{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3266578"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3266578","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διενέργεια στεφανιογραφίας - αγγειοπλαστικής-μελέτη παρέμβασης","abstract":"Με τον όρο ιοντίζουσα ακτινοβολία εννοούμε οποιοδήποτε είδος ακτινοβολίας έχει τη δυνατότητα να αλληλοεπιδράσει με την ύλη. Οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες βρίσκουν σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές εφαρμογές στην ιατρική. Η έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση παθήσεων μέσω απεικονιστικών τεχνικών και οι εξελιγμένες θεραπείες συμβάλλουν στην επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ανθρώπου. Ωστόσο, οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες εμπεριέχουν σαφή κίνδυνο και είναι απαραίτητη η ελεγχόμενη εφαρμογή τους.[1] Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή, ενώ είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη τον εκτιθέμενο οργανισμό. Πιο συγκεκριμένα, οι συχνότερες επιπτώσεις που παρατηρούνται στον ανθρώπινο οργανισμό έπειτα από έκθεση σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας είναι η βλάβη στον οφθαλμό (οφθαλμικός καταρράκτης) και οι δερματικές βλάβες, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία σχετίζεται επίσης σε κυτταρικό επίπεδο με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός σημαντικού κινδύνου εμφάνισης κακοηθειών.[1] Η έκθεση στην ακτινοβολία είναι ανάλογη του χρόνου και αντιστρόφως ανάλογη του τετράγωνου της απόστασης από τη ραδιενεργό πηγή, ενώ τα αποτελέσματα της έκθεσης στην ακτινοβολία είναι αθροιστικά.[2-4] Παρά την τεχνολογική πρόοδο και τις βελτιωμένες τεχνολογίες παραγωγής ακτίνων Χ, η αυξανόμενη πολυπλοκότητα και ο αριθμός των επεμβάσεων στο πεδίο της καρδιολογίας οδηγούν σε μια διαρκώς αυξανόμενη έκθεση και αύξηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο, αποτελώντας βασικό επαγγελματικό κίνδυνο για το προσωπικό.[5] Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η εξεύρεση μεθόδων για τη μείωση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας, με σαφή προστατευτική επίδραση στην υγεία του εξειδικευμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού. Η ποσότητα της διαχεόμενης ακτινοβολίας στην οποία εκτίθενται οι χειριστές ποικίλλει ανάλογα με την εμπειρία του χειριστή, τον τύπο της διαδικασίας που εκτελείται, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, τον τύπο της συσκευής ακτίνων Χ και τη χρήση συσκευών προστασίας.[6] Τα τελευταία περιλαμβάνουν γάντια μιας χρήσης, ασπίδες, ποδιές καθώς και την εφαρμογή ρομποτικών συστημάτων.9 Η αρτηριακή πρόσβαση που χρησιμοποιείται για τη διενέργεια της αγγειογραφίας επίσης έχει βρεθεί ότι επηρεάζει την έκθεση στην ακτινοβολία και δεδομένου ότι η αποτελεσματικότητα των προαναφερόμενων συσκευών προστασίας ακτίνων Χ έχει δοκιμαστεί σε μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκε η μηριαία πρόσβαση, η χρησιμότητά τους στη τρέχουσα ρουτίνα της δια-κερκιδικής προσπέλασης μένει να δοκιμαστεί.[7] Λόγω της συσχέτισής της με μειωμένο κίνδυνο αιμορραγίας και βελτιωμένη πρόγνωση του ασθενούς, η δια-κερκιδική προσπέλαση είναι η μέθοδος που προτιμάται για τη διενέργεια των στεφανιογραφιών και επεμβάσεων στα στεφανιαία αγγεία στα περισσότερα πρότυπα καρδιολογικά επεμβατικά κέντρα.[8-9] Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύγκριση του ποσού της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διάρκεια της στεφανιογραφίας/αγγειοπλαστικής, μέσω διακερκιδικής προσπέλασης, με και χωρίς βελτίωση της αυτό-προστασίας. Η εργασία αποτελείται από το γενικό μέρος που αναφέρονται γενικά στοιχεία για την Επεμβατική Καρδιολογία και τις πράξεις που επιτελούνται στο Αιμοδυναμικό εργαστήριο, γίνεται αναφορά στην παραγωγή των ακτίνων Χ και στην παραγωγή ακτινολογικής εικόνας, στους κανόνες και στα μέτρα της ακτινοπροστασίας καθώς και στις δοσομετρικές ποσότητες και στις βιολογικές επιδράσεις από την ακτινοβολία κ.