{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3274331"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3274331","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ανακοπή κατά των πράξεων της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης","abstract":"Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία καταπιάνεται εκτενώς με την ανάλυση της ανακοπής κατά της εκτελεστικής διαδικασίας καθώς θα αναφερθεί στην νομική της φύση, στο αντικείμενο της δίκης που ανοίγεται με αυτή, και ειδικότερα, στο αίτημα και τους λόγους ανακοπής που μπορούν να προβληθούν με αυτήν. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται λόγος στις κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις του παραδεκτού, ήγουν την νομιμοποίηση, το έννομο συμφέρον, την δικαιοδοσία, την αρμοδιότητα, αλλά και το διαδικαστικό πλαίσιο της άσκησης του συγκεκριμένου ενδίκου βοηθήματος. Ειδικότερα, γίνεται μνεία στο αναγκαίο περιεχόμενο του δικογράφου, καθώς και στην ίδια την συζήτηση, ενώ στο τέλος του κεφαλαίου γίνεται ιδιαίτερος λόγος για την συμμετοχή τρίτων με παρέμβαση ή προσεπίκληση, καθώς και τι συμβαίνει στη περίπτωση ανακοινώσεως της δίκης. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι λόγοι της ανακοπής, οι οποίοι άλλοτε βάλλουν κατά της εγκυρότητας του εκτελεστού τίτλου, άλλοτε κατά της διαδικασίας της εκτελεστικής και άλλοτε κατά της απαίτησης, ενώ στο πλαίσιο του ίδιου άρθρου εξετάζονται οι πρόσθετοι λόγοι ανακοπής, το περιεχόμενο τους, οι προϋποθέσεις άσκησής τους, και ο παρεπόμενος χαρακτήρας τους σε σχέση με το κύριο δικόγραφο της ανακοπής. Ιδιαιτέρως και εκτενώς σχολιάζεται η περίπτωση της καταχρηστικής ένστασης δικαιώματος ως ένστασης παρακωλυτικής που άλλοτε προβάλλεται από τον οφειλέτη – ανακόπτοντα για να προσβάλλει την ίδια την απαίτηση, άλλοτε τον εκτελεστό τίτλο, που ενώ είναι έγκυρος, έχει αδρανοποιηθεί, και άλλοτε κατά των επιμέρους πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Εν συνεχεία, πραγματοποιείται ανάλυση για την σταδιακή προσβολή των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας, όπως αυτό καθιερώνεται στις διατάξεις του άρθρ. 934 ΚπολΔ, και διαμορφώθηκε μετά τον ν. 4335/2015, και την συρρίκνωση των σταδίων από τρία σε δύο. Η ρύθμιση συμπληρώνεται με το ιδιότυπο σύστημα συγκεντρώσεως που καθιερώνεται στο άρθρ. 935 ΚπολΔ και αποκλείει ορισμένους λόγους που είχαν γεννηθεί και μπορούσαν να προταθούν σε προγενέστερη ασκηθείσα ανακοπή και ολοκληρώνεται με το έκτο κεφάλαιο της παρούσης, στο οποίο ερευνώνται οι τρόποι αποκλεισμού των λόγων ανακοπής, που δεν είναι άλλοι από τον αποκλεισμό τους από το δεδικασμένο, προκειμένου για ανακοπές που ο εκτελεστός τους τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, και τον αποκλεισμό τους λόγω έλλειψης αμέσου αποδείξεως, μόνο για τους λόγους εκείνους που αναφέρονται στην απόσβεση της απαιτήσεως, περιλαμβάνοντας όλες τις δικαιοφθόρες ενστάσεις, και κατά διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως από την νομολογία, και τις δικαιοανασταλτικές. Ειδική αναφορά γίνεται στην μεταγενέστερη αγωγή αποζημίωσης, στην περίπτωση της άδικης διεξαγωγής και αποπεράτωσης της εκτελεστικής διαδικασίας, με εφαρμογή της γενικής διάταξης ουσιαστικού δικαίου εντός του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την διάταξη του άρθρ. 940§3 ΚπολΔ, καθώς και την δυνατότητα του οφειλέτη, έξω και πέρα από την ως άνω αναφερόμενη διάταξη, να ασκήσει αυτοτελώς αγωγή αποζημίωσης βασιζόμενη στις γενικές διατάξεις του άρθρ. 914 και 919 ΑΚ, καθώς και όλο επικουρικώς κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού των άρθρ. 904 επομ. ΚπολΔ, όταν η ανακοπή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εξαιτίας