{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260604"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260604","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στάσεις και αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας για τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η χρήση των οπιοειδών για τη διαχείριση του πόνου είναι αρκετά διαδεδομένη τα τελευταία έτη στα πλαίσια της υγειονομικής περίθαλψης. Ωστόσο, ορισμένοι γιατροί και άλλοι επαγγελματίες υγείας είναι απρόθυμοι να υποστηρίξουν τη χρήση οπιοειδών αναλγητικών για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό πόνο λόγω ανησυχιών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, την έλλειψη αποτελεσματικότητας και την πιθανή πρόκληση εθισμού στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις στάσεις και τις αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας ως προς τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς που κρίνεται ότι η χρήση τους είναι αναγκαία είτε λόγω πόνου, είτε εξαιτίας κάποιας ανίατης ασθένειας. Μεθοδολογία: Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα σε δείγμα 57 επαγγελματιών υγείας, 29 (50.9%) γιατρών και 28 (49.1%) νοσηλευτών. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με διανομή ερωτηματολογίου σε επαγγελματίες υγείας. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα της χρήσης οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου/τελικού σταδίου (ΜΤ= 4.8, ΤΑ=0.5) και σε ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου (ΜΤ=3.9, ΤΑ=0.9) ή με οξύ πόνο λόγω τραύματος (ΜΤ=3.5, ΤΑ=1.0) ενώ δεν θεωρούν σημαντική τη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο (ΜΤ=2.8 ΤΑ=1.2), για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου, (ΜΤ=2.7, ΤΑ=1.3) για ασθενείς με HIV (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2) και για ασθενείς με μαιευτικούς πόνους (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2). Οι δύο πιο αποδεκτοί τύποι οπιοειδών από τους επαγγελματίες υγείας είναι η μορφίνη (89.5% για ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου ή τελικού σταδίου) και η τραμαδόλη (66.7% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω τραύματος, 64.9% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου, 56.1% για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο, 54.4% για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου). Επιπρόσθετα, από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως τα σημαντικότερα εμπόδια στη διαθεσιμότητα οπιοειδών για την αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου είναι ότι τα οπιοειδή δεν είναι διαθέσιμα στις απαιτούμενες μορφές ποσολογίας και δόσης (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) και ότι οι ελλείψεις των οπιοειδών καταλήγουν σε ανεπαρκή διαθεσιμότητα για τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) ενώ δεν αναγνωρίζουν ότι η διστακτικότητα γιατρών (ΜΤ=2.4, ΤΑ=1.0), νοσηλευτών (ΜΤ=1.7, ΤΑ=1.0) και ασθενών (ΜΤ=2.2, ΤΑ=0.7), δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο. Αντίθετα, η διστακτικότητα των γιατρών (ΜΤ=3.3, ΤΑ=1.0) παίζει σημαντικό ρόλο στη μη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με μη καρκινικό πόνο. Τέλος, τα ευρήματα έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας έχουν αρνητική πρόθεση στο να χορηγήσουν οπιοειδή σε ασθενείς μικρής ηλικίας (ΜΤ=4.1, ΤΑ=0.9) ή να χορηγήσουν οπιοειδή μετά από πίεση/παρότρυνση του ασθενή (ΜΤ=3.8, ΤΑ=0.9). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα σχετικά με το είδος οπιοειδών που αναγνωρίζουν ως καταλληλότερο ανάλογα με την περίσταση έδειξαν ότι η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η μορφίνη είναι κατάλληλη για καρκινοπαθείς προχωρημένου/τελικού σταδίου ενώ μικρότερο ποσοστό θεωρεί ότι είναι κατάλληλη για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου και οξύ πόνο λόγω τραύματος. Η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η κωδεΐνη, η οξυκοδώνη και η φαινταλύνη δεν πρέπει να χορηγείται σε κανένα τύπο ασθενών. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι επαγγελματίες υγείας συνεχίζουν να έχουν ενστάσεις αναφορικά με την πρακτική της συνταγογράφησης οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η χρήση των οπιοειδών για τη διαχείριση του πόνου είναι αρκετά διαδεδομένη τα τελευταία έτη στα πλαίσια της υγειονομικής περίθαλψης. Ωστόσο, ορισμένοι γιατροί και άλλοι επαγγελματίες υγείας είναι απρόθυμοι να υποστηρίξουν τη χρήση οπιοειδών αναλγητικών για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό πόνο λόγω ανησυχιών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, την έλλειψη αποτελεσματικότητας και την πιθανή πρόκληση εθισμού στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις στάσεις και τις αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας ως προς τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς που κρίνεται ότι η χρήση τους είναι αναγκαία είτε λόγω πόνου, είτε εξαιτίας κάποιας ανίατης ασθένειας. Μεθοδολογία: Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα σε δείγμα 57 επαγγελματιών υγείας, 29 (50.9%) γιατρών και 28 (49.1%) νοσηλευτών. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με διανομή ερωτηματολογίου σε επαγγελματίες υγείας. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα της χρήσης οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου/τελικού σταδίου (ΜΤ= 4.8, ΤΑ=0.5) και σε ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου (ΜΤ=3.9, ΤΑ=0.9) ή με οξύ πόνο λόγω τραύματος (ΜΤ=3.5, ΤΑ=1.0) ενώ δεν θεωρούν σημαντική τη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο (ΜΤ=2.8 ΤΑ=1.2), για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου, (ΜΤ=2.7, ΤΑ=1.3) για ασθενείς με HIV (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2) και για ασθενείς με μαιευτικούς πόνους (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2). Οι δύο πιο αποδεκτοί τύποι οπιοειδών από τους επαγγελματίες υγείας είναι η μορφίνη (89.5% για ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου ή τελικού σταδίου) και η τραμαδόλη (66.7% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω τραύματος, 64.9% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου, 56.1% για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο, 54.4% για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου). Επιπρόσθετα, από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως τα σημαντικότερα εμπόδια στη διαθεσιμότητα οπιοειδών για την αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου είναι ότι τα οπιοειδή δεν είναι διαθέσιμα στις απαιτούμενες μορφές ποσολογίας και δόσης (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) και ότι οι ελλείψεις των οπιοειδών καταλήγουν σε ανεπαρκή διαθεσιμότητα για τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) ενώ δεν αναγνωρίζουν ότι η διστακτικότητα γιατρών (ΜΤ=2.4, ΤΑ=1.0), νοσηλευτών (ΜΤ=1.7, ΤΑ=1.0) και ασθενών (ΜΤ=2.2, ΤΑ=0.7), δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο. Αντίθετα, η διστακτικότητα των γιατρών (ΜΤ=3.3, ΤΑ=1.0) παίζει σημαντικό ρόλο στη μη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με μη καρκινικό πόνο. Τέλος, τα ευρήματα έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας έχουν αρνητική πρόθεση στο να χορηγήσουν οπιοειδή σε ασθενείς μικρής ηλικίας (ΜΤ=4.1, ΤΑ=0.9) ή να χορηγήσουν οπιοειδή μετά από πίεση/παρότρυνση του ασθενή (ΜΤ=3.8, ΤΑ=0.9). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα σχετικά με το είδος οπιοειδών που αναγνωρίζουν ως καταλληλότερο ανάλογα με την περίσταση έδειξαν ότι η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η μορφίνη είναι κατάλληλη για καρκινοπαθείς προχωρημένου/τελικού σταδίου ενώ μικρότερο ποσοστό θεωρεί ότι είναι κατάλληλη για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου και οξύ πόνο λόγω τραύματος. Η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η κωδεΐνη, η οξυκοδώνη και η φαινταλύνη δεν πρέπει να χορηγείται σε κανένα τύπο ασθενών. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι επαγγελματίες υγείας συνεχίζουν να έχουν ενστάσεις αναφορικά με την πρακτική της συνταγογράφησης οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Πετράκη Ευγενία","Petraki Evgenia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260604"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260604","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260604","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260604","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260604","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πετράκη Ευγενία","Petraki Evgenia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260604","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260604"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η χρήση των οπιοειδών για τη διαχείριση του πόνου είναι αρκετά διαδεδομένη τα τελευταία έτη στα πλαίσια της υγειονομικής περίθαλψης. Ωστόσο, ορισμένοι γιατροί και άλλοι επαγγελματίες υγείας είναι απρόθυμοι να υποστηρίξουν τη χρήση οπιοειδών αναλγητικών για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό πόνο λόγω ανησυχιών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, την έλλειψη αποτελεσματικότητας και την πιθανή πρόκληση εθισμού στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις στάσεις και τις αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας ως προς τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς που κρίνεται ότι η χρήση τους είναι αναγκαία είτε λόγω πόνου, είτε εξαιτίας κάποιας ανίατης ασθένειας. Μεθοδολογία: Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα σε δείγμα 57 επαγγελματιών υγείας, 29 (50.9%) γιατρών και 28 (49.1%) νοσηλευτών. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με διανομή ερωτηματολογίου σε επαγγελματίες υγείας. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα της χρήσης οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου/τελικού σταδίου (ΜΤ= 4.8, ΤΑ=0.5) και σε ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου (ΜΤ=3.9, ΤΑ=0.9) ή με οξύ πόνο λόγω τραύματος (ΜΤ=3.5, ΤΑ=1.0) ενώ δεν θεωρούν σημαντική τη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο (ΜΤ=2.8 ΤΑ=1.2), για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου, (ΜΤ=2.7, ΤΑ=1.3) για ασθενείς με HIV (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2) και για ασθενείς με μαιευτικούς πόνους (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2). Οι δύο πιο αποδεκτοί τύποι οπιοειδών από τους επαγγελματίες υγείας είναι η μορφίνη (89.5% για ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου ή τελικού σταδίου) και η τραμαδόλη (66.7% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω τραύματος, 64.9% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου, 56.1% για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο, 54.4% για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου). Επιπρόσθετα, από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως τα σημαντικότερα εμπόδια στη διαθεσιμότητα οπιοειδών για την αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου είναι ότι τα οπιοειδή δεν είναι διαθέσιμα στις απαιτούμενες μορφές ποσολογίας και δόσης (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) και ότι οι ελλείψεις των οπιοειδών καταλήγουν σε ανεπαρκή διαθεσιμότητα για τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) ενώ δεν αναγνωρίζουν ότι η διστακτικότητα γιατρών (ΜΤ=2.4, ΤΑ=1.0), νοσηλευτών (ΜΤ=1.7, ΤΑ=1.0) και ασθενών (ΜΤ=2.2, ΤΑ=0.7), δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο. Αντίθετα, η διστακτικότητα των γιατρών (ΜΤ=3.3, ΤΑ=1.0) παίζει σημαντικό ρόλο στη μη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με μη καρκινικό πόνο. Τέλος, τα ευρήματα έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας έχουν αρνητική πρόθεση στο να χορηγήσουν οπιοειδή σε ασθενείς μικρής ηλικίας (ΜΤ=4.1, ΤΑ=0.9) ή να χορηγήσουν οπιοειδή μετά από πίεση/παρότρυνση του ασθενή (ΜΤ=3.8, ΤΑ=0.9). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα σχετικά με το είδος οπιοειδών που αναγνωρίζουν ως καταλληλότερο ανάλογα με την περίσταση έδειξαν ότι η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η μορφίνη είναι κατάλληλη για καρκινοπαθείς προχωρημένου/τελικού σταδίου ενώ μικρότερο ποσοστό θεωρεί ότι είναι κατάλληλη για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου και οξύ πόνο λόγω τραύματος. Η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η κωδεΐνη, η οξυκοδώνη και η φαινταλύνη δεν πρέπει να χορηγείται σε κανένα τύπο ασθενών. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι επαγγελματίες υγείας συνεχίζουν να έχουν ενστάσεις αναφορικά με την πρακτική της συνταγογράφησης οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο.","Background: The use of opioids for pain management has become quite widespread in recent years in the context of healthcare. However, some physicians and other health professionals are reluctant to support the use of opioid analgesics for patients with chronic non-cancerous pain due to concerns about side effects, ineffectiveness, and potential addiction in these patients. Aim: The aim of this study was to investigate the attitudes and perceptions of health professionals regarding the administration-prescription of opioid analgesics to patients whose use is deemed necessary either due to pain or due to an incurable disease. Methodology: For this purpose, a quantitative survey was conducted on a sample of 57 health professionals, 29 (50.9%) doctors and 28 (49.1%) nurses. The data collection was carried out by distributing a questionnaire to health professionals. Results: The results of the research showed that health professionals recognize the importance of opioid analgesic use in patients with advanced / end stage cancer (M = 4.8, SD = 0.5) and in patients with acute pain due to surgery (M = 3.9, SD = 0.9) or with acute trauma pain (M = 3.5, SD = 1.0) while not considering opioid use significant for patients with chronic non-cancerous or non-HIV pain (M = 2.8 SD = 1.2), for patients with early-stage cancer, (M = 2.7, SD = 1.3) for patients with HIV (M = 2.6, SD = 1.2) and for patients with obstetric pain (M = 2.6, SD = 1.2). The