{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3275999"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3275999","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κληρονομικό δίκαιο και προσωπικές εταιρείες","abstract":"Οι προσωπικές εταιρείες, ως φορείς άσκησης πολύ μικρών, μικρών, μικρομεσαίων, αλλά και οικογενειακών επιχειρήσεων, αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη των εν λόγω επιχειρήσεων είναι η επιτυχής μεταβίβασή τους στις επόμενες γενιές μέσω των εκάστοτε ρυθμίσεων του κληρονομικού και του εταιρικού δικαίου. Η ολική ή μερική μεταβίβαση της εταιρικής συμμετοχής σε προσωπική εταιρεία είναι δυνατή, απαιτείται όμως σχετική πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση. Η εταιρική συμμετοχή μπορεί να μεταβιβαστεί είτε εν ζωή είτε αιτία θανάτου. Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι οι συνέπειες του θανάτου μέλους προσωπικής εταιρείας, οι οποίες ρυθμίζονται κατά βάση από τον Αστικό Κώδικα και τον Ν. 4072/2012. Ο θάνατος εταίρου δύναται να έχει ως συνέπεια είτε τη λύση της εταιρείας είτε τη συνέχισή της με τους επιζώντες εταίρους ή και με τους κληρονόμους του θανόντος (έναν, ορισμένους ή και όλους). Στις εταιρείες χωρίς νομική προσωπικότητα, ο κανόνας είναι η λύση της εταιρείας ελλείψει αντίθετης πρόβλεψης στην εταιρική σύμβαση, ενώ στις εταιρείες με νομική προσωπικότητα ο κανόνας είναι η συνέχιση της εταιρείας με τους επιζώντες εταίρους. Η εταιρική σύμβαση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει εναλλακτικές ρήτρες, λ.χ. ρήτρα παροχής σε τρίτο δικαιώματος εισόδου στην εταιρεία μετά τον θάνατο εταίρου ή ρήτρα μεταβίβασης της εταιρικής συμμετοχής εν ζωή υπό την αναβλητική αίρεση της προαποβίωσης του εταίρου. Σε κάθε περίπτωση, οι κληρονόμοι του θανόντος εταίρου με τον θάνατό του είτε αποκτούν συμμετοχή σε λειτουργούσα ή υπό εκκαθάριση εταιρεία είτε ενοχική αξίωση για την απόδοση της πλήρους αξίας της εκκαθαριζόμενης εταιρικής συμμετοχής του θανόντος. Στην περίπτωση ύπαρξης στην εταιρική σύμβαση ρήτρας συνέχισης ή ρήτρας διαδοχής με έναν ή ορισμένους μόνο από τους κληρονόμους, ενδεχομένως να τεθούν και ζητήματα προσβολής της νόμιμης μοίρας των λοιπών κληρονόμων. Η εργασία επιπλέον πραγματεύεται το ζήτημα κατά πόσον το Δημόσιο μπορεί να καταστεί κληρονόμος της εταιρικής συμμετοχής. Επιπρόσθετα, αναλύει και το ζήτημα της ευθύνης του κληρονόμου της εταιρικής συμμετοχής, καθώς ενίοτε η εταιρική συμμετοχή που μεταβιβάζεται στον κληρονόμο μπορεί να συνοδεύεται από χρέη. Η ευθύνη αυτή διακρίνεται σε ευθύνη έναντι της εταιρείας και έναντι των εταιρικών δανειστών (για τα χρέη της εταιρείας). Περαιτέρω, η ευθύνη του κληρονόμου πρέπει να εξεταστεί τόσο υπό την ιδιότητά του ως εταίρου όσο και ως κληρονόμου. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας αναζητούνται λύσεις σε κάποια ειδικότερα ζητήματα (ανίκανοι και περιορισμένα ικανοί κληρονόμοι, ανηλικότητα κληρονόμων, κληρονόμοι υπό δικαστική συμπαράσταση, κληρονόμοι με ασυμβίβαστο άσκησης εμπορικής ιδιότητας, κληρονομικό καταπίστευμα, κληροδοσία, εκτελεστής διαθήκης, κ.ά.). Συμπερασματικά, από την εξέταση του εν λόγω θέματος αναδύονται ζητήματα τόσο κληρονομικού, όσο και εταιρικού δικαίου. Πολλές φορές εμφανίζεται το δίλημμα εφαρμογής των διατάξεων του ενός ή του άλλου κλάδου, όταν παρουσιάζονται σημεία τριβής των δύο δικαίων. Οι διατάξεις του κληρονομικού δικαίου σε πολλές περιπτώσεις διαμορφώνουν μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στο συμφέρον της επιχείρησης, λ.