{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3265190"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3265190","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η πλήρης εκτομή του μεσοκόλου με κεντρική απολίνωση των αγγείων στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου","abstract":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τέταρτη συχνότερη κακοήθεια παγκοσμίως και η θεραπεία του βασίζεται κυρίως στη χειρουργική, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται επικουρικά σε όγκους σταδίου ΙΙ με παράγοντες υψηλού κινδύνου για υποτροπή και σταδίου ΙΙΙ. Παραδοσιακά, η εκτομή του παχέος εντέρου πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή που τροφοδοτείται από μία κύρια αρτηρία, καθώς και την ίδια τη βλάβη. Ο Hohenberg, στηριζόμενος στην τεχνική της πλήρους εκτομής του μεσοορθού (TME: Total Mesorectal Excision) για τον καρκίνο του ορθού, περιέγραψε την τεχνική της πλήρους μεσοκολικής εκτομής (CME: Complete Mesocolic Excision) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στόχοι του ήταν ένα παρασκεύασμα με ανέπαφες περιτονίες και η μέγιστη συλλογή λεμφαδένων, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής και να βελτιωθεί η συνολική επιβίωση. Γενικά, η τεχνική της CME περιλαμβάνει τον χειρουργικό διαχωρισμό με οξεία παρασκευή της σπλαχνικής περιτονίας από την τοιχωματική, με αποτέλεσμα την πλήρη κινητοποίηση ολόκληρου του μεσοκόλου καλυμμένο από μια ανέπαφη στιβάδα σπλαχνικής περιτονίας και στις δύο πλευρές, εξασφαλίζοντας ασφαλή έκθεση και απολίνωση των τροφοφόρων αρτηριών στην έκφυσή τους (CVL: Central vascular ligation). Συγκρίνοντας την CME με τη συμβατική κολεκτομή, παρά την έλλειψη προοπτικών τυχαιοποιημένων μελετών, οι περισσότερες μετα-αναλύσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι παρά τις αρχικές ανησυχίες, πρόκειται για μια τουλάχιστον εξίσου ασφαλή τεχνική, όσον αφορά στις εγχειρητικές παραμέτρους και τις επιπλοκές, ενώ πλεονεκτεί όσον αφορά στη συλλογή λεμφαδένων και την ογκολογική ποιότητα του παρασκευάσματος, βελτιώνοντας έτσι την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο δεξιού κόλου σταδίου ΙΙ και ΙΙΙ. Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι τουλάχιστον εξίσου ασφαλής με την ανοικτή σε επεμβάσεις εκτεταμένων λεμφαδενεκτομών για καρκίνο του παχέος εντέρου, με παρόμοια νοσηρότητα, ενώ παρουσιάζει όφελος στην επίπτωση της συστηματικής υποτροπής, διατηρώντας τα συνήθη οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής τεχνικής. Τέλος, η ρομποτική προσέγγιση στη δεξιά κολεκτομή με CME και CVL είναι εφικτή, επιτυγχάνει χαμηλό ποσοστό μετατροπής, αντιμετωπίζει τυχόν διεγχειρητικές επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν και έχει καλά κλινικά αποτελέσματα. Ωστόσο, τα ογκολογικά αποτελέσματα θα πρέπει να εκτιμηθούν σε μελλοντικές μελέτες με αυστηρή αξιολόγηση του χειρουργικού παρασκευάσματος και με μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης.","abstract_html":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τέταρτη συχνότερη κακοήθεια παγκοσμίως και η θεραπεία του βασίζεται κυρίως στη χειρουργική, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται επικουρικά σε όγκους σταδίου ΙΙ με παράγοντες υψηλού κινδύνου για υποτροπή και σταδίου ΙΙΙ. Παραδοσιακά, η εκτομή του παχέος εντέρου πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή που τροφοδοτείται από μία κύρια αρτηρία, καθώς και την ίδια τη βλάβη. Ο Hohenberg, στηριζόμενος στην τεχνική της πλήρους εκτομής του μεσοορθού (TME: Total Mesorectal Excision) για τον καρκίνο του ορθού, περιέγραψε την τεχνική της πλήρους μεσοκολικής εκτομής (CME: Complete Mesocolic Excision) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στόχοι του ήταν ένα παρασκεύασμα με ανέπαφες περιτονίες και η μέγιστη συλλογή λεμφαδένων, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής και να βελτιωθεί η συνολική επιβίωση. Γενικά, η τεχνική της CME περιλαμβάνει τον χειρουργικό διαχωρισμό με οξεία παρασκευή της σπλαχνικής περιτονίας από την τοιχωματική, με αποτέλεσμα την