λπ. και από το ειδικό μέρος όπου αναφέρεται ο σκοπός, το υλικό, οι μέθοδοι, η στατιστική ανάλυση, τα αποτελέσματα, η συζήτηση και τα συμπεράσματα της έρευνας. Στο τέλος της εργασίας παρατίθεται η περίληψη στην ελληνική και αγγλική γλώσσα και το παράρτημα με δελτίο καταγραφής των στοιχείων","abstract_html":"Με τον όρο ιοντίζουσα ακτινοβολία εννοούμε οποιοδήποτε είδος ακτινοβολίας έχει τη δυνατότητα να αλληλοεπιδράσει με την ύλη. Οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες βρίσκουν σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές εφαρμογές στην ιατρική. Η έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση παθήσεων μέσω απεικονιστικών τεχνικών και οι εξελιγμένες θεραπείες συμβάλλουν στην επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ανθρώπου. Ωστόσο, οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες εμπεριέχουν σαφή κίνδυνο και είναι απαραίτητη η ελεγχόμενη εφαρμογή τους.[1] Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή, ενώ είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη τον εκτιθέμενο οργανισμό. Πιο συγκεκριμένα, οι συχνότερες επιπτώσεις που παρατηρούνται στον ανθρώπινο οργανισμό έπειτα από έκθεση σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας είναι η βλάβη στον οφθαλμό (οφθαλμικός καταρράκτης) και οι δερματικές βλάβες, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία σχετίζεται επίσης σε κυτταρικό επίπεδο με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός σημαντικού κινδύνου εμφάνισης κακοηθειών.[1] Η έκθεση στην ακτινοβολία είναι ανάλογη του χρόνου και αντιστρόφως ανάλογη του τετράγωνου της απόστασης από τη ραδιενεργό πηγή, ενώ τα αποτελέσματα της έκθεσης στην ακτινοβολία είναι αθροιστικά.[2-4] Παρά την τεχνολογική πρόοδο και τις βελτιωμένες τεχνολογίες παραγωγής ακτίνων Χ, η αυξανόμενη πολυπλοκότητα και ο αριθμός των επεμβάσεων στο πεδίο της καρδιολογίας οδηγούν σε μια διαρκώς αυξανόμενη έκθεση και αύξηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο, αποτελώντας βασικό επαγγελματικό κίνδυνο για το προσωπικό.[5] Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η εξεύρεση μεθόδων για τη μείωση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας, με σαφή προστατευτική επίδραση στην υγεία του εξειδικευμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού. Η ποσότητα της διαχεόμενης ακτινοβολίας στην οποία εκτίθενται οι χειριστές ποικίλλει ανάλογα με την εμπειρία του χειριστή, τον τύπο της διαδικασίας που εκτελείται, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, τον τύπο της συσκευής ακτίνων Χ και τη χρήση συσκευών προστασίας.[6] Τα τελευταία περιλαμβάνουν γάντια μιας χρήσης, ασπίδες, ποδιές καθώς και την εφαρμογή ρομποτικών συστημάτων.9 Η αρτηριακή πρόσβαση που χρησιμοποιείται για τη διενέργεια της αγγειογραφίας επίσης έχει βρεθεί ότι επηρεάζει την έκθεση στην ακτινοβολία και δεδομένου ότι η αποτελεσματικότητα των προαναφερόμενων συσκευών προστασίας ακτίνων Χ έχει δοκιμαστεί σε μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκε η μηριαία πρόσβαση, η χρησιμότητά τους στη τρέχουσα ρουτίνα της δια-κερκιδικής προσπέλασης μένει να δοκιμαστεί.[7] Λόγω της συσχέτισής της με μειωμένο κίνδυνο αιμορραγίας και βελτιωμένη πρόγνωση του ασθενούς, η δια-κερκιδική προσπέλαση είναι η μέθοδος που προτιμάται για τη διενέργεια των στεφανιογραφιών και επεμβάσεων στα στεφανιαία αγγεία στα περισσότερα πρότυπα καρδιολογικά επεμβατικά κέντρα.