{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3265193"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3265193","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η νομική κατοχύρωση και πρακτική εφαρμογή πολιτικών που ενισχύουν τον αστικό δημόσιο χώρο και προωθούν το δικαίωμα στην πόλη","abstract":"Η πόλη σύμφωνα με την προσέγγιση του Γάλλου φιλοσόφου Lefebvre ορίζεται ως η ουτοπία της ελεύθερης δημιουργικής συνύπαρξης των ανθρώπων αδιακρίτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, γλώσσας, θρησκείας, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, επιπέδου εισοδήματος ή ιθαγένειας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν περιορίζεται εννοιολογικά απλώς στην ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους, τα λεγόμενα αστικά κοινά, αλλά πολύ περισσότερο απορρέει ένα κοινό σε όλους δικαίωμα, δηλαδή η ελευθερία του να σχηματίζουμε και να μετασχηματίζουμε την πόλη, στην οποία ζούμε⸱ είναι δηλαδή περισσότερο ένα φυσικό δικαίωμα, που ενεργοποιείται μέσα από τις κοινωνικές διεργασίες, απ’ ότι ένα κατοχυρωμένο νομικά δικαίωμα που αξιώνει την εφαρμογή του, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει την θεσμική του κατοχύρωση. Ένα συστατικό κομμάτι που χαρακτηρίζει την πόλη είναι ο δημόσιος χώρος, η ανάδειξη της σημασίας του οποίου ως αστικού κοινού τόσο από την πλευρά του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και από την πλευρά των κατοίκων μιας πόλης, αποτελεί ακριβώς και το επίκεντρο της παρούσας εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε υπερεθνικό επίπεδο. Μέσα από τη σύνδεσή του και με το δικαίωμα στην πόλη ως αναπόσπαστη έκφανσή του, στόχος μου μέσα από την παρούσα διπλωματική εργασία είναι να αναδείξω ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός και ιδιαίτερα ως προς τον σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό-νομικό εργαλείο κατασκευής της πόλης, αλλά και ένα πολιτικό εργαλείο που ανάλογα με την κατεύθυνσή του μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πολύ περισσότερο στη βάση του ότι και η ίδια η πόλη ως ολότητα αποτελεί τελικά κοινό, θα προσπαθήσω να καταδείξω και μέσα από διάφορα παραδείγματα της καθημερινής ζωής τις διαφορετικές θεωρήσεις του δημόσιου χώρου και της πόλης ως κοινού πόρου⸱ αφενός δηλαδή τίθεται το ζήτημα της ποιότητας της νομικής κατοχύρωσης ως προς την περιφρούρηση του δημόσιου χώρου και αφετέρου η έμπρακτη διαφύλαξή του στο πεδίο της πόλης. Η πόλη πρέπει να είναι ο τόπος πραγμάτωσης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των ανθρώπων μέσω της συλλογικής τους διεκδίκησης και της νομικής τους κατοχύρωσης και ταυτόχρονα η πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να τροφοδοτεί με τη σειρά της το λεγόμενο «δικαίωμα στην (ίδια την) πόλη».","abstract_html":"Η πόλη σύμφωνα με την προσέγγιση του Γάλλου φιλοσόφου Lefebvre ορίζεται ως η ουτοπία της ελεύθερης δημιουργικής συνύπαρξης των ανθρώπων αδιακρίτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, γλώσσας, θρησκείας, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, επιπέδου εισοδήματος ή ιθαγένειας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν περιορίζεται εννοιολογικά απλώς στην ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους, τα λεγόμενα αστικά κοινά, αλλά πολύ περισσότερο απορρέει ένα κοινό σε όλους δικαίωμα, δηλαδή η ελευθερία του να σχηματίζουμε και να μετασχηματίζουμε την πόλη, στην οποία ζούμε⸱ είναι δηλαδή περισσότερο ένα φυσικό δικαίωμα, που ενεργοποιείται μέσα από τις κοινωνικές διεργασίες, απ’ ότι ένα κατοχυρωμένο νομικά δικαίωμα που αξιώνει την εφαρμογή του, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει την θεσμική του κατοχύρωση. Ένα συστατικό κομμάτι που χαρακτηρίζει την πόλη είναι ο δημόσιος χώρος, η ανάδειξη της σημασίας του οποίου ως αστικού κοινού τόσο από την πλευρά του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και από την πλευρά των