{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260045"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260045","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο","abstract":"Εισαγωγή: Η Χρόνια Νεφρική Νόσος (XNN) αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως καθώς σχετίζεται με υψηλή καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα οφειλόμενη σε πολλούς παραδοσιακούς και μη παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι μπορούν να μειωθούν μέσω της αερόβιας άσκησης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης της αερόβιας άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία επί ΧΝΝ σταδίων 1-4 με επιμέρους στόχο την εκτίμηση της επίδρασης της στην ίδια τη ΧΝΝ. Υλικό και Μέθοδος: Στην παρούσα ανασκοπική εργασία συμπεριλαμβάνονται 15 πρωτογενείς μελέτες η οποίες ανευρέθηκαν μέσω της μεθόδου PICO από έγκυρες βάσεις δεδομένων και πιο συγκεκριμένα τις Google Scholar και PubMed. Αποτελέσματα: Βρέθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της αερόβιας άσκησης και της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VΟ2peak) αλλά και της σωματικής λειτουργικότητας. Η αερόβια άσκηση βρέθηκε να έχει θετική επίδραση στη μείωση της Αρτηριακής Πίεσης (ΑΠ) τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής αλλά και στη μείωση του καρδιακού ρυθμού. Ισχυρή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της αερόβιας άσκησης και την αύξηση του Ρυθμού Σπειραματικής Διήθησης (GFR). Επιπλέον, η αερόβια άσκηση μειώνει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και επιδρά θετικά στην μικροκυκλοφορία, αλλά η επίδρασή της στη δυσλιπιδαιμία δεν είναι ξεκάθαρη. Συμπεράσματα: Η αερόβια άσκηση μειώνει τόσο τους παραδοσιακούς όσο και τους μη παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην τυπική φροντίδα των ασθενών με ΧΝΝ σταδίων 1-4.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Χρόνια Νεφρική Νόσος (XNN) αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως καθώς σχετίζεται με υψηλή καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα οφειλόμενη σε πολλούς παραδοσιακούς και μη παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι μπορούν να μειωθούν μέσω της αερόβιας άσκησης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης της αερόβιας άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία επί ΧΝΝ σταδίων 1-4 με επιμέρους στόχο την εκτίμηση της επίδρασης της στην ίδια τη ΧΝΝ. Υλικό και Μέθοδος: Στην παρούσα ανασκοπική εργασία συμπεριλαμβάνονται 15 πρωτογενείς μελέτες η οποίες ανευρέθηκαν μέσω της μεθόδου PICO από έγκυρες βάσεις δεδομένων και πιο συγκεκριμένα τις Google Scholar και PubMed. Αποτελέσματα: Βρέθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της αερόβιας άσκησης και της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VΟ2peak) αλλά και της σωματικής λειτουργικότητας. Η αερόβια άσκηση βρέθηκε να έχει θετική επίδραση στη μείωση της Αρτηριακής Πίεσης (ΑΠ) τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής αλλά και στη μείωση του καρδιακού ρυθμού. Ισχυρή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της αερόβιας άσκησης και την αύξηση του Ρυθμού Σπειραματικής Διήθησης (GFR). Επιπλέον, η αερόβια άσκηση μειώνει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και επιδρά θετικά στην μικροκυκλοφορία, αλλά η επίδρασή της στη δυσλιπιδαιμία δεν είναι ξεκάθαρη. Συμπεράσματα: Η αερόβια άσκηση μειώνει τόσο τους παραδοσιακούς όσο και τους μη παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην τυπική φροντίδα των ασθενών με ΧΝΝ σταδίων 1-4.","abstract_has_math":false,"creators":["Κανελλοπούλου Κωνσταντίνα","Kanellopoulou Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260045"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260045","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260045","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260045","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260045","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κανελλοπούλου Κωνσταντίνα","Kanellopoulou Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260045","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260045"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Χρόνια Νεφρική Νόσος (XNN) αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως καθώς σχετίζεται με υψηλή καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα οφειλόμενη σε πολλούς παραδοσιακούς και μη παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι μπορούν να μειωθούν μέσω της αερόβιας άσκησης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης της αερόβιας άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία επί ΧΝΝ σταδίων 1-4 με επιμέρους στόχο την εκτίμηση της επίδρασης της στην ίδια τη ΧΝΝ. Υλικό και Μέθοδος: Στην παρούσα ανασκοπική εργασία συμπεριλαμβάνονται 15 πρωτογενείς μελέτες η οποίες ανευρέθηκαν μέσω της μεθόδου PICO από έγκυρες βάσεις δεδομένων και πιο συγκεκριμένα τις Google Scholar και PubMed. Αποτελέσματα: Βρέθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της αερόβιας άσκησης και της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VΟ2peak) αλλά και της σωματικής λειτουργικότητας. Η αερόβια άσκηση βρέθηκε να έχει θετική επίδραση στη μείωση της Αρτηριακής Πίεσης (ΑΠ) τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής αλλά και στη μείωση του καρδιακού ρυθμού. Ισχυρή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της