[8-9] Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύγκριση του ποσού της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διάρκεια της στεφανιογραφίας/αγγειοπλαστικής, μέσω διακερκιδικής προσπέλασης, με και χωρίς βελτίωση της αυτό-προστασίας. Η εργασία αποτελείται από το γενικό μέρος που αναφέρονται γενικά στοιχεία για την Επεμβατική Καρδιολογία και τις πράξεις που επιτελούνται στο Αιμοδυναμικό εργαστήριο, γίνεται αναφορά στην παραγωγή των ακτίνων Χ και στην παραγωγή ακτινολογικής εικόνας, στους κανόνες και στα μέτρα της ακτινοπροστασίας καθώς και στις δοσομετρικές ποσότητες και στις βιολογικές επιδράσεις από την ακτινοβολία κ.λπ. και από το ειδικό μέρος όπου αναφέρεται ο σκοπός, το υλικό, οι μέθοδοι, η στατιστική ανάλυση, τα αποτελέσματα, η συζήτηση και τα συμπεράσματα της έρευνας. Στο τέλος της εργασίας παρατίθεται η περίληψη στην ελληνική και αγγλική γλώσσα και το παράρτημα με δελτίο καταγραφής των στοιχείων","abstract_has_math":false,"creators":["Λάζαρης Γεώργιος","Lazaris Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3266578"],"render_values":[{"text":"uoadl:3266578","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3266578","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3266578","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3266578","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λάζαρης Γεώργιος","Lazaris Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3266578","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3266578"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με τον όρο ιοντίζουσα ακτινοβολία εννοούμε οποιοδήποτε είδος ακτινοβολίας έχει τη δυνατότητα να αλληλοεπιδράσει με την ύλη. Οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες βρίσκουν σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές εφαρμογές στην ιατρική. Η έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση παθήσεων μέσω απεικονιστικών τεχνικών και οι εξελιγμένες θεραπείες συμβάλλουν στην επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ανθρώπου. Ωστόσο, οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες εμπεριέχουν σαφή κίνδυνο και είναι απαραίτητη η ελεγχόμενη εφαρμογή τους.[1] Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή, ενώ είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη τον εκτιθέμενο οργανισμό. Πιο συγκεκριμένα, οι συχνότερες επιπτώσεις που παρατηρούνται στον ανθρώπινο οργανισμό έπειτα από έκθεση σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας είναι η βλάβη στον οφθαλμό (οφθαλμικός καταρράκτης) και οι δερματικές βλάβες, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία σχετίζεται επίσης σε κυτταρικό επίπεδο με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός σημαντικού κινδύνου εμφάνισης κακοηθειών.[1] Η έκθεση στην ακτινοβολία είναι ανάλογη του χρόνου και αντιστρόφως ανάλογη του τετράγωνου της απόστασης από τη ραδιενεργό πηγή, ενώ τα αποτελέσματα της έκθεσης στην ακτινοβολία είναι αθροιστικά.[2-4] Παρά την τεχνολογική πρόοδο και τις βελτιωμένες τεχνολογίες παραγωγής ακτίνων Χ, η αυξανόμενη πολυπλοκότητα και ο αριθμός των επεμβάσεων στο πεδίο της καρδιολογίας οδηγούν σε μια διαρκώς αυξανόμενη έκθεση και αύξηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο, αποτελώντας βασικό επαγγελματικό κίνδυνο για το προσωπικό.[5] Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η εξεύρεση μεθόδων για τη μείωση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας, με σαφή προστατευτική επίδραση στην υγεία του εξειδικευμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού. Η ποσότητα της διαχεόμενης ακτινοβολίας στην οποία εκτίθενται οι χειριστές ποικίλλει ανάλογα με την εμπειρία του χειριστή, τον τύπο της διαδικασίας που εκτελείται, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, τον τύπο της συσκευής ακτίνων Χ και τη χρήση συσκευών προστασίας.