{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261158"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261158","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προδρομικός πλακούντας","abstract":"Ο Προδρομικός Πλακούντας (ΠΠ), που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια αιμορραγίας στο δεύτερο ήμισυ της κύησης και στον τοκετό, αναφέρεται στην παρουσία πλακουντιακού ιστού που καλύπτει ή βρίσκεται κοντά στο έσω τραχηλικό στόμιο. Μείζονες παράγοντες κινδύνου θεωρούνται το ιστορικό ΠΠ, το ιστορικό προηγούμενων Καισαρικών Τομών, η πολύδυμη κύηση, η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η διαγνωστική εξέταση εκλογής για ΠΠ είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα. Ο μόνος ασφαλής και κατάλληλος τρόπος τοκετού είναι η Καισαρική Τομή, στην οποία πρέπει να αποφεύγεται η διατομή του πλακούντα κατά την είσοδο στη μήτρα. Τα γενικά μέτρα για τον έλεγχο της αιμορραγίας της υστεροτοκίας από ΠΠ περιλαμβάνουν μητροσυσπαστικά φάρμακα, καθιερωμένες χειρουργικές παρεμβάσεις, εμβολισμό αγγείων και τελικά μαιευτική υστερεκτομή. Το φάσμα διαταραχών ανώμαλης πρόσφυσης πλακούντα (PAS) περιγράφει μία κλινική κατάσταση, στην οποία ο πλακούντας δεν αποκολλάται αυτόματα στον τοκετό, και δεν μπορεί να απομακρυνθεί χωρίς να προκύψει δυνητικά απειλητική για τη ζωή της γυναίκας αιμορραγία. Επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επίπτωση των διαταραχών PAS αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυριότερα λόγω της αυξανόμενης συχνότητας των Καισαρικών Τομών. Η ιδανική διαχείριση περιστατικών PAS προϋποθέτει ορθή προγεννητική διάγνωση και τοκετό σε «Κέντρο Αναφοράς» από πολυεπιστημονική ομάδα με εμπειρία στη φροντίδα τέτοιων καταστάσεων και αιμοδοσία ικανή για μαζική μετάγγιση. Η πιο κοινά αποδεκτή προσέγγιση για την αντιμετώπιση PAS είναι η προγραμματισμένη μαιευτική υστερεκτομή με τον πλακούντα αδιατάρακτο in situ. Εναλλακτικές θεραπευτικές στρατηγικές μπορούν να εφαρμοστούν εξατομικευμένα και μετά από εκτενή συμβουλευτική.","abstract_html":"Ο Προδρομικός Πλακούντας (ΠΠ), που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια αιμορραγίας στο δεύτερο ήμισυ της κύησης και στον τοκετό, αναφέρεται στην παρουσία πλακουντιακού ιστού που καλύπτει ή βρίσκεται κοντά στο έσω τραχηλικό στόμιο. Μείζονες παράγοντες κινδύνου θεωρούνται το ιστορικό ΠΠ, το ιστορικό προηγούμενων Καισαρικών Τομών, η πολύδυμη κύηση, η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η διαγνωστική εξέταση εκλογής για ΠΠ είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα. Ο μόνος ασφαλής και κατάλληλος τρόπος τοκετού είναι η Καισαρική Τομή, στην οποία πρέπει να αποφεύγεται η διατομή του πλακούντα κατά την είσοδο στη μήτρα. Τα γενικά μέτρα για τον έλεγχο της αιμορραγίας της υστεροτοκίας από ΠΠ περιλαμβάνουν μητροσυσπαστικά φάρμακα, καθιερωμένες χειρουργικές παρεμβάσεις, εμβολισμό αγγείων και τελικά μαιευτική υστερεκτομή. Το φάσμα διαταραχών ανώμαλης πρόσφυσης πλακούντα (PAS) περιγράφει μία κλινική κατάσταση, στην οποία ο πλακούντας δεν αποκολλάται αυτόματα στον τοκετό, και δεν μπορεί να απομακρυνθεί χωρίς να προκύψει δυνητικά απειλητική για τη ζωή της γυναίκας αιμορραγία. Επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επίπτωση των διαταραχών PAS αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυριότερα λόγω της αυξανόμενης συχνότητας των Καισαρικών Τομών. Η ιδανική διαχείριση περιστατικών PAS προϋποθέτει ορθή προγεννητική διάγνωση και τοκετό σε «Κέντρο Αναφοράς» από πολυεπιστημονική ομάδα με εμπειρία στη φροντίδα τέτοιων καταστάσεων και αιμοδοσία ικανή για μαζική μετάγγιση. Η πιο κοινά αποδεκτή προσέγγιση για την αντιμετώπιση PAS είναι η προγραμματισμένη μαιευτική υστερεκτομή με τον πλακούντα αδιατάρακτο in situ. Εναλλακτικές θεραπευτικές στρατηγικές μπορούν να εφαρμοστούν εξατομικευμένα και μετά από εκτενή συμβουλευτική.","abstract_has_math":false,"creators":["Ποντικάκη Άρτεμις","Pontikaki