{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260589"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260589","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ορθόδοξη και Λατινική Εκκλησία στα υπό βενετική κυριαρχία Ιόνια νησιά από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αι.","abstract":"Στόχος της παρούσας εργασίας συνιστά η εξέταση της εκκλησιαστικής πολιτικής της Βενετίας στα βενετοκρατούμενα νησιά του Ιονίου, βάσει ενός σώματος εκδιδόμενων εγγράφων όπως βενετικών διαταγμάτων και πατριαρχικών επιστολών. Η μελέτη εστιάζει στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα από τον 16ο αιώνα έως το τέλος της βενετικής κυριαρχίας σε αυτά. Η απρόσκοπτη άσκηση της βενετικής εξουσίας επέβαλλε την επέμβαση της στα ζητήματα της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας. Η τακτική της Βενετίας βασιζόταν πάντοτε στην διατήρηση και αύξηση της οικονομικής και εμπορικής της δραστηριότητας. Τα τέσσερα νησιά του Ιονίου αποτελούσαν ξεχωριστές εκκλησιαστικές επαρχίες με διαφορετικό καθεστώς οργάνωσης και διοίκησης και διαφορετικές αρμοδιότητες. Η Βενετία διατήρησε το προϋπάρχον εκκλησιαστικό καθεστώς προσαρμόζοντάς το στα δικά της δεδομένα. Η Γαληνοτάτη άσκησε παρεμβάσεις και περιορισμούς στην Αγία Έδρα, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στους επικεφαλής των τοπικών εκκλησιών και τον απλό κλήρο εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετάται η Εκκλησία της ίδιας της πόλης της Βενετίας, η σχέση της με την Αγία Έδρα και ο ρόλος του Δόγη και της βενετικής Συγκλήτου στα εκκλησιαστικά ζητήματα. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται το εκκλησιαστικό περιβάλλον και το καθεστώς της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1204 και την Δ΄ Σταυροφορία μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο μελετάται η εκκλησιαστική πολιτική της Γαληνοτάτης από τον 16ο έως τον 18ο αι. σε όλες τις λειτουργίες του θεσμού της Εκκλησίας, η οποία διαμόρφωσε το θρησκευτικό περιβάλλον στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα.","abstract_html":"Στόχος της παρούσας εργασίας συνιστά η εξέταση της εκκλησιαστικής πολιτικής της Βενετίας στα βενετοκρατούμενα νησιά του Ιονίου, βάσει ενός σώματος εκδιδόμενων εγγράφων όπως βενετικών διαταγμάτων και πατριαρχικών επιστολών. Η μελέτη εστιάζει στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα από τον 16ο αιώνα έως το τέλος της βενετικής κυριαρχίας σε αυτά. Η απρόσκοπτη άσκηση της βενετικής εξουσίας επέβαλλε την επέμβαση της στα ζητήματα της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας. Η τακτική της Βενετίας βασιζόταν πάντοτε στην διατήρηση και αύξηση της οικονομικής και εμπορικής της δραστηριότητας. Τα τέσσερα νησιά του Ιονίου αποτελούσαν ξεχωριστές εκκλησιαστικές επαρχίες με διαφορετικό καθεστώς οργάνωσης και διοίκησης και διαφορετικές αρμοδιότητες. Η Βενετία διατήρησε το προϋπάρχον εκκλησιαστικό καθεστώς προσαρμόζοντάς το στα δικά της δεδομένα. Η Γαληνοτάτη άσκησε παρεμβάσεις και περιορισμούς στην Αγία Έδρα, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στους επικεφαλής των τοπικών εκκλησιών και τον απλό κλήρο εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετάται η Εκκλησία της ίδιας της πόλης της Βενετίας, η σχέση της με την Αγία Έδρα και ο ρόλος του Δόγη και της βενετικής Συγκλήτου στα εκκλησιαστικά ζητήματα. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται το εκκλησιαστικό περιβάλλον και το καθεστώς της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1204 και την Δ΄ Σταυροφορία μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο μελετάται η εκκλησιαστική πολιτική της Γαληνοτάτης από τον 16ο έως τον 18ο αι. σε όλες τις λειτουργίες του θεσμού της Εκκλησίας, η οποία διαμόρφωσε το θρησκευτικό περιβάλλον στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκάβαλος Παναγιώτης","Gkavalos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260589"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260589","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260589","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260589","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260589","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκάβαλος Παναγιώτης","Gkavalos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260589"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στόχος της παρούσας εργασίας συνιστά η εξέταση της εκκλησιαστικής πολιτικής της Βενετίας στα βενετοκρατούμενα νησιά του Ιονίου, βάσει ενός σώματος εκδιδόμενων εγγράφων όπως βενετικών διαταγμάτων και πατριαρχικών επιστολών. Η μελέτη εστιάζει στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα από τον 16ο αιώνα έως το τέλος της βενετικής κυριαρχίας σε αυτά. Η απρόσκοπτη άσκηση της βενετικής εξουσίας επέβαλλε την επέμβαση της στα ζητήματα της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας. Η τακτική της Βενετίας βασιζόταν πάντοτε στην διατήρηση και αύξηση της οικονομικής και εμπορικής της δραστηριότητας. Τα τέσσερα νησιά του Ιονίου αποτελούσαν ξεχωριστές εκκλησιαστικές επαρχίες με διαφορετικό καθεστώς οργάνωσης και διοίκησης και διαφορετικές αρμοδιότητες. Η Βενετία διατήρησε το προϋπάρχον εκκλησιαστικό καθεστώς προσαρμόζοντάς το στα δικά της δεδομένα. Η Γαληνοτάτη άσκησε παρεμβάσεις και περιορισμούς στην Αγία Έδρα, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στους επικεφαλής των τοπικών εκκλησιών και τον απλό κλήρο εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετάται η Εκκλησία της ίδιας της πόλης της Βενετίας, η σχέση της με την Αγία Έδρα και ο ρόλος του Δόγη και της βενετικής Συγκλήτου στα εκκλησιαστικά ζητήματα. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται το εκκλησιαστικό περιβάλλον και το καθεστώς της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1204 και την Δ΄ Σταυροφορία μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο μελετάται η εκκλησιαστική πολιτική της Γαληνοτάτης από τον 16ο έως τον 18ο αι. σε όλες τις λειτουργίες του θεσμού της Εκκλησίας, η οποία διαμόρφωσε το θρησκευτικό περιβάλλον στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα.","The present dissertation comprises an attempt to look into the religious policy of Venice on the Ionian islands, according to published documents such as venetian orders and patriarchal letters. This study focuses on the islands of Corfu , Cephalonia, Zante and Lefkada from the 16th century until the end of the Venetian rule on them. Venetians used to interfere in the issues of Latin and Orthodox Church due to their seamless rule. The Venetian policy always aimed at the maintainance and the increase of the economic and commercial activities. Those four Ionian islands consist four seperate religious districts with different organising and administrative system and different responsibilities. Venetians retained the existing religious system, adjusting it to their standards. La Serenissima” secured its absolute control on the religious issues by interfering and restricting the Holy See, the Ecumenical Patriarchate, the clergy and the heads of the local churches. The first chapter examines the church of Venice, its relation to the Holy See and the role of the Doge and the Venetian Senate on religious isssues. The religious atmosphrere and system of the Latin and the Orthodox Church from 1204 and the Fourth Crusade until the end of the 15th century is discussed in the second chapter. The third chapter refer to La Serenissima’s religious policy from the 16th to the 18th century , which formed the religious ambiance in Corfu, Cephalonia, Zante and Lefkada."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ορθόδοξη και Λατινική Εκκλησία στα υπό βενετική κυριαρχία Ιόνια νησιά από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αι."