{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261011"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261011","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρώιμη προεκλαμψία","abstract":"Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η βιβλιογραφική ανασκόπηση και διερεύνηση της πρώιμης προεκλαμψίας. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη, τόσο της πρόβλεψης όσο και της πρόληψης της πρώιμης προεκλαμψίας. Για την επίτευξη του ανωτέρου στόχου, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας καθώς και επιστημονικών συγγραμμάτων. Για την εύρεση του υλικού, χρησιμοποιήθηκαν η ηλεκτρονική βάση Pubmed. Ο O’ Gorman και οι συνεργάτες του το 2017 επιχείρησαν να συγκρίνουν την απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία με βάση τους παράγοντες κινδύνου από το ιατρικό ιστορικό, όπως προτείνεται από το NICE και ACOG, με τη μέθοδο που προτείνει το Fetal Medicine Foundation (FMF), το οποίο χρησιμοποιεί το θεώρημα Bayes για να συνδυάσει τον a-priori κίνδυνο από μητρικούς παράγοντες, που προκύπτει από ένα πολυμεταβλητό λογιστικό μοντέλο, με τα αποτελέσματα διαφόρων συνδυασμών βιοφυσικών και βιοχημικών μετρήσεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τους, ο έλεγχος με τη χρήση του αλγορίθμου FMF με βάση έναν συνδυασμό μητρικών παραγόντων, μέσης αρτηριακής πίεσης (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (UtA-PI) και αυξητικού παράγοντα πλακούντα ορού (PIGF) ανίχνευσε 100% (95% CI, 80-100%) προεκλαμψία <32 εβδομάδες, 75% (95% CI, 62-85%) προεκλαμψία <37 εβδομάδες και 43% (95% CI, 35-50%) προεκλαμψία ≥37 εβδομάδες, σε 10,0% FPR. Ο έλεγχος με χρήση των οδηγιών του NICE εντόπισε το 41% (95% CI, 18-67%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 39% (95%CI, 27-53%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 34% (95% CI, 27-41%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 10,2%. Ο έλεγχος με χρήση των συστάσεων του ACOG ανίχνευσε 94% (95% CI, 71-100%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 90% (95% CI, 79-96%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 89% (95% CI, 84-94%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδων, σε FPR 64,2%. Ο έλεγχος με βάση τις συστάσεις του ACOG για χρήση της ασπιρίνης ανίχνευσε 6% (95% CI, 1-27%) των προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 5% (95%CI, 2-14%) των προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 2% (95% CI, 0.3-5%) των προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 0,2%. Συμπερασματικά, η απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία σε κύηση 11-13 εβδομάδων με τον αλγόριθμο FMF χρησιμοποιώντας συνδυασμό μητρικών παραγόντων, MAP, UtA-PI και PIGF είναι κατά πολύ ανώτερη από τις μεθόδους που προτείνουν οι NICE και ACOG (O’ Gorman et al 2017a). Στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των κατευθυντήριων γραμμών NICE, το ποσοστό ανίχνευσης είναι 39% για πρόωρη προεκλαμψία και 34% για term προεκλαμψία σε 10,3% ψευδώς θετική τιμή. Τα αντίστοιχα ποσοστά ανίχνευσης στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των συστάσεων της Ειδικής Ομάδας Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ ήταν 90% και 89%, με ποσοστό ψευδώς θετικών 64,3% (O’Gorman et al 2017a, Poon et al 2019). Η δοκιμή ASPRE έδειξε ότι σε γυναίκες με μονήρεις κυήσεις που προσδιορίστηκαν μέσω του συνδυασμένου προσυμπτωματικού ελέγχου πρώτου τριμήνου ως υψηλού κινδύνου για πρόωρη προεκλαμψία, η χορήγηση ασπιρίνης σε δόση 150mg την ημέρα από την 11η έως την 14η μέχρι την 36η εβδομάδα της κύησης μειώνει τη συχνότητα της πρόωρης προεκλαμψίας κατά >60% (Rolnik et al 2017b). Σε αυτή τη μελέτη ο συνδυασμένος προσυμπτωματικός έλεγχος ανίχνευσε το 76,6% των περιπτώσεων πρόωρης προεκλαμψίας (pre-term PE) και το 38,3% της term PE με ψευδές θετικό ποσοστό (FPR) 10% (Akolekar et al 2013). Στην ομάδα των γυναικών που έλαβαν ασπιρίνη η επίπτωση της πρόωρης προεκλαμψίας ήταν μειωμένη κατά 62% (Akolekar et al 2013). Η προσέγγιση της μελέτης ASPRE στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση του θεωρήματος του Bayes για συνδυασμό του εκ των προτέρων (a priori risk) κινδύνου από μητρικούς παράγοντες με βιοφυσικές και βιοχημικές μετρήσεις που λαμβάνονται στις 11-13 εβδομάδες της κύησης είναι κατά πολύ ανώτερη από εκείνες των NICE και ACOG στον προσδιορισμό της ομάδας που θα ωφεληθεί από την προφυλακτική χρήση ασπιρίνης (Rolnik et al 2017a). Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος πρώτου τριμήνου με τη χρήση ενός συνδυασμού μητρικών χαρακτηριστικών και ιστορικού, μετρήσεων μέσης αρτηριακής πίεσης της μητέρας (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (PI) και αγγειογενών δεικτών, όπως ο PIGF, μπορούν να ταυτοποιήσουν αποτελεσματικά κυήσεις που θα εξελιχθούν σε ανάπτυξη πρόωρης (pre-term) πρεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a). Επιπλέον, η χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης σε γυναίκες που έχουν αναγνωριστεί ως υψηλού κινδύνου με τη χρήση αυτής της προσέγγισης μειώνει σημαντικά το ποσοστό πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017b). Η ευρεία εφαρμογή αυτού του συνδυασμού πρόβλεψης και πρόληψης του πρώτου τριμήνου έχει τη δυνατότητα να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον επιπολασμό της πρώιμης (early-onset) και πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b, Wright et al 2019). Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η προσέγγιση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην πρόβλεψη και την πρόληψη της προεκλαμψίας που αναπτύσσεται σε >37 εβδομάδες κύησης (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b).","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η βιβλιογραφική ανασκόπηση και διερεύνηση της πρώιμης προεκλαμψίας. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη, τόσο της πρόβλεψης όσο και της πρόληψης της πρώιμης προεκλαμψίας. Για την επίτευξη του ανωτέρου στόχου, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας καθώς και επιστημονικών συγγραμμάτων. Για την εύρεση του υλικού, χρησιμοποιήθηκαν η ηλεκτρονική βάση Pubmed. Ο O’ Gorman και οι συνεργάτες του το 2017 επιχείρησαν να συγκρίνουν την απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία με βάση τους παράγοντες κινδύνου από το ιατρικό ιστορικό, όπως προτείνεται από το NICE και ACOG, με τη μέθοδο που προτείνει το Fetal Medicine Foundation (FMF), το οποίο χρησιμοποιεί το θεώρημα Bayes για να συνδυάσει τον a-priori κίνδυνο από μητρικούς παράγοντες, που προκύπτει από ένα πολυμεταβλητό λογιστικό μοντέλο, με τα αποτελέσματα διαφόρων συνδυασμών βιοφυσικών και βιοχημικών μετρήσεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τους, ο έλεγχος με τη χρήση του αλγορίθμου FMF με βάση έναν συνδυασμό μητρικών παραγόντων, μέσης αρτηριακής πίεσης (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (UtA-PI) και αυξητικού παράγοντα πλακούντα ορού (PIGF) ανίχνευσε 100% (95% CI, 80-100%) προεκλαμψία &lt;32 εβδομάδες, 75% (95% CI, 62-85%) προεκλαμψία &lt;37 εβδομάδες και 43% (95% CI, 35-50%) προεκλαμψία ≥37 εβδομάδες, σε 10,0% FPR. Ο έλεγχος με χρήση των οδηγιών του NICE εντόπισε το 41% (95% CI, 18-67%) προεκλαμψιών &lt;32 εβδομάδες, 39% (95%CI, 27-53%) προεκλαμψιών &lt;37 εβδομάδες και 34% (95% CI, 27-41%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 10,2%. Ο έλεγχος με χρήση των συστάσεων του ACOG ανίχνευσε 94% (95% CI, 71-100%) προεκλαμψιών &lt;32 εβδομάδες, 90% (95% CI, 79-96%) προεκλαμψιών &lt;37 εβδομάδες και 89% (95% CI, 84-94%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδων, σε FPR 64,2%. Ο έλεγχος με βάση τις συστάσεις του ACOG για χρήση της ασπιρίνης ανίχνευσε 6% (95% CI, 1-27%) των προεκλαμψιών &lt;32 εβδομάδες, 5% (95%CI, 2-14%) των προεκλαμψιών &lt;37 εβδομάδες και 2% (95% CI, 0.3-5%) των προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 