{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3273068"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3273068","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρήτρες περί συμβατικών «liens» επί του φορτίου σε ναυλοσύμφωνα : νομικός χαρακτηρισμός και αξιολόγηση με συγκριτική επισκόπηση.","abstract":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της ρήτρας lien επί του φορτίο σε ναυλοσύμφωνα. Ειδικότερα, με το παρόν πόνημα επιδιώκεται αφενός η ανεύρεση του ορθού νομικού χαρακτηρισμού της ρήτρας lien τόσο στο πεδίο του αγγλικού δικαίου, όσο και στο πε-δίο του ημεδαπού δικαίου, και αφετέρου η σύγκριση των εκατέρωθεν λύσεων. Αν και η ρήτρα lien χρησιμοποιείται στα ναυλοσύμφωνα και στις φορτωτικές ήδη από τον 19ο αιώνα, η ελληνι-κή θεωρία και νομολογία δεν έχει αποκρυσταλλώσει άποψη ως προς τη νομική φύση του απορ-ρέοντος από την εν λόγω ρήτρα δικαιώματος. Σημειώνεται ότι δικαίωμα παρακράτησης του φορτίου αναγνωρίζεται και σε άλλες έννομες τάξεις είτε ευθέως από τον νόμο είτε κατόπιν συ-νομολόγησης της ρήτρας lien. Στο αμερικανικό δίκαιο το lien στο φορτίο θεμελιώνεται στον νόμο ή σε σύμβαση και ασκείται με πραγματοπαγή ή οιονεί εμπράγματη αγωγή, την «libel in rem». Στο γαλλικό δίκαιο, ο εκναυλωτής έχει από τον νόμο lien στο φορτίο που παρέχει αφενός δικαίωμα παρακράτησης και αφετέρου εξουσία εκποίησης και προνομιακής ικανοποίησης από το φορτίο, ενώ η συνομολόγηση της ρήτρας προνομίου δεν απαγορεύεται. Εντούτοις, στο πλαί-σιο της παρούσας εργασίας επιλέγεται η ανάλυση του αγγλικού δικαίου. Η επιλογή αυτή είναι κατά ένα μέρος συνειδητή και κατά ένα μέρος επιβεβλημένη. Είναι μεν συνειδητή, διότι το αγ-γλικό δίκαιο κατ’ εξοχήν εφαρμόζεται στις συμβάσεις ναύλωσης στο διεθνές εμπόριο κατ’ επι-λογή των μερών· είναι δε επιβεβλημένη, διότι η διαφορετικότητα των ρυθμίσεων των επιμέρους εννόμων τάξεων δεν επιτρέπει τη συγκριτική ανάλυση της ρήτρας προνομίου σε καθεμιά από αυτές στο πλαίσιο μιας διπλωματικής εργασίας περιορισμένης έκτασης. Συνεπώς, στο Πρώτο Μέρος της παρούσας εργασίας αναλύεται το προνόμιο, όπως ερμηνεύεται στο αγγλικό δίκαιο, στο Δεύτερο Μέρος της εξετάζεται η ρύθμιση του δικαιώματος παρακράτησης και της ρήτρας lien στο πλαίσιο της ημεδαπής έννομης τάξης, ενώ το Τρίτο και τελευταίο Μέρος της εργασίας περιλαμβάνει ορισμένα πορίσματα από την αντιπαραβολή των επιμέρους ρυθμίσεων με βάση τη μέθοδο της μικροσύγκρισης.","abstract_html":"Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της ρήτρας lien επί του φορτίο σε ναυλοσύμφωνα. Ειδικότερα, με το παρόν πόνημα επιδιώκεται αφενός η ανεύρεση του ορθού νομικού χαρακτηρισμού της ρήτρας lien τόσο στο πεδίο του αγγλικού δικαίου, όσο και στο πε-δίο του ημεδαπού δικαίου, και αφετέρου η σύγκριση των εκατέρωθεν λύσεων. Αν και η ρήτρα lien χρησιμοποιείται στα ναυλοσύμφωνα και στις φορτωτικές ήδη από τον 19ο αιώνα, η ελληνι-κή θεωρία και νομολογία δεν έχει αποκρυσταλλώσει άποψη ως προς τη νομική φύση του απορ-ρέοντος από την εν λόγω ρήτρα δικαιώματος. Σημειώνεται ότι δικαίωμα παρακράτησης του φορτίου αναγνωρίζεται και σε άλλες έννομες τάξεις είτε ευθέως από τον νόμο είτε κατόπιν συ-νομολόγησης της ρήτρας lien. Στο αμερικανικό δίκαιο το lien στο φορτίο θεμελιώνεται στον νόμο ή σε σύμβαση και ασκείται με πραγματοπαγή ή οιονεί εμπράγματη αγωγή, την «libel in rem». Στο γαλλικό δίκαιο, ο εκναυλωτής έχει από τον νόμο lien στο φορτίο που παρέχει αφενός δικαίωμα παρακράτησης και αφετέρου εξουσία εκποίησης