{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279649"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3279649","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το εύρος προσβολής της εκκαλουμένης απόφασης και η εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου","abstract":"Με την εργασία αυτή επιχειρήθηκε να ερευνηθεί η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στην αστική δίκη, όταν η υπόθεση μεταβιβάζεται ενώπιόν του κατόπιν άσκησης έφεσης. Καθώς στην αστική δίκη κυριαρχεί η αρχή της διάθεσης (106 ΚΠολΔ), κατά την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση του διαδίκου, την πρωτοβουλία για τον καθορισμό του εύρους μεταβίβασης της υπόθεσης στην δικαιοδοσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου την έχει ο εκκαλών. Συνεπώς, η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά εξαρτάται από την διάθεση, δηλαδή από την αίτηση, του εκκαλούντος. Από την άλλη, οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης, όπως για παράδειγμα ο αριθμός των αντικειμένων της δίκης, ο αριθμός των διαδίκων, αλλά και το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αίτησης παροχής δικαστικής προστασίας περιορίζουν την αυτονομία του εκκαλούντος. Τα ζητήματα αυτά υπάγονται στο πεδίο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, έννοια η οποία κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εργασία από κοινού με το αντικείμενο της έκκλητης δίκης. Το πρώτο μισό της εργασίας αφιερώνεται στην διερεύνηση του αντικειμένου της δευτεροβάθμιας δίκης, ενώ το δεύτερο μισό της εργασίας αφορά τις ειδικότερες εκφάνσεις του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, άρα και του εύρους της εξουσίας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι το γράμμα του νόμου είναι ασαφές και παρέχει την δυνατότητα αντίθετων μεταξύ τους ερμηνειών των διατάξειων που αφορούν το αντικείμενο της δευτεροβάθμιας δίκης και του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, ώστε να επιβάλλεται η νομοθετική επίλυση του προβλήματος.","abstract_html":"Με την εργασία αυτή επιχειρήθηκε να ερευνηθεί η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στην αστική δίκη, όταν η υπόθεση μεταβιβάζεται ενώπιόν του κατόπιν άσκησης έφεσης. Καθώς στην αστική δίκη κυριαρχεί η αρχή της διάθεσης (106 ΚΠολΔ), κατά την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση του διαδίκου, την πρωτοβουλία για τον καθορισμό του εύρους μεταβίβασης της υπόθεσης στην δικαιοδοσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου την έχει ο εκκαλών. Συνεπώς, η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά εξαρτάται από την διάθεση, δηλαδή από την αίτηση, του εκκαλούντος. Από την άλλη, οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης, όπως για παράδειγμα ο αριθμός των αντικειμένων της δίκης, ο αριθμός των διαδίκων, αλλά και το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αίτησης παροχής δικαστικής προστασίας περιορίζουν την αυτονομία του εκκαλούντος. Τα ζητήματα αυτά υπάγονται στο πεδίο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, έννοια η οποία κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εργασία από κοινού με το αντικείμενο της έκκλητης δίκης. Το πρώτο μισό της εργασίας αφιερώνεται στην διερεύνηση του αντικειμένου της δευτεροβάθμιας δίκης, ενώ το δεύτερο μισό της εργασίας αφορά τις ειδικότερες εκφάνσεις του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, άρα και του εύρους της εξουσίας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι το γράμμα του νόμου είναι ασαφές και παρέχει την δυνατότητα αντίθετων μεταξύ τους ερμηνειών των διατάξειων που αφορούν το αντικείμενο της δευτεροβάθμιας δίκης και του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, ώστε να επιβάλλεται η νομοθετική επίλυση του προβλήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Γάτος Σκύφτης Στυλιανός","Gatos Skyftis Stylianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:35Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279649"],"render_values":[{"text":"uoadl:3279649","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279649","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279649","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3279649","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γάτος Σκύφτης Στυλιανός","Gatos Skyftis Stylianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3279649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279649"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Με την εργασία αυτή επιχειρήθηκε να ερευνηθεί η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στην αστική δίκη, όταν η υπόθεση μεταβιβάζεται ενώπιόν του κατόπιν άσκησης έφεσης. Καθώς στην αστική δίκη κυριαρχεί η αρχή της διάθεσης (106 ΚΠολΔ), κατά την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση του διαδίκου, την πρωτοβουλία για τον καθορισμό του εύρους μεταβίβασης της υπόθεσης στην δικαιοδοσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου την έχει ο εκκαλών. Συνεπώς, η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά εξαρτάται από την διάθεση, δηλαδή από την αίτηση, του εκκαλούντος. Από την άλλη, οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης, όπως για παράδειγμα ο αριθμός των αντικειμένων της δίκης, ο αριθμός των διαδίκων, αλλά και το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αίτησης παροχής δικαστικής προστασίας περιορίζουν την αυτονομία του εκκαλούντος. Τα ζητήματα αυτά υπάγονται στο πεδίο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, έννοια η οποία κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εργασία από κοινού με το αντικείμενο της έκκλητης δίκης. Το πρώτο μισό της εργασίας αφιερώνεται στην διερεύνηση του αντικειμένου της δευτεροβάθμιας δίκης, ενώ το δεύτερο μισό της εργασίας αφορά τις ειδικότερες εκφάνσεις του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, άρα