χ. με την υπεισέλευση περισσότερων κληρονόμων στη θέση του θανόντος εταίρου. Οι λύσεις, ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια κατάσταση βρίσκουν εμπόδιο σε διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του κληρονομικού δικαίου, όπως στην απαγόρευση των κληρονομικών συμβάσεων. Εξ αυτού του λόγου θα ήταν, λοιπόν, ευκταία μια αναμόρφωση μερίδας άκαμπτων διατάξεων του κληρονομικού δικαίου όσον αφορά τη μεταβίβαση εταιρικής συμμετοχής στις προσωπικές εταιρείες, ώστε συνδυαστικά με τις -ενδοτικού δικαίου στη συντριπτική πλειοψηφία τους- διατάξεις του εταιρικού δικαίου, να εξασφαλίζεται η συνέχιση των επιχειρήσεων και να καθίσταται ευκολότερη η μεταβίβασή τους αιτία θανάτου.","abstract_html":"Οι προσωπικές εταιρείες, ως φορείς άσκησης πολύ μικρών, μικρών, μικρομεσαίων, αλλά και οικογενειακών επιχειρήσεων, αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη των εν λόγω επιχειρήσεων είναι η επιτυχής μεταβίβασή τους στις επόμενες γενιές μέσω των εκάστοτε ρυθμίσεων του κληρονομικού και του εταιρικού δικαίου. Η ολική ή μερική μεταβίβαση της εταιρικής συμμετοχής σε προσωπική εταιρεία είναι δυνατή, απαιτείται όμως σχετική πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση. Η εταιρική συμμετοχή μπορεί να μεταβιβαστεί είτε εν ζωή είτε αιτία θανάτου. Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι οι συνέπειες του θανάτου μέλους προσωπικής εταιρείας, οι οποίες ρυθμίζονται κατά βάση από τον Αστικό Κώδικα και τον Ν. 4072/2012. Ο θάνατος εταίρου δύναται να έχει ως συνέπεια είτε τη λύση της εταιρείας είτε τη συνέχισή της με τους επιζώντες εταίρους ή και με τους κληρονόμους του θανόντος (έναν, ορισμένους ή και όλους). Στις εταιρείες χωρίς νομική προσωπικότητα, ο κανόνας είναι η λύση της εταιρείας ελλείψει αντίθετης πρόβλεψης στην εταιρική σύμβαση, ενώ στις εταιρείες με νομική προσωπικότητα ο κανόνας είναι η συνέχιση της εταιρείας με τους επιζώντες εταίρους. Η εταιρική σύμβαση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει εναλλακτικές ρήτρες, λ.χ. ρήτρα παροχής σε τρίτο δικαιώματος εισόδου στην εταιρεία μετά τον θάνατο εταίρου ή ρήτρα μεταβίβασης της εταιρικής συμμετοχής εν ζωή υπό την αναβλητική αίρεση της προαποβίωσης του εταίρου. Σε κάθε περίπτωση, οι κληρονόμοι του θανόντος εταίρου με τον θάνατό του είτε αποκτούν συμμετοχή σε λειτουργούσα ή υπό εκκαθάριση εταιρεία είτε ενοχική αξίωση για την απόδοση της πλήρους αξίας της εκκαθαριζόμενης εταιρικής συμμετοχής του θανόντος. Στην περίπτωση ύπαρξης στην εταιρική σύμβαση ρήτρας συνέχισης ή ρήτρας διαδοχής με έναν ή ορισμένους μόνο από τους κληρονόμους, ενδεχομένως να τεθούν και ζητήματα προσβολής της νόμιμης μοίρας των λοιπών κληρονόμων. Η εργασία επιπλέον πραγματεύεται το ζήτημα κατά πόσον το Δημόσιο μπορεί να καταστεί κληρονόμος της εταιρικής συμμετοχής. Επιπρόσθετα, αναλύει και το ζήτημα της ευθύνης του κληρονόμου της εταιρικής συμμετοχής, καθώς ενίοτε η εταιρική συμμετοχή που μεταβιβάζεται στον κληρονόμο μπορεί να συνοδεύεται από χρέη. Η ευθύνη αυτή διακρίνεται σε ευθύνη έναντι της εταιρείας και έναντι των εταιρικών δανειστών (για τα χρέη της εταιρείας). Περαιτέρω, η ευθύνη του κληρονόμου πρέπει να εξεταστεί τόσο υπό την ιδιότητά του ως εταίρου όσο και ως κληρονόμου. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας αναζητούνται λύσεις σε κάποια ειδικότερα ζητήματα (ανίκανοι και περιορισμένα ικανοί κληρονόμοι, ανηλικότητα κληρονόμων, κληρονόμοι υπό δικαστική συμπαράσταση, κληρονόμοι με ασυμβίβαστο άσκησης εμπορικής ιδιότητας, κληρονομικό καταπίστευμα, κληροδοσία, εκτελεστής διαθήκης, κ.