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκάβαλος Παναγιώτης","Gkavalos Panagiotis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Στόχος της παρούσας εργασίας συνιστά η εξέταση της εκκλησιαστικής πολιτικής της Βενετίας στα βενετοκρατούμενα νησιά του Ιονίου, βάσει ενός σώματος εκδιδόμενων εγγράφων όπως βενετικών διαταγμάτων και πατριαρχικών επιστολών. Η μελέτη εστιάζει στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα από τον 16ο αιώνα έως το τέλος της βενετικής κυριαρχίας σε αυτά. Η απρόσκοπτη άσκηση της βενετικής εξουσίας επέβαλλε την επέμβαση της στα ζητήματα της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας. Η τακτική της Βενετίας βασιζόταν πάντοτε στην διατήρηση και αύξηση της οικονομικής και εμπορικής της δραστηριότητας. Τα τέσσερα νησιά του Ιονίου αποτελούσαν ξεχωριστές εκκλησιαστικές επαρχίες με διαφορετικό καθεστώς οργάνωσης και διοίκησης και διαφορετικές αρμοδιότητες. Η Βενετία διατήρησε το προϋπάρχον εκκλησιαστικό καθεστώς προσαρμόζοντάς το στα δικά της δεδομένα. Η Γαληνοτάτη άσκησε παρεμβάσεις και περιορισμούς στην Αγία Έδρα, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, στους επικεφαλής των τοπικών εκκλησιών και τον απλό κλήρο εξασφαλίζοντας τον απόλυτο έλεγχο των εκκλησιαστικών πραγμάτων. Στο πρώτο κεφάλαιο μελετάται η Εκκλησία της ίδιας της πόλης της Βενετίας, η σχέση της με την Αγία Έδρα και ο ρόλος του Δόγη και της βενετικής Συγκλήτου στα εκκλησιαστικά ζητήματα. Το δεύτερο κεφάλαιο πραγματεύεται το εκκλησιαστικό περιβάλλον και το καθεστώς της λατινικής και της ορθόδοξης Εκκλησίας από το 1204 και την Δ΄ Σταυροφορία μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα. Στο τρίτο και τελευταίο κεφάλαιο μελετάται η εκκλησιαστική πολιτική της Γαληνοτάτης από τον 16ο έως τον 18ο αι. σε όλες τις λειτουργίες του θεσμού της Εκκλησίας, η οποία διαμόρφωσε το θρησκευτικό περιβάλλον στην Κέρκυρα, την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα.","The present dissertation comprises an attempt to look into the religious policy of Venice on the Ionian islands, according to published documents such as venetian orders and patriarchal letters. This study focuses on the islands of Corfu , Cephalonia, Zante and Lefkada from the 16th century until the end of the Venetian rule on them. Venetians used to interfere in the issues of Latin and Orthodox Church due to their seamless rule. The Venetian policy always aimed at the maintainance and the increase of the economic and commercial activities. Those four Ionian islands consist four seperate religious districts with different organising and administrative system and different responsibilities. Venetians retained the existing religious system, adjusting it to their standards. La Serenissima” secured its absolute control on the religious issues by interfering and restricting the Holy See, the Ecumenical Patriarchate, the clergy and the heads of the local churches. The first chapter examines the church of Venice, its relation to the Holy See and the role of the Doge and the Venetian Senate on religious isssues. The religious atmosphrere and system of the Latin and the Orthodox Church from 1204 and the Fourth Crusade until the end of the 15th century is discussed in the second chapter. The third chapter refer to La Serenissima’s religious policy from the 16th to the 18th century , which formed the religious ambiance in Corfu, Cephalonia, Zante and Lefkada."],"dc:identifier":["uoadl:3260589","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260589"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Ορθόδοξη και Λατινική Εκκλησία στα υπό βενετική κυριαρχία Ιόνια νησιά από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αι."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z"}