[6] Τα τελευταία περιλαμβάνουν γάντια μιας χρήσης, ασπίδες, ποδιές καθώς και την εφαρμογή ρομποτικών συστημάτων.9 Η αρτηριακή πρόσβαση που χρησιμοποιείται για τη διενέργεια της αγγειογραφίας επίσης έχει βρεθεί ότι επηρεάζει την έκθεση στην ακτινοβολία και δεδομένου ότι η αποτελεσματικότητα των προαναφερόμενων συσκευών προστασίας ακτίνων Χ έχει δοκιμαστεί σε μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκε η μηριαία πρόσβαση, η χρησιμότητά τους στη τρέχουσα ρουτίνα της δια-κερκιδικής προσπέλασης μένει να δοκιμαστεί.[7] Λόγω της συσχέτισής της με μειωμένο κίνδυνο αιμορραγίας και βελτιωμένη πρόγνωση του ασθενούς, η δια-κερκιδική προσπέλαση είναι η μέθοδος που προτιμάται για τη διενέργεια των στεφανιογραφιών και επεμβάσεων στα στεφανιαία αγγεία στα περισσότερα πρότυπα καρδιολογικά επεμβατικά κέντρα.[8-9] Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύγκριση του ποσού της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διάρκεια της στεφανιογραφίας/αγγειοπλαστικής, μέσω διακερκιδικής προσπέλασης, με και χωρίς βελτίωση της αυτό-προστασίας. Η εργασία αποτελείται από το γενικό μέρος που αναφέρονται γενικά στοιχεία για την Επεμβατική Καρδιολογία και τις πράξεις που επιτελούνται στο Αιμοδυναμικό εργαστήριο, γίνεται αναφορά στην παραγωγή των ακτίνων Χ και στην παραγωγή ακτινολογικής εικόνας, στους κανόνες και στα μέτρα της ακτινοπροστασίας καθώς και στις δοσομετρικές ποσότητες και στις βιολογικές επιδράσεις από την ακτινοβολία κ.λπ. και από το ειδικό μέρος όπου αναφέρεται ο σκοπός, το υλικό, οι μέθοδοι, η στατιστική ανάλυση, τα αποτελέσματα, η συζήτηση και τα συμπεράσματα της έρευνας. Στο τέλος της εργασίας παρατίθεται η περίληψη στην ελληνική και αγγλική γλώσσα και το παράρτημα με δελτίο καταγραφής των στοιχείων","Introduction: The rapid improvement in tools and techniques in the field of Invasive Cardiology performed in recent decades has led to a revolution in the management of cardiovascular diseases. At the same time, there is growing concern about potential health hazards arising from exposure to ionizing radiation in the cardiac catheterization laboratory personnel. Aim: The aim of the present study was to compare the amount of radiation received by the interventional cardiologist during coronary angiography/angioplasty via transradial access with and without improved self-protection. Methods: Consecutive patients undergoing diagnostic coronary angiography (CA) procedures were included in the study and were randomly assigned, in a 1: 1 ratio, in the following groups: Patients undergoing CA with conventional radiation protection measures (Group A) and patients in whom the lower abdomen was covered with an x-ray lead apron during CA through radial approach (Group B). An electronic dosimeter was placed at the height of the chest on the outer side of the lead apron of the operation order to measure the scattered radiation reaching the operator. The difference in the operator’s exposure to radiation between the two main groups was defined as the primary endpoint of the study. Results: A total of 149 patients (99 men, 50 women) were included in the study. Their mean age was 67,3±11 years. Of these, 71 patients were included in group A of conventional radiation protection, while 78 patients were included in group B (intervention group). No statistically significant differences were observed between patients in the two groups regarding the mean duration of radioscopy (5,6±5,4 vs 5,7±5,3 min, p=0.92), the total mean duration of coronary angiography (17,3±10,4 vs 17±13,3 min, p=0.894), total exposure of the patient to radiation [52±42 vs 61±36 centi-gray (cGy), p=0.263] and