{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261404"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3261404","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανασυσκευασία, rebranding και debranding στο δίκαιο του σήματος","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νομικό ζήτημα της ανασυσκευασίας και των ειδικότερων μορφών αυτής του debranding και rebranding στο δίκαιο του σήματος. Το 15 Οδηγίας EE/2015/2436 προβλέπει τη λεγόμενη αρχή της «αναλώσεως του δικαιώματος που παρέχει το σήμα», ορίζοντας τα ακόλουθα: «1.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο να απαγορεύει τη χρήση του σήματος για προϊόντα που έχουν διατεθεί υπό το σήμα αυτό στο εμπόριο μέσα στην Ένωση από τον ίδιο τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται εάν ο δικαιούχος έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων έχει μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μετά τη διάθεσή τους στο εμπόριο.» Ωστόσο, η οδηγία πρέπει, όπως κάθε ρύθμιση του παραγώγου δικαίου, να ερμηνεύεται υπό το φως των κανόνων της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και, ιδίως, του άρθρου 36 ΣΛΕΕ. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το αποκλειστικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος περιλαμβάνει τη δυνατότητα του να αντιτάσσεται στη χρησιμοποίηση του σήματος από τον τρίτο που έχει επανασυσκευάσει το προϊόν, πρέπει καταρχήν να λαμβάνεται υπόψη η ουσιώδης λειτουργία του σήματος, που έγκειται στο ότι παρέχει στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη την εγγύηση ότι το φέρον το σήμα προϊόν έχει συγκεκριμένη προέλευση, καθόσον του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν από τα προϊόντα άλλης προελεύσεως. Η εν λόγω εγγύηση προελεύσεως συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης μπορεί να είναι βέβαιος ότι το πωλούμενο προϊόν που φέρει σήμα δεν αποτέλεσε, σε προγενέστερο στάδιο εμπορίας, αντικείμενο παρεμβάσεως τρίτου μη εξουσιοδοτημένου από τον δικαιούχο του σήματος, η οποία αλλοίωσε την αρχική του κατάσταση Επομένως, το δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος να αντιτίθεται σε κάθε χρησιμοποίηση του εν λόγω σήματος ικανή να νοθεύσει την εγγύηση προελεύσεως, όπως διασαφηνίστηκε η εγγύηση αυτή ανωτέρω, ανάγεται στο ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος επί του σήματος, η προστασία του οποίου μπορεί να δικαιολογήσει παρεκκλίσεις από τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., το άρθρο 36 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα του, προκειμένου να εμποδίσει έναν εισαγωγέα να διαθέσει στο εμπόριο ένα προϊόν το οποίο έχει τεθεί σε κυκλοφορία σε άλλο κράτος μέλος από τον δικαιούχο ή με τη συναίνεση του, εφόσον ο εν λόγω εισαγωγέας έχει επανασυσκευάσει το προϊόν και επί της νέας συσκευασίας έχει θέσει εκ νέου το σήμα, εκτός αν συντρέχουν σωρευτικά οι κάτωθι προϋποθέσεις: -αν η ανασυσκευασία είναι αφενός αναγκαία για την αποτελεσματική κυκλοφορία των προϊόντων στη χώρα εισαγωγής και αφετέρου η άσκηση του δικαιώματος από το σήμα και η απαγόρευση της ανασυσκευασίας, οδηγεί στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών-μελών. -αν αποδεικνύεται ότι η νέα συσκευασία δεν επηρεάζει την αρχική κατάσταση του -αν ο δικαιούχος του σήματος ειδοποιείται πριν από τη διάθεση προς πώληση του επανασυσκευασθέντος προϊόντος -αν η νέα συσκευασία αναφέρει ποιος έχει επανασυσκευάσει το προϊόν -αν ανασυσκευασία δεν θίγει την φήμη του σήματος ή του δικαιούχου του Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ανασυσκευασίας που συνιστούν rebranding και debranding, οι οποίες και εξετάζονται στην παρούσα εργασία υπό το πρίσμα της υπόθεσης C 129/17 Mitsubishi vs Duma, επί της οποίας κρίθηκε από το ΔΕΕ ότι «ο δικαιούχος σήματος μπορεί να αντιταχθεί στην εκ μέρους τρίτου και χωρίς τη συγκατάθεσή του αφαίρεση όλων των πανομοιότυπων προς το σήμα αυτό σημείων και επίθεση άλλων σημείων σε προϊόντα τοποθετημένα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό την εισαγωγή ή την εμπορία των προϊόντων αυτών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), εντός του οποίου ουδέποτε έχουν διατεθεί στο εμπόριο.”