{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3273076"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3273076","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φορολογικά κίνητρα και \"αντικίνητρα\" εταιρικών μετασχηματισμών","abstract":"Η προβληματική των εταιρικών μετασχηματισμών αποτέλεσε επί πολλά έτη πεδίο σύγκρουσης δύο, αυτοτελών πλέον, κλάδων δικαίου, ήτοι του εμπορικού και του φορολογικού δικαίου, χαρακτηριζόμενο εξ’ υπαρχής από πολυνομία και αποσπασματικές ρυθμίσεις. Με τις διατάξεις του ν. 4601/2019 επιχειρήθηκε για πρώτη φορά η ενιαία ρύθμιση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πλην όμως οι αμιγώς φορολογικού δικαίου διατάξεις των αναπτυξιακών νομοθετημάτων ν.δ. 1297/1972 και ν. 2166/1993 διατηρούνται έως και σήμερα σε ισχύ. Η διατήρηση της ισχύος των τελευταίων αποσκοπεί στην παροχή κινήτρων προς τα πρόσωπα που αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα για τη δημιουργία ισχυρών νομικών οντοτήτων ικανών να ανταπεξέλθουν επάξια στην ενιαία ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά. Η προτίμηση ή μη υπαγωγής στις ευνοϊκές διατάξεις των συγκεκριμένων νομοθετημάτων αποτελεί επιχειρηματική πολιτική της εκάστοτε επιχείρησης. Ωστόσο, η επιλογή του νομοθέτη να τροποποιεί, διατηρώντας σε ισχύ, διατάξεις που διανύουν ήδη το πεντηκοστό ή τριακοστό έτος εφαρμογής τους, επιχειρώντας να επιλύει τα ανακυπτόμενα ζητήματα μέσω πληθώρας τροποποιήσεων, εγείρει αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητα της. Το εν λόγω αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο συνιστά, ενδεχομένως, το πλέον καθοριστικό «αντικίνητρο» για μία επιχείρηση, η απόφαση μετασχηματισμού της οποίας δεν δύναται να ληφθεί υπό το πρίσμα μιας αμφίβολης και διαρκώς μεταβαλλόμενης, παρωχημένης ρύθμισης. Ως διαπιστώθηκε και από πλευράς εταιρικού δικαίου, η ρύθμιση των εταιρικών μετασχηματισμών έχρηζε ενιαίας σύγχρονης ρύθμισης. Αποτελεί μονόδρομο η ίδια αντιμετώπιση και ως προς τις φορολογικές διατάξεις που διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα.","abstract_html":"Η προβληματική των εταιρικών μετασχηματισμών αποτέλεσε επί πολλά έτη πεδίο σύγκρουσης δύο, αυτοτελών πλέον, κλάδων δικαίου, ήτοι του εμπορικού και του φορολογικού δικαίου, χαρακτηριζόμενο εξ’ υπαρχής από πολυνομία και αποσπασματικές ρυθμίσεις. Με τις διατάξεις του ν. 4601/2019 επιχειρήθηκε για πρώτη φορά η ενιαία ρύθμιση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πλην όμως οι αμιγώς φορολογικού δικαίου διατάξεις των αναπτυξιακών νομοθετημάτων ν.δ. 1297/1972 και ν. 2166/1993 διατηρούνται έως και σήμερα σε ισχύ. Η διατήρηση της ισχύος των τελευταίων αποσκοπεί στην παροχή κινήτρων προς τα πρόσωπα που αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα για τη δημιουργία ισχυρών νομικών οντοτήτων ικανών να ανταπεξέλθουν επάξια στην ενιαία ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά. Η προτίμηση ή μη υπαγωγής στις ευνοϊκές διατάξεις των συγκεκριμένων νομοθετημάτων αποτελεί επιχειρηματική πολιτική της εκάστοτε επιχείρησης. Ωστόσο, η επιλογή του νομοθέτη να τροποποιεί, διατηρώντας σε ισχύ, διατάξεις που διανύουν ήδη το πεντηκοστό ή τριακοστό έτος εφαρμογής τους, επιχειρώντας να επιλύει τα ανακυπτόμενα ζητήματα μέσω πληθώρας τροποποιήσεων, εγείρει αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητα της. Το εν λόγω αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο συνιστά, ενδεχομένως, το πλέον καθοριστικό «αντικίνητρο» για μία επιχείρηση, η απόφαση μετασχηματισμού της οποίας δεν δύναται να ληφθεί υπό το πρίσμα μιας αμφίβολης και διαρκώς μεταβαλλόμενης, παρωχημένης ρύθμισης. Ως διαπιστώθηκε και από πλευράς εταιρικού δικαίου, η ρύθμιση των εταιρικών μετασχηματισμών έχρηζε ενιαίας σύγχρονης ρύθμισης. Αποτελεί μονόδρομο η ίδια αντιμετώπιση και ως προς τις φορολογικές διατάξεις που διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλείου Δημήτριος","Vasileiou Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3273076"],"render_values":[{"text":"uoadl:3273076","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273076","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273076","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3273076","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλείου Δημήτριος","Vasileiou Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3273076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273076"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η προβληματική των εταιρικών μετασχηματισμών αποτέλεσε επί πολλά έτη πεδίο σύγκρουσης δύο, αυτοτελών πλέον, κλάδων δικαίου, ήτοι του εμπορικού και του φορολογικού δικαίου, χαρακτηριζόμενο εξ’ υπαρχής από πολυνομία και αποσπασματικές ρυθμίσεις. Με τις διατάξεις του ν. 4601/2019 επιχειρήθηκε για πρώτη φορά η ενιαία ρύθμιση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πλην όμως οι αμιγώς φορολογικού δικαίου διατάξεις των αναπτυξιακών νομοθετημάτων ν.δ. 1297/1972 και ν. 2166/1993 διατηρούνται έως και σήμερα σε ισχύ. Η διατήρηση της ισχύος των τελευταίων αποσκοπεί στην παροχή κινήτρων προς τα πρόσωπα που αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα για τη δημιουργία ισχυρών νομικών οντοτήτων ικανών να ανταπεξέλθουν επάξια στην ενιαία ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά. Η προτίμηση ή μη υπαγωγής στις ευνοϊκές διατάξεις των συγκεκριμένων νομοθετημάτων αποτελεί επιχειρηματική πολιτική της εκάστοτε επιχείρησης. Ωστόσο, η επιλογή του νομοθέτη να τροποποιεί, διατηρώντας σε ισχύ, διατάξεις που διανύουν ήδη το πεντηκοστό ή τριακοστό έτος εφαρμογής τους, επιχειρώντας να επιλύει τα ανακυπτόμενα ζητήματα μέσω πληθώρας τροποποιήσεων, εγείρει αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητα της. Το εν λόγω αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο συνιστά, ενδεχομένως, το πλέον καθοριστικό «αντικίνητρο» για μία επιχείρηση, η απόφαση μετασχηματισμού της οποίας δεν δύναται να ληφθεί υπό το πρίσμα μιας αμφίβολης και διαρκώς μεταβαλλόμενης, παρωχημένης ρύθμισης. Ως διαπιστώθηκε και από πλευράς εταιρικού δικαίου, η ρύθμιση των εταιρικών μετασχηματισμών έχρηζε ενιαίας σύγχρονης ρύθμισης. Αποτελεί μονόδρομο η ίδια αντιμετώπιση και ως προς τις φορολογικές διατάξεις που διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα.","For many years, the problem of corporate transformations has been a field of conflict between two, now independent, branches of law, namely commercial and tax law, characterised from the outset by multi-jurisdictional and fragmentary regulations. The provisions of Law No. 4601/2019 attempted for the first time to regulate this issue in a uniform manner. However, the purely tax law provisions of the development laws Law No. 1297/1972 and Law No. 2166/1993 are still in force today. The maintenance of the latter is intended to provide incentives for persons engaged in economic activity to create strong legal entities capable of competing in the single European and international market. Preferring or not to be subject to the favourable provisions of these laws is a matter of business policy of the company concerned. However, the legislator's choice to amend, by maintaining in force, provisions that are already in their fiftieth or thirtieth year of application, in an attempt to resolve the issues that arise through a large number of amendments, raises doubts as to its effectiveness. This anachronistic legislative framework is possibly the most decisive 'disincentive' for a company whose decision to transform itself cannot be made in the light of a dubious and constantly changing, outdated regulation. Also, from the perspective of company law, the regulation of company transformations needed a uniform, modern regulation. It is necessary that the same approach shall be adopted regarding the tax law provisions governing this issue."