{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260618"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3260618","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Internet jurisdiction in the EU in the domains of defamation and competition law","abstract":"Το Διαδίκτυο άλλαξε τους τρόπους με τους οποίους μοιραζόμαστε, δημοσιεύουμε και καταναλώνουμε πληροφορίες. Ο καθένας μπορούσε να επιλέξει αν θα συμμετείχε ή όχι ενεργά στον διαδικτυακό κόσμο. Ο καθένας μπορούσε να πάρει αυτή την απόφαση συνειδητά και ευσυνείδητα. Λόγω του χαρακτηριστικού της έλλειψης γεωγραφικών συνόρων και των συναφών αποτελεσμάτων, δεν υπάρχει εδαφικός περιορισμός. Τα δικαστήρια αγωνίζονται να εφαρμόσουν τα παραδοσιακά νομικά μοντέλα στις αναδυόμενες καταστάσεις που δημιουργεί το Διαδίκτυο. Οι περιστάσεις αυτών των ειδικών για το Διαδίκτυο σχηματισμών έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στην επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου αλλά και, ιδίως, στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων σε διασυνοριακές υποθέσεις Διαδικτύου εντός της ΕΕ. Το πρώτο βήμα (καθορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας), το οποίο αποτελεί το επίκεντρο του παρόντος εγγράφου, είναι ήδη σύνθετο στις πανευρωπαϊκές διασυνοριακές διαφορές. Η έμφαση δίνεται στο κατά πόσον οι υφιστάμενοι παραδοσιακοί κανόνες και αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες νέες προκλήσεις του Διαδικτύου και πώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο διαδίκτυο. Περαιτέρω προβλήματα ανακύπτουν σε διάφορους τομείς του δικαίου, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν χωριστά. Για να αντιμετωπιστούν τα προαναφερθέντα προβλήματα με δομημένο τρόπο, το πρώτο βήμα είναι μια επισκόπηση των εφαρμοστέων νομικών διατάξεων και θεμελιωδών αρχών καθώς και των διαδικασιών στην ΕΕ, σύμφωνα με τις οποίες καθορίζεται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων όπως έχουν σήμερα τα πράγματα. Στη συνέχεια, στην ενότητα της ανάλυσης, ακολουθεί χωριστή συζήτηση των κύριων προβλημάτων που αναφέρονται σε καθένα από τα δύο πεδία δικαίου, τη δυσφήμηση και το δίκαιο του ανταγωνισμού. Γίνεται αναφορά στη συνολική εξέλιξη και στην ισχύουσα σήμερα νομολογία του ΔΕΕ. Αφού δοθούν ξεχωριστές προτάσεις για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων αυτών, ακολουθεί ένα γενικό συμπέρασμα. Συνοπτικά, οι ισχύοντες παραδοσιακοί κανόνες και αρχές πρέπει να αναθεωρηθούν. Και στους δύο τομείς του δικαίου ο δυνητικός εναγόμενος εκτίθεται στον κίνδυνο αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και το δικαστήριο ευνοεί ελαφρώς τον ενάγοντα. Υπάρχει ανάγκη για σαφή κριτήρια, αρχές και νομικές διατάξεις που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί σημαντικά η εξέλιξη της τεχνολογίας και να συμβαδίσει με τις συνεχείς αλλαγές. Η πρόθεση είναι να αποφευχθεί η δημιουργία όλο και πιο λεπτομερών κλάδων μόνο βάσει μεμονωμένων νομολογιών. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ισχυρό θεμέλιο με γερές ρίζες, βασισμένο σε εναρμονισμένες νομικές αρχές, για παράδειγμα, στη δυσφήμηση, και ταυτόχρονα σε θεμελιώδη κριτήρια που έχει αναπτύξει το ΔΕΕ, όπως η οριοθέτηση της δικαιοδοσίας για αδικοπραξίες και συμβάσεις. Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος, μακροπρόθεσμα, για τη δημιουργία ασφάλειας δικαίου και τη διασφάλιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της προβλεψιμότητας ενόψει της εξέλιξης της τεχνολογίας.","abstract_html":"Το Διαδίκτυο άλλαξε τους τρόπους με τους οποίους μοιραζόμαστε, δημοσιεύουμε και καταναλώνουμε πληροφορίες. Ο καθένας μπορούσε να επιλέξει αν θα συμμετείχε ή όχι ενεργά στον διαδικτυακό κόσμο. Ο καθένας μπορούσε να πάρει αυτή την απόφαση συνειδητά και ευσυνείδητα. Λόγω του χαρακτηριστικού της έλλειψης γεωγραφικών συνόρων και των συναφών αποτελεσμάτων, δεν υπάρχει εδαφικός περιορισμός. Τα δικαστήρια αγωνίζονται να εφαρμόσουν τα