{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261382"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261382","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της αδενομύωσης στη γονιμότητα των γυναικών","abstract":"Η αδενομύωση αποτελεί μια καλοήθη νόσο του γυναικείου αναπραγωγικού συστήματοςκαιπεριγράφεται ως η έκτοπη ανάπτυξη ενδομήτριου ιστού και στρώματος στο μυομήτριο. Οέκτοπος αυτός ενδομήτριος ιστός καλύπτεται από λεία μυϊκά κύτταρα. Ηασθένειαχαρακτηρίζεται αινιγματική από το σύνολο της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας αφενόςεπειδή είναι δύκολη στη διαφοροδιάγνωση από άλλες νόσους και αφετέρου επειδήδενέχειδιευκρινιστεί ακόμα η ακριβής συσχέτιση της με την υπογονιμότητα των γυναικών. Ηνόσοςεκδηλώνεται συνήθως με πόνο στη πύελο, με ακανόνιστη αιμορραγία της μήτρας, μηνορραγία, δυσμηνόρροια, αναιμία και υπογονιμότητα. Η προέλευση της νόσουέχειδιχάσει τους ειδικούς καθώς κάποιοι υποστηρίζουν την εισβολή του ενδομητρίουστομυομήτριο, ενώ άλλοι την μετάπλαση των βλαστικών κυττάρων του μυομητρίου σε κύτταραενδομητρίου. Διάφορες ορμόνες, ανοσολογικοί μηχανισμοί καθώς και μεταλλάξεις γονιδίωνενοχοποιούνται για την εκδήλωση της ασθένειας. Η διάγνωση της νόσου επιτυγχάνεται μεμεγάλη ευαισθησία μέσω διακολπικού υπερηχογραφήματος και μαγνητικής τομογραφίας(MRI), όμως υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες μεθόδοι διάγνωσης. Ηθεραπείατηςαδενομύωσης απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς ώστε να περιορίζονατι οι επιπλοκές απόαυτήναλλά και, αν δύναται, να γίνεται διαφύλαξη της γονιμότητας. Η θεραπείαμπορεί ναεπιτευχθεί είτε με χειρουργική αντιμετώπιση, είτε με συντηρητική θεραπεία με φάρμακαόπως ανταγωνιστές GnRH και η λεβονοργεστρέλη. Η πιο αποτελεσματικήμέθοδοςθεραπείας για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση ή για γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τονοικογενειακό τους προγραμματισμό, είναι η χειρουργική αφαίρεση της μήτρας(υστερεκτομή). Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με επιθυμία τεκνοποίησης, γίνεταιπροσπάθεια συντηρητικής αντιμετώπισης με χορήγηση ουσιών όπως είναι τασύγχροναπρογεσταγόνα και οι αγωνιστές GnRH. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα(ΜΣΑΦ)σε συνδυασμό με ορμονική θεραπεία πιθανότατα συμβάλλουν στην αντιμετώπισητωνσυμπτωμάτων και στη διόρθωση της υπογονιμότητας. Συμπερασματικά, προκειμένουνααντιμετωπιστεί η νόσος, συχνά θυσιάζεται η γονιμότητα των γυναικών.","abstract_html":"Η αδενομύωση αποτελεί μια καλοήθη νόσο του γυναικείου αναπραγωγικού συστήματοςκαιπεριγράφεται ως η έκτοπη ανάπτυξη ενδομήτριου ιστού και στρώματος στο μυομήτριο. Οέκτοπος αυτός ενδομήτριος ιστός καλύπτεται από λεία μυϊκά κύτταρα. Ηασθένειαχαρακτηρίζεται αινιγματική από το σύνολο της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας αφενόςεπειδή είναι δύκολη στη διαφοροδιάγνωση από άλλες νόσους και αφετέρου επειδήδενέχειδιευκρινιστεί ακόμα η ακριβής συσχέτιση της με την υπογονιμότητα των γυναικών. Ηνόσοςεκδηλώνεται συνήθως με πόνο στη πύελο, με ακανόνιστη αιμορραγία της μήτρας, μηνορραγία, δυσμηνόρροια, αναιμία και υπογονιμότητα. Η προέλευση της νόσουέχειδιχάσει τους ειδικούς καθώς κάποιοι υποστηρίζουν την εισβολή του ενδομητρίουστομυομήτριο, ενώ άλλοι την μετάπλαση των βλαστικών κυττάρων του μυομητρίου σε κύτταραενδομητρίου. Διάφορες ορμόνες, ανοσολογικοί μηχανισμοί καθώς και μεταλλάξεις γονιδίωνενοχοποιούνται για την εκδήλωση της ασθένειας. Η διάγνωση της νόσου επιτυγχάνεται μεμεγάλη ευαισθησία μέσω διακολπικού