ά.). Συμπερασματικά, από την εξέταση του εν λόγω θέματος αναδύονται ζητήματα τόσο κληρονομικού, όσο και εταιρικού δικαίου. Πολλές φορές εμφανίζεται το δίλημμα εφαρμογής των διατάξεων του ενός ή του άλλου κλάδου, όταν παρουσιάζονται σημεία τριβής των δύο δικαίων. Οι διατάξεις του κληρονομικού δικαίου σε πολλές περιπτώσεις διαμορφώνουν μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στο συμφέρον της επιχείρησης, λ.χ. με την υπεισέλευση περισσότερων κληρονόμων στη θέση του θανόντος εταίρου. Οι λύσεις, ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια κατάσταση βρίσκουν εμπόδιο σε διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του κληρονομικού δικαίου, όπως στην απαγόρευση των κληρονομικών συμβάσεων. Εξ αυτού του λόγου θα ήταν, λοιπόν, ευκταία μια αναμόρφωση μερίδας άκαμπτων διατάξεων του κληρονομικού δικαίου όσον αφορά τη μεταβίβαση εταιρικής συμμετοχής στις προσωπικές εταιρείες, ώστε συνδυαστικά με τις -ενδοτικού δικαίου στη συντριπτική πλειοψηφία τους- διατάξεις του εταιρικού δικαίου, να εξασφαλίζεται η συνέχιση των επιχειρήσεων και να καθίσταται ευκολότερη η μεταβίβασή τους αιτία θανάτου.","abstract_has_math":false,"creators":["Συμεωνίδου Χρυσάνθη","Symeonidou Chrysanthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3275999"],"render_values":[{"text":"uoadl:3275999","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3275999","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3275999","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3275999","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Συμεωνίδου Χρυσάνθη","Symeonidou Chrysanthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3275999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3275999"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι προσωπικές εταιρείες, ως φορείς άσκησης πολύ μικρών, μικρών, μικρομεσαίων, αλλά και οικογενειακών επιχειρήσεων, αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη των εν λόγω επιχειρήσεων είναι η επιτυχής μεταβίβασή τους στις επόμενες γενιές μέσω των εκάστοτε ρυθμίσεων του κληρονομικού και του εταιρικού δικαίου. Η ολική ή μερική μεταβίβαση της εταιρικής συμμετοχής σε προσωπική εταιρεία είναι δυνατή, απαιτείται όμως σχετική πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση. Η εταιρική συμμετοχή μπορεί να μεταβιβαστεί είτε εν ζωή είτε αιτία θανάτου. Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι οι συνέπειες του θανάτου μέλους προσωπικής εταιρείας, οι οποίες ρυθμίζονται κατά βάση από τον Αστικό Κώδικα και τον Ν. 4072/2012. Ο θάνατος εταίρου δύναται να έχει ως συνέπεια είτε τη λύση της εταιρείας είτε τη συνέχισή της με τους επιζώντες εταίρους ή και με τους κληρονόμους του θανόντος (έναν, ορισμένους ή και όλους). Στις εταιρείες χωρίς νομική προσωπικότητα, ο κανόνας είναι η λύση της εταιρείας ελλείψει αντίθετης πρόβλεψης στην εταιρική σύμβαση, ενώ στις εταιρείες με νομική προσωπικότητα ο κανόνας είναι η συνέχιση της εταιρείας με τους επιζώντες εταίρους. Η εταιρική σύμβαση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει εναλλακτικές ρήτρες, λ.