the total volume of the contrast agent administered (105±61 vs 112±58 ml, p=0.836). In contrast, the mean exposure of the operator during CA in group A was significantly higher compared to that in group B (23.6±4,3 vs 13.9±1,7 mSv, p=0.042).77 Conclusion: Covering the patient's lower abdomen with a lead apron seems to be an effective method for the significant reduction of the operator's exposure to ionizing radiation when performing transradial coronary angiography"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διενέργεια στεφανιογραφίας - αγγειοπλαστικής-μελέτη παρέμβασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λάζαρης Γεώργιος","Lazaris Georgios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Με τον όρο ιοντίζουσα ακτινοβολία εννοούμε οποιοδήποτε είδος ακτινοβολίας έχει τη δυνατότητα να αλληλοεπιδράσει με την ύλη. Οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες βρίσκουν σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές εφαρμογές στην ιατρική. Η έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση παθήσεων μέσω απεικονιστικών τεχνικών και οι εξελιγμένες θεραπείες συμβάλλουν στην επιμήκυνση του προσδόκιμου ζωής και στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ανθρώπου. Ωστόσο, οι ιοντίζουσες ακτινοβολίες εμπεριέχουν σαφή κίνδυνο και είναι απαραίτητη η ελεγχόμενη εφαρμογή τους.[1] Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία δεν γίνεται άμεσα αντιληπτή, ενώ είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σημαντική βλάβη τον εκτιθέμενο οργανισμό. Πιο συγκεκριμένα, οι συχνότερες επιπτώσεις που παρατηρούνται στον ανθρώπινο οργανισμό έπειτα από έκθεση σε υψηλές δόσεις ακτινοβολίας είναι η βλάβη στον οφθαλμό (οφθαλμικός καταρράκτης) και οι δερματικές βλάβες, ενώ η έκθεση σε ακτινοβολία σχετίζεται επίσης σε κυτταρικό επίπεδο με αποτέλεσμα την ύπαρξη ενός σημαντικού κινδύνου εμφάνισης κακοηθειών.[1] Η έκθεση στην ακτινοβολία είναι ανάλογη του χρόνου και αντιστρόφως ανάλογη του τετράγωνου της απόστασης από τη ραδιενεργό πηγή, ενώ τα αποτελέσματα της έκθεσης στην ακτινοβολία είναι αθροιστικά.[2-4] Παρά την τεχνολογική πρόοδο και τις βελτιωμένες τεχνολογίες παραγωγής ακτίνων Χ, η αυξανόμενη πολυπλοκότητα και ο αριθμός των επεμβάσεων στο πεδίο της καρδιολογίας οδηγούν σε μια διαρκώς αυξανόμενη έκθεση και αύξηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο, αποτελώντας βασικό επαγγελματικό κίνδυνο για το προσωπικό.[5] Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η εξεύρεση μεθόδων για τη μείωση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας, με σαφή προστατευτική επίδραση στην υγεία του εξειδικευμένου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού. Η ποσότητα της διαχεόμενης ακτινοβολίας στην οποία εκτίθενται οι χειριστές ποικίλλει ανάλογα με την εμπειρία του χειριστή, τον τύπο της διαδικασίας που εκτελείται, τα χαρακτηριστικά του ασθενούς, τον τύπο της συσκευής ακτίνων Χ και τη χρήση συσκευών προστασίας.[6] Τα τελευταία περιλαμβάνουν γάντια μιας χρήσης, ασπίδες, ποδιές καθώς και την εφαρμογή ρομποτικών συστημάτων.9 Η αρτηριακή πρόσβαση που χρησιμοποιείται για τη διενέργεια της αγγειογραφίας επίσης έχει βρεθεί ότι επηρεάζει την έκθεση στην ακτινοβολία και δεδομένου ότι η αποτελεσματικότητα των προαναφερόμενων συσκευών προστασίας ακτίνων Χ έχει δοκιμαστεί σε μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκε η μηριαία πρόσβαση, η χρησιμότητά τους στη τρέχουσα ρουτίνα της δια-κερκιδικής προσπέλασης μένει να δοκιμαστεί.[7] Λόγω της συσχέτισής της με μειωμένο κίνδυνο αιμορραγίας και βελτιωμένη πρόγνωση του ασθενούς, η δια-κερκιδική προσπέλαση είναι η μέθοδος που προτιμάται για τη διενέργεια των στεφανιογραφιών και επεμβάσεων στα στεφανιαία αγγεία στα περισσότερα πρότυπα καρδιολογικά επεμβατικά κέντρα.