{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279526"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279526","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η ευθύνη του προμηθευτή για έλλειψη συμμόρφωσης και εσφαλμένη ενσωμάτωση του ψηφιακού περιεχομένου ή της ψηφιακής υπηρεσίας στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ευθύνη του εμπόρου-προμηθευτή υπό το φως της νεοπαγούς Οδηγίας 2019/770/ΕΕ για τις συμβάσεις προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών. Η μελέτη περιορίζεται στην ερμηνευτική ανάλυση των διατάξεων της Οδηγίας για την προμήθεια (άρθρο 5) και τις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ψηφιακών προϊόντων (άρθρα 6, 7 και 8), καθώς και για την ενσωμάτωση αυτών στο ψηφιακό περιβάλλον του καταναλωτή (άρθρο 9). Δεν εκτείνεται στη διάταξη του άρθρου 10 για τα δικαιώματα τρίτων (νομικά ελαττώματα), αλλά περιλαμβάνει τις ενωσιακές ρυθμίσεις της ευθύνης του εμπόρου (άρθρο 11) για όλα τα ανωτέρω (μη προμήθεια και έλλειψη συμμόρφωσης/εσφαλμένη ενσωμάτωση - πραγματικά ελαττώματα), όπως και το συνακόλουθο βάρος απόδειξής τους (άρθρο 12). Η εργασία εκκινεί με κάποιες εισαγωγικές σκέψεις αναφορικά με την ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας (digital economy) και την εγκαθίδρυση καινοφανών επιχειρηματικών μοντέλων (data-driven business models). Στον απόηχο των τεχνολογικών και κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων παρουσιάζεται η πορεία προς τη θέσπιση της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ, με έμφαση στην Πρόταση της Επιτροπής για την υιοθέτησή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Μετά την παρενθετική μνεία στην προϊσχύσασα νομική αντιμετώπιση των ψηφιακών συμβάσεων εν γένει, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε εθνικό επίπεδο, η μελέτη διατρέχει τους λόγους, τους στόχους και τις καινοτομίες της νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι προλογικές παρατηρήσεις ολοκληρώνονται με την πρόκληση ενσωμάτωσης της Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο από τον Έλληνα νομοθέτη σε σύγκριση με αλλοδαπές έννομες τάξεις. Στο κυρίως μέρος του πονήματος, επιχειρείται εκτενής θεωρητική ανάλυση των άρθρων 5-12 της Οδηγίας (εξαιρουμένου του άρθρου 10) με πλήρη αποσαφήνιση των εννοιών και των προϋποθέσεων εφαρμογής εκάστης διάταξης. Η κατ’ άρθρον ερμηνεία καθίσταται, μάλιστα, ιδιαιτέρως προσιτή στον αναγνώστη χάρη στη συνοδεία εύληπτων πρακτικών παραδειγμάτων. Σημειώνεται ότι διάσπαρτα στο πλαίσιο της εργασίας παρουσιάζονται δκαιοσυγκριτικά οι κανόνες του γερμανικού Αστικού Κώδικα (§§327 επ. BGB), όπως μετέφεραν τις ρυθμίσεις της Οδηγίας με σχετικό νόμο στις 25.6.2021. Επιλογικά τίθενται ορισμένα συμπεράσματα ως προς την έκταση της ευθύνης του εμπόρου και τη στάθμιση συμφερόντων μεταξύ αυτού και του καταναλωτή, καθώς επίσης και προβληματισμοί για τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωμάτων του τελευταίου και το συναφή ρόλο των καταναλωτικών οργανώσεων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ευθύνη του εμπόρου-προμηθευτή υπό το φως της νεοπαγούς Οδηγίας 2019/770/ΕΕ για τις συμβάσεις προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών. Η μελέτη περιορίζεται στην ερμηνευτική ανάλυση των διατάξεων της Οδηγίας για την προμήθεια (άρθρο 5) και τις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ψηφιακών προϊόντων (άρθρα 6, 7 και 8), καθώς και για την ενσωμάτωση αυτών στο ψηφιακό περιβάλλον του καταναλωτή (άρθρο 9). Δεν εκτείνεται στη διάταξη του άρθρου 10 για τα δικαιώματα τρίτων (νομικά ελαττώματα), αλλά περιλαμβάνει τις ενωσιακές ρυθμίσεις της ευθύνης του εμπόρου (άρθρο 11) για όλα τα ανωτέρω (μη προμήθεια και έλλειψη συμμόρφωσης/εσφαλμένη ενσωμάτωση - πραγματικά ελαττώματα), όπως και το συνακόλουθο βάρος απόδειξής τους (άρθρο 12). Η εργασία εκκινεί με κάποιες εισαγωγικές σκέψεις αναφορικά με την ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας (digital economy) και την εγκαθίδρυση καινοφανών επιχειρηματικών μοντέλων (data-driven business models). Στον απόηχο των τεχνολογικών και κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων παρουσιάζεται η πορεία προς τη θέσπιση της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ, με έμφαση στην Πρόταση της Επιτροπής για την