χ. ρήτρα παροχής σε τρίτο δικαιώματος εισόδου στην εταιρεία μετά τον θάνατο εταίρου ή ρήτρα μεταβίβασης της εταιρικής συμμετοχής εν ζωή υπό την αναβλητική αίρεση της προαποβίωσης του εταίρου. Σε κάθε περίπτωση, οι κληρονόμοι του θανόντος εταίρου με τον θάνατό του είτε αποκτούν συμμετοχή σε λειτουργούσα ή υπό εκκαθάριση εταιρεία είτε ενοχική αξίωση για την απόδοση της πλήρους αξίας της εκκαθαριζόμενης εταιρικής συμμετοχής του θανόντος. Στην περίπτωση ύπαρξης στην εταιρική σύμβαση ρήτρας συνέχισης ή ρήτρας διαδοχής με έναν ή ορισμένους μόνο από τους κληρονόμους, ενδεχομένως να τεθούν και ζητήματα προσβολής της νόμιμης μοίρας των λοιπών κληρονόμων. Η εργασία επιπλέον πραγματεύεται το ζήτημα κατά πόσον το Δημόσιο μπορεί να καταστεί κληρονόμος της εταιρικής συμμετοχής. Επιπρόσθετα, αναλύει και το ζήτημα της ευθύνης του κληρονόμου της εταιρικής συμμετοχής, καθώς ενίοτε η εταιρική συμμετοχή που μεταβιβάζεται στον κληρονόμο μπορεί να συνοδεύεται από χρέη. Η ευθύνη αυτή διακρίνεται σε ευθύνη έναντι της εταιρείας και έναντι των εταιρικών δανειστών (για τα χρέη της εταιρείας). Περαιτέρω, η ευθύνη του κληρονόμου πρέπει να εξεταστεί τόσο υπό την ιδιότητά του ως εταίρου όσο και ως κληρονόμου. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας αναζητούνται λύσεις σε κάποια ειδικότερα ζητήματα (ανίκανοι και περιορισμένα ικανοί κληρονόμοι, ανηλικότητα κληρονόμων, κληρονόμοι υπό δικαστική συμπαράσταση, κληρονόμοι με ασυμβίβαστο άσκησης εμπορικής ιδιότητας, κληρονομικό καταπίστευμα, κληροδοσία, εκτελεστής διαθήκης, κ.ά.). Συμπερασματικά, από την εξέταση του εν λόγω θέματος αναδύονται ζητήματα τόσο κληρονομικού, όσο και εταιρικού δικαίου. Πολλές φορές εμφανίζεται το δίλημμα εφαρμογής των διατάξεων του ενός ή του άλλου κλάδου, όταν παρουσιάζονται σημεία τριβής των δύο δικαίων. Οι διατάξεις του κληρονομικού δικαίου σε πολλές περιπτώσεις διαμορφώνουν μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στο συμφέρον της επιχείρησης, λ.χ. με την υπεισέλευση περισσότερων κληρονόμων στη θέση του θανόντος εταίρου. Οι λύσεις, ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια κατάσταση βρίσκουν εμπόδιο σε διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του κληρονομικού δικαίου, όπως στην απαγόρευση των κληρονομικών συμβάσεων. Εξ αυτού του λόγου θα ήταν, λοιπόν, ευκταία μια αναμόρφωση μερίδας άκαμπτων διατάξεων του κληρονομικού δικαίου όσον αφορά τη μεταβίβαση εταιρικής συμμετοχής στις προσωπικές εταιρείες, ώστε συνδυαστικά με τις -ενδοτικού δικαίου στη συντριπτική πλειοψηφία τους- διατάξεις του εταιρικού δικαίου, να εξασφαλίζεται η συνέχιση των επιχειρήσεων και να καθίσταται ευκολότερη η μεταβίβασή τους αιτία θανάτου.","Partnerships, as actors of micro, small, small and medium-sized, but also family businesses, are the backbone of the Greek economy. It is crucial for the development of these businesses to pass on to future generations through the relevant provisions of succession and company law. The total or partial transfer of the participation right to a partnership is possible, but a relative provision is required in the partnership agreement. A participation right to a partnership may be transferred either inter vivos or mortis causa. The subject of study of this thesis is the consequences of the death of a member of a partnership, regulated by the Civil Code and by Law 4072/2012. The death of a partner may result in either the dissolution of the company or its continuation with the surviving partners or with the heirs of the deceased (one, some or all). In companies without legal personality, the rule is the dissolution of the company in the absence of a contrary provision in the partnership agreement, whereas in companies with legal personality the rule is the continuation of the company with the surviving partners. The partnership agreement may also include alternative clauses, such