.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νομικό ζήτημα της ανασυσκευασίας και των ειδικότερων μορφών αυτής του debranding και rebranding στο δίκαιο του σήματος. Το 15 Οδηγίας EE/2015/2436 προβλέπει τη λεγόμενη αρχή της «αναλώσεως του δικαιώματος που παρέχει το σήμα», ορίζοντας τα ακόλουθα: «1.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο να απαγορεύει τη χρήση του σήματος για προϊόντα που έχουν διατεθεί υπό το σήμα αυτό στο εμπόριο μέσα στην Ένωση από τον ίδιο τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται εάν ο δικαιούχος έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων έχει μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μετά τη διάθεσή τους στο εμπόριο.» Ωστόσο, η οδηγία πρέπει, όπως κάθε ρύθμιση του παραγώγου δικαίου, να ερμηνεύεται υπό το φως των κανόνων της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και, ιδίως, του άρθρου 36 ΣΛΕΕ. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το αποκλειστικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος περιλαμβάνει τη δυνατότητα του να αντιτάσσεται στη χρησιμοποίηση του σήματος από τον τρίτο που έχει επανασυσκευάσει το προϊόν, πρέπει καταρχήν να λαμβάνεται υπόψη η ουσιώδης λειτουργία του σήματος, που έγκειται στο ότι παρέχει στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη την εγγύηση ότι το φέρον το σήμα προϊόν έχει συγκεκριμένη προέλευση, καθόσον του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν από τα προϊόντα άλλης προελεύσεως. Η εν λόγω εγγύηση προελεύσεως συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης μπορεί να είναι βέβαιος ότι το πωλούμενο προϊόν που φέρει σήμα δεν αποτέλεσε, σε προγενέστερο στάδιο εμπορίας, αντικείμενο παρεμβάσεως τρίτου μη εξουσιοδοτημένου από τον δικαιούχο του σήματος, η οποία αλλοίωσε την αρχική του κατάσταση Επομένως, το δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος να αντιτίθεται σε κάθε χρησιμοποίηση του εν λόγω σήματος ικανή να νοθεύσει την εγγύηση προελεύσεως, όπως διασαφηνίστηκε η εγγύηση αυτή ανωτέρω, ανάγεται στο ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος επί του σήματος, η προστασία του οποίου μπορεί να δικαιολογήσει παρεκκλίσεις από τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., το άρθρο 36 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα του, προκειμένου να εμποδίσει έναν εισαγωγέα να διαθέσει στο εμπόριο ένα προϊόν το οποίο έχει τεθεί σε κυκλοφορία σε άλλο κράτος μέλος από τον δικαιούχο ή με τη συναίνεση του, εφόσον ο εν λόγω εισαγωγέας έχει επανασυσκευάσει το προϊόν και επί της νέας συσκευασίας έχει θέσει εκ νέου το σήμα, εκτός αν συντρέχουν σωρευτικά οι κάτωθι προϋποθέσεις: -αν η ανασυσκευασία είναι αφενός αναγκαία για την αποτελεσματική κυκλοφορία των προϊόντων στη χώρα εισαγωγής και αφετέρου η άσκηση του δικαιώματος από το σήμα και η απαγόρευση της ανασυσκευασίας, οδηγεί στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών-μελών. -αν αποδεικνύεται ότι η νέα συσκευασία δεν επηρεάζει την αρχική κατάσταση του -αν ο δικαιούχος του σήματος ειδοποιείται πριν από τη διάθεση προς πώληση του επανασυσκευασθέντος προϊόντος -αν η νέα συσκευασία αναφέρει ποιος έχει επανασυσκευάσει το προϊόν -αν ανασυσκευασία δεν θίγει την φήμη του σήματος ή του δικαιούχου του Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ανασυσκευασίας που συνιστούν rebranding και debranding, οι οποίες και εξετάζονται στην παρούσα εργασία υπό το πρίσμα της υπόθεσης C 129/17 Mitsubishi vs Duma, επί της οποίας κρίθηκε από το ΔΕΕ ότι «ο δικαιούχος σήματος μπορεί να αντιταχθεί στην εκ μέρους τρίτου και χωρίς τη συγκατάθεσή του αφαίρεση όλων των πανομοιότυπων προς το σήμα αυτό σημείων και επίθεση άλλων σημείων σε προϊόντα τοποθετημένα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό την εισαγωγή ή την εμπορία των προϊόντων αυτών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), εντός του οποίου ουδέποτε έχουν διατεθεί στο εμπόριο.”.