και προνομιακής ικανοποίησης από το φορτίο, ενώ η συνομολόγηση της ρήτρας προνομίου δεν απαγορεύεται. Εντούτοις, στο πλαί-σιο της παρούσας εργασίας επιλέγεται η ανάλυση του αγγλικού δικαίου. Η επιλογή αυτή είναι κατά ένα μέρος συνειδητή και κατά ένα μέρος επιβεβλημένη. Είναι μεν συνειδητή, διότι το αγ-γλικό δίκαιο κατ’ εξοχήν εφαρμόζεται στις συμβάσεις ναύλωσης στο διεθνές εμπόριο κατ’ επι-λογή των μερών· είναι δε επιβεβλημένη, διότι η διαφορετικότητα των ρυθμίσεων των επιμέρους εννόμων τάξεων δεν επιτρέπει τη συγκριτική ανάλυση της ρήτρας προνομίου σε καθεμιά από αυτές στο πλαίσιο μιας διπλωματικής εργασίας περιορισμένης έκτασης. Συνεπώς, στο Πρώτο Μέρος της παρούσας εργασίας αναλύεται το προνόμιο, όπως ερμηνεύεται στο αγγλικό δίκαιο, στο Δεύτερο Μέρος της εξετάζεται η ρύθμιση του δικαιώματος παρακράτησης και της ρήτρας lien στο πλαίσιο της ημεδαπής έννομης τάξης, ενώ το Τρίτο και τελευταίο Μέρος της εργασίας περιλαμβάνει ορισμένα πορίσματα από την αντιπαραβολή των επιμέρους ρυθμίσεων με βάση τη μέθοδο της μικροσύγκρισης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστόλου Νικόλαος","Apostolou Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3273068"],"render_values":[{"text":"uoadl:3273068","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273068","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273068","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3273068","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστόλου Νικόλαος","Apostolou Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3273068","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273068"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της ρήτρας lien επί του φορτίο σε ναυλοσύμφωνα. Ειδικότερα, με το παρόν πόνημα επιδιώκεται αφενός η ανεύρεση του ορθού νομικού χαρακτηρισμού της ρήτρας lien τόσο στο πεδίο του αγγλικού δικαίου, όσο και στο πε-δίο του ημεδαπού δικαίου, και αφετέρου η σύγκριση των εκατέρωθεν λύσεων. Αν και η ρήτρα lien χρησιμοποιείται στα ναυλοσύμφωνα και στις φορτωτικές ήδη από τον 19ο αιώνα, η ελληνι-κή θεωρία και νομολογία δεν έχει αποκρυσταλλώσει άποψη ως προς τη νομική φύση του απορ-ρέοντος από την εν λόγω ρήτρα δικαιώματος. Σημειώνεται ότι δικαίωμα παρακράτησης του φορτίου αναγνωρίζεται και σε άλλες έννομες τάξεις είτε ευθέως από τον νόμο είτε κατόπιν συ-νομολόγησης της ρήτρας lien. Στο αμερικανικό δίκαιο το lien στο φορτίο θεμελιώνεται στον νόμο ή σε σύμβαση και ασκείται με πραγματοπαγή ή οιονεί εμπράγματη αγωγή, την «libel in rem». Στο γαλλικό δίκαιο, ο εκναυλωτής έχει από τον νόμο lien στο φορτίο που παρέχει αφενός δικαίωμα παρακράτησης και αφετέρου εξουσία εκποίησης και προνομιακής ικανοποίησης από το φορτίο, ενώ η συνομολόγηση της ρήτρας προνομίου δεν απαγορεύεται. Εντούτοις, στο πλαί-σιο της παρούσας εργασίας επιλέγεται η ανάλυση του αγγλικού δικαίου. Η επιλογή αυτή είναι κατά ένα μέρος συνειδητή και κατά ένα μέρος επιβεβλημένη. Είναι μεν συνειδητή, διότι το αγ-γλικό δίκαιο κατ’ εξοχήν εφαρμόζεται στις συμβάσεις ναύλωσης στο διεθνές εμπόριο κατ’ επι-λογή των μερών· είναι δε επιβεβλημένη, διότι η διαφορετικότητα των ρυθμίσεων των επιμέρους εννόμων τάξεων δεν επιτρέπει τη συγκριτική ανάλυση της ρήτρας προνομίου σε καθεμιά από αυτές στο πλαίσιο μιας διπλωματικής εργασίας περιορισμένης έκτασης. Συνεπώς, στο Πρώτο Μέρος της παρούσας εργασίας αναλύεται το προνόμιο, όπως ερμηνεύεται στο αγγλικό δίκαιο, στο Δεύτερο Μέρος της εξετάζεται η ρύθμιση