Artemis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:19Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261158"],"render_values":[{"text":"uoadl:3261158","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261158","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261158","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3261158","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ποντικάκη Άρτεμις","Pontikaki Artemis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261158"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Προδρομικός Πλακούντας (ΠΠ), που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια αιμορραγίας στο δεύτερο ήμισυ της κύησης και στον τοκετό, αναφέρεται στην παρουσία πλακουντιακού ιστού που καλύπτει ή βρίσκεται κοντά στο έσω τραχηλικό στόμιο. Μείζονες παράγοντες κινδύνου θεωρούνται το ιστορικό ΠΠ, το ιστορικό προηγούμενων Καισαρικών Τομών, η πολύδυμη κύηση, η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η διαγνωστική εξέταση εκλογής για ΠΠ είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα. Ο μόνος ασφαλής και κατάλληλος τρόπος τοκετού είναι η Καισαρική Τομή, στην οποία πρέπει να αποφεύγεται η διατομή του πλακούντα κατά την είσοδο στη μήτρα. Τα γενικά μέτρα για τον έλεγχο της αιμορραγίας της υστεροτοκίας από ΠΠ περιλαμβάνουν μητροσυσπαστικά φάρμακα, καθιερωμένες χειρουργικές παρεμβάσεις, εμβολισμό αγγείων και τελικά μαιευτική υστερεκτομή. Το φάσμα διαταραχών ανώμαλης πρόσφυσης πλακούντα (PAS) περιγράφει μία κλινική κατάσταση, στην οποία ο πλακούντας δεν αποκολλάται αυτόματα στον τοκετό, και δεν μπορεί να απομακρυνθεί χωρίς να προκύψει δυνητικά απειλητική για τη ζωή της γυναίκας αιμορραγία. Επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επίπτωση των διαταραχών PAS αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυριότερα λόγω της αυξανόμενης συχνότητας των Καισαρικών Τομών. Η ιδανική διαχείριση περιστατικών PAS προϋποθέτει ορθή προγεννητική διάγνωση και τοκετό σε «Κέντρο Αναφοράς» από πολυεπιστημονική ομάδα με εμπειρία στη φροντίδα τέτοιων καταστάσεων και αιμοδοσία ικανή για μαζική μετάγγιση. Η πιο κοινά αποδεκτή προσέγγιση για την αντιμετώπιση PAS είναι η προγραμματισμένη μαιευτική υστερεκτομή με τον πλακούντα αδιατάρακτο in situ. Εναλλακτικές θεραπευτικές στρατηγικές μπορούν να εφαρμοστούν εξατομικευμένα και μετά από εκτενή συμβουλευτική.","Placenta previa (PP), which is one of the most important causes of bleeding in the second half of pregnancy and in labor, refers to presence of placental tissue that overlies or is proximate to the internal cervical os. Major risk factors include previous PP, prior cesarean delivery, multiple gestation, advanced maternal age and assisted reproductive technology. Transvaginal sonography is considered as the gold standard for the diagnosis of PP. The only safe and appropriate mode of delivery is by cesarean section, during which incision into the placenta should be avoided. General measures to control postpartum hemorrhage due to PP include uterotonic drugs, standard surgical interventions, embolization of pelvic vessels and ultimately hysterectomy. Placenta accreta spectrum disorders (PAS) describe a clinical condition in which the placenta does not separate spontaneously at delivery and cannot be removed without causing potentially life-threatening bleeding. Epidemiological studies indicate that the incidence of PAS is increasing worldwide, primarily due to the rising rates of cesarean delivery. Optimal management requires both accurate prenatal diagnosis and delivery in a “Center of Excellence” with a multidisciplinary team experienced in the care of the condition and a blood bank with the capacity of massive transfusion. The most generally accepted approach for PAS management is scheduled cesarean hysterectomy with the placenta left undisturbed in situ. Alternative management strategies should be individualized and may be used after extensive counseling."