as a third right of entry to the company after the death of a partner or a clause transferring the partnership in life under the suspensive condition of the partner's predecease. In any event, the heirs of the deceased partner upon his / her death shall either acquire the right to participate in a functioning partnership or in a partnership in liquidation or a contractual claim to reimburse the full value of the participation of the deceased partner. In case of existence of a continuation or succession clause with one or some of the heirs, it may also be possible to raise issues of infringement of the right to a mandatory legal portion of the other heirs. The thesis also addresses the question of whether the State can become a heir to the partnership. In addition, it also analyses the question of the liability of the heir to the partnership, as sometimes the participation right to a partnership transferred to the heir may be accompanied by debts. This liability is distinguished in liability vis-à-vis the partnership and vis-à-vis corporate lenders (regarding the debts of the company). Further, the liability of the heir must be examined both in its capacity as a partner and as a heir. In the last part of the thesis, solutions are sought in some particular legal issues (heirs totally or partially incapable for contracts, minor heirs, heirs under custody, heirs incompatible with commercial status, inheritance trust, legacy, executor of a will, etc.). Ιn conclusion, many matters of inheritance law and business law are born by the examination of this issue. Many times there is a dilemma whether to apply the provisions of the one or the other sector of law, when they are controversial. The provisions of inheritance law in many cases form some situations not compatible with the interest of the partnership, i.e. when a lot of heirs acquire the participation right to partnership of the deceased partner. When trying to find a solution to such matters, we find obstacles in the provisions of inheritance law, like the prohibition of inheritance contracts. For this reason a reform of some provisions of inheritance law would be necessary as long as the transfer of the participation right to partnerships is concerned, in order to ensure the succession of partnerships and to make easier their transfer causa mortis, in combination with the provisions of business law, most of which are jus dispositivum."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κληρονομικό δίκαιο και προσωπικές εταιρείες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Συμεωνίδου Χρυσάνθη","Symeonidou Chrysanthi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Οι προσωπικές εταιρείες, ως φορείς άσκησης πολύ μικρών, μικρών, μικρομεσαίων, αλλά και οικογενειακών επιχειρήσεων, αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη των εν λόγω επιχειρήσεων είναι η επιτυχής μεταβίβασή τους στις επόμενες γενιές μέσω των εκάστοτε ρυθμίσεων του κληρονομικού και του εταιρικού δικαίου. Η ολική ή μερική μεταβίβαση της εταιρικής συμμετοχής σε προσωπική εταιρεία είναι δυνατή, απαιτείται όμως σχετική πρόβλεψη στην εταιρική σύμβαση. Η εταιρική συμμετοχή μπορεί να μεταβιβαστεί είτε εν ζωή είτε αιτία θανάτου. Αντικείμενο μελέτης της παρούσας εργασίας είναι οι συνέπειες του θανάτου μέλους προσωπικής εταιρείας, οι οποίες ρυθμίζονται κατά βάση από τον Αστικό Κώδικα και τον Ν. 4072/2012. Ο θάνατος εταίρου δύναται να έχει ως συνέπεια είτε τη λύση της εταιρείας είτε τη συνέχισή της με τους επιζώντες εταίρους ή και με τους κληρονόμους του θανόντος (έναν, ορισμένους ή και όλους). Στις εταιρείες χωρίς νομική προσωπικότητα, ο κανόνας είναι η λύση της εταιρείας ελλείψει αντίθετης πρόβλεψης στην εταιρική σύμβαση, ενώ στις εταιρείες με νομική προσωπικότητα ο κανόνας είναι η συνέχιση της εταιρείας με τους επιζώντες εταίρους. Η εταιρική σύμβαση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει εναλλακτικές ρήτρες, λ.