υιοθέτησή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Μετά την παρενθετική μνεία στην προϊσχύσασα νομική αντιμετώπιση των ψηφιακών συμβάσεων εν γένει, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε εθνικό επίπεδο, η μελέτη διατρέχει τους λόγους, τους στόχους και τις καινοτομίες της νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι προλογικές παρατηρήσεις ολοκληρώνονται με την πρόκληση ενσωμάτωσης της Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο από τον Έλληνα νομοθέτη σε σύγκριση με αλλοδαπές έννομες τάξεις. Στο κυρίως μέρος του πονήματος, επιχειρείται εκτενής θεωρητική ανάλυση των άρθρων 5-12 της Οδηγίας (εξαιρουμένου του άρθρου 10) με πλήρη αποσαφήνιση των εννοιών και των προϋποθέσεων εφαρμογής εκάστης διάταξης. Η κατ’ άρθρον ερμηνεία καθίσταται, μάλιστα, ιδιαιτέρως προσιτή στον αναγνώστη χάρη στη συνοδεία εύληπτων πρακτικών παραδειγμάτων. Σημειώνεται ότι διάσπαρτα στο πλαίσιο της εργασίας παρουσιάζονται δκαιοσυγκριτικά οι κανόνες του γερμανικού Αστικού Κώδικα (§§327 επ. BGB), όπως μετέφεραν τις ρυθμίσεις της Οδηγίας με σχετικό νόμο στις 25.6.2021. Επιλογικά τίθενται ορισμένα συμπεράσματα ως προς την έκταση της ευθύνης του εμπόρου και τη στάθμιση συμφερόντων μεταξύ αυτού και του καταναλωτή, καθώς επίσης και προβληματισμοί για τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωμάτων του τελευταίου και το συναφή ρόλο των καταναλωτικών οργανώσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεπάκος Θεμιστοκλής","Alepakos Themistoklis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:32Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279526"],"render_values":[{"text":"uoadl:3279526","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279526","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279526","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3279526","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεπάκος Θεμιστοκλής","Alepakos Themistoklis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279526"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ευθύνη του εμπόρου-προμηθευτή υπό το φως της νεοπαγούς Οδηγίας 2019/770/ΕΕ για τις συμβάσεις προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών. Η μελέτη περιορίζεται στην ερμηνευτική ανάλυση των διατάξεων της Οδηγίας για την προμήθεια (άρθρο 5) και τις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ψηφιακών προϊόντων (άρθρα 6, 7 και 8), καθώς και για την ενσωμάτωση αυτών στο ψηφιακό περιβάλλον του καταναλωτή (άρθρο 9). Δεν εκτείνεται στη διάταξη του άρθρου 10 για τα δικαιώματα τρίτων (νομικά ελαττώματα), αλλά περιλαμβάνει τις ενωσιακές ρυθμίσεις της ευθύνης του εμπόρου (άρθρο 11) για όλα τα ανωτέρω (μη προμήθεια και έλλειψη συμμόρφωσης/εσφαλμένη ενσωμάτωση - πραγματικά ελαττώματα), όπως και το συνακόλουθο βάρος απόδειξής τους (άρθρο 12). Η εργασία εκκινεί με κάποιες εισαγωγικές σκέψεις αναφορικά με την ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας (digital economy) και την εγκαθίδρυση καινοφανών επιχειρηματικών μοντέλων (data-driven business models). Στον απόηχο των τεχνολογικών και κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων παρουσιάζεται η πορεία προς τη θέσπιση της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ, με έμφαση στην Πρόταση της Επιτροπής για την υιοθέτησή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Μετά την παρενθετική μνεία στην προϊσχύσασα νομική αντιμετώπιση των ψηφιακών συμβάσεων εν γένει, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε εθνικό επίπεδο, η μελέτη διατρέχει τους λόγους, τους στόχους και τις καινοτομίες της νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι προλογικές παρατηρήσεις ολοκληρώνονται με την πρόκληση ενσωμάτωσης της Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο από τον Έλληνα νομοθέτη σε σύγκριση με αλλοδαπές έννομες τάξεις. Στο κυρίως μέρος του πονήματος, επιχειρείται εκτενής θεωρητική ανάλυση των άρθρων 5-12 της Οδηγίας (εξαιρουμένου του άρθρου 10) με πλήρη αποσαφήνιση των εννοιών και των προϋποθέσεων εφαρμογής εκάστης διάταξης. Η κατ’ άρθρον ερμηνεία καθίσταται, μάλιστα, ιδιαιτέρως προσιτή στον αναγνώστη χάρη στη συνοδεία εύληπτων πρακτικών παραδειγμάτων. Σημειώνεται ότι διάσπαρτα στο πλαίσιο της εργασίας παρουσιάζονται δκαιοσυγκριτικά οι κανόνες του