{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260474"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260474","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Towards a new era in european anti-terrorism legislation to counter the latest challenges posed by the terrorism phenomenon","abstract":"Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων του Παρισιού και των Βρυξελλών, η ΕΕ, εκτός από άλλα πολυεπίπεδα μέτρα που έλαβε για την αντιμετώπιση των νέων μορφών του τρομοκρατικού φαινομένου, προώθησε την ευκαιρία μιας δυναμικής απάντησης κατά της τρομοκρατίας μέσω του ποινικού δικαίου, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την δίωξη όσων σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις ή είναι ύποπτοι για στρατολόγηση, εκπαίδευση και χρηματοδότηση τρομοκρατίας καθώς και υποκίνηση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Βρισκόμενοι στη μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας εποχή, οι νομοθέτες της ΕΕ φέρεται να επηρεάστηκαν από το διεθνές δίκαιο, αναθεωρώντας το κατακερματισμένο προηγούμενο νομικό καθεστώς θεσπίζοντας στην Οδηγία 2017/541 νέα αδικήματα της τρομοκρατίας. Αυτό σε συνδυασμό με τη νομική υποχρέωση των κρατών μελών να ενσωματώσουν της παραπάνω Οδηγία στις εγχώριες έννομες τάξεις τους, παρείχαν μια κοινή εννοιολογική προσέγγιση των νέων αδικημάτων καθώς και την δυνατότητα για νόμιμες πρώιμες ποινικές έρευνες, αναγκαίες για την αποτροπή νεότερων σοβαρών τρομοκρατικών επιθέσεων. Η Οδηγία διανθίστηκε με διατάξεις ποινικού δικαίου προληπτικού χαρακτήρα ώστε να διασφαλίζεται η εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης. Αυτός ο προσανατολισμός συμπίπτει αναπόφευκτα με τη διεύρυνση της ποινικής ευθύνης. Ενώ, τα τρομοκρατικά αδικήματα απειλούν άμεσα τις φιλελεύθερες δημοκρατίες μας και θέτουν προκλήσεις για τις κοινωνίες μας έχοντας περαιτέρω επεκτάσεις στις θεμελιώδεις ελευθερίες, από την άλλη πλευρά, εγείρεται η ανησυχία, μέχρι πού έχει φτάσει αυτή η παρέμβαση των νομοθετών της ΕΕ; Η παρούσα διπλωματική κινείται στο δίπολο μεταξύ ασφάλειας που παρέχεται από τις νέες ποινικές διατάξεις από τη μια πλευρά και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου από την άλλη.","abstract_html":"Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων του Παρισιού και των Βρυξελλών, η ΕΕ, εκτός από άλλα πολυεπίπεδα μέτρα που έλαβε για την αντιμετώπιση των νέων μορφών του τρομοκρατικού φαινομένου, προώθησε την ευκαιρία μιας δυναμικής απάντησης κατά της τρομοκρατίας μέσω του ποινικού δικαίου, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την δίωξη όσων σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις ή είναι ύποπτοι για στρατολόγηση, εκπαίδευση και χρηματοδότηση τρομοκρατίας καθώς και υποκίνηση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Βρισκόμενοι στη μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας εποχή, οι νομοθέτες της ΕΕ φέρεται να επηρεάστηκαν από το διεθνές δίκαιο, αναθεωρώντας το κατακερματισμένο προηγούμενο νομικό καθεστώς θεσπίζοντας στην Οδηγία 2017/541 νέα αδικήματα της τρομοκρατίας. Αυτό σε συνδυασμό με τη νομική υποχρέωση των κρατών μελών να ενσωματώσουν της παραπάνω Οδηγία στις εγχώριες έννομες τάξεις τους, παρείχαν μια κοινή εννοιολογική προσέγγιση των νέων αδικημάτων καθώς και την δυνατότητα για νόμιμες πρώιμες ποινικές έρευνες, αναγκαίες για την αποτροπή νεότερων σοβαρών τρομοκρατικών επιθέσεων. Η Οδηγία διανθίστηκε με διατάξεις ποινικού δικαίου προληπτικού χαρακτήρα ώστε να διασφαλίζεται η εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης. Αυτός ο προσανατολισμός συμπίπτει αναπόφευκτα με τη διεύρυνση της ποινικής ευθύνης. Ενώ, τα τρομοκρατικά αδικήματα απειλούν άμεσα τις φιλελεύθερες δημοκρατίες μας και θέτουν προκλήσεις για τις κοινωνίες μας έχοντας περαιτέρω επεκτάσεις στις θεμελιώδεις ελευθερίες, από την άλλη πλευρά, εγείρεται η ανησυχία, μέχρι πού έχει φτάσει αυτή η παρέμβαση των νομοθετών της ΕΕ; Η παρούσα διπλωματική κινείται στο δίπολο μεταξύ ασφάλειας που παρέχεται από τις νέες ποινικές διατάξεις από τη μια πλευρά