{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3269748"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3269748","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο φόβος του εγκλήματος και η δυναμική του στην αντεγκληματική πολιτική","abstract":"Ο φόβος του εγκλήματος αποτελεί μια σύγχρονη πραγματικότητα, καίρια συνισταμένη επηρεασμού των τεκταινομένων σε νομοθετικό, κρατικό και δικαστικό επίπεδο και εργαλείο υιοθέτησης κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής. Στην εποχή του θεοποιημένου και θεοποιούντος τεχνοκρατισμού και της πραγματιστικής διαχειριστικής λογικής των κρίσεων, συχνά με κοντόφθαλμους ορίζοντες, ο φόβος του εγκλήματος, ως συναίσθημα πρωτογενές και θεμελιακά εμπεδωμένο στην ανθρώπινη υπόσταση με άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ζωής, στις ανθρώπινες σχέσεις και στην αντίληψη της κοινωνίας για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, αποκρυσταλλώνεται στο νομοθετικό γίγνεσθαι ως ένα άτεγκτο ultimatum, που σκοποθετεί στον καθησυχασμό των πολιτών. Σε μία πραγματικότητα, η αντίληψη για την οποία επηρεάζεται εύκολα και η οποία διαμορφώνεται με βιομηχανικούς όρους, ο άνθρωπος ως ευεπίφορος κοινωνός της, απομακρύνεται από την ορθή ενατένισή της και αφήνεται στο συναίσθημα, με όλο και λιγότερη έλλογη διεργασία των τεκταινομένων να επηρεάζει σκέψη και πρακτική. Από τη μία, ΜΜΕ και επικοινωνιακές στρατηγικές όξυνσης του φόβου, και δη του εγκλήματος, και από την άλλη η απαίτηση των ίδιων των πολιτών για ασφάλεια, ως αντιστάθμισμα στην αύξησή του, ή την αντίληψή της, ο φόβος αποτελεί όπλο, δυνάμενο να στραφεί σε πολλές κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας εκάστοτε σκοπιμότητες. Είναι, όμως, ορθή η εργαλειακή χρησιμοποίηση του συναισθήματος αυτού απέναντι στο έγκλημα ως δικαιολογητική βάση οριοθέτησης των αξονικών κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής; Ποιας εντάσεως είναι η δυναμική του, ποια θα έπρεπε να είναι και από ποιους παράγοντες επικουρείται ή αποδυναμώνεται; Ποια, εν τέλει, πρέπει να είναι η κρατική στάση απέναντι στον φόβο του εγκλήματος; Η παρούσα θέση σκοποθετεί στην προσέγγιση των εν λόγω ερωτημάτων, θεμελιακός πυρήνας των οποίων δεν μπορεί, παρά να αποτελεί η ίδια η δυναμική του φόβου ως συναισθήματος και του εγκλήματος ειδικότερα, αλλά και τα αποτελέσματα τόσο του ίδιου όσο και της χρησιμοποίησής του στην Αντεγκληματική Πολιτική.","abstract_html":"Ο φόβος του εγκλήματος αποτελεί μια σύγχρονη πραγματικότητα, καίρια συνισταμένη επηρεασμού των τεκταινομένων σε νομοθετικό, κρατικό και δικαστικό επίπεδο και εργαλείο υιοθέτησης κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής. Στην εποχή του θεοποιημένου και θεοποιούντος τεχνοκρατισμού και της πραγματιστικής διαχειριστικής λογικής των κρίσεων, συχνά με κοντόφθαλμους ορίζοντες, ο φόβος του εγκλήματος, ως συναίσθημα πρωτογενές και θεμελιακά εμπεδωμένο στην ανθρώπινη υπόσταση με άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ζωής, στις ανθρώπινες σχέσεις και στην αντίληψη της κοινωνίας για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, αποκρυσταλλώνεται στο νομοθετικό γίγνεσθαι ως ένα άτεγκτο ultimatum, που σκοποθετεί στον καθησυχασμό των πολιτών. Σε μία πραγματικότητα, η αντίληψη για την οποία επηρεάζεται εύκολα και η οποία διαμορφώνεται με βιομηχανικούς όρους, ο άνθρωπος ως ευεπίφορος κοινωνός της, απομακρύνεται από την ορθή ενατένισή της και αφήνεται στο συναίσθημα, με όλο και λιγότερη έλλογη διεργασία των τεκταινομένων να επηρεάζει σκέψη και πρακτική. Από τη μία, ΜΜΕ και επικοινωνιακές στρατηγικές όξυνσης του φόβου, και δη του εγκλήματος, και από την άλλη η απαίτηση των ίδιων των πολιτών για ασφάλεια, ως αντιστάθμισμα στην αύξησή του, ή την αντίληψή της, ο φόβος αποτελεί όπλο, δυνάμενο να στραφεί σε πολλές κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας εκάστοτε σκοπιμότητες. Είναι, όμως, ορθή η εργαλειακή χρησιμοποίηση του συναισθήματος αυτού απέναντι στο έγκλημα ως δικαιολογητική βάση οριοθέτησης των αξονικών κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής; Ποιας εντάσεως είναι η δυναμική του, ποια θα έπρεπε να είναι και από ποιους παράγοντες επικουρείται ή αποδυναμώνεται; Ποια, εν τέλει, πρέπει να είναι η κρατική στάση απέναντι στον φόβο του εγκλήματος; Η παρούσα θέση σκοποθετεί στην προσέγγιση των εν λόγω ερωτημάτων, θεμελιακός πυρήνας των οποίων δεν μπορεί, παρά να αποτελεί η ίδια η δυναμική του φόβου ως συναισθήματος και του εγκλήματος ειδικότερα, αλλά και τα αποτελέσματα τόσο του ίδιου όσο και της χρησιμοποίησής του στην Αντεγκληματική Πολιτική.