χ. ρήτρα παροχής σε τρίτο δικαιώματος εισόδου στην εταιρεία μετά τον θάνατο εταίρου ή ρήτρα μεταβίβασης της εταιρικής συμμετοχής εν ζωή υπό την αναβλητική αίρεση της προαποβίωσης του εταίρου. Σε κάθε περίπτωση, οι κληρονόμοι του θανόντος εταίρου με τον θάνατό του είτε αποκτούν συμμετοχή σε λειτουργούσα ή υπό εκκαθάριση εταιρεία είτε ενοχική αξίωση για την απόδοση της πλήρους αξίας της εκκαθαριζόμενης εταιρικής συμμετοχής του θανόντος. Στην περίπτωση ύπαρξης στην εταιρική σύμβαση ρήτρας συνέχισης ή ρήτρας διαδοχής με έναν ή ορισμένους μόνο από τους κληρονόμους, ενδεχομένως να τεθούν και ζητήματα προσβολής της νόμιμης μοίρας των λοιπών κληρονόμων. Η εργασία επιπλέον πραγματεύεται το ζήτημα κατά πόσον το Δημόσιο μπορεί να καταστεί κληρονόμος της εταιρικής συμμετοχής. Επιπρόσθετα, αναλύει και το ζήτημα της ευθύνης του κληρονόμου της εταιρικής συμμετοχής, καθώς ενίοτε η εταιρική συμμετοχή που μεταβιβάζεται στον κληρονόμο μπορεί να συνοδεύεται από χρέη. Η ευθύνη αυτή διακρίνεται σε ευθύνη έναντι της εταιρείας και έναντι των εταιρικών δανειστών (για τα χρέη της εταιρείας). Περαιτέρω, η ευθύνη του κληρονόμου πρέπει να εξεταστεί τόσο υπό την ιδιότητά του ως εταίρου όσο και ως κληρονόμου. Στο τελευταίο μέρος της εργασίας αναζητούνται λύσεις σε κάποια ειδικότερα ζητήματα (ανίκανοι και περιορισμένα ικανοί κληρονόμοι, ανηλικότητα κληρονόμων, κληρονόμοι υπό δικαστική συμπαράσταση, κληρονόμοι με ασυμβίβαστο άσκησης εμπορικής ιδιότητας, κληρονομικό καταπίστευμα, κληροδοσία, εκτελεστής διαθήκης, κ.ά.). Συμπερασματικά, από την εξέταση του εν λόγω θέματος αναδύονται ζητήματα τόσο κληρονομικού, όσο και εταιρικού δικαίου. Πολλές φορές εμφανίζεται το δίλημμα εφαρμογής των διατάξεων του ενός ή του άλλου κλάδου, όταν παρουσιάζονται σημεία τριβής των δύο δικαίων. Οι διατάξεις του κληρονομικού δικαίου σε πολλές περιπτώσεις διαμορφώνουν μια κατάσταση που δεν ανταποκρίνεται στο συμφέρον της επιχείρησης, λ.χ. με την υπεισέλευση περισσότερων κληρονόμων στη θέση του θανόντος εταίρου. Οι λύσεις, ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί μια τέτοια κατάσταση βρίσκουν εμπόδιο σε διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του κληρονομικού δικαίου, όπως στην απαγόρευση των κληρονομικών συμβάσεων. Εξ αυτού του λόγου θα ήταν, λοιπόν, ευκταία μια αναμόρφωση μερίδας άκαμπτων διατάξεων του κληρονομικού δικαίου όσον αφορά τη μεταβίβαση εταιρικής συμμετοχής στις προσωπικές εταιρείες, ώστε συνδυαστικά με τις -ενδοτικού δικαίου στη συντριπτική πλειοψηφία τους- διατάξεις του εταιρικού δικαίου, να εξασφαλίζεται η συνέχιση των επιχειρήσεων και να καθίσταται ευκολότερη η μεταβίβασή τους αιτία θανάτου.","Partnerships, as actors of micro, small, small and medium-sized, but also family businesses, are the backbone of the Greek economy. It is crucial for the development of these businesses to pass on to future generations through the relevant provisions of succession and company law. The total or partial transfer of the participation right to a partnership is possible, but a relative provision is