λόγου περί της απαίτησης που δε μπορούσε να αποδειχθεί παραχρήμα, ακόμα δε και στη περίπτωση που η ανακοπή δεν ασκήθηκε καθόλου από τον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, εξαιτίας της αδυναμίας του να αποδείξει με έγγραφο ή και δικαστική ομολογία την δικαιοφθόρα ή δικαιονασταλτική ένσταση του, σύμφωνα με την Αρεοπαγιτική νομολογία. Στο έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο οριοθετούνται τα ζητήματα των ενδίκων μέσων κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης της ανακοπής, γίνεται αναφορά στην απαγόρευση της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, στην δυνατότητα εμμέσως να ασκηθεί αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας μέσω της γενικής διατάξεως του άρθρ. 528 ΚπολΔ στο κεφάλαιο της εφέσεως, καθώς και η νέα δυνατότητα μετά τον ν. 4842/2021, με την επαναφορά της ασκήσεως εκτάκτων ενδίκων μέσων κατά της απόφασης της ανακοπής, ήτοι αναψηλαφήσεως και αναιρέσεως, επαναφορά ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς υπό το καθεστώς του ν. 4335/2015 ήτο αδύνατο σε όσες διαδικασίες, ο εκτελεστός τίτλος των οποίων ήταν δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής να ασκηθεί έκτακτο ένδικο μέσο κατά της απόφασης της δευτεροβάθμιας επί της ανακοπής. Τέλος, λόγος γίνεται και για τα αποτελέσματα της απόφασης της ανακοπής κατά των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας.","abstract_html":"Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία καταπιάνεται εκτενώς με την ανάλυση της ανακοπής κατά της εκτελεστικής διαδικασίας καθώς θα αναφερθεί στην νομική της φύση, στο αντικείμενο της δίκης που ανοίγεται με αυτή, και ειδικότερα, στο αίτημα και τους λόγους ανακοπής που μπορούν να προβληθούν με αυτήν. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται λόγος στις κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις του παραδεκτού, ήγουν την νομιμοποίηση, το έννομο συμφέρον, την δικαιοδοσία, την αρμοδιότητα, αλλά και το διαδικαστικό πλαίσιο της άσκησης του συγκεκριμένου ενδίκου βοηθήματος. Ειδικότερα, γίνεται μνεία στο αναγκαίο περιεχόμενο του δικογράφου, καθώς και στην ίδια την συζήτηση, ενώ στο τέλος του κεφαλαίου γίνεται ιδιαίτερος λόγος για την συμμετοχή τρίτων με παρέμβαση ή προσεπίκληση, καθώς και τι συμβαίνει στη περίπτωση ανακοινώσεως της δίκης. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι λόγοι της ανακοπής, οι οποίοι άλλοτε βάλλουν κατά της εγκυρότητας του εκτελεστού τίτλου, άλλοτε κατά της διαδικασίας της εκτελεστικής και άλλοτε κατά της απαίτησης, ενώ στο πλαίσιο του ίδιου άρθρου εξετάζονται οι πρόσθετοι λόγοι ανακοπής, το περιεχόμενο τους, οι προϋποθέσεις άσκησής τους, και ο παρεπόμενος χαρακτήρας τους σε σχέση με το κύριο δικόγραφο της ανακοπής. Ιδιαιτέρως και εκτενώς σχολιάζεται η περίπτωση της καταχρηστικής ένστασης δικαιώματος ως ένστασης παρακωλυτικής που άλλοτε προβάλλεται από τον οφειλέτη – ανακόπτοντα για να προσβάλλει την ίδια την απαίτηση, άλλοτε τον εκτελεστό τίτλο, που ενώ είναι έγκυρος, έχει αδρανοποιηθεί, και άλλοτε κατά των επιμέρους πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Εν συνεχεία, πραγματοποιείται ανάλυση για την σταδιακή προσβολή των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας, όπως αυτό καθιερώνεται στις διατάξεις του άρθρ. 934 ΚπολΔ, και διαμορφώθηκε μετά τον ν. 4335/2015, και την συρρίκνωση των σταδίων από τρία σε δύο. Η ρύθμιση συμπληρώνεται με το ιδιότυπο σύστημα συγκεντρώσεως που καθιερώνεται στο άρθρ. 935 ΚπολΔ και αποκλείει ορισμένους λόγους που είχαν γεννηθεί και μπορούσαν να προταθούν σε προγενέστερη ασκηθείσα ανακοπή και ολοκληρώνεται με το έκτο κεφάλαιο της παρούσης, στο οποίο ερευνώνται οι τρόποι αποκλεισμού των λόγων