{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3282750"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3282750","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Arms trade and war crimes : criminal responsibility of arms suppliers as a form of expressive justice and deterrence","abstract":"Μια σειρά ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο επηρεάζεται καθημερινά από ανεύθυνες (αλλά νόμιμες) μεταφορές όπλων. Ενώ έχουν εγκριθεί αρκετοί εγχώριοι και διεθνείς κανονισμοί για το εμπόριο όπλων, με σκοπό τον μετριασμό των ανεύθυνων πωλήσεων όπλων, ο προληπτικός χαρακτήρας, η περιορισμένη νομική ουσία και η αναποτελεσματική επιβολή αυτών των κανονισμών άφησε σημαντικό κενό λογοδοσίας στα όπλα βιομηχανία 1 . Αυτό επέτρεψε την ανεξέλεγκτη ροή των όπλων και διευκόλυνε τις φρικαλεότητες σε ολόκληρη την περιοχή κόσμος ατιμώρητος.2 Η παρούσα διατριβή θέτει ότι στο πλαίσιο της χαμηλής λογοδοσίας που επικρατεί, το Διεθνές Ποινικό Δίκαιο, βάσει των αρχών της ευθύνης συνεργών, αποτελεί βιώσιμο εργαλείο για τη ρύθμιση του εμπορίου όπλων και της παροχής δικαιοσύνης για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου που προκαλούνται από ανεύθυνες εμπορικές συναλλαγές όπλων. Η διατριβή βασίζεται στο νομικό προηγούμενο από τις δίκες της Νυρεμβέργης, καθώς και άλλα προηγούμενα και εν εξελίξει υποθέσεις σε διεθνείς και εθνικές δικαιοδοσίες για να αποδειχθεί ότι εταιρικοί αξιωματικοί, ναυτιλιακοί πράκτορες και μεσίτες όπλων μπορεί να είναι ποινικά υπεύθυνοι εάν - και όπου - διαπιστώνεται ότι μετέφεραν όπλα εσκεμμένα αδιαφορώντας για το γεγονός ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου με τα όπλα που προμήθευαν. Η διατριβή αναλύει τους άνδρες rea και actus reus (πρότυπο αιτιώδους συνάφειας) σε περιπτώσεις συνενοχής σε εγκλήματα πολέμου, απευθύνοντας το ερώτημα ποιος πρέπει να είναι ο βαθμός αιτιώδους συνάφειας για την συνδρομή και συνέργεια στην ευθύνη προμήθειας όπλων τα οποία έχουν βοηθήσει στη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Η διατριβή προτείνει ότι η ποινική ευθύνη των εταιρικών αξιωματικών και των προμηθευτών όπλων είναι επιτακτική ανάγκη να κατανοηθεί για να συλληφθεί το πλήρες φάσμα των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν σε ένοπλες συγκρούσεις, να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να σπάσει ο κύκλος των ανεύθυνων εξαγωγών όπλων.","abstract_html":"Μια σειρά ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο επηρεάζεται καθημερινά από ανεύθυνες (αλλά νόμιμες) μεταφορές όπλων. Ενώ έχουν εγκριθεί αρκετοί εγχώριοι και διεθνείς κανονισμοί για το εμπόριο όπλων, με σκοπό τον μετριασμό των ανεύθυνων πωλήσεων όπλων, ο προληπτικός χαρακτήρας, η περιορισμένη νομική ουσία και η αναποτελεσματική επιβολή αυτών των κανονισμών άφησε σημαντικό κενό λογοδοσίας στα όπλα βιομηχανία 1 . Αυτό επέτρεψε την ανεξέλεγκτη ροή των όπλων και διευκόλυνε τις φρικαλεότητες σε ολόκληρη την περιοχή κόσμος ατιμώρητος.2 Η παρούσα διατριβή θέτει ότι στο πλαίσιο της χαμηλής λογοδοσίας που επικρατεί, το Διεθνές Ποινικό Δίκαιο, βάσει των αρχών της ευθύνης συνεργών, αποτελεί βιώσιμο εργαλείο για τη ρύθμιση του εμπορίου όπλων και της παροχής δικαιοσύνης για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου που προκαλούνται από ανεύθυνες εμπορικές συναλλαγές όπλων. Η διατριβή βασίζεται στο νομικό προηγούμενο από τις δίκες της Νυρεμβέργης, καθώς και άλλα προηγούμενα και εν εξελίξει υποθέσεις σε διεθνείς και εθνικές δικαιοδοσίες για να αποδειχθεί ότι εταιρικοί αξιωματικοί, ναυτιλιακοί πράκτορες και μεσίτες όπλων μπορεί να είναι ποινικά υπεύθυνοι εάν - και όπου - διαπιστώνεται ότι μετέφεραν όπλα εσκεμμένα αδιαφορώντας για το γεγονός ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου με τα όπλα που προμήθευαν. Η διατριβή αναλύει τους άνδρες rea και actus reus (πρότυπο αιτιώδους συνάφειας) σε περιπτώσεις συνενοχής σε εγκλήματα πολέμου, απευθύνοντας το ερώτημα ποιος πρέπει να είναι ο βαθμός αιτιώδους συνάφειας για την συνδρομή και συνέργεια στην ευθύνη προμήθειας όπλων τα οποία έχουν βοηθήσει στη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Η διατριβή προτείνει ότι η ποινική ευθύνη των εταιρικών αξιωματικών και των προμηθευτών όπλων είναι επιτακτική ανάγκη να κατανοηθεί για να συλληφθεί το πλήρες φάσμα των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν σε ένοπλες συγκρούσεις, να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να σπάσει ο κύκλος των ανεύθυνων εξαγωγών όπλων.","abstract_has_math":false,"creators":["Wanyana