{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3272311"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3272311","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Corporate liability for human rights violations in armed conflicts","abstract":"Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών οι οποίες δραστηριοποιούνται σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας ή συμβάλλοντας σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρούσα εργασία εξετάζει την απάντηση του διεθνούς δικαίου στο φαινόμενο αυτό, ενώ εντάσσεται στην ευρύτερη συζήτηση του δικαίου των επιχειρήσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιας συζήτησης που θέτει υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή κρατοκεντρική προσέγγιση του δημοσίου διεθνούς δικαίου. Στα επί μέρους κεφάλαια παρουσιάζεται με βάση τις πιο πρόσφατες νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για την ευθύνη των εταιρειών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εμπόλεμες ζώνες, σε περιβάλλοντα δηλαδή όπου ο κίνδυνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μεγαλύτερος. Αφετηρία αποτελεί το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, το οποίο παραδοσιακά δεσμεύει όχι μόνο κράτη αλλά και άλλες οντότητες, μεταξύ των οποίων, όπως αναλυτικά εκτίθεται, και εμπορικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες. Παράλληλα με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, βασική υποχρέωση των εταιρειών υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η υποχρέωση δέουσας επιμέλειας. Στην εργασία γίνεται λεπτομερής αναφορά στο περιεχόμενό της δέουσας επιμέλειας που οφείλουν να επιδεικνύουν οι εταιρείες όταν δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και στην μετάβαση από ήπιου δικαίου κατευθυντήριες γραμμές σε αντίστοιχους νομικά δεσμευτικούς κανόνες διεθνούς δικαίου. Μετά την καταγραφή του νομικού πλέγματος των υποχρεώσεων των εταιρειών, εξετάζεται η αστική και η ποινική τους ευθύνη, σε περιπτώσεις παραβίασης των υποχρεώσεων αυτών. Η αστική ευθύνη, ελλείψει διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών αξιοποιεί τα εθνικά συστήματα και για τον λόγο αυτό υπόκειται σε περιορισμούς και εμπόδια που αφορούν αφενός στην δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων και αφετέρου στην έκταση του νομικού κανόνα που παραβιάζεται. Το τρίτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μια αναλυτική παρουσίαση της αστικής ευθύνης των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε καιρό πολέμου, αλλά και σε μια κριτική επισκόπηση των πιο πρόσφατων εξελίξεων της νομοθεσίας και της νομολογίας που αναδεικνύει μια τάση αποτελεσματικότερης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάλογη είναι και η παρουσίαση της ποινικής ευθύνης των εταιρειών, η οποία συναρτάται με την ευθύνη για συνέργεια σε εγκλήματα πολέμου και άλλες σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν και η ποινική ευθύνη αφορά κυρίως φυσικά πρόσωπα, πολλές εξελίξεις, οι οποίες εκτίθενται αναλυτικά στο τέταρτο κεφάλαιο, με σημαντικότερη την καταδίκη της εταιρείας LaFarge για εγκλήματα πολέμου από τα γαλλικά δικαστήρια και την ψήφιση του Πρωτόκολλου της Μαλάμπο στο Καταστατικό του Αφρικανικού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών δείχνουν την όλο και μεγαλύτερη αποδοχή της ποινικής ευθύνης νομικών προσώπων και δη εμπορικών εταιρειών από την διεθνή κοινότητα.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών οι οποίες δραστηριοποιούνται σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας ή συμβάλλοντας σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρούσα εργασία εξετάζει την απάντηση του διεθνούς δικαίου στο φαινόμενο αυτό, ενώ εντάσσεται στην ευρύτερη συζήτηση του δικαίου των επιχειρήσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιας συζήτησης που θέτει υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή κρατοκεντρική προσέγγιση του δημοσίου διεθνούς δικαίου. Στα επί μέρους κεφάλαια παρουσιάζεται με βάση τις πιο πρόσφατες νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για την ευθύνη των εταιρειών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εμπόλεμες ζώνες, σε περιβάλλοντα δηλαδή όπου ο κίνδυνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μεγαλύτερος. Αφετηρία αποτελεί το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, το οποίο παραδοσιακά δεσμεύει όχι μόνο κράτη αλλά και άλλες οντότητες, μεταξύ των οποίων, όπως αναλυτικά εκτίθεται, και εμπορικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες. Παράλληλα με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, βασική υποχρέωση των εταιρειών υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η υποχρέωση δέουσας επιμέλειας. Στην εργασία γίνεται λεπτομερής αναφορά στο περιεχόμενό της δέουσας επιμέλειας που οφείλουν να επιδεικνύουν οι εταιρείες όταν δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και