελίνα","Zachariadou Melina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259841"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259841","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259841","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259841","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259841","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαχαριάδου Μελίνα","Zachariadou Melina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259841","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259841"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη διεθνή βιβλιογραφία η ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών παρουσιάζεται ως μοναδικός προβλεπτικός παράγοντας για την επιτυχία προγραμμάτων ενταξιακής εκπαίδευσης (Βλάχου & Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Παρά τη σπουδαιότητα της εν λόγω διαπίστωσης, ζητήματα που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης και ιδιαίτερα της ανάπτυξης συνεργατικών πρακτικών στο πλαίσιό της παραμένουν στην ελληνική βιβλιογραφία σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητα. Με αφόρμηση την παραπάνω διαπίστωση η παρούσα εργασία έχει σκοπό τη διερεύνηση των στάσεων, των αντιλήψεων και των εμπειριών των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης. Για τη διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας επιλέχθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και ως κατάλληλο μεθοδολογικό εργαλείο η ημιδομημένη συνέντευξη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης γενικών δημόσιων σχολείων του νομού Αττικής, πέντε (5) εκ των οποίων ήταν δάσκαλοι γενικής τάξης και πέντε (5) δάσκαλοι παράλληλης στήριξης. Εν συνεχεία τα ερευνητικά δεδομένα που συλλέχθηκαν αναλύθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης ανέδειξαν ότι παρόλο που οι εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής εκπαίδευσης της εν λόγω έρευνας είναι θετικά διακείμενοι ως προς την καλλιέργεια συνεργασίας και αναγνώρισαν τη σπουδαιότητά της για την προαγωγή του εκπαιδευτικού τους έργου, στην παιδαγωγική πράξη δεν προέβησαν στην υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας παρά μόνο περιστασιακά και σε μεμονωμένες περιστάσεις. Παρομοίως, από τα ερευνητικά ευρήματα προκύπτει ο απόλυτος διαχωρισμός και η περιχαράκωση των ρόλων των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης εντός του γενικού σχολείου, η έλλειψη συστηματικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης αλλά και η μερική άγνοια θεμάτων που εμπίπτουν στον επαγγελματικό τους ρόλο και αφορούν στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και την εκπαιδευτική πολιτική που αφορά την ενταξιακή εκπαίδευση. Τέλος, από τα πορίσματα της έρευνας αναδείχθηκε η αναγκαιότητα συστηματικής αρχικής και διαβίου κατάρτισης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων παιδαγωγικής της ένταξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών, αλλά και η αναγκαιότητα υιοθέτησης μίας ενταξιακής σχολικής κουλτούρας ικανής να προάγει τη συνεργασία και την αλληλοαποδοχή σε όλα τα επίπεδα της σχολικής κοινότητας.","In the international literature, the development of collaborative practices is presented as a unique predictive factor for the success of inclusive education programs (Βλάχου & Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Despite the importance of this finding, issues related to the pedagogy of inclusion and especially the development of cooperatives in its context remains largely unexplored in the Greek literature. This paper aims to investigate the attitudes, perceptions and experiences of primary education teachers regarding the adoption of collaborative teaching practices in the context of promoting inclusive education. Τhe qualitative methodology was chosen for the conduct of this research and the semi-structured interview as an appropriate methodological tool. The sample of the study consisted of ten (10) primary education teachers of general public schools in the prefecture of Attica, five (5) of whom were general class teachers and five (5) parallel support teachers. Subsequently, the research data collected were analyzed using the method of content analysis. The conclusions of the present study showed that although the general and special education teachers of the said research are positive about the cultivation of cooperation and recognized its importance for the promotion of their educational work, in the pedagogical practice they did not proceed with the adoption of cooperative teaching practices except occasionally and in isolated circumstances. Similarly, the research findings show the absolute separation and entrenchment of the roles of general and special education teachers within the general school, the lack of systematic training of teachers on issues related to the pedagogy of inclusion and the partial ignorance of issues that fall under the professional their role and relate to the current legislative framework and the educational policy regarding inclusive education. Finally, the findings of the research highlighted the necessity of systematic initial and lifelong training of teachers on issues of pedagogy of inclusion, with particular emphasis on the development of collaborative practices, but also the necessity of adopting an inclusive school culture capable of promoting cooperation and mutual acceptance in all the levels of the school community."