{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260219"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260219","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγγενής και νευρομυϊκή σκολίωση","abstract":"Σκολίωση ονομάζουμε την πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με γωνία μεγαλύτερη από 10 μοίρες, με ταυτόχρονη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Η μη ιδιοπαθής σκολίωση περιλαμβάνει μια ομάδα διαγνώσεων, συμπεριλαμβανομένης της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης. Οι συγγενείς σκολιώσεις οφείλονται σε ανωμαλίες στον σχηματισμό ή διαχωρισμό των σπονδύλων ή σε συνδυασμό και των δύο κατά την εμβρυϊκή περίοδο. Οι ασθενείς με συγγενή σκολίωση εμφανίζουν προβλήματα στο καρδιαγγειακό και ουρογεννητικό σύστημα και θα πρέπει να αξιολογούνται στο πλαίσιο της διαγνωστικής εξέτασης. Το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης της συγγενούς σκολίωσης είναι η εξισορρόπηση του κινδύνου υποτροπής της κύρτωσης, του δυναμικού ανάπτυξης, του βαθμού της παραμόρφωσης και των σχετιζόμενων κινδύνων καθώς και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο ρόλος της συντηρητικής αντιμετώπισης της σκολίωσης είναι κυρίως στο να καθυστερήσει την χειρουργική επέμβαση. Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες χειρουργικές τεχνικές και η επιλογή τους εξαρτάται από τον τύπο της ανωμαλίας, την ηλικία του ασθενούς και την εντόπιση της σπονδυλικής παραμόρφωσης. Η κλινική πορεία των ασθενών με νευρομυϊκή σκολίωση εξαρτάται από τη φύση, τη σοβαρότητα και τις συνολικές επιπτώσεις της υποκείμενης νευρομυϊκής πάθησης. Η προοδευτική παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης προκαλεί δυσκολία τόσο στην κίνηση όσο και στη καθιστή στάση των ασθενών και σχετίζεται με καρδιακές και πνευμονικές επιπλοκές. Η διαχείριση της νευρομυϊκής σκολίωσης απαιτεί μία διεπιστημονική προσέγγιση για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να κατανοήσουν τη φύση της νευρομυϊκής σκολίωσης, τους πιθανούς κινδύνους και τα οφέλη τόσο της συντηρητικής αντιμετώπισης όσο και των χειρουργικών επεμβάσεων. Στην παρούσα εργασία γίνεται αναφορά στα αίτια, στην αξιολόγηση και στη διαχείριση -συντηρητική και χειρουργική- της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης.","abstract_html":"Σκολίωση ονομάζουμε την πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με γωνία μεγαλύτερη από 10 μοίρες, με ταυτόχρονη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Η μη ιδιοπαθής σκολίωση περιλαμβάνει μια ομάδα διαγνώσεων, συμπεριλαμβανομένης της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης. Οι συγγενείς σκολιώσεις οφείλονται σε ανωμαλίες στον σχηματισμό ή διαχωρισμό των σπονδύλων ή σε συνδυασμό και των δύο κατά την εμβρυϊκή περίοδο. Οι ασθενείς με συγγενή σκολίωση εμφανίζουν προβλήματα στο καρδιαγγειακό και ουρογεννητικό σύστημα και θα πρέπει να αξιολογούνται στο πλαίσιο της διαγνωστικής εξέτασης. Το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης της συγγενούς σκολίωσης είναι η εξισορρόπηση του κινδύνου υποτροπής της κύρτωσης, του δυναμικού ανάπτυξης, του βαθμού της παραμόρφωσης και των σχετιζόμενων κινδύνων καθώς και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο ρόλος της συντηρητικής αντιμετώπισης της σκολίωσης είναι κυρίως στο να καθυστερήσει την χειρουργική επέμβαση. Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες χειρουργικές τεχνικές και η επιλογή τους εξαρτάται από τον τύπο της ανωμαλίας, την ηλικία του ασθενούς και την εντόπιση της σπονδυλικής παραμόρφωσης. Η κλινική πορεία των ασθενών με νευρομυϊκή σκολίωση εξαρτάται από τη φύση, τη σοβαρότητα και τις συνολικές επιπτώσεις της υποκείμενης νευρομυϊκής πάθησης. Η προοδευτική παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης προκαλεί δυσκολία τόσο στην κίνηση όσο και στη καθιστή στάση των ασθενών και σχετίζεται με καρδιακές και πνευμονικές επιπλοκές. Η διαχείριση της νευρομυϊκής σκολίωσης απαιτεί μία διεπιστημονική προσέγγιση για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να κατανοήσουν τη φύση της νευρομυϊκής σκολίωσης, τους πιθανούς κινδύνους και τα οφέλη τόσο της συντηρητικής αντιμετώπισης όσο και των χειρουργικών επεμβάσεων. Στην παρούσα εργασία γίνεται αναφορά στα αίτια, στην αξιολόγηση και στη διαχείριση -συντηρητική και χειρουργική- της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητράκης Νικόλαος","Dimitrakis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260219"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260219","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260219","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260219","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260219","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητράκης Νικόλαος","Dimitrakis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260219"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκολίωση ονομάζουμε την πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με γωνία μεγαλύτερη από 10 μοίρες, με ταυτόχρονη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Η μη ιδιοπαθής σκολίωση περιλαμβάνει μια ομάδα διαγνώσεων, συμπεριλαμβανομένης της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης. Οι συγγενείς σκολιώσεις οφείλονται σε ανωμαλίες στον σχηματισμό ή διαχωρισμό των σπονδύλων ή σε συνδυασμό και των δύο κατά την εμβρυϊκή περίοδο. Οι ασθενείς με συγγενή σκολίωση εμφανίζουν προβλήματα στο καρδιαγγειακό και ουρογεννητικό σύστημα και θα πρέπει να αξιολογούνται στο πλαίσιο της διαγνωστικής εξέτασης. Το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης της συγγενούς σκολίωσης είναι η εξισορρόπηση του κινδύνου υποτροπής της κύρτωσης, του δυναμικού ανάπτυξης, του βαθμού της παραμόρφωσης και των σχετιζόμενων κινδύνων καθώς και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο ρόλος της συντηρητικής αντιμετώπισης της σκολίωσης είναι κυρίως στο να καθυστερήσει την χειρουργική επέμβαση. Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες χειρουργικές τεχνικές και η επιλογή τους εξαρτάται από τον τύπο της ανωμαλίας, την ηλικία του ασθενούς και την εντόπιση της σπονδυλικής παραμόρφωσης. Η κλινική πορεία των ασθενών με νευρομυϊκή σκολίωση εξαρτάται από τη φύση, τη σοβαρότητα και τις συνολικές επιπτώσεις της υποκείμενης νευρομυϊκής πάθησης. Η προοδευτική παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης προκαλεί δυσκολία τόσο στην κίνηση όσο και στη καθιστή στάση των ασθενών και σχετίζεται με καρδιακές και πνευμονικές επιπλοκές. Η διαχείριση της νευρομυϊκής σκολίωσης απαιτεί μία διεπιστημονική προσέγγιση για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να κατανοήσουν τη φύση της νευρομυϊκής σκολίωσης, τους πιθανούς κινδύνους και τα οφέλη τόσο της συντηρητικής αντιμετώπισης όσο και των χειρουργικών επεμβάσεων. Στην παρούσα εργασία γίνεται αναφορά στα αίτια, στην αξιολόγηση και στη διαχείριση -συντηρητική και χειρουργική- της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης.","Scoliosis is defined as coronary spinal column curvature of at least 10° with rotation of the vertebrae. Nonidiopathic scoliosis encompasses a group of diagnoses, including neuromuscular scoliosis and congenital scoliosis. Congenital scoliosis is a developmental defect in vertebral segmentation, formation, or a combination of both. Patients with congenital scoliosis may encounter various abnormalities of cardiovascular and genitourinary system and should be evaluated as part of the diagnostic work-up. The critical issue of congenital scoliosis management is to balance the risk of curve progression, growth potential, curve severity and associated risks and to select the best treatment option so as to achieve the desirable results. Nonoperative treatment can help patients to delay the final surgery. Surgical treatment options are diverse and depend on the type of anomaly, the age of the patient and the location of the spinal deformity. The clinical course of patients with neuromuscular scoliosis depends on the nature, severity, and the overall impact of their neuromuscular disease. Progressive spinal deformity causes difficulty in mobility and seating status, and may be associated with cardiac and pulmonary complications. Management of neuromuscular scoliosis requires a multidisciplinary approach to obtain the best possible outcome. It is essential for patients to understand the nature of neuromuscular scoliosis, the potential risks and benefits of operative and nonoperative interventions. In this review, we discuss the causes, evaluation and management -both operative and nonoperative- of neuromuscular scoliosis and congenital scoliosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγγενής και νευρομυϊκή σκολίωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητράκης Νικόλαος","Dimitrakis Nikolaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκολίωση ονομάζουμε την πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης με γωνία μεγαλύτερη από 10 μοίρες, με ταυτόχρονη στροφή της σπονδυλικής στήλης. Η μη ιδιοπαθής σκολίωση περιλαμβάνει μια ομάδα διαγνώσεων, συμπεριλαμβανομένης της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης. Οι συγγενείς σκολιώσεις οφείλονται σε ανωμαλίες στον σχηματισμό ή διαχωρισμό των σπονδύλων ή σε συνδυασμό και των δύο κατά την εμβρυϊκή περίοδο. Οι ασθενείς με συγγενή σκολίωση εμφανίζουν προβλήματα στο καρδιαγγειακό και ουρογεννητικό σύστημα και θα πρέπει να αξιολογούνται στο πλαίσιο της διαγνωστικής εξέτασης. Το κρίσιμο ζήτημα της διαχείρισης της συγγενούς σκολίωσης είναι η εξισορρόπηση του κινδύνου υποτροπής της κύρτωσης, του δυναμικού ανάπτυξης, του βαθμού της παραμόρφωσης και των σχετιζόμενων κινδύνων καθώς και η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής ώστε να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο ρόλος της συντηρητικής αντιμετώπισης της σκολίωσης είναι κυρίως στο να καθυστερήσει την χειρουργική επέμβαση. Έχουν αναπτυχθεί ποικίλες χειρουργικές τεχνικές και η επιλογή τους εξαρτάται από τον τύπο της ανωμαλίας, την ηλικία του ασθενούς και την εντόπιση της σπονδυλικής παραμόρφωσης. Η κλινική πορεία των ασθενών με νευρομυϊκή σκολίωση εξαρτάται από τη φύση, τη σοβαρότητα και τις συνολικές επιπτώσεις της υποκείμενης νευρομυϊκής πάθησης. Η προοδευτική παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης προκαλεί δυσκολία τόσο στην κίνηση όσο και στη καθιστή στάση των ασθενών και σχετίζεται με καρδιακές και πνευμονικές επιπλοκές. Η διαχείριση της νευρομυϊκής σκολίωσης απαιτεί μία διεπιστημονική προσέγγιση για την επίτευξη του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να κατανοήσουν τη φύση της νευρομυϊκής σκολίωσης, τους πιθανούς κινδύνους και τα οφέλη τόσο της συντηρητικής αντιμετώπισης όσο και των χειρουργικών επεμβάσεων. Στην παρούσα εργασία γίνεται αναφορά στα αίτια, στην αξιολόγηση και στη διαχείριση -συντηρητική και χειρουργική- της νευρομυϊκής και της συγγενούς σκολίωσης.","Scoliosis is defined as coronary spinal column curvature of at least 10° with rotation of the vertebrae. Nonidiopathic scoliosis encompasses a group of diagnoses, including neuromuscular scoliosis and congenital scoliosis. Congenital scoliosis is a developmental defect in vertebral segmentation, formation, or a combination of both. Patients with congenital scoliosis may encounter various abnormalities of cardiovascular and genitourinary system and should be evaluated as part of the diagnostic work-up. The critical issue of congenital scoliosis management is to balance the risk of curve progression, growth potential, curve severity and associated risks and to select the best treatment option so as to achieve the desirable results. Nonoperative treatment can help patients to delay the final surgery. Surgical treatment options are diverse and depend on the type of anomaly, the age of the patient and the location of the spinal deformity. The clinical course of patients with neuromuscular scoliosis depends on the nature, severity, and the overall impact of their neuromuscular disease. Progressive spinal deformity causes difficulty in mobility and seating status, and may be associated with cardiac and pulmonary complications. Management of neuromuscular scoliosis requires a multidisciplinary approach to obtain the best possible outcome. It is essential for patients to understand the nature of neuromuscular scoliosis, the potential risks and benefits of operative and nonoperative interventions. In this review, we discuss the causes, evaluation and management -both operative and nonoperative- of neuromuscular scoliosis and congenital scoliosis."],"dc:identifier":["uoadl:3260219","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260219"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγγενής και νευρομυϊκή σκολίωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:13Z"}