στην μετάβαση από ήπιου δικαίου κατευθυντήριες γραμμές σε αντίστοιχους νομικά δεσμευτικούς κανόνες διεθνούς δικαίου. Μετά την καταγραφή του νομικού πλέγματος των υποχρεώσεων των εταιρειών, εξετάζεται η αστική και η ποινική τους ευθύνη, σε περιπτώσεις παραβίασης των υποχρεώσεων αυτών. Η αστική ευθύνη, ελλείψει διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών αξιοποιεί τα εθνικά συστήματα και για τον λόγο αυτό υπόκειται σε περιορισμούς και εμπόδια που αφορούν αφενός στην δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων και αφετέρου στην έκταση του νομικού κανόνα που παραβιάζεται. Το τρίτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μια αναλυτική παρουσίαση της αστικής ευθύνης των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε καιρό πολέμου, αλλά και σε μια κριτική επισκόπηση των πιο πρόσφατων εξελίξεων της νομοθεσίας και της νομολογίας που αναδεικνύει μια τάση αποτελεσματικότερης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάλογη είναι και η παρουσίαση της ποινικής ευθύνης των εταιρειών, η οποία συναρτάται με την ευθύνη για συνέργεια σε εγκλήματα πολέμου και άλλες σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν και η ποινική ευθύνη αφορά κυρίως φυσικά πρόσωπα, πολλές εξελίξεις, οι οποίες εκτίθενται αναλυτικά στο τέταρτο κεφάλαιο, με σημαντικότερη την καταδίκη της εταιρείας LaFarge για εγκλήματα πολέμου από τα γαλλικά δικαστήρια και την ψήφιση του Πρωτόκολλου της Μαλάμπο στο Καταστατικό του Αφρικανικού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών δείχνουν την όλο και μεγαλύτερη αποδοχή της ποινικής ευθύνης νομικών προσώπων και δη εμπορικών εταιρειών από την διεθνή κοινότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεπάκος Ευθύμιος","Alepakos Efthymios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:27Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3272311"],"render_values":[{"text":"uoadl:3272311","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3272311","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3272311","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3272311","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεπάκος Ευθύμιος","Alepakos Efthymios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3272311","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3272311"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών οι οποίες δραστηριοποιούνται σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας ή συμβάλλοντας σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρούσα εργασία εξετάζει την απάντηση του διεθνούς δικαίου στο φαινόμενο αυτό, ενώ εντάσσεται στην ευρύτερη συζήτηση του δικαίου των επιχειρήσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιας συζήτησης που θέτει υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή κρατοκεντρική προσέγγιση του δημοσίου διεθνούς δικαίου. Στα επί μέρους κεφάλαια παρουσιάζεται με βάση τις πιο πρόσφατες νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για την ευθύνη των εταιρειών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εμπόλεμες ζώνες, σε περιβάλλοντα δηλαδή όπου ο κίνδυνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μεγαλύτερος. Αφετηρία αποτελεί το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, το οποίο παραδοσιακά δεσμεύει όχι μόνο κράτη αλλά και άλλες οντότητες, μεταξύ των οποίων, όπως αναλυτικά εκτίθεται, και εμπορικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες. Παράλληλα με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, βασική υποχρέωση των εταιρειών υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η υποχρέωση δέουσας επιμέλειας. Στην εργασία γίνεται λεπτομερής αναφορά στο περιεχόμενό της δέουσας επιμέλειας που οφείλουν να επιδεικνύουν οι εταιρείες όταν δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και στην μετάβαση από ήπιου δικαίου κατευθυντήριες γραμμές σε αντίστοιχους νομικά δεσμευτικούς κανόνες διεθνούς δικαίου. Μετά την καταγραφή του νομικού πλέγματος των υποχρεώσεων των εταιρειών, εξετάζεται η αστική και η ποινική τους ευθύνη, σε περιπτώσεις παραβίασης των υποχρεώσεων αυτών. Η αστική ευθύνη, ελλείψει διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών αξιοποιεί τα εθνικά συστήματα και για τον λόγο αυτό υπόκειται σε περιορισμούς και εμπόδια που αφορούν αφενός στην δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων και αφετέρου στην έκταση του νομικού κανόνα που παραβιάζεται. Το τρίτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μια αναλυτική παρουσίαση της αστικής ευθύνης των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε καιρό πολέμου, αλλά και σε μια κριτική επισκόπηση των πιο πρόσφατων εξελίξεων της νομοθεσίας και της νομολογίας που αναδεικνύει μια τάση αποτελεσματικότερης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάλογη είναι και η παρουσίαση της ποινικής ευθύνης των εταιρειών, η οποία συναρτάται με την ευθύνη για συνέργεια σε