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:20Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261404"],"render_values":[{"text":"uoadl:3261404","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261404","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261404","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3261404","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3261404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261404"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νομικό ζήτημα της ανασυσκευασίας και των ειδικότερων μορφών αυτής του debranding και rebranding στο δίκαιο του σήματος. Το 15 Οδηγίας EE/2015/2436 προβλέπει τη λεγόμενη αρχή της «αναλώσεως του δικαιώματος που παρέχει το σήμα», ορίζοντας τα ακόλουθα: «1.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο να απαγορεύει τη χρήση του σήματος για προϊόντα που έχουν διατεθεί υπό το σήμα αυτό στο εμπόριο μέσα στην Ένωση από τον ίδιο τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται εάν ο δικαιούχος έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων έχει μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μετά τη διάθεσή τους στο εμπόριο.» Ωστόσο, η οδηγία πρέπει, όπως κάθε ρύθμιση του παραγώγου δικαίου, να ερμηνεύεται υπό το φως των κανόνων της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και, ιδίως, του άρθρου 36 ΣΛΕΕ. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το αποκλειστικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος περιλαμβάνει τη δυνατότητα του να αντιτάσσεται στη χρησιμοποίηση του σήματος από τον τρίτο που έχει επανασυσκευάσει το προϊόν, πρέπει καταρχήν να λαμβάνεται υπόψη η ουσιώδης λειτουργία του σήματος, που έγκειται στο ότι παρέχει στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη την εγγύηση ότι το φέρον το σήμα προϊόν έχει συγκεκριμένη προέλευση, καθόσον του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν από τα προϊόντα άλλης προελεύσεως. Η εν λόγω εγγύηση προελεύσεως συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης μπορεί να είναι βέβαιος ότι το πωλούμενο προϊόν που φέρει σήμα δεν αποτέλεσε, σε προγενέστερο στάδιο εμπορίας, αντικείμενο παρεμβάσεως τρίτου μη εξουσιοδοτημένου από τον δικαιούχο του σήματος, η οποία αλλοίωσε την αρχική του κατάσταση Επομένως, το δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος να αντιτίθεται σε κάθε χρησιμοποίηση του εν λόγω σήματος ικανή να νοθεύσει την εγγύηση προελεύσεως, όπως διασαφηνίστηκε η εγγύηση αυτή ανωτέρω, ανάγεται στο ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος επί του σήματος, η προστασία του οποίου μπορεί να δικαιολογήσει παρεκκλίσεις από τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., το άρθρο 36 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα του, προκειμένου να εμποδίσει έναν εισαγωγέα να διαθέσει στο εμπόριο ένα προϊόν το οποίο έχει τεθεί σε κυκλοφορία σε άλλο κράτος μέλος από τον δικαιούχο ή με τη συναίνεση του, εφόσον ο εν λόγω εισαγωγέας έχει επανασυσκευάσει το προϊόν και επί της νέας συσκευασίας έχει θέσει εκ νέου το σήμα, εκτός αν συντρέχουν σωρευτικά οι κάτωθι προϋποθέσεις: -αν η ανασυσκευασία είναι αφενός αναγκαία για την αποτελεσματική κυκλοφορία των προϊόντων στη χώρα εισαγωγής και αφετέρου η άσκηση του δικαιώματος από το σήμα και η απαγόρευση της ανασυσκευασίας, οδηγεί στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών-μελών. -αν αποδεικνύεται ότι η νέα συσκευασία δεν επηρεάζει την αρχική κατάσταση του -αν ο δικαιούχος του σήματος ειδοποιείται πριν από τη διάθεση προς πώληση του επανασυσκευασθέντος προϊόντος -αν η νέα συσκευασία αναφέρει ποιος έχει επανασυσκευάσει το προϊόν -αν ανασυσκευασία δεν θίγει την φήμη του σήματος ή του δικαιούχου του Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ανασυσκευασίας που συνιστούν rebranding και debranding, οι οποίες και εξετάζονται στην παρούσα εργασία υπό το πρίσμα της υπόθεσης C 129/17 Mitsubishi vs Duma, επί της οποίας κρίθηκε από το ΔΕΕ ότι «ο δικαιούχος σήματος μπορεί να αντιταχθεί στην εκ μέρους τρίτου και χωρίς τη συγκατάθεσή του αφαίρεση όλων των πανομοιότυπων προς το σήμα αυτό σημείων και επίθεση άλλων σημείων σε προϊόντα τοποθετημένα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό την εισαγωγή ή την εμπορία των προϊόντων αυτών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), εντός του οποίου ουδέποτε έχουν διατεθεί στο εμπόριο.”