two most accepted types of opioids by health professionals are morphine (89.5% for patients with advanced or end-stage cancer) and tramadol (66.7% for patients with acute trauma pain, 64.9% for patients with acute surgery pain, 56.1 % for patients with chronic non-cancerous or non-HIV pain, 54.4% for patients with early stage cancer). In addition, the analysis of the data showed that the most important barriers to the availability of opioids for the treatment of cancer pain are that opioids are not available in the required dosage and dosage forms (M = 3.4, SD = 1.0) and that opioid deficiencies end inadequate availability for cancer patients (M= 3.4, SD = 1.0) while not recognizing the reluctance of doctors (M = 2.4, SD = 1.0), nurses (M = 1.7, SD = 1.0) and patients (M = 2.2, SD = 0.7), is no longer an obstacle. In contrast, the reluctance of physicians (M = 3.3, SD = 1.0) plays an important role in the non-use of opioids in patients with non-cancerous pain. Finally, the findings showed that health professionals have a negative intention to administer opioids to young patients (M = 4.1, SD = 0.9) or to administer opioids at the patient's urging (M = 3.8, SD = 0.9). Conclusions: The results on the type of opioids they identify as most appropriate for the occasion showed that the majority of health professionals consider morphine to be suitable for advanced / end-stage cancer patients while a smaller percentage consider it to be suitable for patients with acute surgery pain. and acute pain due to trauma. The majority of health professionals believe that codeine, oxycodone and fentalin should not be given to any type of patient. The results of the research show that health professionals continue to have objections regarding the practice of prescribing opioids to patients with chronic pain."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στάσεις και αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας για τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πετράκη Ευγενία","Petraki Evgenia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η χρήση των οπιοειδών για τη διαχείριση του πόνου είναι αρκετά διαδεδομένη τα τελευταία έτη στα πλαίσια της υγειονομικής περίθαλψης. Ωστόσο, ορισμένοι γιατροί και άλλοι επαγγελματίες υγείας είναι απρόθυμοι να υποστηρίξουν τη χρήση οπιοειδών αναλγητικών για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό πόνο λόγω ανησυχιών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες, την έλλειψη αποτελεσματικότητας και την πιθανή πρόκληση εθισμού στους ασθενείς αυτούς. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν να διερευνήσει τις στάσεις και τις αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας ως προς τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς που κρίνεται ότι η χρήση τους είναι αναγκαία είτε λόγω πόνου, είτε εξαιτίας κάποιας ανίατης ασθένειας. Μεθοδολογία: Για το σκοπό αυτό πραγματοποιήθηκε ποσοτική έρευνα σε δείγμα 57 επαγγελματιών υγείας, 29 (50.9%) γιατρών και 28 (49.1%) νοσηλευτών. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με διανομή ερωτηματολογίου σε επαγγελματίες υγείας. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα της χρήσης οπιοειδών αναλγητικών σε ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου/τελικού σταδίου (ΜΤ= 4.8, ΤΑ=0.5) και σε ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου (ΜΤ=3.9, ΤΑ=0.9) ή με οξύ πόνο λόγω τραύματος (ΜΤ=3.5, ΤΑ=1.0) ενώ δεν θεωρούν σημαντική τη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο (ΜΤ=2.8 ΤΑ=1.2), για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου, (ΜΤ=2.7, ΤΑ=1.3) για ασθενείς με HIV (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2) και για ασθενείς με μαιευτικούς πόνους (ΜΤ=2.6, ΤΑ=1.2). Οι δύο πιο αποδεκτοί τύποι οπιοειδών από τους επαγγελματίες υγείας είναι η μορφίνη (89.5% για ασθενείς με καρκίνο προχωρημένου ή τελικού σταδίου) και η τραμαδόλη (66.7% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω τραύματος, 64.9% για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου, 56.1% για ασθενείς με χρόνιο μη καρκινικό ή μη HIV πόνο, 54.4% για ασθενείς με καρκίνο αρχικού σταδίου). Επιπρόσθετα, από την ανάλυση των δεδομένων προέκυψε πως τα σημαντικότερα εμπόδια στη διαθεσιμότητα οπιοειδών για την αντιμετώπιση του καρκινικού πόνου είναι ότι τα οπιοειδή δεν είναι διαθέσιμα στις απαιτούμενες μορφές ποσολογίας και δόσης (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) και ότι οι ελλείψεις των οπιοειδών καταλήγουν σε ανεπαρκή διαθεσιμότητα για τους ασθενείς που πάσχουν από καρκίνο (ΜΤ=3.4, ΤΑ=1.0) ενώ δεν αναγνωρίζουν ότι η διστακτικότητα γιατρών (ΜΤ=2.4, ΤΑ=1.0), νοσηλευτών (ΜΤ=1.7, ΤΑ=1.0) και ασθενών (ΜΤ=2.2, ΤΑ=0.7), δεν αποτελεί πλέον εμπόδιο. Αντίθετα, η διστακτικότητα των γιατρών (ΜΤ=3.3, ΤΑ=1.0) παίζει σημαντικό ρόλο στη μη χρήση οπιοειδών σε ασθενείς με μη καρκινικό πόνο. Τέλος, τα ευρήματα έδειξαν πως οι επαγγελματίες υγείας έχουν αρνητική πρόθεση στο να χορηγήσουν οπιοειδή σε ασθενείς μικρής ηλικίας (ΜΤ=4.1, ΤΑ=0.9) ή να χορηγήσουν οπιοειδή μετά από πίεση/παρότρυνση του ασθενή (ΜΤ=3.8, ΤΑ=0.9). Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα σχετικά με το είδος οπιοειδών που αναγνωρίζουν ως καταλληλότερο ανάλογα με την περίσταση έδειξαν ότι η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η μορφίνη είναι κατάλληλη για καρκινοπαθείς προχωρημένου/τελικού σταδίου ενώ μικρότερο ποσοστό θεωρεί ότι είναι κατάλληλη για ασθενείς με οξύ πόνο λόγω χειρουργείου και οξύ πόνο λόγω τραύματος. Η πλειοψηφία των επαγγελματιών υγείας θεωρεί ότι η κωδεΐνη, η οξυκοδώνη και η φαινταλύνη δεν πρέπει να χορηγείται σε κανένα τύπο ασθενών. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι επαγγελματίες υγείας συνεχίζουν να έχουν ενστάσεις αναφορικά με την πρακτική της συνταγογράφησης οπιοειδών σε ασθενείς με χρόνιο πόνο.","Background: The use of opioids for pain management has become quite widespread in recent years in the context of healthcare. However, some physicians and other health professionals are reluctant to support the use of opioid analgesics for patients with chronic non-cancerous pain due to concerns about side effects, ineffectiveness, and potential addiction in these patients. Aim: The aim of this study was to investigate the attitudes and perceptions of health professionals regarding the administration-prescription of opioid analgesics to patients whose use is deemed necessary either due to pain or due to an incurable disease. Methodology: For this purpose, a quantitative survey was conducted on a sample of 57 health professionals, 29 (50.9%) doctors and 28 (49.1%) nurses. The data collection was carried out by distributing a questionnaire to health professionals. Results: The results of the research showed that health professionals recognize the importance of opioid analgesic use in patients with advanced / end stage cancer (M = 4.8, SD = 0.5) and in patients with acute pain due to surgery (M = 3.9, SD = 0.9) or with acute trauma pain (M = 3.5, SD = 1.0) while not considering opioid use significant for patients with chronic non-cancerous or non-HIV pain (M = 2.8 SD = 1.2), for patients with early-stage cancer, (M = 2.7, SD = 1.3) for patients with HIV (M = 2.6, SD = 1.2) and for patients with obstetric pain (M = 2.6, SD = 1.2). The two most accepted types of opioids by health professionals are morphine (89.5% for patients with advanced or end-stage cancer) and tramadol (66.7% for patients with acute trauma pain, 64.9% for patients with acute surgery pain, 56.1 % for patients with chronic non-cancerous or non-HIV pain, 54.4% for patients with early stage cancer). In addition, the analysis of the data showed that the most important barriers to the availability of opioids for the treatment of cancer pain are that opioids are not available in the required dosage and dosage forms (M = 3.4, SD = 1.0) and that opioid deficiencies end inadequate availability for cancer patients (M= 3.4, SD = 1.0) while not recognizing the reluctance of doctors (M = 2.4, SD = 1.0), nurses (M = 1.7, SD = 1.0) and patients (M = 2.2, SD = 0.7), is no longer an obstacle. In contrast, the reluctance of physicians (M = 3.3, SD = 1.0) plays an important role in the non-use of opioids in patients with non-cancerous pain. Finally, the findings showed that health professionals have a negative intention to administer opioids to young patients (M = 4.1, SD = 0.9) or to administer opioids at the patient's urging (M = 3.8, SD = 0.9). Conclusions: The results on the type of opioids they identify as most appropriate for the occasion showed that the majority of health professionals consider morphine to be suitable for advanced / end-stage cancer patients while a smaller percentage consider it to be suitable for patients with acute surgery pain. and acute pain due to trauma. The majority of health professionals believe that codeine, oxycodone and fentalin should not be given to any type of patient. The results of the research show that health professionals continue to have objections regarding the practice of prescribing opioids to patients with chronic pain."],"dc:identifier":["uoadl:3260604","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260604"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Στάσεις και αντιλήψεις επαγγελματιών υγείας για τη χορήγηση-συνταγογράφηση οπιοειδών αναλγητικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z"}