0,2%. Συμπερασματικά, η απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία σε κύηση 11-13 εβδομάδων με τον αλγόριθμο FMF χρησιμοποιώντας συνδυασμό μητρικών παραγόντων, MAP, UtA-PI και PIGF είναι κατά πολύ ανώτερη από τις μεθόδους που προτείνουν οι NICE και ACOG (O’ Gorman et al 2017a). Στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των κατευθυντήριων γραμμών NICE, το ποσοστό ανίχνευσης είναι 39% για πρόωρη προεκλαμψία και 34% για term προεκλαμψία σε 10,3% ψευδώς θετική τιμή. Τα αντίστοιχα ποσοστά ανίχνευσης στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των συστάσεων της Ειδικής Ομάδας Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ ήταν 90% και 89%, με ποσοστό ψευδώς θετικών 64,3% (O’Gorman et al 2017a, Poon et al 2019). Η δοκιμή ASPRE έδειξε ότι σε γυναίκες με μονήρεις κυήσεις που προσδιορίστηκαν μέσω του συνδυασμένου προσυμπτωματικού ελέγχου πρώτου τριμήνου ως υψηλού κινδύνου για πρόωρη προεκλαμψία, η χορήγηση ασπιρίνης σε δόση 150mg την ημέρα από την 11η έως την 14η μέχρι την 36η εβδομάδα της κύησης μειώνει τη συχνότητα της πρόωρης προεκλαμψίας κατά &gt;60% (Rolnik et al 2017b). Σε αυτή τη μελέτη ο συνδυασμένος προσυμπτωματικός έλεγχος ανίχνευσε το 76,6% των περιπτώσεων πρόωρης προεκλαμψίας (pre-term PE) και το 38,3% της term PE με ψευδές θετικό ποσοστό (FPR) 10% (Akolekar et al 2013). Στην ομάδα των γυναικών που έλαβαν ασπιρίνη η επίπτωση της πρόωρης προεκλαμψίας ήταν μειωμένη κατά 62% (Akolekar et al 2013). Η προσέγγιση της μελέτης ASPRE στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση του θεωρήματος του Bayes για συνδυασμό του εκ των προτέρων (a priori risk) κινδύνου από μητρικούς παράγοντες με βιοφυσικές και βιοχημικές μετρήσεις που λαμβάνονται στις 11-13 εβδομάδες της κύησης είναι κατά πολύ ανώτερη από εκείνες των NICE και ACOG στον προσδιορισμό της ομάδας που θα ωφεληθεί από την προφυλακτική χρήση ασπιρίνης (Rolnik et al 2017a). Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος πρώτου τριμήνου με τη χρήση ενός συνδυασμού μητρικών χαρακτηριστικών και ιστορικού, μετρήσεων μέσης αρτηριακής πίεσης της μητέρας (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (PI) και αγγειογενών δεικτών, όπως ο PIGF, μπορούν να ταυτοποιήσουν αποτελεσματικά κυήσεις που θα εξελιχθούν σε ανάπτυξη πρόωρης (pre-term) πρεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a). Επιπλέον, η χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης σε γυναίκες που έχουν αναγνωριστεί ως υψηλού κινδύνου με τη χρήση αυτής της προσέγγισης μειώνει σημαντικά το ποσοστό πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017b). Η ευρεία εφαρμογή αυτού του συνδυασμού πρόβλεψης και πρόληψης του πρώτου τριμήνου έχει τη δυνατότητα να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον επιπολασμό της πρώιμης (early-onset) και πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b, Wright et al 2019). Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η προσέγγιση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην πρόβλεψη και την πρόληψη της προεκλαμψίας που αναπτύσσεται σε &gt;37 εβδομάδες κύησης (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b).","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίθα Χριστίνα","Bitha Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261011"],"render_values":[{"text":"uoadl:3261011","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261011","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261011","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3261011","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίθα Χριστίνα","Bitha Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261011"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η βιβλιογραφική ανασκόπηση και διερεύνηση της πρώιμης προεκλαμψίας. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη, τόσο της πρόβλεψης όσο και της πρόληψης της πρώιμης προεκλαμψίας. Για την επίτευξη του ανωτέρου στόχου, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας καθώς και επιστημονικών συγγραμμάτων. Για την εύρεση του υλικού, χρησιμοποιήθηκαν η ηλεκτρονική βάση Pubmed. Ο O’ Gorman και οι συνεργάτες του το 2017 επιχείρησαν να συγκρίνουν την απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία με βάση τους παράγοντες κινδύνου από το ιατρικό ιστορικό, όπως προτείνεται από το NICE και ACOG, με τη μέθοδο που προτείνει το Fetal Medicine Foundation (FMF), το οποίο χρησιμοποιεί το θεώρημα Bayes για να συνδυάσει τον a-priori κίνδυνο από μητρικούς παράγοντες, που προκύπτει από ένα πολυμεταβλητό λογιστικό μοντέλο, με τα αποτελέσματα διαφόρων συνδυασμών βιοφυσικών και βιοχημικών μετρήσεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τους, ο έλεγχος με τη χρήση του αλγορίθμου FMF με βάση έναν συνδυασμό μητρικών παραγόντων, μέσης αρτηριακής πίεσης (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (UtA-PI) και αυξητικού παράγοντα πλακούντα ορού (PIGF) ανίχνευσε 100% (95% CI, 80-100%) προεκλαμψία <32 εβδομάδες, 75% (95% CI, 62-85%) προεκλαμψία <37 εβδομάδες και 43% (95% CI, 35-50%) προεκλαμψία ≥37 εβδομάδες, σε 10,0% FPR. Ο έλεγχος με χρήση των οδηγιών του NICE εντόπισε το 41% (95% CI, 18-67%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 39% (95%CI, 27-53%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 34% (95% CI, 27-41%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 10,2%. Ο έλεγχος με χρήση των συστάσεων του ACOG ανίχνευσε 94% (95% CI, 71-100%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 90% (95% CI, 79-96%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 89% (95% CI, 84-94%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδων, σε FPR 64,2%. Ο έλεγχος με βάση τις συστάσεις του ACOG για χρήση της ασπιρίνης ανίχνευσε 6% (95% CI, 1-27%) των προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 5% (95%CI, 2-14%) των προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 2% (95% CI, 0.3-5%) των προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 0,2%. Συμπερασματικά, η απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία σε κύηση 11-13 εβδομάδων με τον αλγόριθμο FMF χρησιμοποιώντας συνδυασμό μητρικών παραγόντων, MAP, UtA-PI και PIGF είναι κατά πολύ ανώτερη από τις μεθόδους που προτείνουν οι NICE και ACOG (O’ Gorman et al 2017a). Στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των κατευθυντήριων γραμμών NICE, το ποσοστό ανίχνευσης είναι 39% για πρόωρη προεκλαμψία και 34% για term προεκλαμψία σε 10,3% ψευδώς θετική τιμή. Τα αντίστοιχα ποσοστά ανίχνευσης στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των συστάσεων της Ειδικής Ομάδας Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ ήταν 90% και 89%, με ποσοστό ψευδώς θετικών 64,3% (O’Gorman et al 2017a, Poon et al 2019). Η δοκιμή ASPRE έδειξε ότι σε γυναίκες με μονήρεις κυήσεις που προσδιορίστηκαν μέσω του συνδυασμένου προσυμπτωματικού ελέγχου πρώτου τριμήνου ως υψηλού κινδύνου για πρόωρη προεκλαμψία, η χορήγηση ασπιρίνης σε δόση 150mg την ημέρα από την 11η έως την 14η μέχρι την 36η εβδομάδα της κύησης μειώνει τη συχνότητα της πρόωρης προεκλαμψίας κατά >60% (Rolnik et al 2017b). Σε αυτή τη μελέτη ο συνδυασμένος προσυμπτωματικός έλεγχος ανίχνευσε το 76,6% των περιπτώσεων πρόωρης προεκλαμψίας (pre-term PE) και το 38,3% της term PE με ψευδές θετικό ποσοστό (FPR) 10% (Akolekar et al 2013). Στην ομάδα των γυναικών που έλαβαν ασπιρίνη η επίπτωση της πρόωρης προεκλαμψίας ήταν μειωμένη κατά 62% (Akolekar et al 2013). Η προσέγγιση της μελέτης ASPRE στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση του θεωρήματος του Bayes για συνδυασμό του εκ των προτέρων (a priori risk) κινδύνου από μητρικούς παράγοντες με βιοφυσικές και βιοχημικές μετρήσεις που λαμβάνονται στις 11-13 εβδομάδες της κύησης είναι κατά πολύ ανώτερη από εκείνες των NICE και ACOG στον προσδιορισμό της ομάδας που θα ωφεληθεί από την προφυλακτική χρήση ασπιρίνης (Rolnik et al 2017a). Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος πρώτου τριμήνου με τη χρήση ενός συνδυασμού μητρικών χαρακτηριστικών και ιστορικού, μετρήσεων μέσης αρτηριακής πίεσης της μητέρας (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (PI) και αγγειογενών δεικτών, όπως ο PIGF, μπορούν να ταυτοποιήσουν αποτελεσματικά κυήσεις που θα εξελιχθούν σε ανάπτυξη πρόωρης (pre-term) πρεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a). Επιπλέον, η χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης σε γυναίκες που έχουν αναγνωριστεί ως υψηλού κινδύνου με τη χρήση αυτής της προσέγγισης μειώνει σημαντικά το ποσοστό πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017b). Η ευρεία εφαρμογή αυτού του συνδυασμού πρόβλεψης και πρόληψης του πρώτου τριμήνου έχει τη δυνατότητα να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον επιπολασμό της πρώιμης (early-onset) και πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b, Wright et al 2019). Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η προσέγγιση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην πρόβλεψη και την πρόληψη της προεκλαμψίας που αναπτύσσεται σε >37 εβδομάδες κύησης (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b).","The purpose of this study is to review the literature and investigate the preterm pre-eclampsia. The ultimate goal is the extensive study of both the prediction and prevention of pre-eclampsia. To achieve this goal, a review of articles from word-wide scientific journals, as well as scientific books was carried out. The Pubmed electronic database were used to find the material. In 2017, O’ Gorman et al, compare the performance of screening for pre-eclampsia based on risk factors from medical history, as recommended by NICE and ACOG, with the method proposed by Fetal Medicine Foundation (FMF), which uses Bayes’ theorem to combine the a-priori risk from maternal factors, derived by a multivariable logistic model, with the results of various combinations of biophysical and biochemical measurements. According to the results of their study, screening with use of the FMF algorithm based on a combination of maternal factors, mean arterial pressure (MAP), uterine artery pulsatility index (UtA-PI) and serum placental growth factor (PlGF) detected 100% (95% CI, 80–100%) of PE <32 weeks, 75% (95% CI, 62–85%) of PE <37 weeks and 43% (95% CI, 35–50%) of PE ≥37 weeks, at a 10.0% FPR. Screening with use of NICE guidelines detected 41% (95% CI, 18–67%) of PE <32 weeks, 39% (95% CI, 27–53%) of PE <37 weeks and 34% (95% CI, 27–41%) of PE ≥37 weeks, at 10.2% FPR. Screening with use of ACOG recommendations detected 94% (95% CI, 71– 100%) of PE <32 weeks, 90% (95% CI, 79–96%) of PE <37 weeks and 89% (95% CI, 84–94%) of PE ≥37 weeks, at 64.2% FPR. Screening based on the ACOG recommendations for use of aspirin detected 6% (95% CI, 1–27%) of PE <32 weeks, 5% (95% CI, 2–14%) of PE <37 weeks and 2% (95% CI, 0.3–5%) of PE ≥37 weeks, at 0.2% FPR. In Conclusion, the performance of screening for PE at 11–13weeks’ gestation by the FMF algorithm using a combination ofmaternal factors, MAP, UtA-PI and PlGF, is by far superior to the methods recommended by NICE and ACOG (O’ Gorman et al 2017). In screening with use of NICE guidelines, the detection rate is 39% for preterm PE and 34% for term PE at 10.3% false-positive rate. The respective detection rates in screening with use of the US Preventive Services Task Force recommendations were 90% and 89%, at 64.3% false-positive rate (O’Gorman et al 2017, Poon et al 2019). The ASPRE trial demonstrated that in women with singleton pregnancies who were identified by means of first trimester combined screening as being at high risk for preterm-PE, the administration of aspirin at a dose of 150 mg per day from 11 to 14 until 36 weeks’ gestation