παραδοσιακά νομικά μοντέλα στις αναδυόμενες καταστάσεις που δημιουργεί το Διαδίκτυο. Οι περιστάσεις αυτών των ειδικών για το Διαδίκτυο σχηματισμών έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στην επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου αλλά και, ιδίως, στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων σε διασυνοριακές υποθέσεις Διαδικτύου εντός της ΕΕ. Το πρώτο βήμα (καθορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας), το οποίο αποτελεί το επίκεντρο του παρόντος εγγράφου, είναι ήδη σύνθετο στις πανευρωπαϊκές διασυνοριακές διαφορές. Η έμφαση δίνεται στο κατά πόσον οι υφιστάμενοι παραδοσιακοί κανόνες και αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες νέες προκλήσεις του Διαδικτύου και πώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο διαδίκτυο. Περαιτέρω προβλήματα ανακύπτουν σε διάφορους τομείς του δικαίου, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν χωριστά. Για να αντιμετωπιστούν τα προαναφερθέντα προβλήματα με δομημένο τρόπο, το πρώτο βήμα είναι μια επισκόπηση των εφαρμοστέων νομικών διατάξεων και θεμελιωδών αρχών καθώς και των διαδικασιών στην ΕΕ, σύμφωνα με τις οποίες καθορίζεται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων όπως έχουν σήμερα τα πράγματα. Στη συνέχεια, στην ενότητα της ανάλυσης, ακολουθεί χωριστή συζήτηση των κύριων προβλημάτων που αναφέρονται σε καθένα από τα δύο πεδία δικαίου, τη δυσφήμηση και το δίκαιο του ανταγωνισμού. Γίνεται αναφορά στη συνολική εξέλιξη και στην ισχύουσα σήμερα νομολογία του ΔΕΕ. Αφού δοθούν ξεχωριστές προτάσεις για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων αυτών, ακολουθεί ένα γενικό συμπέρασμα. Συνοπτικά, οι ισχύοντες παραδοσιακοί κανόνες και αρχές πρέπει να αναθεωρηθούν. Και στους δύο τομείς του δικαίου ο δυνητικός εναγόμενος εκτίθεται στον κίνδυνο αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και το δικαστήριο ευνοεί ελαφρώς τον ενάγοντα. Υπάρχει ανάγκη για σαφή κριτήρια, αρχές και νομικές διατάξεις που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί σημαντικά η εξέλιξη της τεχνολογίας και να συμβαδίσει με τις συνεχείς αλλαγές. Η πρόθεση είναι να αποφευχθεί η δημιουργία όλο και πιο λεπτομερών κλάδων μόνο βάσει μεμονωμένων νομολογιών. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ισχυρό θεμέλιο με γερές ρίζες, βασισμένο σε εναρμονισμένες νομικές αρχές, για παράδειγμα, στη δυσφήμηση, και ταυτόχρονα σε θεμελιώδη κριτήρια που έχει αναπτύξει το ΔΕΕ, όπως η οριοθέτηση της δικαιοδοσίας για αδικοπραξίες και συμβάσεις. Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος, μακροπρόθεσμα, για τη δημιουργία ασφάλειας δικαίου και τη διασφάλιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της προβλεψιμότητας ενόψει της εξέλιξης της τεχνολογίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαυρίδης Χρυσοβαλάντης","Mavridis Crisowalandis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260618"],"render_values":[{"text":"uoadl:3260618","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260618","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260618","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3260618","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαυρίδης Χρυσοβαλάντης","Mavridis Crisowalandis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3260618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260618"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Διαδίκτυο άλλαξε τους τρόπους με τους οποίους μοιραζόμαστε, δημοσιεύουμε και καταναλώνουμε πληροφορίες. Ο καθένας μπορούσε να επιλέξει αν θα συμμετείχε ή όχι ενεργά στον διαδικτυακό κόσμο. Ο καθένας μπορούσε να πάρει αυτή την απόφαση συνειδητά και ευσυνείδητα. Λόγω του χαρακτηριστικού της έλλειψης γεωγραφικών συνόρων και των συναφών αποτελεσμάτων, δεν υπάρχει εδαφικός περιορισμός. Τα δικαστήρια αγωνίζονται να εφαρμόσουν τα παραδοσιακά νομικά μοντέλα στις αναδυόμενες καταστάσεις που δημιουργεί το