{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3270911"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3270911","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι τραπεζικές καταθέσεις στο πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου","abstract":"Αναμφίβολα, οι τραπεζικές καταθέσεις είναι το κυριότερο συστατικό του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητές μεταξύ των θετικών και αρνητικών αποταμιευτών, τίθενται ως θεματοφύλακες των χρημάτων που τους εμπιστεύονται οι θετικοί αποταμιευτές και αναλαμβάνουν την υποχρέωση της συνετής διαχείρισής τους. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου ρόλου της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης που κατέχουν τα πιστωτικά ιδρύματα, ο νομοθέτης, για να επιτρέψει σε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, έχει θέσει ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις που αυτό πρέπει να πληροί, ώστε να του δοθεί η άδεια λειτουργίας. Παράλληλα, υιοθετούνται διάφορα προληπτικά και παρεμβατικά μέτρα καθώς και προστατευτικές πολιτικές, ώστε οι τράπεζες να μην περιέρχονται σε καταστάσεις αφερεγγυότητας και σε ελλείψεις ρευστότητας, οι οποίες οδηγούν στον ολέθριο πανικό των καταθετών και σε μαζικές αναλήψεις των καταθέσεων. Οι θετικοί αποταμιευτές δίνουν τα χρήματά τους στις τράπεζες με τη μορφή καταθέσεων και άνοιγμα λογαριασμών. Λόγω του ότι τα είδη των τραπεζικών καταθέσεων είναι πολλά και οι τραπεζικές καταθέσεις διακρίνονται ανάλογα με την τραπεζική σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, χρειάζεται να υπάρχει μια σχέση ειλικρίνειας μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, ώστε, αναλόγως της οικονομικής κατάστασης και των επιθυμιών του εκάστου πελάτη, να μπορεί η τράπεζα να του προτείνει το είδος εκείνο που ανταποκρίνεται περισσότερο στα τρέχοντα οικονομικά του συμφέροντα. Επίσης, η τράπεζα υπέχει αυξημένης υποχρεώσεως προνοίας και προστασίας των συμφερόντων των πελατών της καθώς και αυξημένης υποχρέωσης εχεμύθειας για τα προσωπικά και οικονομικά δεδομένα που της παρέχονται από αυτούς (τραπεζικό απόρρητο). Το τραπεζικό απόρρητο διακρίνεται σε γενικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο αφορά όλες τις τραπεζικές συναλλαγές και σε ειδικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο εστιάζει στο απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων. Οι τραπεζικές καταθέσεις δεν θα μπορούσαν να εκφεύγουν από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών, με συνέπεια να πραγματοποιείται κάμψη του τραπεζικού απορρήτου για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Μία από τις σημαντικότερες αρχές που πρεσβεύει το φορολογικό δίκαιο είναι αυτή της ισότητας των φορολογουμένων στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα. Για το λόγο αυτό, είναι συχνές οι προσπάθειες των πολιτών για απόκρυψη των περιουσιακών τους στοιχείων και δη στοιχείων των καταθέσεων. Όμως, η φορολογία είναι μία εκ των πηγών άντλησης δημοσίων εσόδων με απώτερο σκοπό τη συλλογή χρηματικών πόρων προκειμένου να εφαρμοστεί η Οικονομική πολιτική του Κράτους αλλά και να χρηματοδοτηθούν κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθά, με συνέπεια να εφαρμόζονται θεσπισμένες τεχνικές ελέγχου που αποβλέπουν στην πάταξη της φοροδιαφυγής εντοπίζοντας μη δηλωθέντα εισοδήματα και καταθέσεις. Μετά από αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις ανά την υφήλιο, κρίθηκε αναγκαίο να προασπισθούν τα συμφέροντα της νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας και να ευρεθούν μέθοδοι και τεχνικές που να μην επιτρέπουν την απώλεια κρατικών κεφαλαίων. Μέσα στο πνεύμα, λοιπόν, της καταπολέμησης φαινομένων φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, ίδρυσης και λειτουργίας offshore εταιρειών καθώς και φορολογικών παραδείσων, καθίσταται σαφές ότι, εάν και όταν οι φορολογικές αρχές των κρατών συνεργάζονται αποτελεσματικά, γίνεται αποκάλυψη της δραστηριότητας των φορολογουμένων στο σύνολό της και επιβάλλονται σε αυτή οι νόμιμοι και ανάλογοι φόροι στο αρμόδιο προς φορολόγηση και είσπραξη κράτος. Τόσο διεθνή όσο και ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμοί, συνειδητοποιώντας τα οφέλη των διακρατικών συνεργασιών, θέσπισαν και συνεχίζουν να θεσπίζουν μέτρα, όπως η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών φορολογικού ενδιαφέροντος από τις τράπεζες, ώστε να αποφεύγονται πρακτικές απόκρυψης περιουσίας και ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αφορά τη συσχέτιση των τραπεζικών καταθέσεων με τις φορολογικές αρχές είναι αυτό της κατάσχεσης τραπεζικών καταθέσεων για οφειλές στο Δημόσιο. Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος- οφειλέτης δεν εκπληρώνει το Δημόσιο- δανειστή, τότε ο δεύτερος έχει τη δυνατότητα να καταφύγει σε νόμιμους τρόπους είσπραξης των οφειλομένων. Η διαδικασία κατάσχεσης κινητών εις χείρας τρίτων διαφέρει από την διαδικασία ηλεκτρονικής κατάσχεσης κινητών εις χείρας τραπεζών, διότι στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει παρεμβολή πολλών αυτοματοποιημένων διαδικασιών και τεχνολογικών μέσων, ώστε να αποφεύγονται τυχόν γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και η κατάσχεση και είσπραξη των ποσών να συντελούνται σε άμεσο χρόνο.","abstract_html":"Αναμφίβολα, οι τραπεζικές καταθέσεις είναι το κυριότερο συστατικό του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητές μεταξύ των θετικών και αρνητικών αποταμιευτών, τίθενται ως θεματοφύλακες των χρημάτων που τους εμπιστεύονται οι θετικοί αποταμιευτές και αναλαμβάνουν την υποχρέωση της συνετής διαχείρισής τους. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου ρόλου της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης που κατέχουν τα πιστωτικά ιδρύματα, ο νομοθέτης, για να επιτρέψει σε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, έχει θέσει ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις που αυτό πρέπει να πληροί, ώστε να του δοθεί η άδεια λειτουργίας. Παράλληλα, υιοθετούνται διάφορα προληπτικά και παρεμβατικά μέτρα καθώς και προστατευτικές πολιτικές, ώστε οι τράπεζες να μην περιέρχονται σε καταστάσεις αφερεγγυότητας και σε ελλείψεις ρευστότητας, οι οποίες οδηγούν στον ολέθριο πανικό των καταθετών και σε μαζικές αναλήψεις των καταθέσεων. Οι θετικοί αποταμιευτές δίνουν τα χρήματά τους στις τράπεζες με τη μορφή καταθέσεων και άνοιγμα λογαριασμών. Λόγω του ότι τα είδη των τραπεζικών καταθέσεων είναι πολλά και οι τραπεζικές καταθέσεις διακρίνονται ανάλογα με την τραπεζική σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, χρειάζεται να υπάρχει μια σχέση ειλικρίνειας μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, ώστε, αναλόγως της οικονομικής κατάστασης και των επιθυμιών του εκάστου πελάτη, να μπορεί η τράπεζα να του προτείνει το είδος εκείνο που ανταποκρίνεται περισσότερο στα τρέχοντα οικονομικά του συμφέροντα. Επίσης, η τράπεζα υπέχει αυξημένης υποχρεώσεως προνοίας και προστασίας των συμφερόντων των πελατών της καθώς και αυξημένης υποχρέωσης εχεμύθειας για τα προσωπικά και οικονομικά δεδομένα που της παρέχονται από αυτούς (τραπεζικό απόρρητο). Το τραπεζικό απόρρητο διακρίνεται σε γενικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο αφορά όλες τις τραπεζικές συναλλαγές και σε ειδικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο εστιάζει στο απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων. Οι τραπεζικές καταθέσεις δεν θα μπορούσαν να εκφεύγουν από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών, με συνέπεια να πραγματοποιείται κάμψη του τραπεζικού απορρήτου για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Μία από τις σημαντικότερες αρχές που πρεσβεύει το φορολογικό δίκαιο είναι αυτή της ισότητας των φορολογουμένων στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα. Για το λόγο αυτό, είναι συχνές οι προσπάθειες των πολιτών για απόκρυψη των περιουσιακών τους στοιχείων και δη στοιχείων των καταθέσεων. Όμως, η φορολογία είναι μία εκ των πηγών άντλησης δημοσίων εσόδων με απώτερο σκοπό τη συλλογή χρηματικών πόρων προκειμένου να εφαρμοστεί η Οικονομική πολιτική του Κράτους αλλά και να χρηματοδοτηθούν κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθά, με συνέπεια να εφαρμόζονται θεσπισμένες τεχνικές ελέγχου που αποβλέπουν στην πάταξη της φοροδιαφυγής εντοπίζοντας μη δηλωθέντα εισοδήματα και καταθέσεις. Μετά από αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις ανά την υφήλιο, κρίθηκε αναγκαίο να προασπισθούν τα συμφέροντα της νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας και να ευρεθούν μέθοδοι και τεχνικές που να μην επιτρέπουν την απώλεια κρατικών κεφαλαίων. Μέσα στο πνεύμα, λοιπόν, της καταπολέμησης φαινομένων φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, ίδρυσης και λειτουργίας offshore εταιρειών καθώς και φορολογικών παραδείσων, καθίσταται σαφές ότι, εάν και όταν οι φορολογικές αρχές των κρατών συνεργάζονται αποτελεσματικά, γίνεται αποκάλυψη της δραστηριότητας των φορολογουμένων στο σύνολό της και επιβάλλονται σε αυτή οι νόμιμοι και ανάλογοι φόροι στο αρμόδιο προς φορολόγηση και είσπραξη κράτος. Τόσο διεθνή όσο και ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμοί, συνειδητοποιώντας τα οφέλη των διακρατικών συνεργασιών, θέσπισαν και συνεχίζουν να θεσπίζουν μέτρα, όπως η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών φορολογικού ενδιαφέροντος από τις τράπεζες, ώστε να αποφεύγονται πρακτικές απόκρυψης περιουσίας και ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αφορά τη συσχέτιση των τραπεζικών καταθέσεων με τις φορολογικές αρχές είναι αυτό της κατάσχεσης τραπεζικών καταθέσεων για οφειλές στο Δημόσιο. Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος- οφειλέτης δεν εκπληρώνει το Δημόσιο- δανειστή, τότε ο δεύτερος έχει τη δυνατότητα να καταφύγει σε νόμιμους τρόπους είσπραξης των οφειλομένων. Η διαδικασία κατάσχεσης κινητών εις χείρας τρίτων διαφέρει από την διαδικασία ηλεκτρονικής κατάσχεσης κινητών εις χείρας τραπεζών, διότι στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει παρεμβολή πολλών αυτοματοποιημένων διαδικασιών και τεχνολογικών μέσων, ώστε να αποφεύγονται τυχόν γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και η κατάσχεση και είσπραξη των ποσών να συντελούνται σε άμεσο χρόνο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαχαράκη Ιωάννα","Zacharaki Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3270911"],"render_values":[{"text":"uoadl:3270911","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270911","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270911","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3270911","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαχαράκη Ιωάννα","Zacharaki Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3270911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270911"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αναμφίβολα, οι τραπεζικές καταθέσεις είναι το κυριότερο συστατικό του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητές μεταξύ των θετικών και αρνητικών αποταμιευτών, τίθενται ως θεματοφύλακες των χρημάτων που τους εμπιστεύονται οι θετικοί αποταμιευτές και αναλαμβάνουν την υποχρέωση της συνετής διαχείρισής τους. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου ρόλου της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης που κατέχουν τα πιστωτικά ιδρύματα, ο νομοθέτης, για να επιτρέψει σε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, έχει θέσει ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις που αυτό πρέπει να πληροί, ώστε να του δοθεί η άδεια λειτουργίας. Παράλληλα, υιοθετούνται διάφορα προληπτικά και παρεμβατικά μέτρα καθώς και προστατευτικές πολιτικές, ώστε οι τράπεζες να μην περιέρχονται σε καταστάσεις αφερεγγυότητας και σε ελλείψεις ρευστότητας, οι οποίες οδηγούν στον ολέθριο πανικό των καταθετών και σε μαζικές αναλήψεις των καταθέσεων. Οι θετικοί αποταμιευτές δίνουν τα χρήματά τους στις τράπεζες με τη μορφή καταθέσεων και άνοιγμα λογαριασμών. Λόγω του ότι τα είδη των τραπεζικών καταθέσεων είναι πολλά και οι τραπεζικές καταθέσεις διακρίνονται ανάλογα με την τραπεζική σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, χρειάζεται να υπάρχει μια σχέση ειλικρίνειας μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, ώστε, αναλόγως της οικονομικής κατάστασης και των επιθυμιών του εκάστου πελάτη, να μπορεί η τράπεζα να του προτείνει το είδος εκείνο που ανταποκρίνεται περισσότερο στα τρέχοντα οικονομικά του συμφέροντα. Επίσης, η τράπεζα υπέχει αυξημένης υποχρεώσεως προνοίας και προστασίας των συμφερόντων των πελατών της καθώς και αυξημένης υποχρέωσης εχεμύθειας για τα προσωπικά και οικονομικά δεδομένα που της παρέχονται από αυτούς (τραπεζικό