required in the partnership agreement. A participation right to a partnership may be transferred either inter vivos or mortis causa. The subject of study of this thesis is the consequences of the death of a member of a partnership, regulated by the Civil Code and by Law 4072/2012. The death of a partner may result in either the dissolution of the company or its continuation with the surviving partners or with the heirs of the deceased (one, some or all). In companies without legal personality, the rule is the dissolution of the company in the absence of a contrary provision in the partnership agreement, whereas in companies with legal personality the rule is the continuation of the company with the surviving partners. The partnership agreement may also include alternative clauses, such as a third right of entry to the company after the death of a partner or a clause transferring the partnership in life under the suspensive condition of the partner's predecease. In any event, the heirs of the deceased partner upon his / her death shall either acquire the right to participate in a functioning partnership or in a partnership in liquidation or a contractual claim to reimburse the full value of the participation of the deceased partner. In case of existence of a continuation or succession clause with one or some of the heirs, it may also be possible to raise issues of infringement of the right to a mandatory legal portion of the other heirs. The thesis also addresses the question of whether the State can become a heir to the partnership. In addition, it also analyses the question of the liability of the heir to the partnership, as sometimes the participation right to a partnership transferred to the heir may be accompanied by debts. This liability is distinguished in liability vis-à-vis the partnership and vis-à-vis corporate lenders (regarding the debts of the company). Further, the liability of the heir must be examined both in its capacity as a partner and as a heir. In the last part of the thesis, solutions are sought in some particular legal issues (heirs totally or partially incapable for contracts, minor heirs, heirs under custody, heirs incompatible with commercial status, inheritance trust, legacy, executor of a will, etc.). Ιn conclusion, many matters of inheritance law and business law are born by the examination of this issue. Many times there is a dilemma whether to apply the provisions of the one or the other sector of law, when they are controversial. The provisions of inheritance law in many cases form some situations not compatible with the interest of the partnership, i.e. when a lot of heirs acquire the participation right to partnership of the deceased partner. When trying to find a solution to such matters, we find obstacles in the provisions of inheritance law, like the prohibition of inheritance contracts. For this reason a reform of some provisions of inheritance law would be necessary as long as the transfer of the participation right to partnerships is concerned, in order to ensure the succession of partnerships and to make easier their transfer causa mortis, in combination with the provisions of business law, most of which are jus dispositivum."],"dc:identifier":["uoadl:3275999","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3275999"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Κληρονομικό δίκαιο και προσωπικές εταιρείες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:31Z"}