Διαδίκτυο. Οι περιστάσεις αυτών των ειδικών για το Διαδίκτυο σχηματισμών έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στην επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου αλλά και, ιδίως, στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων σε διασυνοριακές υποθέσεις Διαδικτύου εντός της ΕΕ. Το πρώτο βήμα (καθορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας), το οποίο αποτελεί το επίκεντρο του παρόντος εγγράφου, είναι ήδη σύνθετο στις πανευρωπαϊκές διασυνοριακές διαφορές. Η έμφαση δίνεται στο κατά πόσον οι υφιστάμενοι παραδοσιακοί κανόνες και αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες νέες προκλήσεις του Διαδικτύου και πώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο διαδίκτυο. Περαιτέρω προβλήματα ανακύπτουν σε διάφορους τομείς του δικαίου, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν χωριστά. Για να αντιμετωπιστούν τα προαναφερθέντα προβλήματα με δομημένο τρόπο, το πρώτο βήμα είναι μια επισκόπηση των εφαρμοστέων νομικών διατάξεων και θεμελιωδών αρχών καθώς και των διαδικασιών στην ΕΕ, σύμφωνα με τις οποίες καθορίζεται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων όπως έχουν σήμερα τα πράγματα. Στη συνέχεια, στην ενότητα της ανάλυσης, ακολουθεί χωριστή συζήτηση των κύριων προβλημάτων που αναφέρονται σε καθένα από τα δύο πεδία δικαίου, τη δυσφήμηση και το δίκαιο του ανταγωνισμού. Γίνεται αναφορά στη συνολική εξέλιξη και στην ισχύουσα σήμερα νομολογία του ΔΕΕ. Αφού δοθούν ξεχωριστές προτάσεις για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων αυτών, ακολουθεί ένα γενικό συμπέρασμα. Συνοπτικά, οι ισχύοντες παραδοσιακοί κανόνες και αρχές πρέπει να αναθεωρηθούν. Και στους δύο τομείς του δικαίου ο δυνητικός εναγόμενος εκτίθεται στον κίνδυνο αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και το δικαστήριο ευνοεί ελαφρώς τον ενάγοντα. Υπάρχει ανάγκη για σαφή κριτήρια, αρχές και νομικές διατάξεις που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί σημαντικά η εξέλιξη της τεχνολογίας και να συμβαδίσει με τις συνεχείς αλλαγές. Η πρόθεση είναι να αποφευχθεί η δημιουργία όλο και πιο λεπτομερών κλάδων μόνο βάσει μεμονωμένων νομολογιών. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ισχυρό θεμέλιο με γερές ρίζες, βασισμένο σε εναρμονισμένες νομικές αρχές, για παράδειγμα, στη δυσφήμηση, και ταυτόχρονα σε θεμελιώδη κριτήρια που έχει αναπτύξει το ΔΕΕ, όπως η οριοθέτηση της δικαιοδοσίας για αδικοπραξίες και συμβάσεις. Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος, μακροπρόθεσμα, για τη δημιουργία ασφάλειας δικαίου και τη διασφάλιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της προβλεψιμότητας ενόψει της εξέλιξης της τεχνολογίας.","The Internet changed the ways we share, publish, and consume information. Everyone could choose whether or not to participate in the online world actively. Everyone could make this deci-sion consciously and conscientiously. Due to the feature of geographic border lessness and the associated effects, a territorial restriction does not exist. Courts struggle to apply traditional legal models to emerging situations created by the Internet. The circumstances of such internet-specific constellations have an impact not only on the choice of applicable law but also, in particular, on the determination of the international jurisdiction of the courts in cross-border Internet cases within the EU. The first step (determining the jurisdiction), which is the focus of this paper, is already com-plex in Europewide cross-border disputes. The focus is on whether existing traditional rules and principles can address the current new challenges of the Internet and how they might be applied online. Further problems arise in different areas of law, which must be examined separately. To address the problems mentioned above in a structured manner, the first step is an overview of the applicable legal provisions and fundamental