και του εύρους της εξουσίας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι το γράμμα του νόμου είναι ασαφές και παρέχει την δυνατότητα αντίθετων μεταξύ τους ερμηνειών των διατάξειων που αφορούν το αντικείμενο της δευτεροβάθμιας δίκης και του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, ώστε να επιβάλλεται η νομοθετική επίλυση του προβλήματος.","This paper attempted to investigate the judicial power of the appellate court in civil proceedings when the case is transferred to it on appeal. As the principle of disposition (art. 106 Civil Procedure Law) prevails in civil proceedings, according to which the court acts only at the request of a party, the initiative for determining the scope of the transfer of the case to the jurisdiction of the court of appeal lies with the appellant. Consequently, the jurisdiction of the appellate court is not a foregone conclusion, but depends on the disposition, that is to say, on the request of the appellant. On the other hand, the particularities of each case, such as, for example, the number of objects in the proceedings, the number of parties and the specific content of each application for judicial protection, limit the autonomy of the appellant. These issues fall within the scope of the transfer-effect of the proceedings, a concept which occupies a prominent place in the work together with the subject matter of the appealed proceedings. The first half of the work is devoted to exploring the subject matter of the appellate proceedings, while the second half of the paper concerns the more specific aspects of the transfer-effect of the proceedings and thus the scope of the appellate court's power. The conclusion of the paper is that the letter of the law is unclear and allows for the possibility of conflicting interpretations of the provisions relating to the subject matter of the appellate proceedings and the transfer effect, so that a legislative solution to the problem is required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το εύρος προσβολής της εκκαλουμένης απόφασης και η εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γάτος Σκύφτης Στυλιανός","Gatos Skyftis Stylianos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Με την εργασία αυτή επιχειρήθηκε να ερευνηθεί η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου στην αστική δίκη, όταν η υπόθεση μεταβιβάζεται ενώπιόν του κατόπιν άσκησης έφεσης. Καθώς στην αστική δίκη κυριαρχεί η αρχή της διάθεσης (106 ΚΠολΔ), κατά την οποία το δικαστήριο ενεργεί μόνο ύστερα από αίτηση του διαδίκου, την πρωτοβουλία για τον καθορισμό του εύρους μεταβίβασης της υπόθεσης στην δικαιοδοσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου την έχει ο εκκαλών. Συνεπώς, η δικαιοδοτική εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένη, αλλά εξαρτάται από την διάθεση, δηλαδή από την αίτηση, του εκκαλούντος. Από την άλλη, οι ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης, όπως για παράδειγμα ο αριθμός των αντικειμένων της δίκης, ο αριθμός των διαδίκων, αλλά και το ειδικότερο περιεχόμενο εκάστης αίτησης παροχής δικαστικής προστασίας περιορίζουν την αυτονομία του εκκαλούντος. Τα ζητήματα αυτά υπάγονται στο πεδίο του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, έννοια η οποία κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εργασία από κοινού με το αντικείμενο της έκκλητης δίκης. Το πρώτο μισό της εργασίας αφιερώνεται στην διερεύνηση του αντικειμένου της δευτεροβάθμιας δίκης, ενώ το δεύτερο μισό της εργασίας αφορά τις ειδικότερες εκφάνσεις του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της δίκης, άρα και του εύρους της εξουσίας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι το γράμμα του νόμου είναι ασαφές και παρέχει την δυνατότητα αντίθετων μεταξύ τους ερμηνειών των διατάξειων που αφορούν το αντικείμενο της δευτεροβάθμιας δίκης και του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, ώστε να επιβάλλεται η νομοθετική επίλυση του προβλήματος.","This paper attempted to investigate the judicial power of the appellate court in civil proceedings when the case is transferred to it on appeal. As the principle of disposition (art. 106 Civil Procedure Law) prevails in civil proceedings, according to which the court acts only at the request of a party, the initiative for determining the scope of the transfer of the case to the jurisdiction of the court of appeal lies with the appellant. Consequently, the jurisdiction of the appellate court is not a foregone conclusion, but depends on the disposition, that is to say, on the request of the appellant. On the other hand, the particularities of each case, such as, for example, the number of objects in the proceedings, the number of parties and the specific content of each application for judicial protection, limit the autonomy of the appellant. These issues fall within the scope of the transfer-effect of the proceedings, a concept which occupies a prominent place in the work together with the subject matter of the appealed proceedings. The first half of the work is devoted to exploring the subject matter of the appellate proceedings, while the second half of the paper concerns the more specific aspects of the transfer-effect of the proceedings and thus the scope of the appellate court's power. The conclusion of the paper is that the letter of the law is unclear and allows for the possibility of conflicting interpretations of the provisions relating to the subject matter of the appellate proceedings and the transfer effect, so that a legislative solution to the problem is required."],"dc:identifier":["uoadl:3279649","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3279649"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Το εύρος προσβολής της εκκαλουμένης απόφασης και η εξουσία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:35Z"}