υπερηχογραφήματος και μαγνητικής τομογραφίας(MRI), όμως υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες μεθόδοι διάγνωσης. Ηθεραπείατηςαδενομύωσης απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς ώστε να περιορίζονατι οι επιπλοκές απόαυτήναλλά και, αν δύναται, να γίνεται διαφύλαξη της γονιμότητας. Η θεραπείαμπορεί ναεπιτευχθεί είτε με χειρουργική αντιμετώπιση, είτε με συντηρητική θεραπεία με φάρμακαόπως ανταγωνιστές GnRH και η λεβονοργεστρέλη. Η πιο αποτελεσματικήμέθοδοςθεραπείας για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση ή για γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τονοικογενειακό τους προγραμματισμό, είναι η χειρουργική αφαίρεση της μήτρας(υστερεκτομή). Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με επιθυμία τεκνοποίησης, γίνεταιπροσπάθεια συντηρητικής αντιμετώπισης με χορήγηση ουσιών όπως είναι τασύγχροναπρογεσταγόνα και οι αγωνιστές GnRH. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα(ΜΣΑΦ)σε συνδυασμό με ορμονική θεραπεία πιθανότατα συμβάλλουν στην αντιμετώπισητωνσυμπτωμάτων και στη διόρθωση της υπογονιμότητας. Συμπερασματικά, προκειμένουνααντιμετωπιστεί η νόσος, συχνά θυσιάζεται η γονιμότητα των γυναικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κολυβάκης Στυλιανός","Kolyvakis Stylianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261382"],"render_values":[{"text":"uoadl:3261382","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261382","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261382","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3261382","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κολυβάκης Στυλιανός","Kolyvakis Stylianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261382","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261382"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αδενομύωση αποτελεί μια καλοήθη νόσο του γυναικείου αναπραγωγικού συστήματοςκαιπεριγράφεται ως η έκτοπη ανάπτυξη ενδομήτριου ιστού και στρώματος στο μυομήτριο. Οέκτοπος αυτός ενδομήτριος ιστός καλύπτεται από λεία μυϊκά κύτταρα. Ηασθένειαχαρακτηρίζεται αινιγματική από το σύνολο της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας αφενόςεπειδή είναι δύκολη στη διαφοροδιάγνωση από άλλες νόσους και αφετέρου επειδήδενέχειδιευκρινιστεί ακόμα η ακριβής συσχέτιση της με την υπογονιμότητα των γυναικών. Ηνόσοςεκδηλώνεται συνήθως με πόνο στη πύελο, με ακανόνιστη αιμορραγία της μήτρας, μηνορραγία, δυσμηνόρροια, αναιμία και υπογονιμότητα. Η προέλευση της νόσουέχειδιχάσει τους ειδικούς καθώς κάποιοι υποστηρίζουν την εισβολή του ενδομητρίουστομυομήτριο, ενώ άλλοι την μετάπλαση των βλαστικών κυττάρων του μυομητρίου σε κύτταραενδομητρίου. Διάφορες ορμόνες, ανοσολογικοί μηχανισμοί καθώς και μεταλλάξεις γονιδίωνενοχοποιούνται για την εκδήλωση της ασθένειας. Η διάγνωση της νόσου επιτυγχάνεται μεμεγάλη ευαισθησία μέσω διακολπικού υπερηχογραφήματος και μαγνητικής τομογραφίας(MRI), όμως υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες μεθόδοι διάγνωσης. Ηθεραπείατηςαδενομύωσης απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς ώστε να περιορίζονατι οι επιπλοκές απόαυτήναλλά και, αν δύναται, να γίνεται διαφύλαξη της γονιμότητας. Η θεραπείαμπορεί ναεπιτευχθεί είτε με χειρουργική αντιμετώπιση, είτε με συντηρητική θεραπεία με φάρμακαόπως ανταγωνιστές GnRH και η λεβονοργεστρέλη. Η πιο αποτελεσματικήμέθοδοςθεραπείας για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση ή για γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τονοικογενειακό τους προγραμματισμό, είναι η χειρουργική αφαίρεση της μήτρας(υστερεκτομή). Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με επιθυμία τεκνοποίησης, γίνεταιπροσπάθεια συντηρητικής αντιμετώπισης με χορήγηση ουσιών όπως είναι τασύγχροναπρογεσταγόνα και οι αγωνιστές GnRH. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα(ΜΣΑΦ)σε συνδυασμό με ορμονική θεραπεία πιθανότατα συμβάλλουν στην αντιμετώπισητωνσυμπτωμάτων και στη διόρθωση της υπογονιμότητας. Συμπερασματικά, προκειμένουνααντιμετωπιστεί η νόσος, συχνά θυσιάζεται η γονιμότητα των γυναικών.","Adenomyosis is a benign disease of the female reproductive systemand is describedastheectopic growth of endometrial tissue and stroma in the myometrium. This ectopicendometrial tissue is covered by smooth muscle cells. The disease is characterizedasenigmatic by the entire scientific medical community, on the one hand because it is difficultto differentiate from other diseases, and on the other hand, because its exact correlationwithfemale infertility has not yet been clarified. The disease is usually manifested by pelvicpain, irregular uterine bleeding, menorrhagia, dysmenorrhea, anemia and infertility. The originofthe disease has divided experts as some support the invasion of the endometriumintothemyometrium, while others support the transformation of myometrial stemcellsintoendometrial cells. Various hormones, immune mechanisms as well as gene mutationsareblamed for the manifestation of the disease. Diagnosis of the disease is achievedwithgreatsensitivity through trans vaginal ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI), butthere are other diagnostic methods available. The treatment of adenomyosis requires specialmanipulations in order to limit its complications and, if possible, to preserve fertility. Treatment can be achieved either by surgical treatment, or by conservative treatment withdrugs such as GnRH antagonists and levonorgestrel. The most effective treatment methodforpostmenopausal women or women who have completed family planning is surgical removalof the uterus (hysterectomy). In women of reproductive age who wish to have children, anattempt is made to treat conservatively by administering substances such as modernprogestogens and GnRH agonists. Non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs)incombination with hormone therapy are likely to help manage symptoms andcorrectinfertility. In conclusion, in order to treat the disease, women's fertility is often sacrified"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της αδενομύωσης στη γονιμότητα των γυναικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κολυβάκης Στυλιανός","Kolyvakis Stylianos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η αδενομύωση αποτελεί μια καλοήθη νόσο του γυναικείου αναπραγωγικού συστήματοςκαιπεριγράφεται ως η έκτοπη ανάπτυξη ενδομήτριου ιστού και στρώματος στο μυομήτριο. Οέκτοπος αυτός ενδομήτριος ιστός καλύπτεται από λεία μυϊκά κύτταρα. Ηασθένειαχαρακτηρίζεται αινιγματική από το σύνολο της επιστημονικής ιατρικής κοινότητας αφενόςεπειδή είναι δύκολη στη διαφοροδιάγνωση από άλλες νόσους και αφετέρου επειδήδενέχειδιευκρινιστεί ακόμα η ακριβής συσχέτιση της με την υπογονιμότητα των γυναικών. Ηνόσοςεκδηλώνεται συνήθως με πόνο στη πύελο, με ακανόνιστη αιμορραγία της μήτρας, μηνορραγία, δυσμηνόρροια, αναιμία και υπογονιμότητα. Η προέλευση της νόσουέχειδιχάσει τους ειδικούς καθώς κάποιοι υποστηρίζουν την εισβολή του ενδομητρίουστομυομήτριο, ενώ άλλοι την μετάπλαση των βλαστικών κυττάρων του μυομητρίου σε