{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3270698"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3270698","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Στερητική της ελευθερίας ποινή και στέρηση της σύνταξης","abstract":"Το αντικείμενο της εργασίας είναι οι ρυθμίσεις βάσει των οποίων αναστέλλεται η σύνταξη των συνταξιούχων που καταδικάζονται σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση ή κάθειρξη). Μέχρι πρόσφατα, το σύστημα που προέβλεπε αυτή τη συνέπεια δεν ήταν ενιαίο, οπότε υπήρχαν πολλές διαφορετικές διατάξεις που το ρύθμιζαν, με μικρές αποκλίσεις μεταξύ τους. Η μία από αυτές τις διατάξεις ήταν αυτή του άρθρου 29 παρ. 7 περ. α΄ του αναγκαστικού νόμου 1846/1954, η οποία κρίθηκε συνταγματική με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 1254/2021 και 155/2022. Αντίστοιχη ήταν και η διάταξη του άρθρου 63 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (ΠΔ 169/2007), που αφορούσε τους συνταξιούχους του Δημοσίου και κρίθηκε αντισυνταγματική με σχετικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1461/2020). Πλέον, η διάταξη που ρυθμίζει το συγκεκριμένο ζήτημα βρίσκεται στο άρθρο 27 του νόμου 4488/2017, που προβλέπει την αναστολή καταβολής σύνταξης σε δικαιούχο που εκτίει ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του έτους για αδίκημα που στρέφεται κατά ασφαλιστικού φορέα. Σε αυτή την περίπτωση, για το διάστημα που ο καταδικασθείς συνταξιούχος δε λαμβάνει τις συνταξιοδοτικές παροχές που του αναλογούν, τα μέλη της οικογένειάς του αποκτούν αξίωση να λαμβάνουν τη σύνταξη που θα έπαιρναν εάν αυτός είχε πεθάνει. Η λογική αυτής της ρύθμισης είναι να αποφεύγεται η διπλή επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου. Αυτό θα συνέβαινε γιατί η σύνταξη έχει ως στόχο τη διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του ατόμου, η οποία όμως είναι έτσι κι αλλιώς εξασφαλισμένη όσο αυτός είναι φυλακισμένος. Έτσι, αν συνεχιζόταν η καταβολή της σύνταξης, το κοινό θα επιβαρυνόταν διπλά: πληρώνοντας για τη διαβίωση του ίδιου ατόμου αφενός ως συνταξιούχου και αφετέρου ως φυλακισμένου. Το άρθρο 27 θέτει ορισμένα ερωτήματα συνταγματικότητας, τα οποία εξετάζονται βάσει της νομολογίας που υπάρχει για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ (ΑΝ 1846/1954) και το άρθρο 63 ΚΠΣΣ. Οι συνταγματικές διατάξεις που εξετάζονται αφορούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (2 παρ. 1), την ανάπτυξη της προσωπικότητας (5 παρ. 1), την κοινωνική ασφάλιση (22 παρ. 5) και την αρχή της αναλογικότητας (25 παρ. 1). Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην προστασία της ιδιοκτησίας από την ΕΣΔΑ (1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και την αρχή ne bis in idem. Βάσει της νομολογίας του ΣτΕ για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ του ΑΝ 1846/1954, η διάταξη του άρθρου 27 του νόμου 4488/2017 φαίνεται να είναι σύμφωνη με αυτούς τους υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, αλλά δεν υπάρχει σχετική νομολογία μέχρι στιγμής.","abstract_html":"Το αντικείμενο της εργασίας είναι οι ρυθμίσεις βάσει των οποίων αναστέλλεται η σύνταξη των συνταξιούχων που καταδικάζονται σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση ή κάθειρξη). Μέχρι πρόσφατα, το σύστημα που προέβλεπε αυτή τη συνέπεια δεν ήταν ενιαίο, οπότε υπήρχαν πολλές διαφορετικές διατάξεις που το ρύθμιζαν, με μικρές αποκλίσεις μεταξύ τους. Η μία από αυτές τις διατάξεις ήταν αυτή του άρθρου 29 παρ. 7 περ. α΄ του αναγκαστικού νόμου 1846/1954, η οποία κρίθηκε συνταγματική με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 1254/2021 και 155/2022. Αντίστοιχη ήταν και η διάταξη του άρθρου 63 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (ΠΔ 169/2007), που αφορούσε τους συνταξιούχους του Δημοσίου και κρίθηκε αντισυνταγματική με σχετικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1461/2020). Πλέον, η διάταξη που ρυθμίζει το συγκεκριμένο ζήτημα βρίσκεται στο άρθρο 27 του νόμου 4488/2017, που προβλέπει την αναστολή καταβολής σύνταξης σε δικαιούχο που εκτίει ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του έτους για αδίκημα που στρέφεται κατά ασφαλιστικού φορέα. Σε αυτή την περίπτωση, για το διάστημα που ο καταδικασθείς συνταξιούχος δε λαμβάνει τις συνταξιοδοτικές παροχές που του αναλογούν, τα μέλη της οικογένειάς του αποκτούν αξίωση να λαμβάνουν