ανακοπής, που δεν είναι άλλοι από τον αποκλεισμό τους από το δεδικασμένο, προκειμένου για ανακοπές που ο εκτελεστός τους τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, και τον αποκλεισμό τους λόγω έλλειψης αμέσου αποδείξεως, μόνο για τους λόγους εκείνους που αναφέρονται στην απόσβεση της απαιτήσεως, περιλαμβάνοντας όλες τις δικαιοφθόρες ενστάσεις, και κατά διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως από την νομολογία, και τις δικαιοανασταλτικές. Ειδική αναφορά γίνεται στην μεταγενέστερη αγωγή αποζημίωσης, στην περίπτωση της άδικης διεξαγωγής και αποπεράτωσης της εκτελεστικής διαδικασίας, με εφαρμογή της γενικής διάταξης ουσιαστικού δικαίου εντός του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την διάταξη του άρθρ. 940§3 ΚπολΔ, καθώς και την δυνατότητα του οφειλέτη, έξω και πέρα από την ως άνω αναφερόμενη διάταξη, να ασκήσει αυτοτελώς αγωγή αποζημίωσης βασιζόμενη στις γενικές διατάξεις του άρθρ. 914 και 919 ΑΚ, καθώς και όλο επικουρικώς κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού των άρθρ. 904 επομ. ΚπολΔ, όταν η ανακοπή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εξαιτίας λόγου περί της απαίτησης που δε μπορούσε να αποδειχθεί παραχρήμα, ακόμα δε και στη περίπτωση που η ανακοπή δεν ασκήθηκε καθόλου από τον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, εξαιτίας της αδυναμίας του να αποδείξει με έγγραφο ή και δικαστική ομολογία την δικαιοφθόρα ή δικαιονασταλτική ένσταση του, σύμφωνα με την Αρεοπαγιτική νομολογία. Στο έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο οριοθετούνται τα ζητήματα των ενδίκων μέσων κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης της ανακοπής, γίνεται αναφορά στην απαγόρευση της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, στην δυνατότητα εμμέσως να ασκηθεί αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας μέσω της γενικής διατάξεως του άρθρ. 528 ΚπολΔ στο κεφάλαιο της εφέσεως, καθώς και η νέα δυνατότητα μετά τον ν. 4842/2021, με την επαναφορά της ασκήσεως εκτάκτων ενδίκων μέσων κατά της απόφασης της ανακοπής, ήτοι αναψηλαφήσεως και αναιρέσεως, επαναφορά ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς υπό το καθεστώς του ν. 4335/2015 ήτο αδύνατο σε όσες διαδικασίες, ο εκτελεστός τίτλος των οποίων ήταν δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής να ασκηθεί έκτακτο ένδικο μέσο κατά της απόφασης της δευτεροβάθμιας επί της ανακοπής. Τέλος, λόγος γίνεται και για τα αποτελέσματα της απόφασης της ανακοπής κατά των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργακοπούλου Ευτυχία","Georgakopoulou Eftychia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3274331"],"render_values":[{"text":"uoadl:3274331","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3274331","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3274331","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3274331","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργακοπούλου Ευτυχία","Georgakopoulou Eftychia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3274331","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3274331"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία καταπιάνεται εκτενώς με την ανάλυση της ανακοπής κατά της εκτελεστικής διαδικασίας καθώς θα αναφερθεί στην νομική της φύση, στο αντικείμενο της δίκης που ανοίγεται με αυτή, και ειδικότερα, στο αίτημα και τους λόγους ανακοπής που μπορούν να προβληθούν με αυτήν. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται λόγος στις κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις του παραδεκτού, ήγουν την νομιμοποίηση, το έννομο συμφέρον, την δικαιοδοσία, την αρμοδιότητα, αλλά και το διαδικαστικό πλαίσιο της άσκησης του συγκεκριμένου ενδίκου βοηθήματος. Ειδικότερα, γίνεται μνεία στο αναγκαίο περιεχόμενο του δικογράφου, καθώς και στην ίδια την συζήτηση, ενώ στο τέλος του κεφαλαίου γίνεται ιδιαίτερος λόγος για την συμμετοχή τρίτων με παρέμβαση ή προσεπίκληση, καθώς και τι συμβαίνει στη περίπτωση ανακοινώσεως της δίκης. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι λόγοι της ανακοπής, οι οποίοι άλλοτε βάλλουν κατά της εγκυρότητας του εκτελεστού τίτλου, άλλοτε κατά της διαδικασίας της εκτελεστικής και άλλοτε κατά της απαίτησης, ενώ στο πλαίσιο του ίδιου άρθρου εξετάζονται οι πρόσθετοι λόγοι ανακοπής, το περιεχόμενο τους, οι προϋποθέσεις άσκησής τους, και ο παρεπόμενος χαρακτήρας τους σε σχέση με το κύριο δικόγραφο της ανακοπής. Ιδιαιτέρως και εκτενώς σχολιάζεται η περίπτωση της καταχρηστικής ένστασης δικαιώματος ως ένστασης παρακωλυτικής που άλλοτε προβάλλεται από τον οφειλέτη – ανακόπτοντα για να προσβάλλει την ίδια την απαίτηση, άλλοτε τον εκτελεστό τίτλο, που ενώ είναι έγκυρος, έχει αδρανοποιηθεί, και άλλοτε κατά των επιμέρους πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Εν συνεχεία, πραγματοποιείται ανάλυση για την σταδιακή προσβολή των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας, όπως αυτό καθιερώνεται στις διατάξεις του άρθρ. 934 ΚπολΔ, και διαμορφώθηκε μετά τον ν. 4335/2015, και την συρρίκνωση των σταδίων από τρία σε δύο. Η ρύθμιση συμπληρώνεται με το ιδιότυπο σύστημα συγκεντρώσεως που καθιερώνεται στο άρθρ. 935 ΚπολΔ και αποκλείει ορισμένους λόγους που είχαν γεννηθεί και μπορούσαν να προταθούν σε προγενέστερη ασκηθείσα ανακοπή και ολοκληρώνεται με το έκτο κεφάλαιο της παρούσης, στο οποίο ερευνώνται οι τρόποι αποκλεισμού των λόγων ανακοπής, που δεν είναι άλλοι από τον αποκλεισμό τους από το δεδικασμένο, προκειμένου για ανακοπές που ο εκτελεστός τους τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, και τον αποκλεισμό τους λόγω έλλειψης αμέσου αποδείξεως, μόνο για τους λόγους εκείνους που αναφέρονται στην απόσβεση της απαιτήσεως, περιλαμβάνοντας όλες τις δικαιοφθόρες ενστάσεις, και κατά διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως από την νομολογία, και τις δικαιοανασταλτικές. Ειδική αναφορά γίνεται στην μεταγενέστερη αγωγή αποζημίωσης, στην περίπτωση της άδικης διεξαγωγής και αποπεράτωσης της εκτελεστικής διαδικασίας, με εφαρμογή της γενικής διάταξης ουσιαστικού δικαίου εντός του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την διάταξη του άρθρ. 940§3 ΚπολΔ, καθώς και την δυνατότητα του οφειλέτη, έξω και πέρα από την ως άνω αναφερόμενη διάταξη, να ασκήσει αυτοτελώς αγωγή αποζημίωσης βασιζόμενη στις γενικές διατάξεις του άρθρ. 914 και 919 ΑΚ, καθώς και όλο επικουρικώς κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού των άρθρ. 904 επομ. ΚπολΔ, όταν η ανακοπή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εξαιτίας λόγου περί της απαίτησης που δε μπορούσε να αποδειχθεί παραχρήμα, ακόμα δε και στη περίπτωση που η ανακοπή δεν ασκήθηκε καθόλου από τον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, εξαιτίας της αδυναμίας του να αποδείξει με έγγραφο ή και δικαστική ομολογία την δικαιοφθόρα ή δικαιονασταλτική ένσταση του, σύμφωνα με την Αρεοπαγιτική νομολογία. Στο έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο οριοθετούνται τα ζητήματα των ενδίκων μέσων κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης της ανακοπής, γίνεται αναφορά στην απαγόρευση της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, στην δυνατότητα εμμέσως να ασκηθεί αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας μέσω της γενικής διατάξεως του άρθρ. 528 ΚπολΔ στο κεφάλαιο της εφέσεως, καθώς και η νέα δυνατότητα μετά τον ν. 4842/2021, με την επαναφορά της ασκήσεως