.","This thesis examines the legal issue of repackaging and especially the forms of debranding and rebranding in trademark law. Article 15 of the directive 2015/2436/EU establishes the principle of 'exhaustion of the rights conferred by a trade mark' by providing as follows:-“ 1. A trade mark shall not entitle the proprietor to prohibit its use in relation to goods which have been put on the market in the Union under that trade mark by the proprietor or with the proprietor's consent. 2. Paragraph 1 shall not apply where there exist legitimate reasons for the proprietor to oppose further commercialization of the goods, especially where the condition of the goods is changed or impaired after they have been put on the market”. The directive must be interpreted in the light of the Treaty rules on the free movement of goods and in particular Article 36. In answering the question whether a trade mark owner's exclusive rights include the power to oppose the use of the trade mark by a third party after the product has been repackaged, account must be taken of the essential function of the trade mark, which is to guarantee to the consumer or end user the identity of the trade-marked product's origin by enabling him to distinguish it without any risk of confusion from products of different origin. That guarantee of origin means that the consumer or end user can be certain that a trade-marked product offered to him has not been subject at a previous stage of marketing to interference by a third person, without the authorization of the trade mark owner, in such a way as to affect the original condition of the product . Therefore, the right conferred upon the trade mark owner to oppose any use of the trade mark which is liable to impair the guarantee of origin so understood forms part of the specific subject-matter of the trade mark right, the protection of which may justify derogation from the fundamental principle of the free movement of goods . In its case law, the Court held that Article 36 of the Treaty must be interpreted as meaning that a trade mark owner may rely on his rights as owner to prevent an importer from marketing a product put on the market in another Member State by the owner or with his consent, where that importer has repackaged the product in new packaging to which the trade mark has been reaffixed, unless: — it is established that replacement packaging is objectively necessary (meaning that without such repackaging, effective access to the market concerned is hindered) and the use of the trade-mark right by the owner will contribute to the artificial partitioning of the markets between Member States; — it is shown that the repackaging cannot adversely affect the original condition of the product;-the owner of the mark receives prior notice before the repackaged product is put on sale; -it is stated on the new packaging by whom the product has been repackaged; - the presentation of the repackaged product is not such as to be liable to damage the reputation of the trade mark and of its owner; Of particular interest are the cases of repackaging that constitute rebranding and debranding, which are examined in this paper in the light of the case C 129/17 Mitsubishi vs Duma. In this Case C 129/17, the Court held that the proprietor of a mark is entitled to oppose a third party, without its consent, removing all the signs identical to that mark and affixing other signs on products placed in the customs warehouse, as in the main proceedings, with a view to importing them or trading them in the European Economic Area (EEA) where they have never yet been marketed.”"