πλήρη κινητοποίηση ολόκληρου του μεσοκόλου καλυμμένο από μια ανέπαφη στιβάδα σπλαχνικής περιτονίας και στις δύο πλευρές, εξασφαλίζοντας ασφαλή έκθεση και απολίνωση των τροφοφόρων αρτηριών στην έκφυσή τους (CVL: Central vascular ligation). Συγκρίνοντας την CME με τη συμβατική κολεκτομή, παρά την έλλειψη προοπτικών τυχαιοποιημένων μελετών, οι περισσότερες μετα-αναλύσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι παρά τις αρχικές ανησυχίες, πρόκειται για μια τουλάχιστον εξίσου ασφαλή τεχνική, όσον αφορά στις εγχειρητικές παραμέτρους και τις επιπλοκές, ενώ πλεονεκτεί όσον αφορά στη συλλογή λεμφαδένων και την ογκολογική ποιότητα του παρασκευάσματος, βελτιώνοντας έτσι την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο δεξιού κόλου σταδίου ΙΙ και ΙΙΙ. Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι τουλάχιστον εξίσου ασφαλής με την ανοικτή σε επεμβάσεις εκτεταμένων λεμφαδενεκτομών για καρκίνο του παχέος εντέρου, με παρόμοια νοσηρότητα, ενώ παρουσιάζει όφελος στην επίπτωση της συστηματικής υποτροπής, διατηρώντας τα συνήθη οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής τεχνικής. Τέλος, η ρομποτική προσέγγιση στη δεξιά κολεκτομή με CME και CVL είναι εφικτή, επιτυγχάνει χαμηλό ποσοστό μετατροπής, αντιμετωπίζει τυχόν διεγχειρητικές επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν και έχει καλά κλινικά αποτελέσματα. Ωστόσο, τα ογκολογικά αποτελέσματα θα πρέπει να εκτιμηθούν σε μελλοντικές μελέτες με αυστηρή αξιολόγηση του χειρουργικού παρασκευάσματος και με μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλειάδης Γεώργιος","Vasileiadis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3265190"],"render_values":[{"text":"uoadl:3265190","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265190","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265190","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3265190","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλειάδης Γεώργιος","Vasileiadis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3265190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265190"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τέταρτη συχνότερη κακοήθεια παγκοσμίως και η θεραπεία του βασίζεται κυρίως στη χειρουργική, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται επικουρικά σε όγκους σταδίου ΙΙ με παράγοντες υψηλού κινδύνου για υποτροπή και σταδίου ΙΙΙ. Παραδοσιακά, η εκτομή του παχέος εντέρου πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή που τροφοδοτείται από μία κύρια αρτηρία, καθώς και την ίδια τη βλάβη. Ο Hohenberg, στηριζόμενος στην τεχνική της πλήρους εκτομής του μεσοορθού (TME: Total Mesorectal Excision) για τον καρκίνο του ορθού, περιέγραψε την τεχνική της πλήρους μεσοκολικής εκτομής (CME: Complete Mesocolic Excision) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στόχοι του ήταν ένα παρασκεύασμα με ανέπαφες περιτονίες και η μέγιστη συλλογή λεμφαδένων, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής και να βελτιωθεί η συνολική επιβίωση. Γενικά, η τεχνική της CME περιλαμβάνει τον χειρουργικό διαχωρισμό με οξεία παρασκευή της σπλαχνικής περιτονίας από την τοιχωματική, με αποτέλεσμα την πλήρη κινητοποίηση ολόκληρου του μεσοκόλου καλυμμένο από μια ανέπαφη στιβάδα σπλαχνικής περιτονίας και στις δύο πλευρές, εξασφαλίζοντας ασφαλή έκθεση και απολίνωση των τροφοφόρων αρτηριών στην έκφυσή τους (CVL: Central vascular ligation). Συγκρίνοντας την CME με τη συμβατική κολεκτομή, παρά την έλλειψη προοπτικών τυχαιοποιημένων μελετών, οι περισσότερες μετα-αναλύσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι παρά τις αρχικές ανησυχίες, πρόκειται για μια τουλάχιστον εξίσου ασφαλή τεχνική, όσον αφορά στις εγχειρητικές παραμέτρους και τις επιπλοκές, ενώ πλεονεκτεί όσον αφορά στη συλλογή λεμφαδένων και την ογκολογική ποιότητα του παρασκευάσματος, βελτιώνοντας έτσι την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο δεξιού κόλου σταδίου ΙΙ και ΙΙΙ. Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι τουλάχιστον εξίσου ασφαλής με την ανοικτή σε επεμβάσεις εκτεταμένων λεμφαδενεκτομών για καρκίνο του παχέος εντέρου, με παρόμοια νοσηρότητα, ενώ παρουσιάζει όφελος στην επίπτωση της συστηματικής υποτροπής, διατηρώντας τα συνήθη οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής τεχνικής. Τέλος, η ρομποτική προσέγγιση στη δεξιά κολεκτομή με CME και CVL είναι εφικτή, επιτυγχάνει χαμηλό ποσοστό μετατροπής, αντιμετωπίζει τυχόν διεγχειρητικές επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν και έχει καλά κλινικά αποτελέσματα. Ωστόσο, τα ογκολογικά αποτελέσματα θα πρέπει να εκτιμηθούν σε μελλοντικές μελέτες με αυστηρή αξιολόγηση του χειρουργικού παρασκευάσματος και με μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης.","Colon cancer is the fourth most common malignancy worldwide and its treatment is based mainly on surgery, while chemotherapy is used adjuvantly in stage II tumors with high risk factors for recurrence and stage III tumors. Traditionally, resection of the large intestine should include the entire area served by a major artery, as well as the lesion itself. Hohenberg, based on the technique of total mesorectal excision (TME) for rectal cancer, described the technique of complete mesocolic excision (CME) for colon cancer. His aims were a specimen with intact layers and the maximum of lymph node harvest, in order to minimize local recurrence rates and improve overall survival. Generally, the concept of the surgical approach for CME is the consequent surgical separation by sharp dissection of the visceral fascia layer from the parietal one, resulting in complete mobilization of the entire mesocolon covered by an intact visceral fascial layer on both sides, ensuring safe exposure and tie of the supplying arteries at their origin (CVL: Central Vascular Ligation). Comparing CME with conventional colectomy, despite the lack of prospective randomized trials, most meta-analyses come to the conclusion that despite initial concerns, it is an at least equally safe technique in terms of operative parameters and complications, while being advantageous in terms of lymph nodes harvest and oncological quality of the specimen, thus improving survival in patients with stage II and III right colon cancer. The laparoscopic technique is at least as safe as the open one in extensive lymphadenectomy operations for colon cancer, with similar morbidity while presenting a benefit in the incidence of systemic recurrence, maintaining the usual benefits of the minimally invasive surgical technique. Finally, the robotic approach to CME and CVL for right colectomy is feasible, achieves a low conversion rate, manages any intraoperative complications that may arise, and has good clinical outcomes. However, oncologic results should be evaluated in future trials by a rigorous assessment of surgical specimen and long-term survival rates."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η πλήρης εκτομή του μεσοκόλου με κεντρική απολίνωση των αγγείων στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλειάδης Γεώργιος","Vasileiadis Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί την τέταρτη συχνότερη κακοήθεια παγκοσμίως και η θεραπεία του βασίζεται κυρίως στη χειρουργική, ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται επικουρικά σε όγκους σταδίου ΙΙ με παράγοντες υψηλού κινδύνου για υποτροπή και σταδίου ΙΙΙ. Παραδοσιακά, η εκτομή του παχέος εντέρου πρέπει να περιλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή που τροφοδοτείται από μία κύρια αρτηρία, καθώς και την ίδια τη βλάβη. Ο Hohenberg, στηριζόμενος στην τεχνική της πλήρους εκτομής του μεσοορθού (TME: Total Mesorectal Excision) για τον καρκίνο του ορθού, περιέγραψε την τεχνική της πλήρους μεσοκολικής εκτομής (CME: Complete Mesocolic Excision) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Στόχοι του ήταν ένα παρασκεύασμα με ανέπαφες περιτονίες και η μέγιστη συλλογή λεμφαδένων, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά τοπικής υποτροπής και να βελτιωθεί η συνολική επιβίωση. Γενικά, η τεχνική της CME περιλαμβάνει τον χειρουργικό