κατοίκων μιας πόλης, αποτελεί ακριβώς και το επίκεντρο της παρούσας εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε υπερεθνικό επίπεδο. Μέσα από τη σύνδεσή του και με το δικαίωμα στην πόλη ως αναπόσπαστη έκφανσή του, στόχος μου μέσα από την παρούσα διπλωματική εργασία είναι να αναδείξω ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός και ιδιαίτερα ως προς τον σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό-νομικό εργαλείο κατασκευής της πόλης, αλλά και ένα πολιτικό εργαλείο που ανάλογα με την κατεύθυνσή του μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πολύ περισσότερο στη βάση του ότι και η ίδια η πόλη ως ολότητα αποτελεί τελικά κοινό, θα προσπαθήσω να καταδείξω και μέσα από διάφορα παραδείγματα της καθημερινής ζωής τις διαφορετικές θεωρήσεις του δημόσιου χώρου και της πόλης ως κοινού πόρου⸱ αφενός δηλαδή τίθεται το ζήτημα της ποιότητας της νομικής κατοχύρωσης ως προς την περιφρούρηση του δημόσιου χώρου και αφετέρου η έμπρακτη διαφύλαξή του στο πεδίο της πόλης. Η πόλη πρέπει να είναι ο τόπος πραγμάτωσης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των ανθρώπων μέσω της συλλογικής τους διεκδίκησης και της νομικής τους κατοχύρωσης και ταυτόχρονα η πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να τροφοδοτεί με τη σειρά της το λεγόμενο «δικαίωμα στην (ίδια την) πόλη».","abstract_has_math":false,"creators":["Κλουκίνα Παναγιώτα","Kloukina Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3265193"],"render_values":[{"text":"uoadl:3265193","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265193","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265193","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3265193","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κλουκίνα Παναγιώτα","Kloukina Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3265193","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265193"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πόλη σύμφωνα με την προσέγγιση του Γάλλου φιλοσόφου Lefebvre ορίζεται ως η ουτοπία της ελεύθερης δημιουργικής συνύπαρξης των ανθρώπων αδιακρίτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, γλώσσας, θρησκείας, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, επιπέδου εισοδήματος ή ιθαγένειας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν περιορίζεται εννοιολογικά απλώς στην ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους, τα λεγόμενα αστικά κοινά, αλλά πολύ περισσότερο απορρέει ένα κοινό σε όλους δικαίωμα, δηλαδή η ελευθερία του να σχηματίζουμε και να μετασχηματίζουμε την πόλη, στην οποία ζούμε⸱ είναι δηλαδή περισσότερο ένα φυσικό δικαίωμα, που ενεργοποιείται μέσα από τις κοινωνικές διεργασίες, απ’ ότι ένα κατοχυρωμένο νομικά δικαίωμα που αξιώνει την εφαρμογή του, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει την θεσμική του κατοχύρωση. Ένα συστατικό κομμάτι που χαρακτηρίζει την πόλη είναι ο δημόσιος χώρος, η ανάδειξη της σημασίας του οποίου ως αστικού κοινού τόσο από την πλευρά του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και από την πλευρά των κατοίκων μιας πόλης, αποτελεί ακριβώς και το επίκεντρο της παρούσας εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε υπερεθνικό επίπεδο. Μέσα από τη σύνδεσή του και με το δικαίωμα στην πόλη ως αναπόσπαστη έκφανσή του, στόχος μου μέσα από την παρούσα διπλωματική εργασία είναι να αναδείξω ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός και ιδιαίτερα ως προς τον σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό-νομικό εργαλείο κατασκευής της πόλης, αλλά και ένα πολιτικό εργαλείο που ανάλογα με την κατεύθυνσή του μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πολύ περισσότερο στη βάση του ότι και η ίδια η πόλη ως ολότητα αποτελεί τελικά κοινό, θα προσπαθήσω να καταδείξω και μέσα από διάφορα παραδείγματα της καθημερινής ζωής τις διαφορετικές θεωρήσεις του δημόσιου χώρου και της πόλης ως κοινού πόρου⸱ αφενός δηλαδή τίθεται το ζήτημα της ποιότητας της νομικής κατοχύρωσης ως προς την περιφρούρηση του δημόσιου χώρου και αφετέρου η έμπρακτη διαφύλαξή του στο πεδίο της πόλης. Η πόλη πρέπει να είναι ο τόπος πραγμάτωσης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των ανθρώπων μέσω της συλλογικής τους διεκδίκησης και της νομικής τους κατοχύρωσης και ταυτόχρονα η πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να τροφοδοτεί με τη σειρά της το λεγόμενο «δικαίωμα στην (ίδια την) πόλη».","The city according to the approach of the French philosopher Lefebvre is defined as the utopia of free creative coexistence of people regardless of age, gender, sexual orientation, language, religion, racial or ethnic origin, income level or citizenship. The right to the city is not conceptually limited simply to the individual's freedom of access to urban resources, the so-called urban commons, but much more derives from a right common to all, that is, the freedom to form and transform the city in which we live⸱ it is even more a natural right, which is activated through social processes, than a legally protected right that demands its application, without however excluding its institutional protection. A constituent part that characterizes the city is the public space. Highlighting its importance as an urban public both from the side of the state and the local government as well as from the side of the inhabitants of a city is precisely the focus of this work as well both nationally and supranationally. Through its connection with the right to the city as its integral manifestation, my goal through this thesis is to demonstrate that urban planning, and especially in terms of public space planning, is not just a technical-legal construction tool of the city, but also a political tool that, depending on its direction, can contribute to the achievement of social justice. Much more on the basis that the city itself as a whole is ultimately a public good, I will try to demonstrate through various examples of everyday life the different views of public space and the city as a common resource⸱ on the one hand, that is, the question of the quality of legal protection regarding the safeguarding of the public space and on the other hand its practical preservation in the field of the city. The city must be the place of realization of all the human rights and fundamental freedoms of all people through their collective claim and their legal enshrinement and at the same time the realization of human rights in turn feeds the so-called \"right to the city\" itself."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η νομική κατοχύρωση και πρακτική εφαρμογή πολιτικών που ενισχύουν τον αστικό δημόσιο χώρο και προωθούν το δικαίωμα στην πόλη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κλουκίνα Παναγιώτα","Kloukina Panagiota"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η πόλη σύμφωνα με την προσέγγιση του Γάλλου φιλοσόφου Lefebvre ορίζεται ως η ουτοπία της ελεύθερης δημιουργικής συνύπαρξης των ανθρώπων αδιακρίτως ηλικίας, φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, γλώσσας, θρησκείας, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, επιπέδου εισοδήματος ή ιθαγένειας. Το δικαίωμα στην πόλη δεν περιορίζεται εννοιολογικά απλώς στην ελευθερία πρόσβασης του ατόμου στους αστικούς πόρους, τα λεγόμενα αστικά κοινά, αλλά πολύ περισσότερο απορρέει ένα κοινό σε όλους δικαίωμα, δηλαδή η ελευθερία του να σχηματίζουμε και να μετασχηματίζουμε την πόλη, στην οποία ζούμε⸱ είναι δηλαδή περισσότερο ένα φυσικό δικαίωμα, που ενεργοποιείται μέσα από τις κοινωνικές διεργασίες, απ’ ότι ένα κατοχυρωμένο νομικά δικαίωμα που αξιώνει την εφαρμογή του, χωρίς ωστόσο αυτό να αποκλείει την θεσμική του κατοχύρωση. Ένα συστατικό κομμάτι που χαρακτηρίζει την πόλη είναι ο δημόσιος χώρος, η ανάδειξη της σημασίας του οποίου ως αστικού κοινού τόσο από την