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προδρομικός πλακούντας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ποντικάκη Άρτεμις","Pontikaki Artemis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο Προδρομικός Πλακούντας (ΠΠ), που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια αιμορραγίας στο δεύτερο ήμισυ της κύησης και στον τοκετό, αναφέρεται στην παρουσία πλακουντιακού ιστού που καλύπτει ή βρίσκεται κοντά στο έσω τραχηλικό στόμιο. Μείζονες παράγοντες κινδύνου θεωρούνται το ιστορικό ΠΠ, το ιστορικό προηγούμενων Καισαρικών Τομών, η πολύδυμη κύηση, η προχωρημένη ηλικία της γυναίκας και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. Η διαγνωστική εξέταση εκλογής για ΠΠ είναι το διακολπικό υπερηχογράφημα. Ο μόνος ασφαλής και κατάλληλος τρόπος τοκετού είναι η Καισαρική Τομή, στην οποία πρέπει να αποφεύγεται η διατομή του πλακούντα κατά την είσοδο στη μήτρα. Τα γενικά μέτρα για τον έλεγχο της αιμορραγίας της υστεροτοκίας από ΠΠ περιλαμβάνουν μητροσυσπαστικά φάρμακα, καθιερωμένες χειρουργικές παρεμβάσεις, εμβολισμό αγγείων και τελικά μαιευτική υστερεκτομή. Το φάσμα διαταραχών ανώμαλης πρόσφυσης πλακούντα (PAS) περιγράφει μία κλινική κατάσταση, στην οποία ο πλακούντας δεν αποκολλάται αυτόματα στον τοκετό, και δεν μπορεί να απομακρυνθεί χωρίς να προκύψει δυνητικά απειλητική για τη ζωή της γυναίκας αιμορραγία. Επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν ότι η επίπτωση των διαταραχών PAS αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, κυριότερα λόγω της αυξανόμενης συχνότητας των Καισαρικών Τομών. Η ιδανική διαχείριση περιστατικών PAS προϋποθέτει ορθή προγεννητική διάγνωση και τοκετό σε «Κέντρο Αναφοράς» από πολυεπιστημονική ομάδα με εμπειρία στη φροντίδα τέτοιων καταστάσεων και αιμοδοσία ικανή για μαζική μετάγγιση. Η πιο κοινά αποδεκτή προσέγγιση για την αντιμετώπιση PAS είναι η προγραμματισμένη μαιευτική υστερεκτομή με τον πλακούντα αδιατάρακτο in situ. Εναλλακτικές θεραπευτικές στρατηγικές μπορούν να εφαρμοστούν εξατομικευμένα και μετά από εκτενή συμβουλευτική.","Placenta previa (PP), which is one of the most important causes of bleeding in the second half of pregnancy and in labor, refers to presence of placental tissue that overlies or is proximate to the internal cervical os. Major risk factors include previous PP, prior cesarean delivery, multiple gestation, advanced maternal age and assisted reproductive technology. Transvaginal sonography is considered as the gold standard for the diagnosis of PP. The only safe and appropriate mode of delivery is by cesarean section, during which incision into the placenta should be avoided. General measures to control postpartum hemorrhage due to PP include uterotonic drugs, standard surgical interventions, embolization of pelvic vessels and ultimately hysterectomy. Placenta accreta spectrum disorders (PAS) describe a clinical condition in which the placenta does not separate spontaneously at delivery and cannot be removed without causing potentially life-threatening bleeding. Epidemiological studies indicate that the incidence of PAS is increasing worldwide, primarily due to the rising rates of cesarean delivery. Optimal management requires both accurate prenatal diagnosis and delivery in a “Center of Excellence” with a multidisciplinary team experienced in the care of the condition and a blood bank with the capacity of massive transfusion. The most generally accepted approach for PAS management is scheduled cesarean hysterectomy with the placenta left undisturbed in situ. Alternative management strategies should be individualized and may be used after extensive counseling."],"dc:identifier":["uoadl:3261158","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261158"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προδρομικός πλακούντας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:19Z"}