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φορολογικά κίνητρα και \"αντικίνητρα\" εταιρικών μετασχηματισμών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλείου Δημήτριος","Vasileiou Dimitrios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η προβληματική των εταιρικών μετασχηματισμών αποτέλεσε επί πολλά έτη πεδίο σύγκρουσης δύο, αυτοτελών πλέον, κλάδων δικαίου, ήτοι του εμπορικού και του φορολογικού δικαίου, χαρακτηριζόμενο εξ’ υπαρχής από πολυνομία και αποσπασματικές ρυθμίσεις. Με τις διατάξεις του ν. 4601/2019 επιχειρήθηκε για πρώτη φορά η ενιαία ρύθμιση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πλην όμως οι αμιγώς φορολογικού δικαίου διατάξεις των αναπτυξιακών νομοθετημάτων ν.δ. 1297/1972 και ν. 2166/1993 διατηρούνται έως και σήμερα σε ισχύ. Η διατήρηση της ισχύος των τελευταίων αποσκοπεί στην παροχή κινήτρων προς τα πρόσωπα που αναπτύσσουν οικονομική δραστηριότητα για τη δημιουργία ισχυρών νομικών οντοτήτων ικανών να ανταπεξέλθουν επάξια στην ενιαία ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά. Η προτίμηση ή μη υπαγωγής στις ευνοϊκές διατάξεις των συγκεκριμένων νομοθετημάτων αποτελεί επιχειρηματική πολιτική της εκάστοτε επιχείρησης. Ωστόσο, η επιλογή του νομοθέτη να τροποποιεί, διατηρώντας σε ισχύ, διατάξεις που διανύουν ήδη το πεντηκοστό ή τριακοστό έτος εφαρμογής τους, επιχειρώντας να επιλύει τα ανακυπτόμενα ζητήματα μέσω πληθώρας τροποποιήσεων, εγείρει αμφιβολίες ως προς την αποτελεσματικότητα της. Το εν λόγω αναχρονιστικό νομοθετικό πλαίσιο συνιστά, ενδεχομένως, το πλέον καθοριστικό «αντικίνητρο» για μία επιχείρηση, η απόφαση μετασχηματισμού της οποίας δεν δύναται να ληφθεί υπό το πρίσμα μιας αμφίβολης και διαρκώς μεταβαλλόμενης, παρωχημένης ρύθμισης. Ως διαπιστώθηκε και από πλευράς εταιρικού δικαίου, η ρύθμιση των εταιρικών μετασχηματισμών έχρηζε ενιαίας σύγχρονης ρύθμισης. Αποτελεί μονόδρομο η ίδια αντιμετώπιση και ως προς τις φορολογικές διατάξεις που διέπουν το συγκεκριμένο ζήτημα.","For many years, the problem of corporate transformations has been a field of conflict between two, now independent, branches of law, namely commercial and tax law, characterised from the outset by multi-jurisdictional and fragmentary regulations. The provisions of Law No. 4601/2019 attempted for the first time to regulate this issue in a uniform manner. However, the purely tax law provisions of the development laws Law No. 1297/1972 and Law No. 2166/1993 are still in force today. The maintenance of the latter is intended to provide incentives for persons engaged in economic activity to create strong legal entities capable of competing in the single European and international market. Preferring or not to be subject to the favourable provisions of these laws is a matter of business policy of the company concerned. However, the legislator's choice to amend, by maintaining in force, provisions that are already in their fiftieth or thirtieth year of application, in an attempt to resolve the issues that arise through a large number of amendments, raises doubts as to its effectiveness. This anachronistic legislative framework is possibly the most decisive 'disincentive' for a company whose decision to transform itself cannot be made in the light of a dubious and constantly changing, outdated regulation. Also, from the perspective of company law, the regulation of company transformations needed a uniform, modern regulation. It is necessary that the same approach shall be adopted regarding the tax law provisions governing this issue."],"dc:identifier":["uoadl:3273076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3273076"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Φορολογικά κίνητρα και \"αντικίνητρα\" εταιρικών μετασχηματισμών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z"}