{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279569"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279569","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τιτλοποίηση απαιτήσεων : μετάβαση από τις τράπεζες στις ανώνυμες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.), υπό τη σκοπιά της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου","abstract":"Ο θεσμός της τιτλοποίησης απαιτήσεων (securitisation), είναι γνωστός ήδη από την δεκαετία του 1930, με το ΠΔ 22/30, το οποίο ακολουθήθηκε από τον Ν.1892/1990 και εν συνεχεία από τον Ν. 2801/2000. Το 2003, εξεδόθη ο Ν. 3156/2003, ο οποίος για πρώτη φορά εισάγει στη σκακιέρα και τους ιδιώτες, οι οποίοι μέχρι της δημοσιεύσεως αυτού, εξέπιπταν της εφαρμογής του προγενέστερου νόμου, καθώς οι τιτλοποιήσεις διενεργούνταν αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο. Τελευταίο κύριο νομοθετικό κείμενο, συνιστά ο Ν. 4354/2015 (όπως αυτός τροποποιήθηκε), με τον οποίο η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δύναται να ανατίθεται -πλέον- και σε ανώνυμες εταιρείες. Κατόπιν της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που έπληξε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στην Ελλάδα, έκαναν την εμφάνιση τους οι Ανώνυμες Εταιρείες διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΝΡL’s) των τραπεζών, τα συχνά επονομαζόμενα ως “fund”. Πρόκειται για την προσπάθεια των κρατών να αναδιοργανώσουν την οικονομία, θέτοντας σε μια τάξη τις δανειακές απαιτήσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, καθαρίζοντας τους βεβαρημένους ισολογισμούς των τραπεζών, δίνοντας συνάμα την ευκαιρία στους δανειολήπτες να ρυθμίσουν τις απαιτήσεις (ακόμα και με κούρεμα σημαντικού μέρους της οφειλής), δίχως να οδηγούνται τα μέρη απευθείας στην διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που θα έπραττε άνευ άλλου τίνος η δικαιούχος της απαίτησης Τράπεζα. Στην παρούσα μελέτη, επιχειρείται η καταγραφή του νομικού πλαισίου γύρω από τη δημιουργία και τη δράση των Ανώνυμων Εταιριών Διαχείρισης, τη νομοθετική εξέλιξη της ρύθμισης, τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί ως σήμερα. Πέραν όμως από μια στεγνή απεικόνιση των ως άνω θεματικών, η αξιολόγηση των ρυθμιστικών μέτρων και των αποτελεσμάτων, θα γίνει κάνοντας χρήση των πολύτιμων εργαλείων της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου, εστιάζοντας σε ζητήματα που άπτονται της ορθολογικότητας ή μη των τραπεζών και των δανειοληπτών, του ωφελιμισμού των μερών, της ρυθμιστικής αποτυχίας για την διαχείριση των δανείων που έγιναν κόκκινα, τον κρατικό παρεμβατισμό ως προσπάθεια διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, το cost-benefit analysis των νέων ρυθμίσεων, την αναλογικότητα αυτών κλπ.. Άλλωστε οι έννοιες της ορθολογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας είναι αυτές που συνδέουν άρρηκτα την νομική με τα οικονομικά. Η κριτική που έχουν δεχτεί οι Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., είναι μεγάλη, πλην όμως για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αποτελεσματικότητα των νέων κανόνων, συναρτήσει της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας εν γένει, όπως αυτή απεικονίζεται στα στατιστικά, τις μελέτες και τις έρευνες της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία λειτουργεί ως η αδειοδοτούσα και επιβλέπουσα αρχή, δυνάμει του Ν. 4354/2015.","abstract_html":"Ο θεσμός της τιτλοποίησης απαιτήσεων (securitisation), είναι γνωστός ήδη από την δεκαετία του 1930, με το ΠΔ 22/30, το οποίο ακολουθήθηκε από τον Ν.1892/1990 και εν συνεχεία από τον Ν. 2801/2000. Το 2003, εξεδόθη ο Ν. 3156/2003, ο οποίος για πρώτη φορά εισάγει στη σκακιέρα και τους ιδιώτες, οι οποίοι μέχρι της δημοσιεύσεως αυτού, εξέπιπταν της εφαρμογής του προγενέστερου νόμου, καθώς οι τιτλοποιήσεις διενεργούνταν αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο. Τελευταίο κύριο νομοθετικό κείμενο, συνιστά ο Ν. 4354/2015 (όπως αυτός τροποποιήθηκε), με τον οποίο η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δύναται να ανατίθεται -πλέον- και σε ανώνυμες εταιρείες. Κατόπιν της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που έπληξε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στην Ελλάδα, έκαναν την εμφάνιση τους οι Ανώνυμες Εταιρείες διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΝΡL’s) των τραπεζών, τα συχνά επονομαζόμενα ως “fund”. Πρόκειται για την προσπάθεια των κρατών να αναδιοργανώσουν την οικονομία, θέτοντας σε μια τάξη τις δανειακές απαιτήσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, καθαρίζοντας τους βεβαρημένους ισολογισμούς των τραπεζών, δίνοντας συνάμα την ευκαιρία στους δανειολήπτες να ρυθμίσουν τις απαιτήσεις (ακόμα και με κούρεμα σημαντικού μέρους της οφειλής), δίχως να οδηγούνται τα μέρη απευθείας στην διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που θα έπραττε άνευ άλλου τίνος η δικαιούχος της απαίτησης Τράπεζα. Στην παρούσα μελέτη, επιχειρείται η καταγραφή του νομικού πλαισίου γύρω από τη δημιουργία και τη δράση των Ανώνυμων Εταιριών Διαχείρισης, τη νομοθετική εξέλιξη της ρύθμισης, τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί ως σήμερα. Πέραν όμως από μια στεγνή απεικόνιση των ως άνω θεματικών, η αξιολόγηση των ρυθμιστικών μέτρων και των αποτελεσμάτων, θα γίνει κάνοντας χρήση των πολύτιμων εργαλείων της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου, εστιάζοντας σε ζητήματα που άπτονται της ορθολογικότητας ή μη των τραπεζών και των δανειοληπτών, του ωφελιμισμού των μερών, της ρυθμιστικής αποτυχίας για την διαχείριση των δανείων που έγιναν κόκκινα, τον κρατικό παρεμβατισμό ως προσπάθεια διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, το cost-benefit analysis των νέων ρυθμίσεων, την αναλογικότητα αυτών κλπ.. Άλλωστε οι έννοιες της ορθολογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας είναι αυτές που συνδέουν άρρηκτα την νομική με τα οικονομικά. Η κριτική που έχουν δεχτεί οι Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., είναι μεγάλη, πλην όμως για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αποτελεσματικότητα των νέων κανόνων, συναρτήσει της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας εν γένει, όπως αυτή απεικονίζεται στα στατιστικά, τις μελέτες και τις έρευνες της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία λειτουργεί ως η αδειοδοτούσα και επιβλέπουσα αρχή, δυνάμει του Ν. 4354/2015.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρουνιώτη Ελένη","Kourounioti Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:32Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279569"],"render_values":[{"text":"uoadl:3279569","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279569","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279569","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3279569","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρουνιώτη Ελένη","Kourounioti Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279569","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279569"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο θεσμός της τιτλοποίησης απαιτήσεων (securitisation), είναι γνωστός ήδη από την δεκαετία του 1930, με το ΠΔ 22/30, το οποίο ακολουθήθηκε από τον Ν.1892/1990 και εν συνεχεία από τον Ν. 2801/2000. Το 2003, εξεδόθη ο Ν. 3156/2003, ο οποίος για πρώτη φορά εισάγει στη σκακιέρα και τους ιδιώτες, οι οποίοι μέχρι της δημοσιεύσεως αυτού, εξέπιπταν της εφαρμογής του προγενέστερου νόμου, καθώς οι τιτλοποιήσεις διενεργούνταν αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο. Τελευταίο κύριο νομοθετικό κείμενο, συνιστά ο Ν. 4354/2015 (όπως αυτός τροποποιήθηκε), με τον οποίο η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δύναται να ανατίθεται -πλέον- και σε ανώνυμες εταιρείες. Κατόπιν της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που έπληξε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στην Ελλάδα, έκαναν την εμφάνιση τους οι Ανώνυμες Εταιρείες διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΝΡL’s) των τραπεζών, τα συχνά επονομαζόμενα ως “fund”. Πρόκειται για την προσπάθεια των κρατών