{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260517"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260517","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έμφυλες αναπαραστάσεις σε δραματικά κείμενα για θέατρο ανήλικων θεατών την περίοδο 2015 - 2021","abstract":"Η παρούσα εργασία αφορά έρευνα σχετικά με την αναπαράσταση των φύλων σε δραματικά κείμενα, που προορίζονται για κοινό ανήλικων θεατών. Τα κείμενα που επιλέχθηκαν είναι πρωτότυπες δημιουργίες Ελλήνων και Ελληνίδων δραματουργών και εκδόθηκαν κατά την περίοδο 2015 – 2021. Είναι πεποίθησή μας ότι η μετάδοση ιδεολογικών μηνυμάτων στο παιδί γίνεται μέσω πολλών διαύλων εκτός σχολείου. Το θέατρο ως σύνθετο πολιτισμικό φαινόμενο και πιο συγκεκριμένα η δραματουργία αποτελούν μηχανισμούς αναπαραγωγής ή και αμφισβήτησης έμφυλων σχέσεων. Πιο συγκεκριμένα, το θέατρο για κοινό ανήλικων θεατών, λόγω της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και της ευάλωτης φύσης του κοινού στο οποίο απευθύνεται, μπορεί να επηρεάσει (θετικά ή αρνητικά) τον ψυχισμό, τις αντιλήψεις και τη διαμόρφωση ταυτότητας φύλου στους ανήλικους θεατές. Εξετάστηκαν συνολικά 20 δραματικά κείμενα με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης. Το ενδιαφέρον μας εστιάστηκε στον τρόπο που αναπαριστώνται τα φύλα, στην ύπαρξη έμφυλων στερεοτύπων και την τυχόν αναπαραγωγή ανισοτήτων και τη διαιώνιση διακρίσεων. Επιπλέον, ένας από τους στόχους ήταν να εξετάσουμε κατά πόσο έχει υπάρξει πρόοδος στον τρόπο απεικόνισης των φύλων και κατά πόσο η ελληνική δραματουργία για ανηλίκους ακολουθεί τις αλλαγές που πραγματοποιούνται (έστω και με μικρά βήματα) στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Τα συμπεράσματα που αποκομίσαμε δείχνουν ότι στη δραματουργία των τελευταίων ετών έχει υπάρξει κάποια πρόοδος στον τρόπο αναπαράστασης των φύλων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν έργα στα οποία το κορίτσι είναι το δρων υποκείμενο, ή έχει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά ταυτίζονται με το ανδρικό φύλο. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι αυτές οι ηρωίδες δεν παρουσιάζονται σαν «αγοροκόριτσα», έχοντας δηλαδή οικειοποιηθεί ιδιότητες που δεν ταυτίζονται με το φύλο τους, αλλά έχουν θηλυκά χαρακτηριστικά: αποφασιστικότητα, ταλέντο, επιμονή. Δυστυχώς, όμως, τα έργα αυτά αποτελούν την εξαίρεση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των υπό εξέταση δραματικών κειμένων κυριαρχεί η στερεοτυπική αναπαράσταση του άνδρα και της γυναίκας, του αγοριού και του κοριτσιού και αναπαράγονται σεξιστικά πρότυπα και πατριαρχικές αντιλήψεις. Θεωρούμε ότι οι Έλληνες και Ελληνίδες δραματουργοί που απευθύνονται σε κοινό ανηλίκων οφείλουν να εναρμονιστούν με τις ανάγκες της εποχής και της κοινωνικής πραγματικότητας που αλλάζει. Ελπίδα μας είναι η παρούσα εργασία να βάλει ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την κατεύθυνση.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αφορά έρευνα σχετικά με την αναπαράσταση των φύλων σε δραματικά κείμενα, που προορίζονται για κοινό ανήλικων θεατών. Τα κείμενα που επιλέχθηκαν είναι πρωτότυπες δημιουργίες Ελλήνων και Ελληνίδων δραματουργών και εκδόθηκαν κατά την περίοδο 2015 – 2021. Είναι πεποίθησή μας ότι η μετάδοση ιδεολογικών μηνυμάτων στο παιδί γίνεται μέσω πολλών διαύλων εκτός σχολείου. Το θέατρο ως σύνθετο πολιτισμικό φαινόμενο και πιο συγκεκριμένα η δραματουργία αποτελούν μηχανισμούς αναπαραγωγής ή και αμφισβήτησης