αερόβιας άσκησης και την αύξηση του Ρυθμού Σπειραματικής Διήθησης (GFR). Επιπλέον, η αερόβια άσκηση μειώνει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και επιδρά θετικά στην μικροκυκλοφορία, αλλά η επίδρασή της στη δυσλιπιδαιμία δεν είναι ξεκάθαρη. Συμπεράσματα: Η αερόβια άσκηση μειώνει τόσο τους παραδοσιακούς όσο και τους μη παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην τυπική φροντίδα των ασθενών με ΧΝΝ σταδίων 1-4.","Overview: Chronic Kidney Disease (CKD) is a major health problem globally as it is associated with high cardiovascular morbidity and mortality due to multiple traditional and non-traditional risk factors, which can be reduced through aerobic exercise. Aim: To investigate the effects of aerobic exercise on cardiovascular function in CKD stages 1-4 with the additional target to evaluate its effect on CKD itself. Material and Method: In the present review 15 studies are included which were retrieved following the PICO method through valid data bases, in particular Google Scholar and PubMed. Results: A strong positive correlation was found between aerobic exercise and maximum oxygen consumption (VO2peak) and physical function as well. Aerobic exercise was found to have a positive effect on Blood Pressure (BP) reduction, both in systolic and diastolic, and on a reduction in the heart rate. A strong correlation was also found between aerobic exercise and glomerular filtration rate (GFR) increase. In addition, aerobic exercise reduces endothelial dysfunction and has a positive impact on microcirculation, but its impact on dyslipidemia is not clear. Conclusions: Aerobic exercise reduces both traditional and non-traditional risk factors for cardiovascular morbidity and mortality and should be included in the typical care of patients with CKD stages 1-4."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κανελλοπούλου Κωνσταντίνα","Kanellopoulou Konstantina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Χρόνια Νεφρική Νόσος (XNN) αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως καθώς σχετίζεται με υψηλή καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα οφειλόμενη σε πολλούς παραδοσιακούς και μη παράγοντες κινδύνου, οι οποίοι μπορούν να μειωθούν μέσω της αερόβιας άσκησης. Σκοπός: Η διερεύνηση της επίδρασης της αερόβιας άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία επί ΧΝΝ σταδίων 1-4 με επιμέρους στόχο την εκτίμηση της επίδρασης της στην ίδια τη ΧΝΝ. Υλικό και Μέθοδος: Στην παρούσα ανασκοπική εργασία συμπεριλαμβάνονται 15 πρωτογενείς μελέτες η οποίες ανευρέθηκαν μέσω της μεθόδου PICO από έγκυρες βάσεις δεδομένων και πιο συγκεκριμένα τις Google Scholar και PubMed. Αποτελέσματα: Βρέθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ της αερόβιας άσκησης και της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου (VΟ2peak) αλλά και της σωματικής λειτουργικότητας. Η αερόβια άσκηση βρέθηκε να έχει θετική επίδραση στη μείωση της Αρτηριακής Πίεσης (ΑΠ) τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής αλλά και στη μείωση του καρδιακού ρυθμού. Ισχυρή συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ της αερόβιας άσκησης και την αύξηση του Ρυθμού Σπειραματικής Διήθησης (GFR). Επιπλέον, η αερόβια άσκηση μειώνει την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και επιδρά θετικά στην μικροκυκλοφορία, αλλά η επίδρασή της στη δυσλιπιδαιμία δεν είναι ξεκάθαρη. Συμπεράσματα: Η αερόβια άσκηση μειώνει τόσο τους παραδοσιακούς όσο και τους μη παραδοσιακούς παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνητότητας και θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται στην τυπική φροντίδα των ασθενών με ΧΝΝ σταδίων 1-4.","Overview: Chronic Kidney Disease (CKD) is a major health problem globally as it is associated with high cardiovascular morbidity and mortality due to multiple traditional and non-traditional risk factors, which can be reduced through aerobic exercise. Aim: To investigate the effects of aerobic exercise on cardiovascular function in CKD stages 1-4 with the additional target to evaluate its effect on CKD itself. Material and Method: In the present review 15 studies are included which were retrieved following the PICO method through valid data bases, in particular Google Scholar and PubMed. Results: A strong positive correlation was found between aerobic exercise and maximum oxygen consumption (VO2peak) and physical function as well. Aerobic exercise was found to have a positive effect on Blood Pressure (BP) reduction, both in systolic and diastolic, and on a reduction in the heart rate. A strong correlation was also found between aerobic exercise and glomerular filtration rate (GFR) increase. In addition, aerobic exercise reduces endothelial dysfunction and has a positive impact on microcirculation, but its impact on dyslipidemia is not clear. Conclusions: Aerobic exercise reduces both traditional and non-traditional risk factors for cardiovascular morbidity and mortality and should be included in the typical care of patients with CKD stages 1-4."],"dc:identifier":["uoadl:3260045","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260045"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της άσκησης στην καρδιαγγειακή λειτουργία ασθενών με Χρόνια Νεφρική Νόσο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:11Z"}