Racheal"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:37Z","subjects":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3282750"],"render_values":[{"text":"uoadl:3282750","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3282750","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3282750","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3282750","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Wanyana Racheal"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3282750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3282750"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μια σειρά ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο επηρεάζεται καθημερινά από ανεύθυνες (αλλά νόμιμες) μεταφορές όπλων. Ενώ έχουν εγκριθεί αρκετοί εγχώριοι και διεθνείς κανονισμοί για το εμπόριο όπλων, με σκοπό τον μετριασμό των ανεύθυνων πωλήσεων όπλων, ο προληπτικός χαρακτήρας, η περιορισμένη νομική ουσία και η αναποτελεσματική επιβολή αυτών των κανονισμών άφησε σημαντικό κενό λογοδοσίας στα όπλα βιομηχανία 1 . Αυτό επέτρεψε την ανεξέλεγκτη ροή των όπλων και διευκόλυνε τις φρικαλεότητες σε ολόκληρη την περιοχή κόσμος ατιμώρητος.2 Η παρούσα διατριβή θέτει ότι στο πλαίσιο της χαμηλής λογοδοσίας που επικρατεί, το Διεθνές Ποινικό Δίκαιο, βάσει των αρχών της ευθύνης συνεργών, αποτελεί βιώσιμο εργαλείο για τη ρύθμιση του εμπορίου όπλων και της παροχής δικαιοσύνης για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου που προκαλούνται από ανεύθυνες εμπορικές συναλλαγές όπλων. Η διατριβή βασίζεται στο νομικό προηγούμενο από τις δίκες της Νυρεμβέργης, καθώς και άλλα προηγούμενα και εν εξελίξει υποθέσεις σε διεθνείς και εθνικές δικαιοδοσίες για να αποδειχθεί ότι εταιρικοί αξιωματικοί, ναυτιλιακοί πράκτορες και μεσίτες όπλων μπορεί να είναι ποινικά υπεύθυνοι εάν - και όπου - διαπιστώνεται ότι μετέφεραν όπλα εσκεμμένα αδιαφορώντας για το γεγονός ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου με τα όπλα που προμήθευαν. Η διατριβή αναλύει τους άνδρες rea και actus reus (πρότυπο αιτιώδους συνάφειας) σε περιπτώσεις συνενοχής σε εγκλήματα πολέμου, απευθύνοντας το ερώτημα ποιος πρέπει να είναι ο βαθμός αιτιώδους συνάφειας για την συνδρομή και συνέργεια στην ευθύνη προμήθειας όπλων τα οποία έχουν βοηθήσει στη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Η διατριβή προτείνει ότι η ποινική ευθύνη των εταιρικών αξιωματικών και των προμηθευτών όπλων είναι επιτακτική ανάγκη να κατανοηθεί για να συλληφθεί το πλήρες φάσμα των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν σε ένοπλες συγκρούσεις, να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να σπάσει ο κύκλος των ανεύθυνων εξαγωγών όπλων.","An array of individual and collective rights protected by international human rights and humanitarian law are impacted by irresponsible (but legal) arms transfers, every day. While several domestic and international arms trade regulations have been adopted to mitigate irresponsible arms sales, the pre-emptive nature, limited legal substance, and ineffective enforcement of these regulations has left a significant accountability gap in the arms industry1 . This has enabled unchecked flow of weapons and facilitated atrocities across the world with impunity.2 This thesis posits that in the prevailing context of low accountability, International criminal law, on the basis of principles of accomplice liability, is a viable tool for the regulation of arms trade and provision of justice for victims of war crimes caused by irresponsible arms trade. The thesis draws on the legal precedent from the Nuremberg trials, and other past and ongoing cases in international and national jurisdictions to demonstrate that corporate officers, sole-trading shipping agents and arms brokers may be criminally liable if - and where - it is established that they transferred arms in deliberate disregard of the fact that war crimes were being committed with the arms they supplied. The thesis analyses the mens rea and actus reus (standard of causation) in cases of complicity in war crimes, addressing the question of what the degree of causation should be for aiding and abetting liability of arms suppliers whose weapons have assisted in the commission of war crimes. The thesis suggests that criminal liability of corporate officers and arms suppliers is imperative to capture the full range of war crimes committed in armed conflicts, ensure accountability and break the cycle of irresponsible arms exports."