κύτταραενδομητρίου. Διάφορες ορμόνες, ανοσολογικοί μηχανισμοί καθώς και μεταλλάξεις γονιδίωνενοχοποιούνται για την εκδήλωση της ασθένειας. Η διάγνωση της νόσου επιτυγχάνεται μεμεγάλη ευαισθησία μέσω διακολπικού υπερηχογραφήματος και μαγνητικής τομογραφίας(MRI), όμως υπάρχουν και άλλες διαθέσιμες μεθόδοι διάγνωσης. Ηθεραπείατηςαδενομύωσης απαιτεί ιδιαίτερους χειρισμούς ώστε να περιορίζονατι οι επιπλοκές απόαυτήναλλά και, αν δύναται, να γίνεται διαφύλαξη της γονιμότητας. Η θεραπείαμπορεί ναεπιτευχθεί είτε με χειρουργική αντιμετώπιση, είτε με συντηρητική θεραπεία με φάρμακαόπως ανταγωνιστές GnRH και η λεβονοργεστρέλη. Η πιο αποτελεσματικήμέθοδοςθεραπείας για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση ή για γυναίκες που έχουν ολοκληρώσει τονοικογενειακό τους προγραμματισμό, είναι η χειρουργική αφαίρεση της μήτρας(υστερεκτομή). Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας με επιθυμία τεκνοποίησης, γίνεταιπροσπάθεια συντηρητικής αντιμετώπισης με χορήγηση ουσιών όπως είναι τασύγχροναπρογεσταγόνα και οι αγωνιστές GnRH. Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα(ΜΣΑΦ)σε συνδυασμό με ορμονική θεραπεία πιθανότατα συμβάλλουν στην αντιμετώπισητωνσυμπτωμάτων και στη διόρθωση της υπογονιμότητας. Συμπερασματικά, προκειμένουνααντιμετωπιστεί η νόσος, συχνά θυσιάζεται η γονιμότητα των γυναικών.","Adenomyosis is a benign disease of the female reproductive systemand is describedastheectopic growth of endometrial tissue and stroma in the myometrium. This ectopicendometrial tissue is covered by smooth muscle cells. The disease is characterizedasenigmatic by the entire scientific medical community, on the one hand because it is difficultto differentiate from other diseases, and on the other hand, because its exact correlationwithfemale infertility has not yet been clarified. The disease is usually manifested by pelvicpain, irregular uterine bleeding, menorrhagia, dysmenorrhea, anemia and infertility. The originofthe disease has divided experts as some support the invasion of the endometriumintothemyometrium, while others support the transformation of myometrial stemcellsintoendometrial cells. Various hormones, immune mechanisms as well as gene mutationsareblamed for the manifestation of the disease. Diagnosis of the disease is achievedwithgreatsensitivity through trans vaginal ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI), butthere are other diagnostic methods available. The treatment of adenomyosis requires specialmanipulations in order to limit its complications and, if possible, to preserve fertility. Treatment can be achieved either by surgical treatment, or by conservative treatment withdrugs such as GnRH antagonists and levonorgestrel. The most effective treatment methodforpostmenopausal women or women who have completed family planning is surgical removalof the uterus (hysterectomy). In women of reproductive age who wish to have children, anattempt is made to treat conservatively by administering substances such as modernprogestogens and GnRH agonists. Non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs)incombination with hormone therapy are likely to help manage symptoms andcorrectinfertility. In conclusion, in order to treat the disease, women's fertility is often sacrified"],"dc:identifier":["uoadl:3261382","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261382"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της αδενομύωσης στη γονιμότητα των γυναικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:20Z"}