του δικαιώματος παρακράτησης και της ρήτρας lien στο πλαίσιο της ημεδαπής έννομης τάξης, ενώ το Τρίτο και τελευταίο Μέρος της εργασίας περιλαμβάνει ορισμένα πορίσματα από την αντιπαραβολή των επιμέρους ρυθμίσεων με βάση τη μέθοδο της μικροσύγκρισης.","The object of this thesis is to analyze the lien-on-cargo clause in charterparties. In particular, it seeks on the one hand to find the appropriate legal classification of the lien clause both in English law and in Greek law, and, on the other hand, to compare the solutions given by each legal order. Although the lien clause has been used in charterparties and bills of lading since the 19th century, Greek doctrine and jurisprudence has yet to crystallize an opinion as to the legal nature of the right deriving from this clause. It should be noted that the right to retain the cargo is also recognized in other legal systems either directly by law or following the conclusion of a lien clause. In United States, lien on cargo is founded either in law or contract and is exercised by way of an in-rem action, the 'libel in rem'. Under French law, the shipowner has by law a lien on cargo which entitles both a right of sequestration and a power to sell the cargo and obtain priority in satisfaction from the sale proceeds, while the conclusion of the lien clause is valid. However, in the present thesis, the comparative analysis take place between Greek and English law. This choice is partly volitional and partly compelled. It is volitional, whereas English law applies to almost every charterparty concluded in international trade by choice of the parties; on the other hand, it is compelled whereas the diversity of the regulations in the multiplicity of legal orders disallows the comparative analysis of the lien clause in each one of them in the context of a dissertation of limited extent. Therefore, the First Part of this paper analyzes the lien as interpreted in English law, the Second Part of it examines the regulation of the right of retention and the lien clause in Greek legal order, while the Third and final Part of the paper incorporates conclusions deducted from the comparison of each legal order based on the method of microcomparison."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρήτρες περί συμβατικών «liens» επί του φορτίου σε ναυλοσύμφωνα : νομικός χαρακτηρισμός και αξιολόγηση με συγκριτική επισκόπηση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστόλου Νικόλαος","Apostolou Nikolaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η ανάλυση της ρήτρας lien επί του φορτίο σε ναυλοσύμφωνα. Ειδικότερα, με το παρόν πόνημα επιδιώκεται αφενός η ανεύρεση του ορθού νομικού χαρακτηρισμού της ρήτρας lien τόσο στο πεδίο του αγγλικού δικαίου, όσο και στο πε-δίο του ημεδαπού δικαίου, και αφετέρου η σύγκριση των εκατέρωθεν λύσεων. Αν και η ρήτρα lien χρησιμοποιείται στα ναυλοσύμφωνα και στις φορτωτικές ήδη από τον 19ο αιώνα, η ελληνι-κή θεωρία και νομολογία δεν έχει αποκρυσταλλώσει άποψη ως προς τη νομική φύση του απορ-ρέοντος από την εν λόγω ρήτρα δικαιώματος. Σημειώνεται ότι δικαίωμα παρακράτησης του φορτίου αναγνωρίζεται και σε άλλες έννομες τάξεις είτε ευθέως από τον νόμο είτε κατόπιν συ-νομολόγησης της ρήτρας lien. Στο αμερικανικό δίκαιο το lien στο φορτίο θεμελιώνεται στον νόμο ή σε σύμβαση και ασκείται με πραγματοπαγή ή οιονεί εμπράγματη αγωγή, την «libel in rem». Στο γαλλικό δίκαιο, ο εκναυλωτής έχει από τον