απόρρητο). Το τραπεζικό απόρρητο διακρίνεται σε γενικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο αφορά όλες τις τραπεζικές συναλλαγές και σε ειδικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο εστιάζει στο απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων. Οι τραπεζικές καταθέσεις δεν θα μπορούσαν να εκφεύγουν από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών, με συνέπεια να πραγματοποιείται κάμψη του τραπεζικού απορρήτου για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Μία από τις σημαντικότερες αρχές που πρεσβεύει το φορολογικό δίκαιο είναι αυτή της ισότητας των φορολογουμένων στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα. Για το λόγο αυτό, είναι συχνές οι προσπάθειες των πολιτών για απόκρυψη των περιουσιακών τους στοιχείων και δη στοιχείων των καταθέσεων. Όμως, η φορολογία είναι μία εκ των πηγών άντλησης δημοσίων εσόδων με απώτερο σκοπό τη συλλογή χρηματικών πόρων προκειμένου να εφαρμοστεί η Οικονομική πολιτική του Κράτους αλλά και να χρηματοδοτηθούν κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθά, με συνέπεια να εφαρμόζονται θεσπισμένες τεχνικές ελέγχου που αποβλέπουν στην πάταξη της φοροδιαφυγής εντοπίζοντας μη δηλωθέντα εισοδήματα και καταθέσεις. Μετά από αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις ανά την υφήλιο, κρίθηκε αναγκαίο να προασπισθούν τα συμφέροντα της νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας και να ευρεθούν μέθοδοι και τεχνικές που να μην επιτρέπουν την απώλεια κρατικών κεφαλαίων. Μέσα στο πνεύμα, λοιπόν, της καταπολέμησης φαινομένων φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, ίδρυσης και λειτουργίας offshore εταιρειών καθώς και φορολογικών παραδείσων, καθίσταται σαφές ότι, εάν και όταν οι φορολογικές αρχές των κρατών συνεργάζονται αποτελεσματικά, γίνεται αποκάλυψη της δραστηριότητας των φορολογουμένων στο σύνολό της και επιβάλλονται σε αυτή οι νόμιμοι και ανάλογοι φόροι στο αρμόδιο προς φορολόγηση και είσπραξη κράτος. Τόσο διεθνή όσο και ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμοί, συνειδητοποιώντας τα οφέλη των διακρατικών συνεργασιών, θέσπισαν και συνεχίζουν να θεσπίζουν μέτρα, όπως η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών φορολογικού ενδιαφέροντος από τις τράπεζες, ώστε να αποφεύγονται πρακτικές απόκρυψης περιουσίας και ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αφορά τη συσχέτιση των τραπεζικών καταθέσεων με τις φορολογικές αρχές είναι αυτό της κατάσχεσης τραπεζικών καταθέσεων για οφειλές στο Δημόσιο. Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος- οφειλέτης δεν εκπληρώνει το Δημόσιο- δανειστή, τότε ο δεύτερος έχει τη δυνατότητα να καταφύγει σε νόμιμους τρόπους είσπραξης των οφειλομένων. Η διαδικασία κατάσχεσης κινητών εις χείρας τρίτων διαφέρει από την διαδικασία ηλεκτρονικής κατάσχεσης κινητών εις χείρας τραπεζών, διότι στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει παρεμβολή πολλών αυτοματοποιημένων διαδικασιών και τεχνολογικών μέσων, ώστε να αποφεύγονται τυχόν γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και η κατάσχεση και είσπραξη των ποσών να συντελούνται σε άμεσο χρόνο.","Undoubtedly, bank deposits are the main component of the banking system. Banks, acting as intermediaries between positive and negative savers, are placed as custodians of the money entrusted to them by positive savers and undertake the obligation of prudent management. Due to this particular role of financial intermediation held by credit institutions, the legislator, in order to allow an institution to operate as a credit institution, has set certain strict conditions that it must meet in order to be granted a license to operate. At the same time, various preventive and interventionist measures as well as protective policies are adopted, so that banks do not end up in situations of insolvency and lack of liquidity, which lead to the destructive panic of depositors and massive withdrawals of deposits. Positive savers give their money to banks in the form of deposits and opening accounts. Due to the fact that there are many types of bank deposits and bank deposits are distinguished according to the banking contract concluded between the customer and the