reduces the incidence of preterm-PE by >60% (Rolnik et al 2017). In this study combined screening detected 76.6% of cases of preterm-PE and 38.3% of term-PE at FPR of 10% (Akolekar et al 2013). In the aspirin group the incidence of preterm-PE was reduced by 62% (Akolekar et al 2013). The approach of ASPRE trial to screening with use of Bayes’ theorem to combine the a priori risk from maternal factors with biophysical and biochemical measurements obtained at 11-13 weeks’ gestation is by far superior to those of NICE and ACOG in identifying the group that would benefit from prophylactic use of aspirin (Rolnik et al 2017). Large studies have demonstrated that first-trimester screening using a combination of maternal history and characteristics, measurements of maternal mean arterial pressure (MAP), uterine artery pulsatility index (PI) and angiogenic markers, such as PlGF, can identify effectively pregnancies that will go on to develop preterm pre-eclampsia (Rolnik et al 2017, Poon et al 2020). Furthermore, administration of low-dose aspirin to women identified as being high risk using this approach reduces significantly the rate of preterm pre-eclampsia (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017). Widespread implementation of this combination of first-trimester prediction and prevention has the potential to have a significant impact on the prevalence of early-onset and preterm pre-eclampsia (Rolnik et al 2017, Rolnik et al 2017, Wright et al 2019). However, it is important to recognize that this approach is less effective at predicting and preventing pre-eclampsia developing at >37 weeks of gestation (Rolnik et al 2017, Rolnik et al 2017)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρώιμη προεκλαμψία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίθα Χριστίνα","Bitha Christina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας εργασίας αποτελεί η βιβλιογραφική ανασκόπηση και διερεύνηση της πρώιμης προεκλαμψίας. Απώτερος στόχος είναι η εκτενής μελέτη, τόσο της πρόβλεψης όσο και της πρόληψης της πρώιμης προεκλαμψίας. Για την επίτευξη του ανωτέρου στόχου, πραγματοποιήθηκε εκτενής μελέτη επιστημονικών άρθρων παγκόσμιας εμβέλειας καθώς και επιστημονικών συγγραμμάτων. Για την εύρεση του υλικού, χρησιμοποιήθηκαν η ηλεκτρονική βάση Pubmed. Ο O’ Gorman και οι συνεργάτες του το 2017 επιχείρησαν να συγκρίνουν την απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία με βάση τους παράγοντες κινδύνου από το ιατρικό ιστορικό, όπως προτείνεται από το NICE και ACOG, με τη μέθοδο που προτείνει το Fetal Medicine Foundation (FMF), το οποίο χρησιμοποιεί το θεώρημα Bayes για να συνδυάσει τον a-priori κίνδυνο από μητρικούς παράγοντες, που προκύπτει από ένα πολυμεταβλητό λογιστικό μοντέλο, με τα αποτελέσματα διαφόρων συνδυασμών βιοφυσικών και βιοχημικών μετρήσεων. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τους, ο έλεγχος με τη χρήση του αλγορίθμου FMF με βάση έναν συνδυασμό μητρικών παραγόντων, μέσης αρτηριακής πίεσης (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (UtA-PI) και αυξητικού παράγοντα πλακούντα ορού (PIGF) ανίχνευσε 100% (95% CI, 80-100%) προεκλαμψία <32 εβδομάδες, 75% (95% CI, 62-85%) προεκλαμψία <37 εβδομάδες και 43% (95% CI, 35-50%) προεκλαμψία ≥37 εβδομάδες, σε 10,0% FPR. Ο έλεγχος με χρήση των οδηγιών του NICE εντόπισε το 41% (95% CI, 18-67%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 39% (95%CI, 27-53%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 34% (95% CI, 27-41%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 10,2%. Ο έλεγχος με χρήση των συστάσεων του ACOG ανίχνευσε 94% (95% CI, 71-100%) προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 90% (95% CI, 79-96%) προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 89% (95% CI, 84-94%) προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδων, σε FPR 64,2%. Ο έλεγχος με βάση τις συστάσεις του