έμφυλων σχέσεων. Πιο συγκεκριμένα, το θέατρο για κοινό ανήλικων θεατών, λόγω της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και της ευάλωτης φύσης του κοινού στο οποίο απευθύνεται, μπορεί να επηρεάσει (θετικά ή αρνητικά) τον ψυχισμό, τις αντιλήψεις και τη διαμόρφωση ταυτότητας φύλου στους ανήλικους θεατές. Εξετάστηκαν συνολικά 20 δραματικά κείμενα με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης. Το ενδιαφέρον μας εστιάστηκε στον τρόπο που αναπαριστώνται τα φύλα, στην ύπαρξη έμφυλων στερεοτύπων και την τυχόν αναπαραγωγή ανισοτήτων και τη διαιώνιση διακρίσεων. Επιπλέον, ένας από τους στόχους ήταν να εξετάσουμε κατά πόσο έχει υπάρξει πρόοδος στον τρόπο απεικόνισης των φύλων και κατά πόσο η ελληνική δραματουργία για ανηλίκους ακολουθεί τις αλλαγές που πραγματοποιούνται (έστω και με μικρά βήματα) στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Τα συμπεράσματα που αποκομίσαμε δείχνουν ότι στη δραματουργία των τελευταίων ετών έχει υπάρξει κάποια πρόοδος στον τρόπο αναπαράστασης των φύλων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν έργα στα οποία το κορίτσι είναι το δρων υποκείμενο, ή έχει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά ταυτίζονται με το ανδρικό φύλο. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι αυτές οι ηρωίδες δεν παρουσιάζονται σαν «αγοροκόριτσα», έχοντας δηλαδή οικειοποιηθεί ιδιότητες που δεν ταυτίζονται με το φύλο τους, αλλά έχουν θηλυκά χαρακτηριστικά: αποφασιστικότητα, ταλέντο, επιμονή. Δυστυχώς, όμως, τα έργα αυτά αποτελούν την εξαίρεση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των υπό εξέταση δραματικών κειμένων κυριαρχεί η στερεοτυπική αναπαράσταση του άνδρα και της γυναίκας, του αγοριού και του κοριτσιού και αναπαράγονται σεξιστικά πρότυπα και πατριαρχικές αντιλήψεις. Θεωρούμε ότι οι Έλληνες και Ελληνίδες δραματουργοί που απευθύνονται σε κοινό ανηλίκων οφείλουν να εναρμονιστούν με τις ανάγκες της εποχής και της κοινωνικής πραγματικότητας που αλλάζει. Ελπίδα μας είναι η παρούσα εργασία να βάλει ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την κατεύθυνση.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαραλάμπους Ασημίνα","Charalampous Asimina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260517"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260517","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260517","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260517","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260517","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαραλάμπους Ασημίνα","Charalampous Asimina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260517"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αφορά έρευνα σχετικά με την αναπαράσταση των φύλων σε δραματικά κείμενα, που προορίζονται για κοινό ανήλικων θεατών. Τα κείμενα που επιλέχθηκαν είναι πρωτότυπες δημιουργίες Ελλήνων και Ελληνίδων δραματουργών και εκδόθηκαν κατά την περίοδο 2015 – 2021. Είναι πεποίθησή μας ότι η μετάδοση ιδεολογικών μηνυμάτων στο παιδί γίνεται μέσω πολλών διαύλων εκτός σχολείου. Το θέατρο ως σύνθετο πολιτισμικό φαινόμενο και πιο συγκεκριμένα η δραματουργία αποτελούν μηχανισμούς αναπαραγωγής ή και αμφισβήτησης έμφυλων σχέσεων. Πιο συγκεκριμένα, το θέατρο για κοινό ανήλικων θεατών, λόγω της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και της ευάλωτης φύσης του κοινού στο οποίο απευθύνεται, μπορεί να επηρεάσει (θετικά ή αρνητικά) τον