πλευρά του κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και από την πλευρά των κατοίκων μιας πόλης, αποτελεί ακριβώς και το επίκεντρο της παρούσας εργασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε υπερεθνικό επίπεδο. Μέσα από τη σύνδεσή του και με το δικαίωμα στην πόλη ως αναπόσπαστη έκφανσή του, στόχος μου μέσα από την παρούσα διπλωματική εργασία είναι να αναδείξω ότι ο πολεοδομικός σχεδιασμός και ιδιαίτερα ως προς τον σχεδιασμό του δημόσιου χώρου, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό-νομικό εργαλείο κατασκευής της πόλης, αλλά και ένα πολιτικό εργαλείο που ανάλογα με την κατεύθυνσή του μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη της κοινωνικής δικαιοσύνης. Πολύ περισσότερο στη βάση του ότι και η ίδια η πόλη ως ολότητα αποτελεί τελικά κοινό, θα προσπαθήσω να καταδείξω και μέσα από διάφορα παραδείγματα της καθημερινής ζωής τις διαφορετικές θεωρήσεις του δημόσιου χώρου και της πόλης ως κοινού πόρου⸱ αφενός δηλαδή τίθεται το ζήτημα της ποιότητας της νομικής κατοχύρωσης ως προς την περιφρούρηση του δημόσιου χώρου και αφετέρου η έμπρακτη διαφύλαξή του στο πεδίο της πόλης. Η πόλη πρέπει να είναι ο τόπος πραγμάτωσης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών όλων των ανθρώπων μέσω της συλλογικής τους διεκδίκησης και της νομικής τους κατοχύρωσης και ταυτόχρονα η πραγμάτωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να τροφοδοτεί με τη σειρά της το λεγόμενο «δικαίωμα στην (ίδια την) πόλη».","The city according to the approach of the French philosopher Lefebvre is defined as the utopia of free creative coexistence of people regardless of age, gender, sexual orientation, language, religion, racial or ethnic origin, income level or citizenship. The right to the city is not conceptually limited simply to the individual's freedom of access to urban resources, the so-called urban commons, but much more derives from a right common to all, that is, the freedom to form and transform the city in which we live⸱ it is even more a natural right, which is activated through social processes, than a legally protected right that demands its application, without however excluding its institutional protection. A constituent part that characterizes the city is the public space. Highlighting its importance as an urban public both from the side of the state and the local government as well as from the side of the inhabitants of a city is precisely the focus of this work as well both nationally and supranationally. Through its connection with the right to the city as its integral manifestation, my goal through this thesis is to demonstrate that urban planning, and especially in terms of public space planning, is not just a technical-legal construction tool of the city, but also a political tool that, depending on its direction, can contribute to the achievement of social justice. Much more on the basis that the city itself as a whole is ultimately a public good, I will try to demonstrate through various examples of everyday life the different views of public space and the city as a common resource⸱ on the one hand, that is, the question of the quality of legal protection regarding the safeguarding of the public space and on the other hand its practical preservation in the field of the city. The city must be the place of realization of all the human rights and fundamental freedoms of all people through their collective claim and their legal enshrinement and at the same time the realization of human rights in turn feeds the so-called \"right to the city\" itself."],"dc:identifier":["uoadl:3265193","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3265193"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η νομική κατοχύρωση και πρακτική εφαρμογή πολιτικών που ενισχύουν τον αστικό δημόσιο χώρο και προωθούν το δικαίωμα στην πόλη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z"}