{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3262661"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3262661","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διηθητικός- διεισδυτικός πλακούντας και μαιευτική ολική υστερεκτομή","abstract":"Οι διαταραχές πρόσφυσης του πλακούντα αποτελούν μια σημαντική μαιευτική επιπλοκή κατά την οποία ο πλακούντας είναι πλήρως ή εστιακά προσκολλημένος στο μυομήτριο. Η παγκόσμια επίπτωση των διαταραχών πρόσφυσης αυξάνεται μέρα με τη μέρα, κυρίως λόγω των αυξανόμενων τάσεων στα ποσοστά καισαρικής τομής. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση του είναι σημαντική για τη βελτίωση του εμβρυομητρικού αποτελέσματος. Παρόλο που το τυπικό υπερηχογράφημα είναι ένα αξιόπιστο και πρωταρχικό εργαλείο για τη διάγνωση διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα, η απουσία υπερηχογραφικών ευρημάτων δεν αποκλείει τη διάγνωση του. Ως εκ τούτου, η κλινική αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου είναι εξίσου σημαντική για την πρόβλεψη της μη φυσιολογικής προσβολής του πλακούντα. Οι γυναίκες με προγεννητικά ύποπτη ή τεκμηριωμένη διάγνωση του προσφυτικού πλακούντα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από μια διεπιστημονική ομάδα σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Παραδοσιακά, οι διαταραχές πρόσφυσης αντιμετωπίζονται με καισαρική τομή ακολουθούμενη από επείγουσα μαιευτική υστερεκτομή. Ωστόσο, λίγες μελέτες πρότειναν ένα ικανοποιητικό ποσοστό επιτυχίας της συντηρητικής αντιμετώπισης σε καλά επιλεγμένες περιπτώσεις, ενώ λίγες μελέτες συνιστούσαν καθυστερημένη υστερεκτομή για τη μείωση της ποσότητας της αιμορραγίας. Οι συνεχώς αυξανόμενες τάσεις των διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα και οι προκλήσεις για τη συνήθη διαχείρισή του είναι τα κύρια κίνητρα πίσω από αυτήν την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.","abstract_html":"Οι διαταραχές πρόσφυσης του πλακούντα αποτελούν μια σημαντική μαιευτική επιπλοκή κατά την οποία ο πλακούντας είναι πλήρως ή εστιακά προσκολλημένος στο μυομήτριο. Η παγκόσμια επίπτωση των διαταραχών πρόσφυσης αυξάνεται μέρα με τη μέρα, κυρίως λόγω των αυξανόμενων τάσεων στα ποσοστά καισαρικής τομής. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση του είναι σημαντική για τη βελτίωση του εμβρυομητρικού αποτελέσματος. Παρόλο που το τυπικό υπερηχογράφημα είναι ένα αξιόπιστο και πρωταρχικό εργαλείο για τη διάγνωση διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα, η απουσία υπερηχογραφικών ευρημάτων δεν αποκλείει τη διάγνωση του. Ως εκ τούτου, η κλινική αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου είναι εξίσου σημαντική για την πρόβλεψη της μη φυσιολογικής προσβολής του πλακούντα. Οι γυναίκες με προγεννητικά ύποπτη ή τεκμηριωμένη διάγνωση του προσφυτικού πλακούντα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από μια διεπιστημονική ομάδα σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Παραδοσιακά, οι διαταραχές πρόσφυσης αντιμετωπίζονται με καισαρική τομή ακολουθούμενη από επείγουσα μαιευτική υστερεκτομή. Ωστόσο, λίγες μελέτες πρότειναν ένα ικανοποιητικό ποσοστό επιτυχίας της συντηρητικής αντιμετώπισης σε καλά επιλεγμένες περιπτώσεις, ενώ λίγες μελέτες συνιστούσαν καθυστερημένη υστερεκτομή για τη μείωση της ποσότητας της αιμορραγίας. Οι συνεχώς αυξανόμενες τάσεις των διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα και οι προκλήσεις για τη συνήθη διαχείρισή του είναι τα κύρια κίνητρα πίσω από αυτήν την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρίου Άννα","Argyriou Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3262661"],"render_values":[{"text":"uoadl:3262661","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3262661","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3262661","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3262661","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρίου Άννα","Argyriou Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3262661","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3262661"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι διαταραχές πρόσφυσης του πλακούντα αποτελούν μια σημαντική μαιευτική επιπλοκή κατά την οποία ο πλακούντας είναι πλήρως ή εστιακά προσκολλημένος στο μυομήτριο. Η παγκόσμια επίπτωση των διαταραχών πρόσφυσης αυξάνεται μέρα με τη μέρα, κυρίως λόγω των αυξανόμενων τάσεων στα ποσοστά καισαρικής τομής. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση του είναι σημαντική για τη βελτίωση του εμβρυομητρικού αποτελέσματος. Παρόλο που το τυπικό υπερηχογράφημα είναι ένα αξιόπιστο και πρωταρχικό εργαλείο για τη διάγνωση διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα, η απουσία υπερηχογραφικών ευρημάτων δεν αποκλείει τη διάγνωση του. Ως εκ τούτου, η κλινική αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου είναι εξίσου σημαντική για την πρόβλεψη της μη φυσιολογικής προσβολής του πλακούντα. Οι γυναίκες με προγεννητικά ύποπτη ή τεκμηριωμένη διάγνωση του προσφυτικού πλακούντα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από μια διεπιστημονική ομάδα σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Παραδοσιακά, οι διαταραχές πρόσφυσης αντιμετωπίζονται