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανασυσκευασία, rebranding και debranding στο δίκαιο του σήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζήση Μαρία","Zisi Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το νομικό ζήτημα της ανασυσκευασίας και των ειδικότερων μορφών αυτής του debranding και rebranding στο δίκαιο του σήματος. Το 15 Οδηγίας EE/2015/2436 προβλέπει τη λεγόμενη αρχή της «αναλώσεως του δικαιώματος που παρέχει το σήμα», ορίζοντας τα ακόλουθα: «1.Το δικαίωμα που παρέχει το σήμα δεν επιτρέπει στον δικαιούχο να απαγορεύει τη χρήση του σήματος για προϊόντα που έχουν διατεθεί υπό το σήμα αυτό στο εμπόριο μέσα στην Ένωση από τον ίδιο τον δικαιούχο ή με τη συγκατάθεσή του. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται εάν ο δικαιούχος έχει νόμιμους λόγους να αντιταχθεί στην περαιτέρω εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων, ιδίως όταν η κατάσταση των προϊόντων έχει μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μετά τη διάθεσή τους στο εμπόριο.» Ωστόσο, η οδηγία πρέπει, όπως κάθε ρύθμιση του παραγώγου δικαίου, να ερμηνεύεται υπό το φως των κανόνων της Συνθήκης που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και, ιδίως, του άρθρου 36 ΣΛΕΕ. Προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αν το αποκλειστικό δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος περιλαμβάνει τη δυνατότητα του να αντιτάσσεται στη χρησιμοποίηση του σήματος από τον τρίτο που έχει επανασυσκευάσει το προϊόν, πρέπει καταρχήν να λαμβάνεται υπόψη η ουσιώδης λειτουργία του σήματος, που έγκειται στο ότι παρέχει στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη την εγγύηση ότι το φέρον το σήμα προϊόν έχει συγκεκριμένη προέλευση, καθόσον του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν από τα προϊόντα άλλης προελεύσεως. Η εν λόγω εγγύηση προελεύσεως συνεπάγεται ότι ο καταναλωτής ή ο τελικός χρήστης μπορεί να είναι βέβαιος ότι το πωλούμενο προϊόν που φέρει σήμα δεν αποτέλεσε, σε προγενέστερο στάδιο εμπορίας, αντικείμενο παρεμβάσεως τρίτου μη εξουσιοδοτημένου από τον δικαιούχο του σήματος, η οποία αλλοίωσε την αρχική του κατάσταση Επομένως, το δικαίωμα που αναγνωρίζεται στον δικαιούχο του σήματος να αντιτίθεται σε κάθε χρησιμοποίηση του εν λόγω σήματος ικανή να νοθεύσει την εγγύηση προελεύσεως, όπως διασαφηνίστηκε η εγγύηση αυτή ανωτέρω, ανάγεται στο ειδικό αντικείμενο του δικαιώματος επί του σήματος, η προστασία του οποίου μπορεί να δικαιολογήσει παρεκκλίσεις από τη θεμελιώδη αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δ.Ε.Ε., το άρθρο 36 της Συνθήκης πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι ο δικαιούχος του σήματος μπορεί να επικαλεστεί το δικαίωμα του, προκειμένου να εμποδίσει έναν εισαγωγέα να διαθέσει στο εμπόριο ένα προϊόν το οποίο έχει τεθεί σε κυκλοφορία σε άλλο κράτος μέλος από τον δικαιούχο ή με τη συναίνεση του, εφόσον ο εν λόγω εισαγωγέας έχει επανασυσκευάσει το προϊόν και επί της νέας συσκευασίας έχει θέσει εκ νέου το σήμα, εκτός αν συντρέχουν σωρευτικά οι κάτωθι προϋποθέσεις: -αν η ανασυσκευασία είναι αφενός αναγκαία για την αποτελεσματική κυκλοφορία των προϊόντων στη χώρα εισαγωγής και αφετέρου η άσκηση του δικαιώματος από το σήμα και η απαγόρευση της ανασυσκευασίας, οδηγεί στην τεχνητή στεγανοποίηση των αγορών μεταξύ των κρατών-μελών. -αν αποδεικνύεται ότι η νέα συσκευασία δεν επηρεάζει την αρχική κατάσταση του -αν ο δικαιούχος του σήματος ειδοποιείται πριν από τη διάθεση προς πώληση του επανασυσκευασθέντος προϊόντος -αν η νέα συσκευασία αναφέρει ποιος έχει επανασυσκευάσει το προϊόν -αν ανασυσκευασία δεν θίγει την φήμη του σήματος ή του δικαιούχου του Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι περιπτώσεις ανασυσκευασίας που συνιστούν rebranding και debranding, οι οποίες και εξετάζονται στην παρούσα εργασία υπό το πρίσμα της υπόθεσης C 129/17 Mitsubishi vs Duma, επί της οποίας κρίθηκε από το ΔΕΕ ότι «ο δικαιούχος σήματος μπορεί να αντιταχθεί στην εκ μέρους τρίτου και χωρίς τη συγκατάθεσή του αφαίρεση όλων των πανομοιότυπων προς το σήμα αυτό σημείων και επίθεση άλλων σημείων σε προϊόντα τοποθετημένα σε αποθήκη τελωνειακής αποταμιεύσεως, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, με σκοπό την εισαγωγή ή την εμπορία των προϊόντων αυτών στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), εντός του οποίου ουδέποτε έχουν διατεθεί στο εμπόριο.”