διαχωρισμό με οξεία παρασκευή της σπλαχνικής περιτονίας από την τοιχωματική, με αποτέλεσμα την πλήρη κινητοποίηση ολόκληρου του μεσοκόλου καλυμμένο από μια ανέπαφη στιβάδα σπλαχνικής περιτονίας και στις δύο πλευρές, εξασφαλίζοντας ασφαλή έκθεση και απολίνωση των τροφοφόρων αρτηριών στην έκφυσή τους (CVL: Central vascular ligation). Συγκρίνοντας την CME με τη συμβατική κολεκτομή, παρά την έλλειψη προοπτικών τυχαιοποιημένων μελετών, οι περισσότερες μετα-αναλύσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι παρά τις αρχικές ανησυχίες, πρόκειται για μια τουλάχιστον εξίσου ασφαλή τεχνική, όσον αφορά στις εγχειρητικές παραμέτρους και τις επιπλοκές, ενώ πλεονεκτεί όσον αφορά στη συλλογή λεμφαδένων και την ογκολογική ποιότητα του παρασκευάσματος, βελτιώνοντας έτσι την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο δεξιού κόλου σταδίου ΙΙ και ΙΙΙ. Η λαπαροσκοπική τεχνική είναι τουλάχιστον εξίσου ασφαλής με την ανοικτή σε επεμβάσεις εκτεταμένων λεμφαδενεκτομών για καρκίνο του παχέος εντέρου, με παρόμοια νοσηρότητα, ενώ παρουσιάζει όφελος στην επίπτωση της συστηματικής υποτροπής, διατηρώντας τα συνήθη οφέλη της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής τεχνικής. Τέλος, η ρομποτική προσέγγιση στη δεξιά κολεκτομή με CME και CVL είναι εφικτή, επιτυγχάνει χαμηλό ποσοστό μετατροπής, αντιμετωπίζει τυχόν διεγχειρητικές επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν και έχει καλά κλινικά αποτελέσματα. Ωστόσο, τα ογκολογικά αποτελέσματα θα πρέπει να εκτιμηθούν σε μελλοντικές μελέτες με αυστηρή αξιολόγηση του χειρουργικού παρασκευάσματος και με μακροπρόθεσμα ποσοστά επιβίωσης.","Colon cancer is the fourth most common malignancy worldwide and its treatment is based mainly on surgery, while chemotherapy is used adjuvantly in stage II tumors with high risk factors for recurrence and stage III tumors. Traditionally, resection of the large intestine should include the entire area served by a major artery, as well as the lesion itself. Hohenberg, based on the technique of total mesorectal excision (TME) for rectal cancer, described the technique of complete mesocolic excision (CME) for colon cancer. His aims were a specimen with intact layers and the maximum of lymph node harvest, in order to minimize local recurrence rates and improve overall survival. Generally, the concept of the surgical approach for CME is the consequent surgical separation by sharp dissection of the visceral fascia layer from the parietal one, resulting in complete mobilization of the entire mesocolon covered by an intact visceral fascial layer on both sides, ensuring safe exposure and tie of the supplying arteries at their origin (CVL: Central Vascular Ligation). Comparing CME with conventional colectomy, despite the lack of prospective randomized trials, most meta-analyses come to the conclusion that despite initial concerns, it is an at least equally safe technique in terms of operative parameters and complications, while being advantageous in terms of lymph nodes harvest and oncological quality of the specimen, thus improving survival in patients with stage II and III right colon cancer. The laparoscopic technique is at least as safe as the open one in extensive lymphadenectomy operations for colon cancer, with similar morbidity while presenting a benefit in the incidence of systemic recurrence, maintaining the usual benefits of the minimally invasive surgical technique. Finally, the robotic approach to CME and CVL for right colectomy is feasible, achieves a low conversion rate, manages any intraoperative complications that may arise, and has good clinical outcomes. However, oncologic results should be evaluated in future trials by a rigorous assessment of surgical specimen and long-term survival rates."],"dc:identifier":["uoadl:3265190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265190"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η πλήρης εκτομή του μεσοκόλου με κεντρική απολίνωση των αγγείων στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z"}