εγκλήματα πολέμου και άλλες σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν και η ποινική ευθύνη αφορά κυρίως φυσικά πρόσωπα, πολλές εξελίξεις, οι οποίες εκτίθενται αναλυτικά στο τέταρτο κεφάλαιο, με σημαντικότερη την καταδίκη της εταιρείας LaFarge για εγκλήματα πολέμου από τα γαλλικά δικαστήρια και την ψήφιση του Πρωτόκολλου της Μαλάμπο στο Καταστατικό του Αφρικανικού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών δείχνουν την όλο και μεγαλύτερη αποδοχή της ποινικής ευθύνης νομικών προσώπων και δη εμπορικών εταιρειών από την διεθνή κοινότητα.","In recent years, multinational companies wield great political and economic power and, directly or indirectly, aggravate or even perpetuate gross human rights violations. The present essay examines the response of International Law to this phenomenon especially in war zones, in environments, therefore, where the most egregious violations of human rights occur. It aims to provide a valuable contribution to the field of business and human rights that challenges the traditional state-centric model of Public International Law. In the different chapters, I present the most recent legislative and jurisprudential developments at the international, regional and national levels that form the current legal framework regarding corporate liability for human rights violations in armed conflicts. International Humanitarian Law serves as a departure point, as it traditionally binds States vis-à-vis other legal entities, among which, as I argue, commercial corporations that operate in war zones. International Humanitarian Law, though, applies in parallel with International Human Rights Law, under which companies bare a duty of due diligence. The exact content of this duty is enshrined in detail in the second chapter of the essay, scrutinizing the extent of the enhanced human rights due diligence that companies need to undertake when acting in conflict-sensitive environments. Having mapped the legal framework that directly binds companies when operating in war zones, I then turn to corporate liability, both civil and criminal, for the violation of said duties. Civil liability, due to the lack of international adjudicating mechanisms, is enforced through national courts and thus is restricted by obstacles and barriers concerning either the jurisdiction of the courts or the extent of the norm violated. The third chapter is devoted to a concrete, coherent and updated analysis of corporate civil liability, its challenges and possible solutions and to a critical review of the most recent jurisprudential and legislative developments at international, regional, and national levels that ultimately move towards more effective protection of human rights. A similar approach regards the presentation of the criminal liability of corporations which is related to the liability for complicity in war crimes and other gross violations of human rights. Although criminal liability is often personal, recent trends that are scrutinized in the fourth chapter, most prominently the conviction of Lafarge from the French courts and the adoption of the Malabo Protocol in the African Courts of Human and Peoples Rights prove the growing shift toward the criminal liability of legal entities and commercial corporations in the international realm."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Corporate liability for human rights violations in armed conflicts"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεπάκος Ευθύμιος","Alepakos Efthymios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται ραγδαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών οι οποίες δραστηριοποιούνται σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας ή συμβάλλοντας σε σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η παρούσα εργασία εξετάζει την απάντηση του διεθνούς δικαίου στο φαινόμενο αυτό, ενώ εντάσσεται στην ευρύτερη συζήτηση του δικαίου των επιχειρήσεων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μιας συζήτησης που θέτει υπό αμφισβήτηση την παραδοσιακή κρατοκεντρική προσέγγιση του δημοσίου διεθνούς δικαίου. Στα επί μέρους κεφάλαια παρουσιάζεται με βάση τις πιο πρόσφατες νομοθετικές και νομολογιακές εξελίξεις σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο για την ευθύνη των εταιρειών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εμπόλεμες ζώνες, σε περιβάλλοντα δηλαδή όπου ο κίνδυνος για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μεγαλύτερος. Αφετηρία αποτελεί το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, το οποίο παραδοσιακά δεσμεύει όχι μόνο κράτη αλλά και άλλες οντότητες, μεταξύ των οποίων, όπως αναλυτικά εκτίθεται, και εμπορικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες. Παράλληλα με το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο, βασική υποχρέωση των εταιρειών υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η