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοντομπάση Δέσποινα","Kontompasi Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3269748"],"render_values":[{"text":"uoadl:3269748","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3269748","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3269748","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3269748","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοντομπάση Δέσποινα","Kontompasi Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3269748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3269748"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο φόβος του εγκλήματος αποτελεί μια σύγχρονη πραγματικότητα, καίρια συνισταμένη επηρεασμού των τεκταινομένων σε νομοθετικό, κρατικό και δικαστικό επίπεδο και εργαλείο υιοθέτησης κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής. Στην εποχή του θεοποιημένου και θεοποιούντος τεχνοκρατισμού και της πραγματιστικής διαχειριστικής λογικής των κρίσεων, συχνά με κοντόφθαλμους ορίζοντες, ο φόβος του εγκλήματος, ως συναίσθημα πρωτογενές και θεμελιακά εμπεδωμένο στην ανθρώπινη υπόσταση με άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ζωής, στις ανθρώπινες σχέσεις και στην αντίληψη της κοινωνίας για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, αποκρυσταλλώνεται στο νομοθετικό γίγνεσθαι ως ένα άτεγκτο ultimatum, που σκοποθετεί στον καθησυχασμό των πολιτών. Σε μία πραγματικότητα, η αντίληψη για την οποία επηρεάζεται εύκολα και η οποία διαμορφώνεται με βιομηχανικούς όρους, ο άνθρωπος ως ευεπίφορος κοινωνός της, απομακρύνεται από την ορθή ενατένισή της και αφήνεται στο συναίσθημα, με όλο και λιγότερη έλλογη διεργασία των τεκταινομένων να επηρεάζει σκέψη και πρακτική. Από τη μία, ΜΜΕ και επικοινωνιακές στρατηγικές όξυνσης του φόβου, και δη του εγκλήματος, και από την άλλη η απαίτηση των ίδιων των πολιτών για ασφάλεια, ως αντιστάθμισμα στην αύξησή του, ή την αντίληψή της, ο φόβος αποτελεί όπλο, δυνάμενο να στραφεί σε πολλές κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας εκάστοτε σκοπιμότητες. Είναι, όμως, ορθή η εργαλειακή χρησιμοποίηση του συναισθήματος αυτού απέναντι στο έγκλημα ως δικαιολογητική βάση οριοθέτησης των αξονικών κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής; Ποιας εντάσεως είναι η δυναμική του, ποια θα έπρεπε να είναι και από ποιους παράγοντες επικουρείται ή αποδυναμώνεται; Ποια, εν τέλει, πρέπει να είναι η κρατική στάση απέναντι στον φόβο του εγκλήματος; Η παρούσα θέση σκοποθετεί στην προσέγγιση των εν λόγω ερωτημάτων, θεμελιακός πυρήνας των οποίων δεν μπορεί, παρά να αποτελεί η ίδια η δυναμική του φόβου ως συναισθήματος και του εγκλήματος ειδικότερα, αλλά και τα αποτελέσματα τόσο του ίδιου όσο και της χρησιμοποίησής του στην Αντεγκληματική Πολιτική.","Fear of crime is a modern reality, a key component of influencing what is happening at legislative, state and judicial level and a tool for adopting Criminal Policy guidelines. In the era of deified technocracy and the pragmatic managerial logic of crises, fear of crime - as a primary and fundamentally entrenched emotion in human existence with direct consequences on the quality of life, human relations and society's perception of the criminal justice system - crystallizes in the legislative process as a rigid ultimatum, which is intended to reassure the citizens. In a reality, the perception of which is easily influenced and which is formed in industrial terms, man as a susceptible communicant of it, moves away from its proper contemplation and is left to emotion, with less and less rational processing. From media and communication strategies to exacerbate fear, especially through the concept of crime, to citizens' own demand for security, as a counterweight to its increase, or its perception, fear is used as a weapon, capable of turning in many directions and serving various purposes. However, is the instrumental use of this feeling towards crime correct as a justification for defining the axial directions of Criminal Policy? What intensity is its effect, what should it be and by what factors is it assisted or weakened? What, after all, should be the state's attitude to the fear of crime? The present position aims to approach these questions, the fundamental core of which can only be the very effect