bank, there needs to be a relationship of honesty between the customer and the bank so that, depending on the financial situation and the wishes of each customer, so that the bank can offer him the type that best meets his current financial interests. Also, the bank is subject to an increased obligation to provide for and protect the interests of its customers as well as an increased obligation of confidentiality for the personal and financial data provided to it by them (banking secrecy). Banking secrecy is divided into general banking secrecy, which concerns all banking transactions, and special banking secrecy, which focuses on the secrecy of bank deposits. Bank deposits could not escape the control of the tax authorities, with the consequence that banking secrecy would be reduced for reasons of public interest. One of the most important principles advocated by tax law is that of the equality of taxpayers in fiscal burdens according to their tax-paying capacity. For this reason, there are frequent attempts by citizens to hide their assets, especially details of deposits. However, taxation is one of the sources of raising public revenue with the ultimate aim of collecting financial resources in order to implement the State's economic policy and also to finance social services and goods, with the consequence that established control techniques are applied that aim to combat tax evasion by identifying undeclared income and deposits. After successive economic crises around the world, it was deemed necessary to defend the interests of legitimate economic activity and to find methods and techniques that do not allow the loss of state funds. Therefore, in the spirit of combating tax evasion, tax avoidance, the establishment and operation of offshore companies as well as tax havens, it becomes clear that, if and when the tax authorities of the states cooperate effectively, the activity of the taxpayers is disclosed in its entirety and imposed on this the legal and corresponding taxes in the competent state for taxation and collection. Both international and European institutions and organizations, realizing the benefits of transnational collaborations, have established and continue to establish measures, such as the mandatory exchange of information of fiscal interest by banks, in order to avoid practices of concealing assets and the identity of the real beneficiary. Another important issue concerning the association of bank deposits with the tax authorities is that of the seizure of bank deposits for debts to the State. In the event that the taxpayer-debtor does not fulfill the State-creditor, then the latter has the possibility to resort to legal means of collecting the debts. The process of confiscating mobile phones in the hands of third parties differs from the process of electronic confiscation of mobile phones in the hands of banks, because in the second case there is the intervention of many automated procedures and technological means, so that any bureaucratic delays are avoided and the confiscation and collection of the amounts are carried out immediately."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι τραπεζικές καταθέσεις στο πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαχαράκη Ιωάννα","Zacharaki Ioanna"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αναμφίβολα, οι τραπεζικές καταθέσεις είναι το κυριότερο συστατικό του τραπεζικού συστήματος. Οι τράπεζες, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητές μεταξύ των θετικών και αρνητικών αποταμιευτών, τίθενται ως θεματοφύλακες των χρημάτων που τους εμπιστεύονται οι θετικοί αποταμιευτές και αναλαμβάνουν την υποχρέωση της συνετής διαχείρισής τους. Λόγω αυτού του ιδιαίτερου ρόλου της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης που κατέχουν τα πιστωτικά ιδρύματα, ο νομοθέτης, για να επιτρέψει σε ένα ίδρυμα να λειτουργεί ως πιστωτικό ίδρυμα, έχει θέσει ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις που αυτό πρέπει να πληροί, ώστε να του δοθεί η άδεια λειτουργίας. Παράλληλα, υιοθετούνται διάφορα προληπτικά και παρεμβατικά μέτρα καθώς και προστατευτικές πολιτικές, ώστε οι τράπεζες να μην περιέρχονται σε καταστάσεις αφερεγγυότητας και