{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259914"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3259914","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μάρτυρες θύματα προσβολής προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής","abstract":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διαφωτίσει κατά το δυνατόν και να συγκεντρώσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία και νομολογία για μία πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, αυτή του άρ. 228 ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, ως άρ. 226Β υπό τον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (1950), με το άρ. 4 παρ. 2 του ν. 4198/2013, με τον οποίο η ελληνική έννομη τάξη εναρμονίστηκε με τις διατάξεις των άρ. 9 παρ. 4, 12, και 15 της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ για την πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων αυτής. Με το ανωτέρω αναφερόμενο άρθρο, προβλέφθηκε ειδικός τρόπος εξέτασης, ως μαρτύρων, των θυμάτων των εγκλημάτων που σχετίζονται με την προσωπική και γενετήσια ελευθερία. Κύρια στοιχεία διαφοροποίησης αυτού του τρόπου εξέτασης από τον γενικό τρόπο εξέτασης που ισχύει για τους λοιπούς μάρτυρες είναι α) η συμβολή ενός ψυχολόγου ή ψυχιάτρου στην προετοιμασία του μάρτυρα- θύματος και στη διευκόλυνση της διαδικασίας της εξέτασής του ενώπιον των δικαστικών και ανακριτικών αρχών, β) η καταγραφή σε έντυπο ή σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό μέσο της μαρτυρικής κατάθεσης που αναγιγνώσκεται ή προβάλλεται, αντίστοιχα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, γ) η απουσία του θύματος από τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Τέλος, η μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει τα ιδιαίτερα ζητήματα που γεννώνται όσον αφορά το σεβασμό των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, ειδικά υπό το πρίσμα του άρ. 6 παρ. 3 εδ. δ’ ΕΣΔΑ, με σχετική αναφορά και σχολιασμό της αντίστοιχης νομολογίας του ΕΔΔΑ.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διαφωτίσει κατά το δυνατόν και να συγκεντρώσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία και νομολογία για μία πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, αυτή του άρ. 228 ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, ως άρ. 226Β υπό τον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (1950), με το άρ. 4 παρ. 2 του ν. 4198/2013, με τον οποίο η ελληνική έννομη τάξη εναρμονίστηκε με τις διατάξεις των άρ. 9 παρ. 4, 12, και 15 της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ για την πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων αυτής. Με το ανωτέρω αναφερόμενο άρθρο, προβλέφθηκε ειδικός τρόπος εξέτασης, ως μαρτύρων, των θυμάτων των εγκλημάτων που σχετίζονται με την προσωπική και γενετήσια ελευθερία. Κύρια στοιχεία διαφοροποίησης αυτού του τρόπου εξέτασης από τον γενικό τρόπο εξέτασης που ισχύει για τους λοιπούς μάρτυρες είναι α) η συμβολή ενός ψυχολόγου ή ψυχιάτρου στην προετοιμασία του μάρτυρα- θύματος και στη διευκόλυνση της διαδικασίας της εξέτασής του ενώπιον των δικαστικών και ανακριτικών αρχών, β) η καταγραφή σε έντυπο ή σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό μέσο της μαρτυρικής κατάθεσης που αναγιγνώσκεται ή προβάλλεται, αντίστοιχα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, γ) η απουσία του θύματος από τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Τέλος, η μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει τα ιδιαίτερα ζητήματα που γεννώνται όσον αφορά το σεβασμό των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, ειδικά υπό το πρίσμα του άρ. 6 παρ. 3 εδ. δ’ ΕΣΔΑ, με σχετική αναφορά και σχολιασμό της αντίστοιχης νομολογίας του ΕΔΔΑ.