να αναδιοργανώσουν την οικονομία, θέτοντας σε μια τάξη τις δανειακές απαιτήσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, καθαρίζοντας τους βεβαρημένους ισολογισμούς των τραπεζών, δίνοντας συνάμα την ευκαιρία στους δανειολήπτες να ρυθμίσουν τις απαιτήσεις (ακόμα και με κούρεμα σημαντικού μέρους της οφειλής), δίχως να οδηγούνται τα μέρη απευθείας στην διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που θα έπραττε άνευ άλλου τίνος η δικαιούχος της απαίτησης Τράπεζα. Στην παρούσα μελέτη, επιχειρείται η καταγραφή του νομικού πλαισίου γύρω από τη δημιουργία και τη δράση των Ανώνυμων Εταιριών Διαχείρισης, τη νομοθετική εξέλιξη της ρύθμισης, τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί ως σήμερα. Πέραν όμως από μια στεγνή απεικόνιση των ως άνω θεματικών, η αξιολόγηση των ρυθμιστικών μέτρων και των αποτελεσμάτων, θα γίνει κάνοντας χρήση των πολύτιμων εργαλείων της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου, εστιάζοντας σε ζητήματα που άπτονται της ορθολογικότητας ή μη των τραπεζών και των δανειοληπτών, του ωφελιμισμού των μερών, της ρυθμιστικής αποτυχίας για την διαχείριση των δανείων που έγιναν κόκκινα, τον κρατικό παρεμβατισμό ως προσπάθεια διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, το cost-benefit analysis των νέων ρυθμίσεων, την αναλογικότητα αυτών κλπ.. Άλλωστε οι έννοιες της ορθολογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας είναι αυτές που συνδέουν άρρηκτα την νομική με τα οικονομικά. Η κριτική που έχουν δεχτεί οι Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., είναι μεγάλη, πλην όμως για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αποτελεσματικότητα των νέων κανόνων, συναρτήσει της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας εν γένει, όπως αυτή απεικονίζεται στα στατιστικά, τις μελέτες και τις έρευνες της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία λειτουργεί ως η αδειοδοτούσα και επιβλέπουσα αρχή, δυνάμει του Ν. 4354/2015.","In this study, attempts are made to record the legal framework around the creation and action of the Servicers, the legislative development through the regulation, the reasons that led to it, and the conclusions that have been drawn to date. The evaluation of regulatory measures and the results will be made using the valuable tools of the Economic Analysis of Law, focusing on issues related to the rationality or non-rationality of banks and borrowers, the utilitarianism of the parties and the regulatory failure to manage loans that have become non- performing. The study also focuses on the state interventionism as an effort to rescue the financial system at European and national level as well as the cost-benefit analysis and proportionality of new regulations. The criticism that the servicers have faced, is big, but in order to conduct a safe conclusion, the effectiveness of the new rules should be taken into account, depending on the stability of the financial system and the economy. In general, this is reflected in the statistics, studies and investigations of the Bank of Greece, which operates as the licensing and supervising authority under the Law. 4354/2015."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τιτλοποίηση απαιτήσεων : μετάβαση από τις τράπεζες στις ανώνυμες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.), υπό τη σκοπιά της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρουνιώτη Ελένη","Kourounioti Eleni"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ο θεσμός της τιτλοποίησης απαιτήσεων (securitisation), είναι γνωστός ήδη από την δεκαετία του 1930, με το ΠΔ 22/30, το οποίο ακολουθήθηκε από τον Ν.1892/1990 και εν συνεχεία από τον Ν. 2801/2000. Το 2003, εξεδόθη ο Ν. 3156/2003, ο οποίος για πρώτη φορά εισάγει στη σκακιέρα και τους ιδιώτες, οι οποίοι μέχρι της δημοσιεύσεως αυτού, εξέπιπταν της εφαρμογής του προγενέστερου νόμου, καθώς οι τιτλοποιήσεις διενεργούνταν αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο. Τελευταίο κύριο νομοθετικό κείμενο, συνιστά ο Ν. 4354/2015 (όπως αυτός τροποποιήθηκε), με