εκτάκτων ενδίκων μέσων κατά της απόφασης της ανακοπής, ήτοι αναψηλαφήσεως και αναιρέσεως, επαναφορά ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς υπό το καθεστώς του ν. 4335/2015 ήτο αδύνατο σε όσες διαδικασίες, ο εκτελεστός τίτλος των οποίων ήταν δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής να ασκηθεί έκτακτο ένδικο μέσο κατά της απόφασης της δευτεροβάθμιας επί της ανακοπής. Τέλος, λόγος γίνεται και για τα αποτελέσματα της απόφασης της ανακοπής κατά των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας.","This thesis deals extensively with the analysis of the opposition to the enforcement procedure as it refers to its legal nature, the subject of the trial proceedings starting by it, and in particular, the request and the grounds for opposition that can be raised by it. Thereafter, the second chapter deals with the specific conditions of admissibility, i.e. legitimacy, legal interest, jurisdictions, and the procedural framework for the exercise of this particular legal remedy. In particular, reference is made to the necessary content of the legal document and to the hearing itself, while at the end of the chapter special reference is made to the participation of third parties by intervention or subpoena and to what happens in the event of notice of the proceedings. The third chapter analyses the grounds of opposition, which are sometimes directed against the validity of the enforceable title, sometimes against the enforcement procedure and sometimes against the claim, while in the same article the additional grounds of opposition, their content, the conditions for their exercise and their ancillary nature in relation to the main pleading is examined. In particular, the case of an abusive objection to a right as an obstructive objection, sometimes raised by the debtor-opposer to contest the claim itself, sometimes against the enforceable title, which, although valid, has been rendered inactive, and sometimes against the individual acts of enforcement, is discussed in detail. Subsequently, an analysis is carried out on the gradual challenge to the acts of the enforcement procedure, as established in the provisions of art. 934 of the Code of Civil Procedure, and developed after Law No. 4335/2015, and the reduction of the stages from three to two. The regulation is complemented by the specific concentration system established in art. 935 of the Code of Civil Procedure and excludes certain grounds that existed and could have been raised in a previously filed opposition and concludes with the sixth chapter of the present thesis, in which the ways of excluding grounds for opposition, which are no other than their exclusion from res judicata, are examined, in the case of oppositions whose enforceable title is a judgement or order for payment, and their exclusion for lack of direct evidence only on those grounds relating to the amortization of the claim, including all justifiable pleas in law, and, according to a broad interpretation of the provision in the case-law, also exculpatory pleas in law. Special reference is made to the subsequent claim for damages, in the case of unfair conduct and completion of the enforcement proceedings, by applying the general provision of substantive law within the Code of Civil Procedure, the provision of art. 940§3 of the Code of Civil Procedure, as well as the possibility for the debtor, outside and beyond the above-mentioned provision, to bring an independent action for damages based on the general provisions of art. 914 and 919 of the Civil Code, as well as, in the alternative, on the provisions of unjust enrichment under art. 904 et seq. of the Code of