υποχρέωση δέουσας επιμέλειας. Στην εργασία γίνεται λεπτομερής αναφορά στο περιεχόμενό της δέουσας επιμέλειας που οφείλουν να επιδεικνύουν οι εταιρείες όταν δραστηριοποιούνται σε εμπόλεμες ζώνες ως προς τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και στην μετάβαση από ήπιου δικαίου κατευθυντήριες γραμμές σε αντίστοιχους νομικά δεσμευτικούς κανόνες διεθνούς δικαίου. Μετά την καταγραφή του νομικού πλέγματος των υποχρεώσεων των εταιρειών, εξετάζεται η αστική και η ποινική τους ευθύνη, σε περιπτώσεις παραβίασης των υποχρεώσεων αυτών. Η αστική ευθύνη, ελλείψει διεθνών δικαιοδοτικών μηχανισμών αξιοποιεί τα εθνικά συστήματα και για τον λόγο αυτό υπόκειται σε περιορισμούς και εμπόδια που αφορούν αφενός στην δικαιοδοσία των εγχώριων δικαστηρίων και αφετέρου στην έκταση του νομικού κανόνα που παραβιάζεται. Το τρίτο κεφάλαιο είναι αφιερωμένο σε μια αναλυτική παρουσίαση της αστικής ευθύνης των εταιρειών που δραστηριοποιούνται σε καιρό πολέμου, αλλά και σε μια κριτική επισκόπηση των πιο πρόσφατων εξελίξεων της νομοθεσίας και της νομολογίας που αναδεικνύει μια τάση αποτελεσματικότερης προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ανάλογη είναι και η παρουσίαση της ποινικής ευθύνης των εταιρειών, η οποία συναρτάται με την ευθύνη για συνέργεια σε εγκλήματα πολέμου και άλλες σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αν και η ποινική ευθύνη αφορά κυρίως φυσικά πρόσωπα, πολλές εξελίξεις, οι οποίες εκτίθενται αναλυτικά στο τέταρτο κεφάλαιο, με σημαντικότερη την καταδίκη της εταιρείας LaFarge για εγκλήματα πολέμου από τα γαλλικά δικαστήρια και την ψήφιση του Πρωτόκολλου της Μαλάμπο στο Καταστατικό του Αφρικανικού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Λαών δείχνουν την όλο και μεγαλύτερη αποδοχή της ποινικής ευθύνης νομικών προσώπων και δη εμπορικών εταιρειών από την διεθνή κοινότητα.","In recent years, multinational companies wield great political and economic power and, directly or indirectly, aggravate or even perpetuate gross human rights violations. The present essay examines the response of International Law to this phenomenon especially in war zones, in environments, therefore, where the most egregious violations of human rights occur. It aims to provide a valuable contribution to the field of business and human rights that challenges the traditional state-centric model of Public International Law. In the different chapters, I present the most recent legislative and jurisprudential developments at the international, regional and national levels that form the current legal framework regarding corporate liability for human rights violations in armed conflicts. International Humanitarian Law serves as a departure point, as it traditionally binds States vis-à-vis other legal entities, among which, as I argue, commercial corporations that operate in war zones. International Humanitarian Law, though, applies in parallel with International Human Rights Law, under which companies bare a duty of due diligence. The exact content of this duty is enshrined in detail in the second chapter of the essay, scrutinizing the extent of the enhanced human rights due diligence that companies need to undertake when acting in conflict-sensitive environments. Having mapped the legal framework that directly binds companies when operating in war zones, I then turn to corporate liability, both civil and criminal, for the violation of said duties. Civil liability, due to the lack of international adjudicating mechanisms, is enforced through national courts and thus is restricted by obstacles and barriers concerning either the jurisdiction of the courts or the extent of the norm violated. The third chapter is devoted to a concrete, coherent and updated analysis of corporate civil liability, its challenges and possible solutions and to a critical review of the most recent jurisprudential and legislative developments at international, regional, and national levels that ultimately move towards more effective protection of human rights. A similar approach regards the presentation of the criminal liability of corporations which is related to the liability for complicity in war crimes and other gross violations of human rights. Although criminal liability is often personal, recent trends that are scrutinized in the fourth chapter, most prominently the conviction of Lafarge from the French courts and the adoption of the Malabo Protocol in the African Courts of Human and Peoples Rights prove the growing shift toward the criminal liability of legal entities and commercial corporations in the international realm."],"dc:identifier":["uoadl:3272311","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3272311"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Corporate liability for human rights violations in armed conflicts"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:27Z"}