{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3276415"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3276415","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η υποχρέωση της αξιοπλοΐας υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων","abstract":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τις εκφάνσεις της υποχρέωσης του εκναυλωτή – μεταφορέα προς παροχή αξιόπλοου πλοίου, και να εξειδικεύσει τις υποχρεώσεις που τίθενται από τα άρθρα 111 ΚΙΝΔ και 3§1 ΚΧΒ, υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων. Η μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται αναφορά στην υποχρέωση της αξιοπλοΐας όπως αυτή προβλέπεται από τα προαναφερθέντα άρθρα και στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που είναι αποτέλεσμα των επιταγών της ΔΣ MARPOL σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τις εκπομπές των καυσαερίων των πλοίων, καθώς και σε αυτές που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της ΔΣ BWM σχετικά με την προστασία του θαλασσίου οικοσυστήματος από την απόρριψη θαλασσίου έρματος. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στο ζήτημα της ευρείας χρήσης του διαδικτύου στη διαχείριση του στόλου μιας ναυτιλιακής εταιρείας και στη σχετική υποχρέωση τήρησης σχεδίου προστασίας από διαδικτυακές απειλές, ενώ θίγεται και το ζήτημα της αξιοπλοΐας των αυτόνομων πλοίων. Στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις σχετικά με την ασφαλή ναυσιπλοΐα, όπως αυτές προβλέπονται από τη ΔΣ SOLAS και γίνεται αναφορά στην υποχρέωση πιστοποίησης και εκπαίδευσης των ναυτικών σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, τόσο με βάση τις προαναφερθείσες Διεθνείς Συμβάσεις όσο και τη ΔΣ STCW. Τέλος, σε κάθε κεφάλαιο διερευνάται η επίδραση της μη συμμόρφωσης με τις τεχνολογίες αυτές τόσο στην υλική όσο και στην νομική αξιοπλοΐα του πλοίου.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τις εκφάνσεις της υποχρέωσης του εκναυλωτή – μεταφορέα προς παροχή αξιόπλοου πλοίου, και να εξειδικεύσει τις υποχρεώσεις που τίθενται από τα άρθρα 111 ΚΙΝΔ και 3§1 ΚΧΒ, υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων. Η μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται αναφορά στην υποχρέωση της αξιοπλοΐας όπως αυτή προβλέπεται από τα προαναφερθέντα άρθρα και στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που είναι αποτέλεσμα των επιταγών της ΔΣ MARPOL σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τις εκπομπές των καυσαερίων των πλοίων, καθώς και σε αυτές που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της ΔΣ BWM σχετικά με την προστασία του θαλασσίου οικοσυστήματος από την απόρριψη θαλασσίου έρματος. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στο ζήτημα της ευρείας χρήσης του διαδικτύου στη διαχείριση του στόλου μιας ναυτιλιακής εταιρείας και στη σχετική υποχρέωση τήρησης σχεδίου προστασίας από διαδικτυακές απειλές, ενώ θίγεται και το ζήτημα της αξιοπλοΐας των αυτόνομων πλοίων. Στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις σχετικά με την ασφαλή ναυσιπλοΐα, όπως αυτές προβλέπονται από τη ΔΣ SOLAS και γίνεται αναφορά στην υποχρέωση πιστοποίησης και εκπαίδευσης των ναυτικών σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, τόσο με βάση τις προαναφερθείσες Διεθνείς Συμβάσεις όσο και τη ΔΣ STCW. Τέλος, σε κάθε κεφάλαιο διερευνάται η επίδραση της μη συμμόρφωσης με τις τεχνολογίες αυτές τόσο στην υλική όσο και στην νομική αξιοπλοΐα του πλοίου.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξόπουλος Πέτρος","Alexopoulos Petros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:31Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3276415"],"render_values":[{"text":"uoadl:3276415","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3276415","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3276415","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3276415","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξόπουλος Πέτρος","Alexopoulos Petros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3276415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3276415"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τις εκφάνσεις της υποχρέωσης του εκναυλωτή – μεταφορέα προς παροχή αξιόπλοου πλοίου, και να εξειδικεύσει τις υποχρεώσεις που τίθενται από τα άρθρα 111 ΚΙΝΔ και 3§1 ΚΧΒ, υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων. Η μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται αναφορά στην υποχρέωση της αξιοπλοΐας όπως αυτή προβλέπεται από τα προαναφερθέντα άρθρα και στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που είναι αποτέλεσμα των επιταγών της ΔΣ MARPOL σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τις εκπομπές των καυσαερίων των πλοίων, καθώς και σε αυτές που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της ΔΣ BWM σχετικά με την προστασία του θαλασσίου οικοσυστήματος από την απόρριψη θαλασσίου έρματος. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στο ζήτημα της ευρείας χρήσης του διαδικτύου στη διαχείριση του στόλου μιας ναυτιλιακής εταιρείας και στη σχετική υποχρέωση τήρησης σχεδίου προστασίας από διαδικτυακές απειλές, ενώ θίγεται και το ζήτημα της αξιοπλοΐας των αυτόνομων πλοίων. Στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις σχετικά με την ασφαλή ναυσιπλοΐα, όπως αυτές προβλέπονται από τη ΔΣ SOLAS και γίνεται αναφορά στην υποχρέωση πιστοποίησης και εκπαίδευσης των ναυτικών σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, τόσο με βάση τις προαναφερθείσες Διεθνείς Συμβάσεις όσο και τη ΔΣ STCW. Τέλος, σε κάθε κεφάλαιο διερευνάται η επίδραση της μη συμμόρφωσης με τις τεχνολογίες αυτές τόσο στην υλική όσο και στην νομική αξιοπλοΐα του πλοίου.","It is well known that a shipowner by contracting a charterparty or a carriage of goods by sea, undertakes that he will exercise due diligence to make the ship seaworthy. Τhis obligation arises from two main articles. As for charterparties the main article is the art.111 of the Code of Private Maritime Law and as for the carriage of goods this article is the 3§1 of the Hague-Visby Rules. Hence, these articles set only the framework of the obligation of seaworthiness, which has to be specified by many other rules. In our days, the most common rules that specify this obligation concern the environmental protection, the protection of waters, the appropriate manning of the ships and the safety of navigation. This thesis examines the obligation of seaworthiness under the perspective of all these specific rules. The first part examines the commitment of environmental protection from the exhaust fumes of the ships, under MARPOL Convention and the protection of waters under BWM Convention. The second part examines the risks of Internet usage in maritime industry, the safety of navigation under SOLAS Convention and the need of training and certification of seamen about these new technologies under the STCW Convention. Finally, in every chapter it is examined whether these rules would be likely to affect the seaworthiness of a ship and to what extent."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η υποχρέωση της αξιοπλοΐας υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξόπουλος Πέτρος","Alexopoulos Petros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τις εκφάνσεις της υποχρέωσης του εκναυλωτή – μεταφορέα προς παροχή αξιόπλοου πλοίου, και να εξειδικεύσει τις υποχρεώσεις που τίθενται από τα άρθρα 111 ΚΙΝΔ και 3§1 ΚΧΒ, υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων. Η μελέτη διακρίνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος γίνεται αναφορά στην υποχρέωση της αξιοπλοΐας όπως αυτή προβλέπεται από τα προαναφερθέντα άρθρα και στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις που είναι αποτέλεσμα των επιταγών της ΔΣ MARPOL σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος από τις εκπομπές των καυσαερίων των πλοίων, καθώς και σε αυτές που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής της ΔΣ BWM σχετικά με την προστασία του θαλασσίου οικοσυστήματος από την απόρριψη θαλασσίου έρματος. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά στο ζήτημα της ευρείας χρήσης του διαδικτύου στη διαχείριση του στόλου μιας ναυτιλιακής εταιρείας και στη σχετική υποχρέωση τήρησης σχεδίου προστασίας από διαδικτυακές απειλές, ενώ θίγεται και το ζήτημα της αξιοπλοΐας των αυτόνομων πλοίων. Στη συνέχεια αναλύονται οι τεχνολογικές εξελίξεις σχετικά με την ασφαλή ναυσιπλοΐα, όπως αυτές προβλέπονται από τη ΔΣ SOLAS και γίνεται αναφορά στην υποχρέωση πιστοποίησης και εκπαίδευσης των ναυτικών σχετικά με τη χρήση των νέων τεχνολογιών, τόσο με βάση τις προαναφερθείσες Διεθνείς Συμβάσεις όσο και τη ΔΣ STCW. Τέλος, σε κάθε κεφάλαιο διερευνάται η επίδραση της μη συμμόρφωσης με τις τεχνολογίες αυτές τόσο στην υλική όσο και στην νομική αξιοπλοΐα του πλοίου.","It is well known that a shipowner by contracting a charterparty or a carriage of goods by sea, undertakes that he will exercise due diligence to make the ship seaworthy. Τhis obligation arises from two main articles. As for charterparties the main article is the art.111 of the Code of Private Maritime Law and as for the carriage of goods this article is the 3§1 of the Hague-Visby Rules. Hence, these articles set only the framework of the obligation of seaworthiness, which has to be specified by many other rules. In our days, the most common rules that specify this obligation concern the environmental protection, the protection of waters, the appropriate manning of the ships and the safety of navigation. This thesis examines the obligation of seaworthiness under the perspective of all these specific rules. The first part examines the commitment of environmental protection from the exhaust fumes of the ships, under MARPOL Convention and the protection of waters under BWM Convention. The second part examines the risks of Internet usage in maritime industry, the safety of navigation under SOLAS Convention and the need of training and certification of seamen about these new technologies under the STCW Convention. Finally, in every chapter it is examined whether these rules would be likely to affect the seaworthiness of a ship and to what extent."],"dc:identifier":["uoadl:3276415","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3276415"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η υποχρέωση της αξιοπλοΐας υπό το πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:31Z"}