Civil Procedure, when the opposition is dismissed as inadmissible because of grounds about the claim that could not be proved promptly, even if the opposition was not brought at all by the defendant debtor, because of his inability to prove by documentary or judicial confession his justifiable or exculpatory objection, in accordance with the case law of the Supreme Court. The seventh and last chapter delineates the issues of the legal remedies against the first instance judgement on the opposition, it refers to the prohibition of an opposition about judgement by default, to the possibility of indirectly exercising an unjustified opposition about judgement by default through the general provision of art. 528 of the Code of Civil Procedure in the chapter on appeals, as well as the new possibility after Law No. 4842/2021, with the reintroduction of the exercise of emergency legal remedies against the judgement on the opposition, i.e. revision and appeal, a particularly important reintroduction, as under the regime of Law No. 4335/2015 it was impossible in the proceedings, that the enforceable title of which was a court judgement or a payment order, to exercise an emergency legal remedy against the judgement of the appellate court on the opposition. In conclusion, the effects of the judgement on the opposition to the acts of the enforcement proceedings is discussed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ανακοπή κατά των πράξεων της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργακοπούλου Ευτυχία","Georgakopoulou Eftychia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η συγκεκριμένη διπλωματική εργασία καταπιάνεται εκτενώς με την ανάλυση της ανακοπής κατά της εκτελεστικής διαδικασίας καθώς θα αναφερθεί στην νομική της φύση, στο αντικείμενο της δίκης που ανοίγεται με αυτή, και ειδικότερα, στο αίτημα και τους λόγους ανακοπής που μπορούν να προβληθούν με αυτήν. Εν συνεχεία, στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται λόγος στις κατ’ ιδίαν προϋποθέσεις του παραδεκτού, ήγουν την νομιμοποίηση, το έννομο συμφέρον, την δικαιοδοσία, την αρμοδιότητα, αλλά και το διαδικαστικό πλαίσιο της άσκησης του συγκεκριμένου ενδίκου βοηθήματος. Ειδικότερα, γίνεται μνεία στο αναγκαίο περιεχόμενο του δικογράφου, καθώς και στην ίδια την συζήτηση, ενώ στο τέλος του κεφαλαίου γίνεται ιδιαίτερος λόγος για την συμμετοχή τρίτων με παρέμβαση ή προσεπίκληση, καθώς και τι συμβαίνει στη περίπτωση ανακοινώσεως της δίκης. Στο τρίτο κεφάλαιο αναλύονται οι λόγοι της ανακοπής, οι οποίοι άλλοτε βάλλουν κατά της εγκυρότητας του εκτελεστού τίτλου, άλλοτε κατά της διαδικασίας της εκτελεστικής και άλλοτε κατά της απαίτησης, ενώ στο πλαίσιο του ίδιου άρθρου εξετάζονται οι πρόσθετοι λόγοι ανακοπής, το περιεχόμενο τους, οι προϋποθέσεις άσκησής τους, και ο παρεπόμενος χαρακτήρας τους σε σχέση με το κύριο δικόγραφο της ανακοπής. Ιδιαιτέρως και εκτενώς σχολιάζεται η περίπτωση της καταχρηστικής ένστασης δικαιώματος ως ένστασης παρακωλυτικής που άλλοτε προβάλλεται από τον οφειλέτη – ανακόπτοντα για να προσβάλλει την ίδια την απαίτηση, άλλοτε τον εκτελεστό τίτλο, που ενώ είναι έγκυρος, έχει αδρανοποιηθεί, και άλλοτε κατά των επιμέρους πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης. Εν συνεχεία, πραγματοποιείται ανάλυση για την σταδιακή προσβολή των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας, όπως αυτό καθιερώνεται στις διατάξεις του άρθρ. 934 ΚπολΔ, και διαμορφώθηκε μετά τον ν. 4335/2015, και την συρρίκνωση των σταδίων από τρία σε δύο. Η ρύθμιση συμπληρώνεται με το ιδιότυπο σύστημα συγκεντρώσεως που καθιερώνεται στο άρθρ. 935 ΚπολΔ και αποκλείει ορισμένους λόγους που είχαν γεννηθεί και μπορούσαν να προταθούν