νόμο lien στο φορτίο που παρέχει αφενός δικαίωμα παρακράτησης και αφετέρου εξουσία εκποίησης και προνομιακής ικανοποίησης από το φορτίο, ενώ η συνομολόγηση της ρήτρας προνομίου δεν απαγορεύεται. Εντούτοις, στο πλαί-σιο της παρούσας εργασίας επιλέγεται η ανάλυση του αγγλικού δικαίου. Η επιλογή αυτή είναι κατά ένα μέρος συνειδητή και κατά ένα μέρος επιβεβλημένη. Είναι μεν συνειδητή, διότι το αγ-γλικό δίκαιο κατ’ εξοχήν εφαρμόζεται στις συμβάσεις ναύλωσης στο διεθνές εμπόριο κατ’ επι-λογή των μερών· είναι δε επιβεβλημένη, διότι η διαφορετικότητα των ρυθμίσεων των επιμέρους εννόμων τάξεων δεν επιτρέπει τη συγκριτική ανάλυση της ρήτρας προνομίου σε καθεμιά από αυτές στο πλαίσιο μιας διπλωματικής εργασίας περιορισμένης έκτασης. Συνεπώς, στο Πρώτο Μέρος της παρούσας εργασίας αναλύεται το προνόμιο, όπως ερμηνεύεται στο αγγλικό δίκαιο, στο Δεύτερο Μέρος της εξετάζεται η ρύθμιση του δικαιώματος παρακράτησης και της ρήτρας lien στο πλαίσιο της ημεδαπής έννομης τάξης, ενώ το Τρίτο και τελευταίο Μέρος της εργασίας περιλαμβάνει ορισμένα πορίσματα από την αντιπαραβολή των επιμέρους ρυθμίσεων με βάση τη μέθοδο της μικροσύγκρισης.","The object of this thesis is to analyze the lien-on-cargo clause in charterparties. In particular, it seeks on the one hand to find the appropriate legal classification of the lien clause both in English law and in Greek law, and, on the other hand, to compare the solutions given by each legal order. Although the lien clause has been used in charterparties and bills of lading since the 19th century, Greek doctrine and jurisprudence has yet to crystallize an opinion as to the legal nature of the right deriving from this clause. It should be noted that the right to retain the cargo is also recognized in other legal systems either directly by law or following the conclusion of a lien clause. In United States, lien on cargo is founded either in law or contract and is exercised by way of an in-rem action, the 'libel in rem'. Under French law, the shipowner has by law a lien on cargo which entitles both a right of sequestration and a power to sell the cargo and obtain priority in satisfaction from the sale proceeds, while the conclusion of the lien clause is valid. However, in the present thesis, the comparative analysis take place between Greek and English law. This choice is partly volitional and partly compelled. It is volitional, whereas English law applies to almost every charterparty concluded in international trade by choice of the parties; on the other hand, it is compelled whereas the diversity of the regulations in the multiplicity of legal orders disallows the comparative analysis of the lien clause in each one of them in the context of a dissertation of limited extent. Therefore, the First Part of this paper analyzes the lien as interpreted in English law, the Second Part of it examines the regulation of the right of retention and the lien clause in Greek legal order, while the Third and final Part of the paper incorporates conclusions deducted from the comparison of each legal order based on the method of microcomparison."],"dc:identifier":["uoadl:3273068","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273068"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Ρήτρες περί συμβατικών «liens» επί του φορτίου σε ναυλοσύμφωνα : νομικός χαρακτηρισμός και αξιολόγηση με συγκριτική επισκόπηση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z"}