of fear as an emotion and fear of crime in particular, but also the results of both itself and its use in Criminal Policy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο φόβος του εγκλήματος και η δυναμική του στην αντεγκληματική πολιτική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοντομπάση Δέσποινα","Kontompasi Despoina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο φόβος του εγκλήματος αποτελεί μια σύγχρονη πραγματικότητα, καίρια συνισταμένη επηρεασμού των τεκταινομένων σε νομοθετικό, κρατικό και δικαστικό επίπεδο και εργαλείο υιοθέτησης κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής. Στην εποχή του θεοποιημένου και θεοποιούντος τεχνοκρατισμού και της πραγματιστικής διαχειριστικής λογικής των κρίσεων, συχνά με κοντόφθαλμους ορίζοντες, ο φόβος του εγκλήματος, ως συναίσθημα πρωτογενές και θεμελιακά εμπεδωμένο στην ανθρώπινη υπόσταση με άμεσες συνέπειες στην ποιότητα της ζωής, στις ανθρώπινες σχέσεις και στην αντίληψη της κοινωνίας για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης, αποκρυσταλλώνεται στο νομοθετικό γίγνεσθαι ως ένα άτεγκτο ultimatum, που σκοποθετεί στον καθησυχασμό των πολιτών. Σε μία πραγματικότητα, η αντίληψη για την οποία επηρεάζεται εύκολα και η οποία διαμορφώνεται με βιομηχανικούς όρους, ο άνθρωπος ως ευεπίφορος κοινωνός της, απομακρύνεται από την ορθή ενατένισή της και αφήνεται στο συναίσθημα, με όλο και λιγότερη έλλογη διεργασία των τεκταινομένων να επηρεάζει σκέψη και πρακτική. Από τη μία, ΜΜΕ και επικοινωνιακές στρατηγικές όξυνσης του φόβου, και δη του εγκλήματος, και από την άλλη η απαίτηση των ίδιων των πολιτών για ασφάλεια, ως αντιστάθμισμα στην αύξησή του, ή την αντίληψή της, ο φόβος αποτελεί όπλο, δυνάμενο να στραφεί σε πολλές κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας εκάστοτε σκοπιμότητες. Είναι, όμως, ορθή η εργαλειακή χρησιμοποίηση του συναισθήματος αυτού απέναντι στο έγκλημα ως δικαιολογητική βάση οριοθέτησης των αξονικών κατευθύνσεων Αντεγκληματικής Πολιτικής; Ποιας εντάσεως είναι η δυναμική του, ποια θα έπρεπε να είναι και από ποιους παράγοντες επικουρείται ή αποδυναμώνεται; Ποια, εν τέλει, πρέπει να είναι η κρατική στάση απέναντι στον φόβο του εγκλήματος; Η παρούσα θέση σκοποθετεί στην προσέγγιση των εν λόγω ερωτημάτων, θεμελιακός πυρήνας των οποίων δεν μπορεί, παρά να αποτελεί η ίδια η δυναμική του φόβου ως συναισθήματος και του εγκλήματος ειδικότερα, αλλά και τα αποτελέσματα τόσο του ίδιου όσο και της χρησιμοποίησής του στην Αντεγκληματική Πολιτική.","Fear of crime is a modern reality, a key component of influencing what is happening at legislative, state and judicial level and a tool for adopting Criminal Policy guidelines. In the era of deified technocracy and the pragmatic managerial logic of crises, fear of crime - as a primary and fundamentally entrenched emotion in human existence with direct consequences on the quality of life, human relations and society's perception of the criminal justice system - crystallizes in the legislative process as a rigid ultimatum, which is intended to reassure the citizens. In a reality, the perception of which is easily influenced and which is formed in industrial terms, man as a susceptible communicant of it, moves away from its proper contemplation and is left to emotion, with less and less rational processing. From media and communication strategies to exacerbate fear, especially through the concept of crime, to citizens' own demand for security, as a counterweight to its increase, or its perception, fear is used as a weapon, capable of turning in many directions and serving various purposes. However, is the instrumental use of this feeling towards crime correct as a justification for defining the axial directions of Criminal Policy? What intensity is its effect, what should it be and by what factors is it assisted or weakened? What, after all, should be the state's attitude to the fear of crime? The present position aims to approach these questions, the fundamental core of which can only be the very effect of fear as an emotion and fear of crime in particular, but also the results of both itself and its use in Criminal Policy."],"dc:identifier":["uoadl:3269748","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3269748"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ο φόβος του εγκλήματος και η δυναμική του στην αντεγκληματική πολιτική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z"}