σε προγενέστερη ασκηθείσα ανακοπή και ολοκληρώνεται με το έκτο κεφάλαιο της παρούσης, στο οποίο ερευνώνται οι τρόποι αποκλεισμού των λόγων ανακοπής, που δεν είναι άλλοι από τον αποκλεισμό τους από το δεδικασμένο, προκειμένου για ανακοπές που ο εκτελεστός τους τίτλος είναι δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής, και τον αποκλεισμό τους λόγω έλλειψης αμέσου αποδείξεως, μόνο για τους λόγους εκείνους που αναφέρονται στην απόσβεση της απαιτήσεως, περιλαμβάνοντας όλες τις δικαιοφθόρες ενστάσεις, και κατά διασταλτική ερμηνεία της διατάξεως από την νομολογία, και τις δικαιοανασταλτικές. Ειδική αναφορά γίνεται στην μεταγενέστερη αγωγή αποζημίωσης, στην περίπτωση της άδικης διεξαγωγής και αποπεράτωσης της εκτελεστικής διαδικασίας, με εφαρμογή της γενικής διάταξης ουσιαστικού δικαίου εντός του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την διάταξη του άρθρ. 940§3 ΚπολΔ, καθώς και την δυνατότητα του οφειλέτη, έξω και πέρα από την ως άνω αναφερόμενη διάταξη, να ασκήσει αυτοτελώς αγωγή αποζημίωσης βασιζόμενη στις γενικές διατάξεις του άρθρ. 914 και 919 ΑΚ, καθώς και όλο επικουρικώς κατά τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού των άρθρ. 904 επομ. ΚπολΔ, όταν η ανακοπή απορρίπτεται ως απαράδεκτη, εξαιτίας λόγου περί της απαίτησης που δε μπορούσε να αποδειχθεί παραχρήμα, ακόμα δε και στη περίπτωση που η ανακοπή δεν ασκήθηκε καθόλου από τον καθ’ ου η εκτέλεση οφειλέτη, εξαιτίας της αδυναμίας του να αποδείξει με έγγραφο ή και δικαστική ομολογία την δικαιοφθόρα ή δικαιονασταλτική ένσταση του, σύμφωνα με την Αρεοπαγιτική νομολογία. Στο έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο οριοθετούνται τα ζητήματα των ενδίκων μέσων κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης της ανακοπής, γίνεται αναφορά στην απαγόρευση της ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας, στην δυνατότητα εμμέσως να ασκηθεί αναιτιολόγητη ανακοπή ερημοδικίας μέσω της γενικής διατάξεως του άρθρ. 528 ΚπολΔ στο κεφάλαιο της εφέσεως, καθώς και η νέα δυνατότητα μετά τον ν. 4842/2021, με την επαναφορά της ασκήσεως εκτάκτων ενδίκων μέσων κατά της απόφασης της ανακοπής, ήτοι αναψηλαφήσεως και αναιρέσεως, επαναφορά ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς υπό το καθεστώς του ν. 4335/2015 ήτο αδύνατο σε όσες διαδικασίες, ο εκτελεστός τίτλος των οποίων ήταν δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωμής να ασκηθεί έκτακτο ένδικο μέσο κατά της απόφασης της δευτεροβάθμιας επί της ανακοπής. Τέλος, λόγος γίνεται και για τα αποτελέσματα της απόφασης της ανακοπής κατά των πράξεων της εκτελεστικής διαδικασίας.","This thesis deals extensively with the analysis of the opposition to the enforcement procedure as it refers to its legal nature, the subject of the trial proceedings starting by it, and in particular, the request and the grounds for opposition that can be raised by it. Thereafter, the second chapter deals with the specific conditions of admissibility, i.e. legitimacy, legal interest, jurisdictions, and the procedural framework for the exercise of this particular legal remedy. In particular, reference is made to the necessary content of the legal document and to the hearing itself, while at the end of the chapter special reference is made to the participation of third parties by intervention or subpoena and to what happens in the event of notice of the proceedings. The third chapter analyses the grounds of opposition, which are sometimes directed against the validity of the enforceable title, sometimes against the enforcement procedure and sometimes against the claim, while in the same article the additional grounds of opposition, their content, the conditions for