τη σύνταξη που θα έπαιρναν εάν αυτός είχε πεθάνει. Η λογική αυτής της ρύθμισης είναι να αποφεύγεται η διπλή επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου. Αυτό θα συνέβαινε γιατί η σύνταξη έχει ως στόχο τη διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του ατόμου, η οποία όμως είναι έτσι κι αλλιώς εξασφαλισμένη όσο αυτός είναι φυλακισμένος. Έτσι, αν συνεχιζόταν η καταβολή της σύνταξης, το κοινό θα επιβαρυνόταν διπλά: πληρώνοντας για τη διαβίωση του ίδιου ατόμου αφενός ως συνταξιούχου και αφετέρου ως φυλακισμένου. Το άρθρο 27 θέτει ορισμένα ερωτήματα συνταγματικότητας, τα οποία εξετάζονται βάσει της νομολογίας που υπάρχει για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ (ΑΝ 1846/1954) και το άρθρο 63 ΚΠΣΣ. Οι συνταγματικές διατάξεις που εξετάζονται αφορούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (2 παρ. 1), την ανάπτυξη της προσωπικότητας (5 παρ. 1), την κοινωνική ασφάλιση (22 παρ. 5) και την αρχή της αναλογικότητας (25 παρ. 1). Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην προστασία της ιδιοκτησίας από την ΕΣΔΑ (1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και την αρχή ne bis in idem. Βάσει της νομολογίας του ΣτΕ για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ του ΑΝ 1846/1954, η διάταξη του άρθρου 27 του νόμου 4488/2017 φαίνεται να είναι σύμφωνη με αυτούς τους υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, αλλά δεν υπάρχει σχετική νομολογία μέχρι στιγμής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καούτσου Δήμητρα","Kaoutsou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3270698"],"render_values":[{"text":"uoadl:3270698","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270698","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270698","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3270698","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καούτσου Δήμητρα","Kaoutsou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3270698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270698"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το αντικείμενο της εργασίας είναι οι ρυθμίσεις βάσει των οποίων αναστέλλεται η σύνταξη των συνταξιούχων που καταδικάζονται σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση ή κάθειρξη). Μέχρι πρόσφατα, το σύστημα που προέβλεπε αυτή τη συνέπεια δεν ήταν ενιαίο, οπότε υπήρχαν πολλές διαφορετικές διατάξεις που το ρύθμιζαν, με μικρές αποκλίσεις μεταξύ τους. Η μία από αυτές τις διατάξεις ήταν αυτή του άρθρου 29 παρ. 7 περ. α΄ του αναγκαστικού νόμου 1846/1954, η οποία κρίθηκε συνταγματική με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 1254/2021 και 155/2022. Αντίστοιχη ήταν και η διάταξη του άρθρου 63 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (ΠΔ 169/2007), που αφορούσε τους συνταξιούχους του Δημοσίου και κρίθηκε αντισυνταγματική με σχετικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1461/2020). Πλέον, η διάταξη που ρυθμίζει το συγκεκριμένο ζήτημα βρίσκεται στο άρθρο 27 του νόμου 4488/2017, που προβλέπει την αναστολή καταβολής σύνταξης σε δικαιούχο που εκτίει ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του έτους για αδίκημα που στρέφεται κατά ασφαλιστικού φορέα. Σε αυτή την περίπτωση, για το διάστημα που ο καταδικασθείς συνταξιούχος δε λαμβάνει τις συνταξιοδοτικές παροχές που του αναλογούν, τα μέλη της οικογένειάς του αποκτούν αξίωση να λαμβάνουν τη σύνταξη που θα έπαιρναν εάν αυτός είχε πεθάνει. Η λογική αυτής της ρύθμισης είναι να αποφεύγεται η διπλή επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου. Αυτό θα συνέβαινε γιατί η σύνταξη έχει ως στόχο τη διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του ατόμου, η οποία όμως είναι έτσι κι αλλιώς εξασφαλισμένη όσο αυτός είναι φυλακισμένος. Έτσι, αν συνεχιζόταν η καταβολή της σύνταξης, το κοινό θα επιβαρυνόταν διπλά: πληρώνοντας για τη διαβίωση του ίδιου ατόμου αφενός ως συνταξιούχου και αφετέρου ως φυλακισμένου. Το άρθρο 27 θέτει ορισμένα ερωτήματα συνταγματικότητας, τα οποία εξετάζονται βάσει της νομολογίας που υπάρχει για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ (ΑΝ 1846/1954) και το άρθρο 63 ΚΠΣΣ. Οι συνταγματικές διατάξεις που εξετάζονται αφορούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (2 παρ. 1), την ανάπτυξη της προσωπικότητας (5 παρ. 1), την κοινωνική ασφάλιση (22 παρ. 5) και την αρχή της αναλογικότητας (25 παρ. 1). Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην προστασία της ιδιοκτησίας από την ΕΣΔΑ (1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και την αρχή ne bis in idem. Βάσει της νομολογίας του ΣτΕ για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ του ΑΝ 1846/1954, η διάταξη του άρθρου 27 του νόμου 4488/2017 φαίνεται να είναι σύμφωνη με αυτούς τους υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, αλλά δεν υπάρχει σχετική νομολογία μέχρι στιγμής.","The object of this study is the provisions according to which the pension of the retirees, who are convicted to a deprivation of their freedom (sentence or imprisonment), is suspended. Until recently, the system that provided for this consistency was not uniform, so there were numerous different provisions to regulate it, with slight deviations between them. One of these provisions was that of article 29 para. 7 approx. a’ of the mandatory law 1846/1954, which was declared constitutional by the decisions of the Council State 1254/2021 and 155/2022. Similar was the provision of article 63 of Civil and Military Pensions Code (Presidential Decree 169/2007), which was about state pensioners and was made unconstitutional by relevant decisions of the Court of Auditors (1461/2020). At present, the provision regulating the specific matter is found in article 27 of Law 4488/2017 that provides for the suspension of the payment of a pension to a beneficiary, who is serving a custodial sentence of more than one year for a felony directed against an insurance institution. In this case, for the time that the convicted pensioner does not receive the pension s/he is accounted for, the members of his/her family are entitled to receive the pension they would have received if s/he had died. The logic behind this arrangement is to avoid a double burden on society as a whole. This would be the case as the pension aims at ensuring the decent living of the person, which, however, is either way secured as long as s/he is imprisoned. Thus, if receiving a pension was continued, the public would be burdened twice: by paying for the subsistence of the same person, as a pensioner, on the one hand, and as a prisoner, on the other. Article 27 raises certain constitutional questions, which are examined in the light of the case-law existing in article 29 para. 7 approx. a’ (AN 1846/1954) and article 63 of the CSF. The constitutional provisions examined are about human dignity (2 para. 1), development of personality (5 para. 1), social security (22 para. 5) and the principle of proportionality (25 para. 1). Moreover, reference is made to the protection of property by the ECHR (1st Additional Protocol) and the ne bis in idem principle. According to the jurisprudence of CoE on article 29 para. 7 approx. a’ of the AN 1846/1954, the provision of article 27 of the 4488/2017 Law seems to be in accordance with these above-legislation rules, but there is not relevant case law so far."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Στερητική της ελευθερίας ποινή και στέρηση της σύνταξης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καούτσου Δήμητρα","Kaoutsou Dimitra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το αντικείμενο της εργασίας είναι οι ρυθμίσεις βάσει των οποίων αναστέλλεται η σύνταξη των συνταξιούχων που καταδικάζονται σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση ή κάθειρξη). Μέχρι πρόσφατα, το σύστημα που προέβλεπε αυτή τη συνέπεια δεν ήταν ενιαίο, οπότε υπήρχαν πολλές διαφορετικές διατάξεις που το ρύθμιζαν, με μικρές αποκλίσεις μεταξύ τους. Η μία από αυτές τις διατάξεις ήταν αυτή του άρθρου 29 παρ. 7 περ. α΄ του αναγκαστικού νόμου 1846/1954, η οποία κρίθηκε συνταγματική με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας 1254/2021 και 155/2022. Αντίστοιχη ήταν και η διάταξη του άρθρου 63 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων (ΠΔ 169/2007), που αφορούσε τους συνταξιούχους του Δημοσίου και κρίθηκε αντισυνταγματική με σχετικές αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1461/2020). Πλέον, η διάταξη που ρυθμίζει το συγκεκριμένο ζήτημα βρίσκεται στο άρθρο 27 του νόμου 4488/2017, που προβλέπει την αναστολή καταβολής σύνταξης σε δικαιούχο που εκτίει ποινή στερητική της ελευθερίας άνω του έτους για αδίκημα που