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαχαριάδου Μελίνα","Zachariadou Melina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στη διεθνή βιβλιογραφία η ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών παρουσιάζεται ως μοναδικός προβλεπτικός παράγοντας για την επιτυχία προγραμμάτων ενταξιακής εκπαίδευσης (Βλάχου & Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Παρά τη σπουδαιότητα της εν λόγω διαπίστωσης, ζητήματα που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης και ιδιαίτερα της ανάπτυξης συνεργατικών πρακτικών στο πλαίσιό της παραμένουν στην ελληνική βιβλιογραφία σε μεγάλο βαθμό αδιερεύνητα. Με αφόρμηση την παραπάνω διαπίστωση η παρούσα εργασία έχει σκοπό τη διερεύνηση των στάσεων, των αντιλήψεων και των εμπειριών των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης όσον αφορά την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης. Για τη διεξαγωγή της εν λόγω έρευνας επιλέχθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και ως κατάλληλο μεθοδολογικό εργαλείο η ημιδομημένη συνέντευξη. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν δέκα (10) εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης γενικών δημόσιων σχολείων του νομού Αττικής, πέντε (5) εκ των οποίων ήταν δάσκαλοι γενικής τάξης και πέντε (5) δάσκαλοι παράλληλης στήριξης. Εν συνεχεία τα ερευνητικά δεδομένα που συλλέχθηκαν αναλύθηκαν με τη μέθοδο της ανάλυσης περιεχομένου. Τα συμπεράσματα της παρούσας μελέτης ανέδειξαν ότι παρόλο που οι εκπαιδευτικοί γενικής και ειδικής εκπαίδευσης της εν λόγω έρευνας είναι θετικά διακείμενοι ως προς την καλλιέργεια συνεργασίας και αναγνώρισαν τη σπουδαιότητά της για την προαγωγή του εκπαιδευτικού τους έργου, στην παιδαγωγική πράξη δεν προέβησαν στην υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας παρά μόνο περιστασιακά και σε μεμονωμένες περιστάσεις. Παρομοίως, από τα ερευνητικά ευρήματα προκύπτει ο απόλυτος διαχωρισμός και η περιχαράκωση των ρόλων των εκπαιδευτικών γενικής και ειδικής εκπαίδευσης εντός του γενικού σχολείου, η έλλειψη συστηματικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων που άπτονται της παιδαγωγικής της ένταξης αλλά και η μερική άγνοια θεμάτων που εμπίπτουν στον επαγγελματικό τους ρόλο και αφορούν στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και την εκπαιδευτική πολιτική που αφορά την ενταξιακή εκπαίδευση. Τέλος, από τα πορίσματα της έρευνας αναδείχθηκε η αναγκαιότητα συστηματικής αρχικής και διαβίου κατάρτισης των εκπαιδευτικών επί ζητημάτων παιδαγωγικής της ένταξης, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη συνεργατικών πρακτικών, αλλά και η αναγκαιότητα υιοθέτησης μίας ενταξιακής σχολικής κουλτούρας ικανής να προάγει τη συνεργασία και την αλληλοαποδοχή σε όλα τα επίπεδα της σχολικής κοινότητας.","In the international literature, the development of collaborative practices is presented as a unique predictive factor for the success of inclusive education programs (Βλάχου & Ζώνιου-Σιδέρη, 2009∙ Ainscow et al., 2006∙ Lee, 2007). Despite the importance of this finding, issues related to the pedagogy of inclusion and especially the development of cooperatives in its context remains largely unexplored in the Greek literature. This paper aims to investigate the attitudes, perceptions and experiences of primary education teachers regarding the adoption of collaborative teaching practices in the context of promoting inclusive education. Τhe qualitative methodology was chosen for the conduct of this research and the semi-structured interview as an appropriate methodological tool. The sample of the study consisted of ten (10) primary education teachers of general public schools in the prefecture of Attica, five (5) of whom were general class teachers and five (5) parallel support teachers. Subsequently, the research data collected were analyzed using the method of content analysis. The conclusions of the present study showed that although the general and special education teachers of the said research are positive about the cultivation of cooperation and recognized its importance for the promotion of their educational work, in the pedagogical practice they did not proceed with the adoption of cooperative teaching practices except occasionally and in isolated circumstances. Similarly, the research findings show the absolute separation and entrenchment of the roles of general and special education teachers within the general school, the lack of systematic training of teachers on issues related to the pedagogy of inclusion and the partial ignorance of issues that fall under the professional their role and relate to the current legislative framework and the educational policy regarding inclusive education. Finally, the findings of the research highlighted the necessity of systematic initial and lifelong training of teachers on issues of pedagogy of inclusion, with particular emphasis on the development of collaborative practices, but also the necessity of adopting an inclusive school culture capable of promoting cooperation and mutual acceptance in all the levels of the school community."],"dc:identifier":["uoadl:3259841","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259841"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σχετικά με την υιοθέτηση συνεργατικών πρακτικών διδασκαλίας στο πλαίσιο προαγωγής της ενταξιακής εκπαίδευσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z"}