και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου από την άλλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Πιστόλας Γεώργιος","Pistolas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260474"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260474","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260474","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260474","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260474","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιστόλας Γεώργιος","Pistolas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260474","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260474"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων του Παρισιού και των Βρυξελλών, η ΕΕ, εκτός από άλλα πολυεπίπεδα μέτρα που έλαβε για την αντιμετώπιση των νέων μορφών του τρομοκρατικού φαινομένου, προώθησε την ευκαιρία μιας δυναμικής απάντησης κατά της τρομοκρατίας μέσω του ποινικού δικαίου, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την δίωξη όσων σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις ή είναι ύποπτοι για στρατολόγηση, εκπαίδευση και χρηματοδότηση τρομοκρατίας καθώς και υποκίνηση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Βρισκόμενοι στη μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας εποχή, οι νομοθέτες της ΕΕ φέρεται να επηρεάστηκαν από το διεθνές δίκαιο, αναθεωρώντας το κατακερματισμένο προηγούμενο νομικό καθεστώς θεσπίζοντας στην Οδηγία 2017/541 νέα αδικήματα της τρομοκρατίας. Αυτό σε συνδυασμό με τη νομική υποχρέωση των κρατών μελών να ενσωματώσουν της παραπάνω Οδηγία στις εγχώριες έννομες τάξεις τους, παρείχαν μια κοινή εννοιολογική προσέγγιση των νέων αδικημάτων καθώς και την δυνατότητα για νόμιμες πρώιμες ποινικές έρευνες, αναγκαίες για την αποτροπή νεότερων σοβαρών τρομοκρατικών επιθέσεων. Η Οδηγία διανθίστηκε με διατάξεις ποινικού δικαίου προληπτικού χαρακτήρα ώστε να διασφαλίζεται η εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης. Αυτός ο προσανατολισμός συμπίπτει αναπόφευκτα με τη διεύρυνση της ποινικής ευθύνης. Ενώ, τα τρομοκρατικά αδικήματα απειλούν άμεσα τις φιλελεύθερες δημοκρατίες μας και θέτουν προκλήσεις για τις κοινωνίες μας έχοντας περαιτέρω επεκτάσεις στις θεμελιώδεις ελευθερίες, από την άλλη πλευρά, εγείρεται η ανησυχία, μέχρι πού έχει φτάσει αυτή η παρέμβαση των νομοθετών της ΕΕ; Η παρούσα διπλωματική κινείται στο δίπολο μεταξύ ασφάλειας που παρέχεται από τις νέες ποινικές διατάξεις από τη μια πλευρά και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου από την άλλη.","In the aftermath of the Paris and Brussels terrorist attacks, EU besides other multilayered measures that undertook in order to confront the new facets of terrorism, it promoted the opportunity of a solid criminal justice response to terrorism, covering investigation and prosecution of those who plan terrorist acts or are suspected of recruitment, training, and financing of terrorism as well as incitement to commit a terrorist offence. Being in the post-Lisbon Treaty era, EU legislators affected by the international norms, reviewed and updated the fragmented previous legal regime by prescribing in the Directive 2017/541 new offences of terrorism. This coupled with the legal obligation of MS to transpose it to their domestic legal orders, provided a common understanding of the new offences as well as the capacity for legitimate early criminal investigations, nothing more urgent than to forestall further terrorist attacks. The Directive was flourished with criminal law provisions of preventive nature so as to guarantee the internal security of the Union. This orientation inevitably coincides with the expansion of criminal liability. While, terrorist offences threaten directly our liberal democracies and pose challenges to our societies having further extensions to fundamental freedoms, on the other hand, arises the concern, how far has such intervention of EU legislators reached? The present thesis vacillated between the two-fold bone of contention, those of security from the one side and fundamental freedoms and rule of law from the other."