principles as well as procedures in the EU, accord-ing to which the international jurisdiction of the courts is determined as things presently stand. This is followed in the analysis section by a separate discussion of the main problems mentioned in each of the two areas of law, defamation, and competition law. Reference is made to the overall devel-opment and the currently applicable case law of the CJEU. After separate suggestions for address-ing and solving such problems are provided, a general conclusion follows. In summary, current traditional rules and principles must be revised. In both areas of law the poten-tial defendant is exposed to this risk in one way or another and the court slightly favors the claimant. There is a need for clear criteria, principles, and legal provisions are needed to significantly counter technology development and keep pace with the ongoing changes. The intention is to avoid the creation of more and more detailed branches only based on individual case law. The goal is to create a strong foundation with firm roots, based on harmonized legal principles, for example, in defamation, and at the same time on fundamental criteria developed by the CJEU, like the delimita-tion of tort and contract jurisdiction. This is the most effective way, in the long run, to create legal certainty and ensure proper administration of justice and predictability in the face of advancing technology."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Internet jurisdiction in the EU in the domains of defamation and competition law"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαυρίδης Χρυσοβαλάντης","Mavridis Crisowalandis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το Διαδίκτυο άλλαξε τους τρόπους με τους οποίους μοιραζόμαστε, δημοσιεύουμε και καταναλώνουμε πληροφορίες. Ο καθένας μπορούσε να επιλέξει αν θα συμμετείχε ή όχι ενεργά στον διαδικτυακό κόσμο. Ο καθένας μπορούσε να πάρει αυτή την απόφαση συνειδητά και ευσυνείδητα. Λόγω του χαρακτηριστικού της έλλειψης γεωγραφικών συνόρων και των συναφών αποτελεσμάτων, δεν υπάρχει εδαφικός περιορισμός. Τα δικαστήρια αγωνίζονται να εφαρμόσουν τα παραδοσιακά νομικά μοντέλα στις αναδυόμενες καταστάσεις που δημιουργεί το Διαδίκτυο. Οι περιστάσεις αυτών των ειδικών για το Διαδίκτυο σχηματισμών έχουν αντίκτυπο όχι μόνο στην επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου αλλά και, ιδίως, στον καθορισμό της διεθνούς δικαιοδοσίας των δικαστηρίων σε διασυνοριακές υποθέσεις Διαδικτύου εντός της ΕΕ. Το πρώτο βήμα (καθορισμός της διεθνούς δικαιοδοσίας), το οποίο αποτελεί το επίκεντρο του παρόντος εγγράφου, είναι ήδη σύνθετο στις πανευρωπαϊκές διασυνοριακές διαφορές. Η έμφαση δίνεται στο κατά πόσον οι υφιστάμενοι παραδοσιακοί κανόνες και αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τις τρέχουσες νέες προκλήσεις του Διαδικτύου και πώς θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στο διαδίκτυο. Περαιτέρω προβλήματα ανακύπτουν σε διάφορους τομείς του δικαίου, οι οποίοι πρέπει να εξεταστούν χωριστά. Για να αντιμετωπιστούν τα προαναφερθέντα προβλήματα με δομημένο τρόπο, το πρώτο βήμα είναι μια επισκόπηση των εφαρμοστέων νομικών διατάξεων και θεμελιωδών αρχών καθώς και των διαδικασιών στην ΕΕ, σύμφωνα με τις οποίες καθορίζεται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων όπως έχουν σήμερα τα πράγματα. Στη συνέχεια, στην ενότητα της ανάλυσης, ακολουθεί χωριστή συζήτηση των κύριων προβλημάτων που αναφέρονται σε καθένα από τα δύο πεδία δικαίου, τη δυσφήμηση και το δίκαιο του ανταγωνισμού. Γίνεται αναφορά στη συνολική εξέλιξη και στην ισχύουσα σήμερα νομολογία του ΔΕΕ. Αφού δοθούν ξεχωριστές προτάσεις για την αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων αυτών, ακολουθεί ένα γενικό συμπέρασμα. Συνοπτικά, οι ισχύοντες παραδοσιακοί κανόνες και αρχές πρέπει να αναθεωρηθούν. Και στους δύο τομείς του δικαίου ο δυνητικός εναγόμενος εκτίθεται στον κίνδυνο αυτό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και το δικαστήριο ευνοεί ελαφρώς τον ενάγοντα. Υπάρχει ανάγκη για σαφή κριτήρια, αρχές και νομικές διατάξεις που απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί σημαντικά η εξέλιξη της τεχνολογίας και να συμβαδίσει με τις συνεχείς αλλαγές. Η πρόθεση είναι να αποφευχθεί η δημιουργία όλο και πιο λεπτομερών κλάδων μόνο βάσει μεμονωμένων νομολογιών. Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ένα ισχυρό θεμέλιο με γερές ρίζες, βασισμένο σε εναρμονισμένες νομικές αρχές, για παράδειγμα, στη δυσφήμηση, και ταυτόχρονα σε θεμελιώδη κριτήρια που έχει αναπτύξει το ΔΕΕ, όπως η οριοθέτηση της δικαιοδοσίας για αδικοπραξίες και συμβάσεις. Αυτός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος, μακροπρόθεσμα, για τη δημιουργία ασφάλειας δικαίου και τη διασφάλιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της προβλεψιμότητας ενόψει της εξέλιξης της τεχνολογίας.","The Internet changed the ways we share, publish, and consume information. Everyone could choose whether or not to participate in the online world actively. Everyone could make this deci-sion consciously and conscientiously. Due to the feature of geographic border lessness and the associated effects, a territorial restriction does not exist. Courts struggle to apply traditional legal models to emerging situations created by the Internet. The circumstances of such internet-specific constellations have an impact not only on the choice of applicable law but also, in particular, on the determination of the international jurisdiction of the courts in cross-border Internet cases within the EU. The first step (determining the jurisdiction), which is the focus of this paper, is already com-plex in Europewide cross-border disputes. The focus is on whether existing traditional rules and principles can address the current new challenges of the Internet and how they might be applied online. Further problems arise in different areas of law, which must be examined separately. To address the problems mentioned above in a structured manner, the first step is an overview of the applicable legal provisions and fundamental principles as well as procedures in the EU, accord-ing to which the international jurisdiction of the courts is determined as things presently stand. This is followed in the analysis section by a separate discussion of the main problems mentioned in each of the two areas of law, defamation, and competition law. Reference is made to the overall devel-opment and the currently applicable case law of the CJEU. After separate suggestions for address-ing and solving such problems are provided, a general conclusion follows. In summary, current traditional rules and principles must be revised. In both areas of law the poten-tial defendant is exposed to this risk in one way or another and the court slightly favors the claimant. There is a need for clear criteria, principles, and legal provisions are needed to significantly counter technology development and keep pace with the ongoing changes. The intention is to avoid the creation of more and more detailed branches only based on individual case law. The goal is to create a strong foundation with firm roots, based on harmonized legal principles, for example, in defamation, and at the same time on fundamental criteria developed by the CJEU, like the delimita-tion of tort and contract jurisdiction. This is the most effective way, in the long run, to create legal certainty and ensure proper administration of justice and predictability in the face of advancing technology."],"dc:identifier":["uoadl:3260618","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3260618"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Internet jurisdiction in the EU in the domains of defamation and competition law"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:15Z"}