[8-9] Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η σύγκριση του ποσού της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διάρκεια της στεφανιογραφίας/αγγειοπλαστικής, μέσω διακερκιδικής προσπέλασης, με και χωρίς βελτίωση της αυτό-προστασίας. Η εργασία αποτελείται από το γενικό μέρος που αναφέρονται γενικά στοιχεία για την Επεμβατική Καρδιολογία και τις πράξεις που επιτελούνται στο Αιμοδυναμικό εργαστήριο, γίνεται αναφορά στην παραγωγή των ακτίνων Χ και στην παραγωγή ακτινολογικής εικόνας, στους κανόνες και στα μέτρα της ακτινοπροστασίας καθώς και στις δοσομετρικές ποσότητες και στις βιολογικές επιδράσεις από την ακτινοβολία κ.λπ. και από το ειδικό μέρος όπου αναφέρεται ο σκοπός, το υλικό, οι μέθοδοι, η στατιστική ανάλυση, τα αποτελέσματα, η συζήτηση και τα συμπεράσματα της έρευνας. Στο τέλος της εργασίας παρατίθεται η περίληψη στην ελληνική και αγγλική γλώσσα και το παράρτημα με δελτίο καταγραφής των στοιχείων","Introduction: The rapid improvement in tools and techniques in the field of Invasive Cardiology performed in recent decades has led to a revolution in the management of cardiovascular diseases. At the same time, there is growing concern about potential health hazards arising from exposure to ionizing radiation in the cardiac catheterization laboratory personnel. Aim: The aim of the present study was to compare the amount of radiation received by the interventional cardiologist during coronary angiography/angioplasty via transradial access with and without improved self-protection. Methods: Consecutive patients undergoing diagnostic coronary angiography (CA) procedures were included in the study and were randomly assigned, in a 1: 1 ratio, in the following groups: Patients undergoing CA with conventional radiation protection measures (Group A) and patients in whom the lower abdomen was covered with an x-ray lead apron during CA through radial approach (Group B). An electronic dosimeter was placed at the height of the chest on the outer side of the lead apron of the operation order to measure the scattered radiation reaching the operator. The difference in the operator’s exposure to radiation between the two main groups was defined as the primary endpoint of the study. Results: A total of 149 patients (99 men, 50 women) were included in the study. Their mean age was 67,3±11 years. Of these, 71 patients were included in group A of conventional radiation protection, while 78 patients were included in group B (intervention group). No statistically significant differences were observed between patients in the two groups regarding the mean duration of radioscopy (5,6±5,4 vs 5,7±5,3 min, p=0.92), the total mean duration of coronary angiography (17,3±10,4 vs 17±13,3 min, p=0.894), total exposure of the patient to radiation [52±42 vs 61±36 centi-gray (cGy), p=0.263] and the total volume of the contrast agent administered (105±61 vs 112±58 ml, p=0.836). In contrast, the mean exposure of the operator during CA in group A was significantly higher compared to that in group B (23.6±4,3 vs 13.9±1,7 mSv, p=0.042).77 Conclusion: Covering the patient's lower abdomen with a lead apron seems to be an effective method for the significant reduction of the operator's exposure to ionizing radiation when performing transradial coronary angiography"],"dc:identifier":["uoadl:3266578","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3266578"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση της προσλαμβανόμενης ακτινοβολίας από τον επεμβατικό καρδιολόγο κατά τη διενέργεια στεφανιογραφίας - αγγειοπλαστικής-μελέτη παρέμβασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:23Z"}