.","This thesis examines the legal issue of repackaging and especially the forms of debranding and rebranding in trademark law. Article 15 of the directive 2015/2436/EU establishes the principle of 'exhaustion of the rights conferred by a trade mark' by providing as follows:-“ 1. A trade mark shall not entitle the proprietor to prohibit its use in relation to goods which have been put on the market in the Union under that trade mark by the proprietor or with the proprietor's consent. 2. Paragraph 1 shall not apply where there exist legitimate reasons for the proprietor to oppose further commercialization of the goods, especially where the condition of the goods is changed or impaired after they have been put on the market”. The directive must be interpreted in the light of the Treaty rules on the free movement of goods and in particular Article 36. In answering the question whether a trade mark owner's exclusive rights include the power to oppose the use of the trade mark by a third party after the product has been repackaged, account must be taken of the essential function of the trade mark, which is to guarantee to the consumer or end user the identity of the trade-marked product's origin by enabling him to distinguish it without any risk of confusion from products of different origin. That guarantee of origin means that the consumer or end user can be certain that a trade-marked product offered to him has not been subject at a previous stage of marketing to interference by a third person, without the authorization of the trade mark owner, in such a way as to affect the original condition of the product . Therefore, the right conferred upon the trade mark owner to oppose any use of the trade mark which is liable to impair the guarantee of origin so understood forms part of the specific subject-matter of the trade mark right, the protection of which may justify derogation from the fundamental principle of the free movement of goods . In its case law, the Court held that Article 36 of the Treaty must be interpreted as meaning that a trade mark owner may rely on his rights as owner to prevent an importer from marketing a product put on the market in another Member State by the owner or with his consent, where that importer has repackaged the product in new packaging to which the trade mark has been reaffixed, unless: — it is established that replacement packaging is objectively necessary (meaning that without such repackaging, effective access to the market concerned is hindered) and the use of the trade-mark right by the owner will contribute to the artificial partitioning of the markets between Member States; — it is shown that the repackaging cannot adversely affect the original condition of the product;-the owner of the mark receives prior notice before the repackaged product is put on sale; -it is stated on the new packaging by whom the product has been repackaged; - the presentation of the repackaged product is not such as to be liable to damage the reputation of the trade mark and of its owner; Of particular interest are the cases of repackaging that constitute rebranding and debranding, which are examined in this paper in the light of the case C 129/17 Mitsubishi vs Duma. In this Case C 129/17, the Court held that the proprietor of a mark is entitled to oppose a third party, without its consent, removing all the signs identical to that mark and affixing other signs on products placed in the customs warehouse, as in the main proceedings, with a view to importing them or trading them in the European Economic Area (EEA) where they have never yet been marketed.”"],"dc:identifier":["uoadl:3261404","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3261404"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ανασυσκευασία, rebranding και debranding στο δίκαιο του σήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:20Z"}