ψυχισμό, τις αντιλήψεις και τη διαμόρφωση ταυτότητας φύλου στους ανήλικους θεατές. Εξετάστηκαν συνολικά 20 δραματικά κείμενα με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης. Το ενδιαφέρον μας εστιάστηκε στον τρόπο που αναπαριστώνται τα φύλα, στην ύπαρξη έμφυλων στερεοτύπων και την τυχόν αναπαραγωγή ανισοτήτων και τη διαιώνιση διακρίσεων. Επιπλέον, ένας από τους στόχους ήταν να εξετάσουμε κατά πόσο έχει υπάρξει πρόοδος στον τρόπο απεικόνισης των φύλων και κατά πόσο η ελληνική δραματουργία για ανηλίκους ακολουθεί τις αλλαγές που πραγματοποιούνται (έστω και με μικρά βήματα) στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Τα συμπεράσματα που αποκομίσαμε δείχνουν ότι στη δραματουργία των τελευταίων ετών έχει υπάρξει κάποια πρόοδος στον τρόπο αναπαράστασης των φύλων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν έργα στα οποία το κορίτσι είναι το δρων υποκείμενο, ή έχει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά ταυτίζονται με το ανδρικό φύλο. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι αυτές οι ηρωίδες δεν παρουσιάζονται σαν «αγοροκόριτσα», έχοντας δηλαδή οικειοποιηθεί ιδιότητες που δεν ταυτίζονται με το φύλο τους, αλλά έχουν θηλυκά χαρακτηριστικά: αποφασιστικότητα, ταλέντο, επιμονή. Δυστυχώς, όμως, τα έργα αυτά αποτελούν την εξαίρεση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των υπό εξέταση δραματικών κειμένων κυριαρχεί η στερεοτυπική αναπαράσταση του άνδρα και της γυναίκας, του αγοριού και του κοριτσιού και αναπαράγονται σεξιστικά πρότυπα και πατριαρχικές αντιλήψεις. Θεωρούμε ότι οι Έλληνες και Ελληνίδες δραματουργοί που απευθύνονται σε κοινό ανηλίκων οφείλουν να εναρμονιστούν με τις ανάγκες της εποχής και της κοινωνικής πραγματικότητας που αλλάζει. Ελπίδα μας είναι η παρούσα εργασία να βάλει ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την κατεύθυνση.","The present work concerns the study of gendered representation in plays for young audiences, which were written by Greek playwrights and were published in the period 2015 – 2021. The aim was to examine whether the sexes are represented in a stereotypical manner, perpetuating thus gender inequality and patriarchic views. Twenty plays were selected and constituted the corpus of the study and were examined in a quantitative and qualitative manner. The results we obtained allow us to assume that some progress has been made in the field: in some plays girls are the main characters and assume leading roles while demonstrating qualities which are not usually associated with femininity. However, we regret the fact that these plays constitute a small minority. Most of the plays we examined are full of stereotypical gendered representations. Our hope is that plays for young audiences will stop reproducing and perpetuating sexist stereotypes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έμφυλες αναπαραστάσεις σε δραματικά κείμενα για θέατρο ανήλικων θεατών την περίοδο 2015 - 2021"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαραλάμπους Ασημίνα","Charalampous Asimina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αφορά έρευνα σχετικά με την αναπαράσταση των φύλων σε δραματικά κείμενα, που προορίζονται για κοινό ανήλικων θεατών. Τα κείμενα που επιλέχθηκαν είναι πρωτότυπες δημιουργίες Ελλήνων και Ελληνίδων δραματουργών και εκδόθηκαν κατά την περίοδο 2015 – 2021. Είναι πεποίθησή μας ότι η μετάδοση ιδεολογικών μηνυμάτων στο παιδί γίνεται μέσω πολλών