τον οποίο η διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δύναται να ανατίθεται -πλέον- και σε ανώνυμες εταιρείες. Κατόπιν της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που έπληξε το χρηματοπιστωτικό σύστημα, όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, έτσι και στην Ελλάδα, έκαναν την εμφάνιση τους οι Ανώνυμες Εταιρείες διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΝΡL’s) των τραπεζών, τα συχνά επονομαζόμενα ως “fund”. Πρόκειται για την προσπάθεια των κρατών να αναδιοργανώσουν την οικονομία, θέτοντας σε μια τάξη τις δανειακές απαιτήσεις που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, καθαρίζοντας τους βεβαρημένους ισολογισμούς των τραπεζών, δίνοντας συνάμα την ευκαιρία στους δανειολήπτες να ρυθμίσουν τις απαιτήσεις (ακόμα και με κούρεμα σημαντικού μέρους της οφειλής), δίχως να οδηγούνται τα μέρη απευθείας στην διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης που θα έπραττε άνευ άλλου τίνος η δικαιούχος της απαίτησης Τράπεζα. Στην παρούσα μελέτη, επιχειρείται η καταγραφή του νομικού πλαισίου γύρω από τη δημιουργία και τη δράση των Ανώνυμων Εταιριών Διαχείρισης, τη νομοθετική εξέλιξη της ρύθμισης, τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί ως σήμερα. Πέραν όμως από μια στεγνή απεικόνιση των ως άνω θεματικών, η αξιολόγηση των ρυθμιστικών μέτρων και των αποτελεσμάτων, θα γίνει κάνοντας χρήση των πολύτιμων εργαλείων της Οικονομικής Ανάλυσης του Δικαίου, εστιάζοντας σε ζητήματα που άπτονται της ορθολογικότητας ή μη των τραπεζών και των δανειοληπτών, του ωφελιμισμού των μερών, της ρυθμιστικής αποτυχίας για την διαχείριση των δανείων που έγιναν κόκκινα, τον κρατικό παρεμβατισμό ως προσπάθεια διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, το cost-benefit analysis των νέων ρυθμίσεων, την αναλογικότητα αυτών κλπ.. Άλλωστε οι έννοιες της ορθολογικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας είναι αυτές που συνδέουν άρρηκτα την νομική με τα οικονομικά. Η κριτική που έχουν δεχτεί οι Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π., είναι μεγάλη, πλην όμως για την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η αποτελεσματικότητα των νέων κανόνων, συναρτήσει της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της οικονομίας εν γένει, όπως αυτή απεικονίζεται στα στατιστικά, τις μελέτες και τις έρευνες της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία λειτουργεί ως η αδειοδοτούσα και επιβλέπουσα αρχή, δυνάμει του Ν. 4354/2015.","In this study, attempts are made to record the legal framework around the creation and action of the Servicers, the legislative development through the regulation, the reasons that led to it, and the conclusions that have been drawn to date. The evaluation of regulatory measures and the results will be made using the valuable tools of the Economic Analysis of Law, focusing on issues related to the rationality or non-rationality of banks and borrowers, the utilitarianism of the parties and the regulatory failure to manage loans that have become non- performing. The study also focuses on the state interventionism as an effort to rescue the financial system at European and national level as well as the cost-benefit analysis and proportionality of new regulations. The criticism that the servicers have faced, is big, but in order to conduct a safe conclusion, the effectiveness of the new rules should be taken into account, depending on the stability of the financial system and the economy. In general, this is reflected in the statistics, studies and investigations of the Bank of Greece, which operates as the licensing and supervising authority under the Law. 4354/2015."],"dc:identifier":["uoadl:3279569","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279569"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Τιτλοποίηση απαιτήσεων : μετάβαση από τις τράπεζες στις ανώνυμες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.), υπό τη σκοπιά της οικονομικής ανάλυσης του δικαίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:32Z"}