στρέφεται κατά ασφαλιστικού φορέα. Σε αυτή την περίπτωση, για το διάστημα που ο καταδικασθείς συνταξιούχος δε λαμβάνει τις συνταξιοδοτικές παροχές που του αναλογούν, τα μέλη της οικογένειάς του αποκτούν αξίωση να λαμβάνουν τη σύνταξη που θα έπαιρναν εάν αυτός είχε πεθάνει. Η λογική αυτής της ρύθμισης είναι να αποφεύγεται η διπλή επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου. Αυτό θα συνέβαινε γιατί η σύνταξη έχει ως στόχο τη διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του ατόμου, η οποία όμως είναι έτσι κι αλλιώς εξασφαλισμένη όσο αυτός είναι φυλακισμένος. Έτσι, αν συνεχιζόταν η καταβολή της σύνταξης, το κοινό θα επιβαρυνόταν διπλά: πληρώνοντας για τη διαβίωση του ίδιου ατόμου αφενός ως συνταξιούχου και αφετέρου ως φυλακισμένου. Το άρθρο 27 θέτει ορισμένα ερωτήματα συνταγματικότητας, τα οποία εξετάζονται βάσει της νομολογίας που υπάρχει για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ (ΑΝ 1846/1954) και το άρθρο 63 ΚΠΣΣ. Οι συνταγματικές διατάξεις που εξετάζονται αφορούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (2 παρ. 1), την ανάπτυξη της προσωπικότητας (5 παρ. 1), την κοινωνική ασφάλιση (22 παρ. 5) και την αρχή της αναλογικότητας (25 παρ. 1). Επιπλέον, γίνεται αναφορά στην προστασία της ιδιοκτησίας από την ΕΣΔΑ (1ο Πρόσθετο Πρωτόκολλο) και την αρχή ne bis in idem. Βάσει της νομολογίας του ΣτΕ για το άρθρο 29 παρ. 7 περ. α΄ του ΑΝ 1846/1954, η διάταξη του άρθρου 27 του νόμου 4488/2017 φαίνεται να είναι σύμφωνη με αυτούς τους υπερνομοθετικής ισχύος κανόνες, αλλά δεν υπάρχει σχετική νομολογία μέχρι στιγμής.","The object of this study is the provisions according to which the pension of the retirees, who are convicted to a deprivation of their freedom (sentence or imprisonment), is suspended. Until recently, the system that provided for this consistency was not uniform, so there were numerous different provisions to regulate it, with slight deviations between them. One of these provisions was that of article 29 para. 7 approx. a’ of the mandatory law 1846/1954, which was declared constitutional by the decisions of the Council State 1254/2021 and 155/2022. Similar was the provision of article 63 of Civil and Military Pensions Code (Presidential Decree 169/2007), which was about state pensioners and was made unconstitutional by relevant decisions of the Court of Auditors (1461/2020). At present, the provision regulating the specific matter is found in article 27 of Law 4488/2017 that provides for the suspension of the payment of a pension to a beneficiary, who is serving a custodial sentence of more than one year for a felony directed against an insurance institution. In this case, for the time that the convicted pensioner does not receive the pension s/he is accounted for, the members of his/her family are entitled to receive the pension they would have received if s/he had died. The logic behind this arrangement is to avoid a double burden on society as a whole. This would be the case as the pension aims at ensuring the decent living of the person, which, however, is either way secured as long as s/he is imprisoned. Thus, if receiving a pension was continued, the public would be burdened twice: by paying for the subsistence of the same person, as a pensioner, on the one hand, and as a prisoner, on the other. Article 27 raises certain constitutional questions, which are examined in the light of the case-law existing in article 29 para. 7 approx. a’ (AN 1846/1954) and article 63 of the CSF. The constitutional provisions examined are about human dignity (2 para. 1), development of personality (5 para. 1), social security (22 para. 5) and the principle of proportionality (25 para. 1). Moreover, reference is made to the protection of property by the ECHR (1st Additional Protocol) and the ne bis in idem principle. According to the jurisprudence of CoE on article 29 para. 7 approx. a’ of the AN 1846/1954, the provision of article 27 of the 4488/2017 Law seems to be in accordance with these above-legislation rules, but there is not relevant case law so far."],"dc:identifier":["uoadl:3270698","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270698"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Στερητική της ελευθερίας ποινή και στέρηση της σύνταξης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z"}