με καισαρική τομή ακολουθούμενη από επείγουσα μαιευτική υστερεκτομή. Ωστόσο, λίγες μελέτες πρότειναν ένα ικανοποιητικό ποσοστό επιτυχίας της συντηρητικής αντιμετώπισης σε καλά επιλεγμένες περιπτώσεις, ενώ λίγες μελέτες συνιστούσαν καθυστερημένη υστερεκτομή για τη μείωση της ποσότητας της αιμορραγίας. Οι συνεχώς αυξανόμενες τάσεις των διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα και οι προκλήσεις για τη συνήθη διαχείρισή του είναι τα κύρια κίνητρα πίσω από αυτήν την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.","Placenta accreta spectrum are a major obstetric complication in which the placenta is completely or focally attached to the myometrium. The global incidence of placenta accreta spectrum is increasing day by day, mostly due to the increasing trends in cesarean section rates. The accurate and timely diagnosis is important to improve the feto-maternal outcome. Although standard ultrasound is a reliable and primary tool for the diagnosis of placenta accrete spectrum, the absence of ultrasound findings does not preclude the diagnosis. Therefore, clinical assessment of risk factors is equally important to predict abnormal placental involvement. Women with prenatally suspected or established placenta accreta spectrum should be managed by a multidisciplinary team at a specialized center. Traditionally, placenta accreta spectrum has been managed by caesarean section followed by emergency obstetric hysterectomy. However, few studies suggested a satisfactory success rate of conservative management in well- chosen cases, whereas few studies recommended delayed hysterectomy to reduce the amount of bleeding. The continuously increasing of placenta accreta spectrum and the challenges for its routine management are the main motivations behind this literature review."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διηθητικός- διεισδυτικός πλακούντας και μαιευτική ολική υστερεκτομή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρίου Άννα","Argyriou Anna"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι διαταραχές πρόσφυσης του πλακούντα αποτελούν μια σημαντική μαιευτική επιπλοκή κατά την οποία ο πλακούντας είναι πλήρως ή εστιακά προσκολλημένος στο μυομήτριο. Η παγκόσμια επίπτωση των διαταραχών πρόσφυσης αυξάνεται μέρα με τη μέρα, κυρίως λόγω των αυξανόμενων τάσεων στα ποσοστά καισαρικής τομής. Η ακριβής και έγκαιρη διάγνωση του είναι σημαντική για τη βελτίωση του εμβρυομητρικού αποτελέσματος. Παρόλο που το τυπικό υπερηχογράφημα είναι ένα αξιόπιστο και πρωταρχικό εργαλείο για τη διάγνωση διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα, η απουσία υπερηχογραφικών ευρημάτων δεν αποκλείει τη διάγνωση του. Ως εκ τούτου, η κλινική αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου είναι εξίσου σημαντική για την πρόβλεψη της μη φυσιολογικής προσβολής του πλακούντα. Οι γυναίκες με προγεννητικά ύποπτη ή τεκμηριωμένη διάγνωση του προσφυτικού πλακούντα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από μια διεπιστημονική ομάδα σε ένα εξειδικευμένο κέντρο. Παραδοσιακά, οι διαταραχές πρόσφυσης αντιμετωπίζονται με καισαρική τομή ακολουθούμενη από επείγουσα μαιευτική υστερεκτομή. Ωστόσο, λίγες μελέτες πρότειναν ένα ικανοποιητικό ποσοστό επιτυχίας της συντηρητικής αντιμετώπισης σε καλά επιλεγμένες περιπτώσεις, ενώ λίγες μελέτες συνιστούσαν καθυστερημένη υστερεκτομή για τη μείωση της ποσότητας της αιμορραγίας. Οι συνεχώς αυξανόμενες τάσεις των διαταραχών πρόσφυσης του πλακούντα και οι προκλήσεις για τη συνήθη διαχείρισή του είναι τα κύρια κίνητρα πίσω από αυτήν την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.","Placenta accreta spectrum are a major obstetric complication in which the placenta is completely or focally attached to the myometrium. The global incidence of placenta accreta spectrum is increasing day by day, mostly due to the increasing trends in cesarean section rates. The accurate and timely diagnosis is important to improve the feto-maternal outcome. Although standard ultrasound is a reliable and primary tool for the diagnosis of placenta accrete spectrum, the absence of ultrasound findings does not preclude the diagnosis. Therefore, clinical assessment of risk factors is equally important to predict abnormal placental involvement. Women with prenatally suspected or established placenta accreta spectrum should be managed by a multidisciplinary team at a specialized center. Traditionally, placenta accreta spectrum has been managed by caesarean section followed by emergency obstetric hysterectomy. However, few studies suggested a satisfactory success rate of conservative management in well- chosen cases, whereas few studies recommended delayed hysterectomy to reduce the amount of bleeding. The continuously increasing of placenta accreta spectrum and the challenges for its routine management are the main motivations behind this literature review."],"dc:identifier":["uoadl:3262661","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3262661"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διηθητικός- διεισδυτικός πλακούντας και μαιευτική ολική υστερεκτομή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z"}