διαύλων εκτός σχολείου. Το θέατρο ως σύνθετο πολιτισμικό φαινόμενο και πιο συγκεκριμένα η δραματουργία αποτελούν μηχανισμούς αναπαραγωγής ή και αμφισβήτησης έμφυλων σχέσεων. Πιο συγκεκριμένα, το θέατρο για κοινό ανήλικων θεατών, λόγω της ιδιαίτερης φυσιογνωμίας και της ευάλωτης φύσης του κοινού στο οποίο απευθύνεται, μπορεί να επηρεάσει (θετικά ή αρνητικά) τον ψυχισμό, τις αντιλήψεις και τη διαμόρφωση ταυτότητας φύλου στους ανήλικους θεατές. Εξετάστηκαν συνολικά 20 δραματικά κείμενα με τη μέθοδο ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης. Το ενδιαφέρον μας εστιάστηκε στον τρόπο που αναπαριστώνται τα φύλα, στην ύπαρξη έμφυλων στερεοτύπων και την τυχόν αναπαραγωγή ανισοτήτων και τη διαιώνιση διακρίσεων. Επιπλέον, ένας από τους στόχους ήταν να εξετάσουμε κατά πόσο έχει υπάρξει πρόοδος στον τρόπο απεικόνισης των φύλων και κατά πόσο η ελληνική δραματουργία για ανηλίκους ακολουθεί τις αλλαγές που πραγματοποιούνται (έστω και με μικρά βήματα) στην ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Τα συμπεράσματα που αποκομίσαμε δείχνουν ότι στη δραματουργία των τελευταίων ετών έχει υπάρξει κάποια πρόοδος στον τρόπο αναπαράστασης των φύλων. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν έργα στα οποία το κορίτσι είναι το δρων υποκείμενο, ή έχει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά ταυτίζονται με το ανδρικό φύλο. Επιπλέον, διαπιστώσαμε ότι αυτές οι ηρωίδες δεν παρουσιάζονται σαν «αγοροκόριτσα», έχοντας δηλαδή οικειοποιηθεί ιδιότητες που δεν ταυτίζονται με το φύλο τους, αλλά έχουν θηλυκά χαρακτηριστικά: αποφασιστικότητα, ταλέντο, επιμονή. Δυστυχώς, όμως, τα έργα αυτά αποτελούν την εξαίρεση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των υπό εξέταση δραματικών κειμένων κυριαρχεί η στερεοτυπική αναπαράσταση του άνδρα και της γυναίκας, του αγοριού και του κοριτσιού και αναπαράγονται σεξιστικά πρότυπα και πατριαρχικές αντιλήψεις. Θεωρούμε ότι οι Έλληνες και Ελληνίδες δραματουργοί που απευθύνονται σε κοινό ανηλίκων οφείλουν να εναρμονιστούν με τις ανάγκες της εποχής και της κοινωνικής πραγματικότητας που αλλάζει. Ελπίδα μας είναι η παρούσα εργασία να βάλει ένα μικρό λιθαράκι σε αυτή την κατεύθυνση.","The present work concerns the study of gendered representation in plays for young audiences, which were written by Greek playwrights and were published in the period 2015 – 2021. The aim was to examine whether the sexes are represented in a stereotypical manner, perpetuating thus gender inequality and patriarchic views. Twenty plays were selected and constituted the corpus of the study and were examined in a quantitative and qualitative manner. The results we obtained allow us to assume that some progress has been made in the field: in some plays girls are the main characters and assume leading roles while demonstrating qualities which are not usually associated with femininity. However, we regret the fact that these plays constitute a small minority. Most of the plays we examined are full of stereotypical gendered representations. Our hope is that plays for young audiences will stop reproducing and perpetuating sexist stereotypes."],"dc:identifier":["uoadl:3260517","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260517"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Έμφυλες αναπαραστάσεις σε δραματικά κείμενα για θέατρο ανήλικων θεατών την περίοδο 2015 - 2021"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z"}