ACOG για χρήση της ασπιρίνης ανίχνευσε 6% (95% CI, 1-27%) των προεκλαμψιών <32 εβδομάδες, 5% (95%CI, 2-14%) των προεκλαμψιών <37 εβδομάδες και 2% (95% CI, 0.3-5%) των προεκλαμψιών ≥37 εβδομάδες, σε FPR 0,2%. Συμπερασματικά, η απόδοση του προσυμπτωματικού ελέγχου για προεκλαμψία σε κύηση 11-13 εβδομάδων με τον αλγόριθμο FMF χρησιμοποιώντας συνδυασμό μητρικών παραγόντων, MAP, UtA-PI και PIGF είναι κατά πολύ ανώτερη από τις μεθόδους που προτείνουν οι NICE και ACOG (O’ Gorman et al 2017a). Στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των κατευθυντήριων γραμμών NICE, το ποσοστό ανίχνευσης είναι 39% για πρόωρη προεκλαμψία και 34% για term προεκλαμψία σε 10,3% ψευδώς θετική τιμή. Τα αντίστοιχα ποσοστά ανίχνευσης στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση των συστάσεων της Ειδικής Ομάδας Προληπτικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ ήταν 90% και 89%, με ποσοστό ψευδώς θετικών 64,3% (O’Gorman et al 2017a, Poon et al 2019). Η δοκιμή ASPRE έδειξε ότι σε γυναίκες με μονήρεις κυήσεις που προσδιορίστηκαν μέσω του συνδυασμένου προσυμπτωματικού ελέγχου πρώτου τριμήνου ως υψηλού κινδύνου για πρόωρη προεκλαμψία, η χορήγηση ασπιρίνης σε δόση 150mg την ημέρα από την 11η έως την 14η μέχρι την 36η εβδομάδα της κύησης μειώνει τη συχνότητα της πρόωρης προεκλαμψίας κατά >60% (Rolnik et al 2017b). Σε αυτή τη μελέτη ο συνδυασμένος προσυμπτωματικός έλεγχος ανίχνευσε το 76,6% των περιπτώσεων πρόωρης προεκλαμψίας (pre-term PE) και το 38,3% της term PE με ψευδές θετικό ποσοστό (FPR) 10% (Akolekar et al 2013). Στην ομάδα των γυναικών που έλαβαν ασπιρίνη η επίπτωση της πρόωρης προεκλαμψίας ήταν μειωμένη κατά 62% (Akolekar et al 2013). Η προσέγγιση της μελέτης ASPRE στον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη χρήση του θεωρήματος του Bayes για συνδυασμό του εκ των προτέρων (a priori risk) κινδύνου από μητρικούς παράγοντες με βιοφυσικές και βιοχημικές μετρήσεις που λαμβάνονται στις 11-13 εβδομάδες της κύησης είναι κατά πολύ ανώτερη από εκείνες των NICE και ACOG στον προσδιορισμό της ομάδας που θα ωφεληθεί από την προφυλακτική χρήση ασπιρίνης (Rolnik et al 2017a). Μεγάλες μελέτες έχουν δείξει ότι ο προσυμπτωματικός έλεγχος πρώτου τριμήνου με τη χρήση ενός συνδυασμού μητρικών χαρακτηριστικών και ιστορικού, μετρήσεων μέσης αρτηριακής πίεσης της μητέρας (MAP), δείκτη παλμικότητας της μητριαίας αρτηρίας (PI) και αγγειογενών δεικτών, όπως ο PIGF, μπορούν να ταυτοποιήσουν αποτελεσματικά κυήσεις που θα εξελιχθούν σε ανάπτυξη πρόωρης (pre-term) πρεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a). Επιπλέον, η χορήγηση χαμηλής δόσης ασπιρίνης σε γυναίκες που έχουν αναγνωριστεί ως υψηλού κινδύνου με τη χρήση αυτής της προσέγγισης μειώνει σημαντικά το ποσοστό πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017b). Η ευρεία εφαρμογή αυτού του συνδυασμού πρόβλεψης και πρόληψης του πρώτου τριμήνου έχει τη δυνατότητα να έχει σημαντικό αντίκτυπο στον επιπολασμό της πρώιμης (early-onset) και πρόωρης (pre-term) προεκλαμψίας (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b, Wright et al 2019). Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι αυτή η προσέγγιση είναι λιγότερο αποτελεσματική στην πρόβλεψη και την πρόληψη της προεκλαμψίας που αναπτύσσεται σε >37 εβδομάδες κύησης (Rolnik et al 2017a, Rolnik et al 2017b).","The purpose of this study is to review the literature and investigate the preterm pre-eclampsia. The ultimate goal is the extensive study of both the prediction and prevention of pre-eclampsia. To achieve this goal, a review of articles from word-wide scientific journals, as well as scientific books was carried out. The Pubmed electronic database were used to find the material. In 2017, O’ Gorman et al, compare the performance of screening for pre-eclampsia based on risk factors from medical history, as recommended by NICE and ACOG, with the method proposed by Fetal Medicine Foundation (FMF), which uses Bayes’ theorem to combine the a-priori risk from maternal factors, derived by a multivariable logistic model, with the results of various combinations of biophysical and biochemical measurements. According to the results of their study, screening with use of the FMF algorithm based on a combination of maternal factors, mean arterial pressure (MAP), uterine artery pulsatility index (UtA-PI) and serum placental growth factor (PlGF) detected 100% (95% CI, 80–100%) of PE <32 weeks, 75% (95% CI, 62–85%) of PE <37 weeks and 43% (95% CI, 35–50%) of PE ≥37 weeks, at a 10.0% FPR. Screening with use of NICE guidelines detected 41% (95% CI, 18–67%) of PE <32 weeks, 39% (95% CI, 27–53%) of PE <37 weeks and 34% (95% CI, 27–41%) of PE ≥37 weeks, at 10.2% FPR. Screening with use of ACOG recommendations detected 94% (95% CI, 71– 100%) of PE <32 weeks, 90% (95% CI, 79–96%) of PE <37 weeks and 89% (95% CI, 84–94%) of PE ≥37 weeks, at 64.2% FPR. Screening based on the ACOG recommendations for use of aspirin detected 6% (95% CI, 1–27%) of PE <32 weeks, 5% (95% CI, 2–14%) of PE <37 weeks and 2% (95% CI, 0.3–5%) of PE ≥37 weeks, at 0.2% FPR. In Conclusion, the performance of screening for PE at 11–13weeks’ gestation by the FMF algorithm using a combination ofmaternal factors, MAP, UtA-PI and PlGF, is by far superior to the methods recommended by NICE and ACOG (O’ Gorman et al 2017). In screening with use of NICE guidelines, the detection rate is 39% for preterm PE and 34% for term PE at 10.3% false-positive rate. The respective detection rates in screening with use of the US Preventive Services Task Force recommendations were 90% and 89%, at 64.3% false-positive rate (O’Gorman et al 2017, Poon et al 2019). The ASPRE trial demonstrated that in women with singleton pregnancies who were identified by means of first trimester combined screening as being at high risk for preterm-PE, the administration of aspirin at a dose of 150 mg per day from 11 to 14 until 36 weeks’ gestation reduces the incidence of preterm-PE by >60% (Rolnik et al 2017). In this study combined screening detected 76.6% of cases of preterm-PE and 38.3% of term-PE at FPR of 10% (Akolekar et al 2013). In the aspirin group the incidence of preterm-PE was reduced by 62% (Akolekar et al 2013). The approach of ASPRE trial to screening with use of Bayes’ theorem to combine the a priori risk from maternal factors with biophysical and biochemical measurements obtained at 11-13 weeks’ gestation is by far superior to those of NICE and ACOG in identifying the group that would benefit from prophylactic use of aspirin (Rolnik et al 2017). Large studies have demonstrated that first-trimester screening using a combination of maternal history and characteristics, measurements of maternal mean arterial pressure (MAP), uterine artery pulsatility index (PI) and angiogenic markers, such as PlGF, can identify effectively pregnancies that will go on to develop preterm pre-eclampsia (Rolnik et al 2017, Poon et al 2020). Furthermore, administration of low-dose aspirin to women identified as being high risk using this approach reduces significantly the rate of preterm pre-eclampsia (Roberge et al 2012, Rolnik et al 2017). Widespread implementation of this combination of first-trimester prediction and prevention has the potential to have a significant impact on the prevalence of early-onset and preterm pre-eclampsia (Rolnik et al 2017, Rolnik et al 2017, Wright et al 2019). However, it is important to recognize that this approach is less effective at predicting and preventing pre-eclampsia developing at >37 weeks of gestation (Rolnik et al 2017, Rolnik et al 2017)."],"dc:identifier":["uoadl:3261011","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261011"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρώιμη προεκλαμψία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:19Z"}