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Towards a new era in european anti-terrorism legislation to counter the latest challenges posed by the terrorism phenomenon"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιστόλας Γεώργιος","Pistolas Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων του Παρισιού και των Βρυξελλών, η ΕΕ, εκτός από άλλα πολυεπίπεδα μέτρα που έλαβε για την αντιμετώπιση των νέων μορφών του τρομοκρατικού φαινομένου, προώθησε την ευκαιρία μιας δυναμικής απάντησης κατά της τρομοκρατίας μέσω του ποινικού δικαίου, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την δίωξη όσων σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις ή είναι ύποπτοι για στρατολόγηση, εκπαίδευση και χρηματοδότηση τρομοκρατίας καθώς και υποκίνηση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Βρισκόμενοι στη μετά τη Συνθήκη της Λισαβόνας εποχή, οι νομοθέτες της ΕΕ φέρεται να επηρεάστηκαν από το διεθνές δίκαιο, αναθεωρώντας το κατακερματισμένο προηγούμενο νομικό καθεστώς θεσπίζοντας στην Οδηγία 2017/541 νέα αδικήματα της τρομοκρατίας. Αυτό σε συνδυασμό με τη νομική υποχρέωση των κρατών μελών να ενσωματώσουν της παραπάνω Οδηγία στις εγχώριες έννομες τάξεις τους, παρείχαν μια κοινή εννοιολογική προσέγγιση των νέων αδικημάτων καθώς και την δυνατότητα για νόμιμες πρώιμες ποινικές έρευνες, αναγκαίες για την αποτροπή νεότερων σοβαρών τρομοκρατικών επιθέσεων. Η Οδηγία διανθίστηκε με διατάξεις ποινικού δικαίου προληπτικού χαρακτήρα ώστε να διασφαλίζεται η εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης. Αυτός ο προσανατολισμός συμπίπτει αναπόφευκτα με τη διεύρυνση της ποινικής ευθύνης. Ενώ, τα τρομοκρατικά αδικήματα απειλούν άμεσα τις φιλελεύθερες δημοκρατίες μας και θέτουν προκλήσεις για τις κοινωνίες μας έχοντας περαιτέρω επεκτάσεις στις θεμελιώδεις ελευθερίες, από την άλλη πλευρά, εγείρεται η ανησυχία, μέχρι πού έχει φτάσει αυτή η παρέμβαση των νομοθετών της ΕΕ; Η παρούσα διπλωματική κινείται στο δίπολο μεταξύ ασφάλειας που παρέχεται από τις νέες ποινικές διατάξεις από τη μια πλευρά και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου από την άλλη.","In the aftermath of the Paris and Brussels terrorist attacks, EU besides other multilayered measures that undertook in order to confront the new facets of terrorism, it promoted the opportunity of a solid criminal justice response to terrorism, covering investigation and prosecution of those who plan terrorist acts or are suspected of recruitment, training, and financing of terrorism as well as incitement to commit a terrorist offence. Being in the post-Lisbon Treaty era, EU legislators affected by the international norms, reviewed and updated the fragmented previous legal regime by prescribing in the Directive 2017/541 new offences of terrorism. This coupled with the legal obligation of MS to transpose it to their domestic legal orders, provided a common understanding of the new offences as well as the capacity for legitimate early criminal investigations, nothing more urgent than to forestall further terrorist attacks. The Directive was flourished with criminal law provisions of preventive nature so as to guarantee the internal security of the Union. This orientation inevitably coincides with the expansion of criminal liability. While, terrorist offences threaten directly our liberal democracies and pose challenges to our societies having further extensions to fundamental freedoms, on the other hand, arises the concern, how far has such intervention of EU legislators reached? The present thesis vacillated between the two-fold bone of contention, those of security from the one side and fundamental freedoms and rule of law from the other."],"dc:identifier":["uoadl:3260474","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260474"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Towards a new era in european anti-terrorism legislation to counter the latest challenges posed by the terrorism phenomenon"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z"}