γερμανικού Αστικού Κώδικα (§§327 επ. BGB), όπως μετέφεραν τις ρυθμίσεις της Οδηγίας με σχετικό νόμο στις 25.6.2021. Επιλογικά τίθενται ορισμένα συμπεράσματα ως προς την έκταση της ευθύνης του εμπόρου και τη στάθμιση συμφερόντων μεταξύ αυτού και του καταναλωτή, καθώς επίσης και προβληματισμοί για τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωμάτων του τελευταίου και το συναφή ρόλο των καταναλωτικών οργανώσεων.","The thesis deals with the liability of the trader-supplier under the light of the new Directive 2019/770/EU on contracts for the supply of digital content and digital services. The study is limited to an interpretative analysis of the Directive's provisions on the supply (Article 5) and the conformity requirements of digital products (Articles 6, 7 and 8), as well as on their integration into the consumer's digital environment (Article 9). It does not extend to the provision of Article 10 regarding third party rights (legal defects), but it includes the EU rules on the liability of the trader (Article 11) for all the above (failure to supply and lack of conformity/incorrect integration - actual defects), as well as the consequent burden of proof (Article 12). The paper starts with some introductory thoughts concerning the rapid evolution of the digital economy and the establishment of the recently appeared data-driven business models. In the wake of technological and socio-economic developments, the process towards the enactment of the Directive 2019/770/EU is presented, with emphasis on the Commission's Proposal for its adoption by the European Parliament and the Council. After a parenthetical reference to the previous legal treatment of the digital contracts in general, both at EU and national level, the study traces the reasons, the objectives, and the innovations of the legislative reform. The introductory remarks conclude with the challenge of transposing the Directive into domestic law by the Greek legislator in comparison with foreign legal orders. In the main part of the paper, an extensive theoretical analysis of Articles 5-12 of the Directive (except for Article 10) is attempted, with full clarification of the concepts and the application conditions of each provision. The article-by-article commentary is made particularly accessible to the reader by means of comprehensible practical examples. Moreover, it should be noted that the rules of the German Civil Code (§§ 327 et seq. BGB), as transposed by the relevant law on 25.6.2021, are presented scattered throughout the study in a comparative manner. Finally, some conclusions are drawn regarding the extent of the trader's liability and the balance of interests between the trader and the consumer, as well as some concerns about the judicial enforcement of the latter's rights and the respective role of consumer organizations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η ευθύνη του προμηθευτή για έλλειψη συμμόρφωσης και εσφαλμένη ενσωμάτωση του ψηφιακού περιεχομένου ή της ψηφιακής υπηρεσίας στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεπάκος Θεμιστοκλής","Alepakos Themistoklis"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται την ευθύνη του εμπόρου-προμηθευτή υπό το φως της νεοπαγούς Οδηγίας 2019/770/ΕΕ για τις συμβάσεις προμήθειας ψηφιακού περιεχομένου και ψηφιακών υπηρεσιών. Η μελέτη περιορίζεται στην ερμηνευτική ανάλυση των διατάξεων της Οδηγίας για την προμήθεια (άρθρο 5) και τις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ψηφιακών προϊόντων (άρθρα 6, 7 και 8), καθώς και για την ενσωμάτωση αυτών στο ψηφιακό περιβάλλον του καταναλωτή (άρθρο 9). Δεν εκτείνεται στη διάταξη του άρθρου 10 για τα δικαιώματα τρίτων (νομικά ελαττώματα), αλλά περιλαμβάνει τις ενωσιακές ρυθμίσεις της ευθύνης του εμπόρου (άρθρο 11) για όλα τα ανωτέρω (μη προμήθεια και έλλειψη συμμόρφωσης/εσφαλμένη ενσωμάτωση - πραγματικά ελαττώματα), όπως και το συνακόλουθο βάρος απόδειξής τους (άρθρο 12). Η εργασία εκκινεί με κάποιες εισαγωγικές σκέψεις αναφορικά με την ραγδαία ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας (digital economy) και την εγκαθίδρυση καινοφανών επιχειρηματικών μοντέλων (data-driven business models). Στον απόηχο των τεχνολογικών και κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων παρουσιάζεται η πορεία προς τη θέσπιση της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ, με έμφαση στην Πρόταση της Επιτροπής για την υιοθέτησή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Μετά την παρενθετική μνεία στην προϊσχύσασα νομική αντιμετώπιση των ψηφιακών συμβάσεων εν γένει, τόσο σε ενωσιακό όσο και σε εθνικό επίπεδο, η μελέτη διατρέχει τους λόγους, τους στόχους και τις καινοτομίες της νομοθετικής μεταρρύθμισης. Οι προλογικές παρατηρήσεις ολοκληρώνονται με την πρόκληση ενσωμάτωσης της Οδηγίας στο εγχώριο δίκαιο από τον Έλληνα νομοθέτη σε σύγκριση με αλλοδαπές έννομες τάξεις. Στο κυρίως μέρος του πονήματος, επιχειρείται εκτενής θεωρητική ανάλυση των άρθρων 5-12 της Οδηγίας (εξαιρουμένου του άρθρου 10) με πλήρη αποσαφήνιση των εννοιών και των προϋποθέσεων εφαρμογής εκάστης διάταξης. Η κατ’ άρθρον ερμηνεία καθίσταται, μάλιστα, ιδιαιτέρως προσιτή στον αναγνώστη χάρη στη συνοδεία εύληπτων πρακτικών παραδειγμάτων. Σημειώνεται ότι διάσπαρτα στο πλαίσιο της εργασίας παρουσιάζονται δκαιοσυγκριτικά οι κανόνες του γερμανικού Αστικού Κώδικα (§§327 επ. BGB), όπως μετέφεραν τις ρυθμίσεις της Οδηγίας με σχετικό νόμο στις 25.6.2021. Επιλογικά τίθενται ορισμένα συμπεράσματα ως προς την έκταση της ευθύνης του εμπόρου και τη στάθμιση συμφερόντων μεταξύ αυτού και του καταναλωτή, καθώς επίσης και προβληματισμοί για τη δικαστική επιδίωξη των δικαιωμάτων του τελευταίου και το συναφή ρόλο των καταναλωτικών οργανώσεων.","The thesis deals with the liability of the trader-supplier under the light of the new Directive 2019/770/EU on contracts for the supply of digital content and digital services. The study is limited to an interpretative analysis of the Directive's provisions on the supply (Article 5) and the conformity requirements of digital products (Articles 6, 7 and 8), as well as on their integration into the consumer's digital environment (Article 9). It does not extend to the provision of Article 10 regarding third party rights (legal defects), but it includes the EU rules on the liability of the trader (Article 11) for all the above (failure to supply and lack of conformity/incorrect integration - actual defects), as well as the consequent burden of proof (Article 12). The paper starts with some introductory thoughts concerning the rapid evolution of the digital economy and the establishment of the recently appeared data-driven business models. In the wake of technological and socio-economic developments, the process towards the enactment of the Directive 2019/770/EU is presented, with emphasis on the Commission's Proposal for its adoption by the European Parliament and the Council. After a parenthetical reference to the previous legal treatment of the digital contracts in general, both at EU and national level, the study traces the reasons, the objectives, and the innovations of the legislative reform. The introductory remarks conclude with the challenge of transposing the Directive into domestic law by the Greek legislator in comparison with foreign legal orders. In the main part of the paper, an extensive theoretical analysis of Articles 5-12 of the Directive (except for Article 10) is attempted, with full clarification of the concepts and the application conditions of each provision. The article-by-article commentary is made particularly accessible to the reader by means of comprehensible practical examples. Moreover, it should be noted that the rules of the German Civil Code (§§ 327 et seq. BGB), as transposed by the relevant law on 25.6.2021, are presented scattered throughout the study in a comparative manner. Finally, some conclusions are drawn regarding the extent of the trader's liability and the balance of interests between the trader and the consumer, as well as some concerns about the judicial enforcement of the latter's rights and the respective role of consumer organizations."],"dc:identifier":["uoadl:3279526","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279526"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Η ευθύνη του προμηθευτή για έλλειψη συμμόρφωσης και εσφαλμένη ενσωμάτωση του ψηφιακού περιεχομένου ή της ψηφιακής υπηρεσίας στο πλαίσιο της Οδηγίας 2019/770/ΕΕ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:32Z"}