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρουγγέρη Θεοδώρα","Roungeri Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259914"],"render_values":[{"text":"uoadl:3259914","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259914","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259914","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3259914","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρουγγέρη Θεοδώρα","Roungeri Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3259914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259914"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διαφωτίσει κατά το δυνατόν και να συγκεντρώσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία και νομολογία για μία πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, αυτή του άρ. 228 ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, ως άρ. 226Β υπό τον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (1950), με το άρ. 4 παρ. 2 του ν. 4198/2013, με τον οποίο η ελληνική έννομη τάξη εναρμονίστηκε με τις διατάξεις των άρ. 9 παρ. 4, 12, και 15 της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ για την πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων αυτής. Με το ανωτέρω αναφερόμενο άρθρο, προβλέφθηκε ειδικός τρόπος εξέτασης, ως μαρτύρων, των θυμάτων των εγκλημάτων που σχετίζονται με την προσωπική και γενετήσια ελευθερία. Κύρια στοιχεία διαφοροποίησης αυτού του τρόπου εξέτασης από τον γενικό τρόπο εξέτασης που ισχύει για τους λοιπούς μάρτυρες είναι α) η συμβολή ενός ψυχολόγου ή ψυχιάτρου στην προετοιμασία του μάρτυρα- θύματος και στη διευκόλυνση της διαδικασίας της εξέτασής του ενώπιον των δικαστικών και ανακριτικών αρχών, β) η καταγραφή σε έντυπο ή σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό μέσο της μαρτυρικής κατάθεσης που αναγιγνώσκεται ή προβάλλεται, αντίστοιχα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, γ) η απουσία του θύματος από τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Τέλος, η μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει τα ιδιαίτερα ζητήματα που γεννώνται όσον αφορά το σεβασμό των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, ειδικά υπό το πρίσμα του άρ. 6 παρ. 3 εδ. δ’ ΕΣΔΑ, με σχετική αναφορά και σχολιασμό της αντίστοιχης νομολογίας του ΕΔΔΑ."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μάρτυρες θύματα προσβολής προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρουγγέρη Θεοδώρα","Roungeri Theodora"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διαφωτίσει κατά το δυνατόν και να συγκεντρώσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία και νομολογία για μία πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση, αυτή του άρ. 228 ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη στην ελληνική έννομη τάξη, ως άρ. 226Β υπό τον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (1950), με το άρ. 4 παρ. 2 του ν. 4198/2013, με τον οποίο η ελληνική έννομη τάξη εναρμονίστηκε με τις διατάξεις των άρ. 9 παρ. 4, 12, και 15 της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ για την πρόληψη και καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και για την προστασία των θυμάτων αυτής. Με το ανωτέρω αναφερόμενο άρθρο, προβλέφθηκε ειδικός τρόπος εξέτασης, ως μαρτύρων, των θυμάτων των εγκλημάτων που σχετίζονται με την προσωπική και γενετήσια ελευθερία. Κύρια στοιχεία διαφοροποίησης αυτού του τρόπου εξέτασης από τον γενικό τρόπο εξέτασης που ισχύει για τους λοιπούς μάρτυρες είναι α) η συμβολή ενός ψυχολόγου ή ψυχιάτρου στην προετοιμασία του μάρτυρα- θύματος και στη διευκόλυνση της διαδικασίας της εξέτασής του ενώπιον των δικαστικών και ανακριτικών αρχών, β) η καταγραφή σε έντυπο ή σε ηλεκτρονικό οπτικοακουστικό μέσο της μαρτυρικής κατάθεσης που αναγιγνώσκεται ή προβάλλεται, αντίστοιχα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία, γ) η απουσία του θύματος από τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο. Τέλος, η μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει τα ιδιαίτερα ζητήματα που γεννώνται όσον αφορά το σεβασμό των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου, ειδικά υπό το πρίσμα του άρ. 6 παρ. 3 εδ. δ’ ΕΣΔΑ, με σχετική αναφορά και σχολιασμό της αντίστοιχης νομολογίας του ΕΔΔΑ."],"dc:identifier":["uoadl:3259914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3259914"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Μάρτυρες θύματα προσβολής προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z"}