their exercise and their ancillary nature in relation to the main pleading is examined. In particular, the case of an abusive objection to a right as an obstructive objection, sometimes raised by the debtor-opposer to contest the claim itself, sometimes against the enforceable title, which, although valid, has been rendered inactive, and sometimes against the individual acts of enforcement, is discussed in detail. Subsequently, an analysis is carried out on the gradual challenge to the acts of the enforcement procedure, as established in the provisions of art. 934 of the Code of Civil Procedure, and developed after Law No. 4335/2015, and the reduction of the stages from three to two. The regulation is complemented by the specific concentration system established in art. 935 of the Code of Civil Procedure and excludes certain grounds that existed and could have been raised in a previously filed opposition and concludes with the sixth chapter of the present thesis, in which the ways of excluding grounds for opposition, which are no other than their exclusion from res judicata, are examined, in the case of oppositions whose enforceable title is a judgement or order for payment, and their exclusion for lack of direct evidence only on those grounds relating to the amortization of the claim, including all justifiable pleas in law, and, according to a broad interpretation of the provision in the case-law, also exculpatory pleas in law. Special reference is made to the subsequent claim for damages, in the case of unfair conduct and completion of the enforcement proceedings, by applying the general provision of substantive law within the Code of Civil Procedure, the provision of art. 940§3 of the Code of Civil Procedure, as well as the possibility for the debtor, outside and beyond the above-mentioned provision, to bring an independent action for damages based on the general provisions of art. 914 and 919 of the Civil Code, as well as, in the alternative, on the provisions of unjust enrichment under art. 904 et seq. of the Code of Civil Procedure, when the opposition is dismissed as inadmissible because of grounds about the claim that could not be proved promptly, even if the opposition was not brought at all by the defendant debtor, because of his inability to prove by documentary or judicial confession his justifiable or exculpatory objection, in accordance with the case law of the Supreme Court. The seventh and last chapter delineates the issues of the legal remedies against the first instance judgement on the opposition, it refers to the prohibition of an opposition about judgement by default, to the possibility of indirectly exercising an unjustified opposition about judgement by default through the general provision of art. 528 of the Code of Civil Procedure in the chapter on appeals, as well as the new possibility after Law No. 4842/2021, with the reintroduction of the exercise of emergency legal remedies against the judgement on the opposition, i.e. revision and appeal, a particularly important reintroduction, as under the regime of Law No. 4335/2015 it was impossible in the proceedings, that the enforceable title of which was a court judgement or a payment order, to exercise an emergency legal remedy against the judgement of the appellate court on the opposition. In conclusion, the effects of the judgement on the opposition to the acts of the enforcement proceedings is discussed."],"dc:identifier":["uoadl:3274331","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3274331"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ανακοπή κατά των πράξεων της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:29Z"}