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Arms trade and war crimes : criminal responsibility of arms suppliers as a form of expressive justice and deterrence"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Wanyana Racheal"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Μια σειρά ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από τα διεθνή ανθρώπινα δικαιώματα και το ανθρωπιστικό δίκαιο επηρεάζεται καθημερινά από ανεύθυνες (αλλά νόμιμες) μεταφορές όπλων. Ενώ έχουν εγκριθεί αρκετοί εγχώριοι και διεθνείς κανονισμοί για το εμπόριο όπλων, με σκοπό τον μετριασμό των ανεύθυνων πωλήσεων όπλων, ο προληπτικός χαρακτήρας, η περιορισμένη νομική ουσία και η αναποτελεσματική επιβολή αυτών των κανονισμών άφησε σημαντικό κενό λογοδοσίας στα όπλα βιομηχανία 1 . Αυτό επέτρεψε την ανεξέλεγκτη ροή των όπλων και διευκόλυνε τις φρικαλεότητες σε ολόκληρη την περιοχή κόσμος ατιμώρητος.2 Η παρούσα διατριβή θέτει ότι στο πλαίσιο της χαμηλής λογοδοσίας που επικρατεί, το Διεθνές Ποινικό Δίκαιο, βάσει των αρχών της ευθύνης συνεργών, αποτελεί βιώσιμο εργαλείο για τη ρύθμιση του εμπορίου όπλων και της παροχής δικαιοσύνης για τα θύματα εγκλημάτων πολέμου που προκαλούνται από ανεύθυνες εμπορικές συναλλαγές όπλων. Η διατριβή βασίζεται στο νομικό προηγούμενο από τις δίκες της Νυρεμβέργης, καθώς και άλλα προηγούμενα και εν εξελίξει υποθέσεις σε διεθνείς και εθνικές δικαιοδοσίες για να αποδειχθεί ότι εταιρικοί αξιωματικοί, ναυτιλιακοί πράκτορες και μεσίτες όπλων μπορεί να είναι ποινικά υπεύθυνοι εάν - και όπου - διαπιστώνεται ότι μετέφεραν όπλα εσκεμμένα αδιαφορώντας για το γεγονός ότι διαπράχθηκαν εγκλήματα πολέμου με τα όπλα που προμήθευαν. Η διατριβή αναλύει τους άνδρες rea και actus reus (πρότυπο αιτιώδους συνάφειας) σε περιπτώσεις συνενοχής σε εγκλήματα πολέμου, απευθύνοντας το ερώτημα ποιος πρέπει να είναι ο βαθμός αιτιώδους συνάφειας για την συνδρομή και συνέργεια στην ευθύνη προμήθειας όπλων τα οποία έχουν βοηθήσει στη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Η διατριβή προτείνει ότι η ποινική ευθύνη των εταιρικών αξιωματικών και των προμηθευτών όπλων είναι επιτακτική ανάγκη να κατανοηθεί για να συλληφθεί το πλήρες φάσμα των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν σε ένοπλες συγκρούσεις, να διασφαλιστεί η λογοδοσία και να σπάσει ο κύκλος των ανεύθυνων εξαγωγών όπλων.","An array of individual and collective rights protected by international human rights and humanitarian law are impacted by irresponsible (but legal) arms transfers, every day. While several domestic and international arms trade regulations have been adopted to mitigate irresponsible arms sales, the pre-emptive nature, limited legal substance, and ineffective enforcement of these regulations has left a significant accountability gap in the arms industry1 . This has enabled unchecked flow of weapons and facilitated atrocities across the world with impunity.2 This thesis posits that in the prevailing context of low accountability, International criminal law, on the basis of principles of accomplice liability, is a viable tool for the regulation of arms trade and provision of justice for victims of war crimes caused by irresponsible arms trade. The thesis draws on the legal precedent from the Nuremberg trials, and other past and ongoing cases in international and national jurisdictions to demonstrate that corporate officers, sole-trading shipping agents and arms brokers may be criminally liable if - and where - it is established that they transferred arms in deliberate disregard of the fact that war crimes were being committed with the arms they supplied. The thesis analyses the mens rea and actus reus (standard of causation) in cases of complicity in war crimes, addressing the question of what the degree of causation should be for aiding and abetting liability of arms suppliers whose weapons have assisted in the commission of war crimes. The thesis suggests that criminal liability of corporate officers and arms suppliers is imperative to capture the full range of war crimes committed in armed conflicts, ensure accountability and break the cycle of irresponsible arms exports."],"dc:identifier":["uoadl:3282750","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3282750"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Δίκαιο – Νομοθεσία","Law and Legislation"],"dc:title":["Arms trade and war crimes : criminal responsibility of arms suppliers as a form of expressive justice and deterrence"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:37Z"}