σε ελλείψεις ρευστότητας, οι οποίες οδηγούν στον ολέθριο πανικό των καταθετών και σε μαζικές αναλήψεις των καταθέσεων. Οι θετικοί αποταμιευτές δίνουν τα χρήματά τους στις τράπεζες με τη μορφή καταθέσεων και άνοιγμα λογαριασμών. Λόγω του ότι τα είδη των τραπεζικών καταθέσεων είναι πολλά και οι τραπεζικές καταθέσεις διακρίνονται ανάλογα με την τραπεζική σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, χρειάζεται να υπάρχει μια σχέση ειλικρίνειας μεταξύ του πελάτη και της τράπεζας, ώστε, αναλόγως της οικονομικής κατάστασης και των επιθυμιών του εκάστου πελάτη, να μπορεί η τράπεζα να του προτείνει το είδος εκείνο που ανταποκρίνεται περισσότερο στα τρέχοντα οικονομικά του συμφέροντα. Επίσης, η τράπεζα υπέχει αυξημένης υποχρεώσεως προνοίας και προστασίας των συμφερόντων των πελατών της καθώς και αυξημένης υποχρέωσης εχεμύθειας για τα προσωπικά και οικονομικά δεδομένα που της παρέχονται από αυτούς (τραπεζικό απόρρητο). Το τραπεζικό απόρρητο διακρίνεται σε γενικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο αφορά όλες τις τραπεζικές συναλλαγές και σε ειδικό τραπεζικό απόρρητο, το οποίο εστιάζει στο απόρρητο των τραπεζικών καταθέσεων. Οι τραπεζικές καταθέσεις δεν θα μπορούσαν να εκφεύγουν από τον έλεγχο των φορολογικών αρχών, με συνέπεια να πραγματοποιείται κάμψη του τραπεζικού απορρήτου για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Μία από τις σημαντικότερες αρχές που πρεσβεύει το φορολογικό δίκαιο είναι αυτή της ισότητας των φορολογουμένων στα δημοσιονομικά βάρη ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα. Για το λόγο αυτό, είναι συχνές οι προσπάθειες των πολιτών για απόκρυψη των περιουσιακών τους στοιχείων και δη στοιχείων των καταθέσεων. Όμως, η φορολογία είναι μία εκ των πηγών άντλησης δημοσίων εσόδων με απώτερο σκοπό τη συλλογή χρηματικών πόρων προκειμένου να εφαρμοστεί η Οικονομική πολιτική του Κράτους αλλά και να χρηματοδοτηθούν κοινωνικές υπηρεσίες και αγαθά, με συνέπεια να εφαρμόζονται θεσπισμένες τεχνικές ελέγχου που αποβλέπουν στην πάταξη της φοροδιαφυγής εντοπίζοντας μη δηλωθέντα εισοδήματα και καταθέσεις. Μετά από αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις ανά την υφήλιο, κρίθηκε αναγκαίο να προασπισθούν τα συμφέροντα της νόμιμης οικονομικής δραστηριότητας και να ευρεθούν μέθοδοι και τεχνικές που να μην επιτρέπουν την απώλεια κρατικών κεφαλαίων. Μέσα στο πνεύμα, λοιπόν, της καταπολέμησης φαινομένων φοροδιαφυγής, φοροαποφυγής, ίδρυσης και λειτουργίας offshore εταιρειών καθώς και φορολογικών παραδείσων, καθίσταται σαφές ότι, εάν και όταν οι φορολογικές αρχές των κρατών συνεργάζονται αποτελεσματικά, γίνεται αποκάλυψη της δραστηριότητας των φορολογουμένων στο σύνολό της και επιβάλλονται σε αυτή οι νόμιμοι και ανάλογοι φόροι στο αρμόδιο προς φορολόγηση και είσπραξη κράτος. Τόσο διεθνή όσο και ευρωπαϊκά όργανα και οργανισμοί, συνειδητοποιώντας τα οφέλη των διακρατικών συνεργασιών, θέσπισαν και συνεχίζουν να θεσπίζουν μέτρα, όπως η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών φορολογικού ενδιαφέροντος από τις τράπεζες, ώστε να αποφεύγονται πρακτικές απόκρυψης περιουσίας και ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου. Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα που αφορά τη συσχέτιση των τραπεζικών καταθέσεων με τις φορολογικές αρχές είναι αυτό της κατάσχεσης τραπεζικών καταθέσεων για οφειλές στο Δημόσιο. Στην περίπτωση που ο φορολογούμενος- οφειλέτης δεν εκπληρώνει το Δημόσιο- δανειστή, τότε ο δεύτερος έχει τη δυνατότητα να καταφύγει σε νόμιμους τρόπους είσπραξης των οφειλομένων. Η διαδικασία κατάσχεσης κινητών εις χείρας τρίτων διαφέρει από την διαδικασία ηλεκτρονικής κατάσχεσης κινητών εις χείρας τραπεζών, διότι στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει παρεμβολή πολλών αυτοματοποιημένων διαδικασιών και τεχνολογικών μέσων, ώστε να αποφεύγονται τυχόν γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και η κατάσχεση και είσπραξη των ποσών να συντελούνται σε άμεσο χρόνο.","Undoubtedly, bank deposits are the main component of the banking system. Banks, acting as intermediaries between positive and negative savers, are placed as custodians of the money entrusted to them by positive savers and undertake the obligation of prudent management. Due to this particular role of financial intermediation held by credit institutions, the legislator, in order to allow an institution to operate as a credit institution, has set certain strict conditions that it must meet in order to be granted a license to operate. At the same time, various preventive and interventionist measures as well as protective policies are adopted, so that banks do not end up in situations of insolvency and lack of liquidity, which lead to the destructive panic of depositors and massive withdrawals of deposits. Positive savers give their money to banks in the form of deposits and opening accounts. Due to the fact that there are many types of bank deposits and bank deposits are distinguished according to the banking contract concluded between the customer and the bank, there needs to be a relationship of honesty between the customer and the bank so that, depending on the financial situation and the wishes of each customer, so that the bank can offer him the type that best meets his current financial interests. Also, the bank is subject to an increased obligation to provide for and protect the interests of its customers as well as an increased obligation of confidentiality for the personal and financial data provided to it by them (banking secrecy). Banking secrecy is divided into general banking secrecy, which concerns all banking transactions, and special banking secrecy, which focuses on the secrecy of bank deposits. Bank deposits could not escape the control of the tax authorities, with the consequence that banking secrecy would be reduced for reasons of public interest. One of the most important principles advocated by tax law is that of the equality of taxpayers in fiscal burdens according to their tax-paying capacity. For this reason, there are frequent attempts by citizens to hide their assets, especially details of deposits. However, taxation is one of the sources of raising public revenue with the ultimate aim of collecting financial resources in order to implement the State's economic policy and also to finance social services and goods, with the consequence that established control techniques are applied that aim to combat tax evasion by identifying undeclared income and deposits. After successive economic crises around the world, it was deemed necessary to defend the interests of legitimate economic activity and to find methods and techniques that do not allow the loss of state funds. Therefore, in the spirit of combating tax evasion, tax avoidance, the establishment and operation of offshore companies as well as tax havens, it becomes clear that, if and when the tax authorities of the states cooperate effectively, the activity of the taxpayers is disclosed in its entirety and imposed on this the legal and corresponding taxes in the competent state for taxation and collection. Both international and European institutions and organizations, realizing the benefits of transnational collaborations, have established and continue to establish measures, such as the mandatory exchange of information of fiscal interest by banks, in order to avoid practices of concealing assets and the identity of the real beneficiary. Another important issue concerning the association of bank deposits with the tax authorities is that of the seizure of bank deposits for debts to the State. In the event that the taxpayer-debtor does not fulfill the State-creditor, then the latter has the possibility to resort to legal means of collecting the debts. The process of confiscating mobile phones in the hands of third parties differs from the process of electronic confiscation of mobile phones in the hands of banks, because in the second case there is the intervention of many automated procedures and technological means, so that any bureaucratic delays are avoided and the confiscation and collection of the amounts are carried out immediately."],"dc:identifier":["uoadl:3270911","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3270911"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Οι τραπεζικές καταθέσεις στο πλαίσιο του φορολογικού ελέγχου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:25Z"}