{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3285176"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3285176","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οδοντογενείς Κερατινοκύστεις: Αναδρομική μελέτη ευρημάτων 20ετίας και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας.","abstract":"Εισαγωγικά στοιχεία. Σύμφωνα με την τελευταία ταξινόμηση του όγκων κεφαλής-τραχήλου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ, 2017), ως οδοντογενής κερατινοκύστη (ΟΚΚ) ορίζεται η οδοντογενής κύστη που επενδύεται από λεπτού πάχους πολύστιβο πλακώδες παρακερατινοποιημένο επιθήλιο, τα κύτταρα της βασικής στιβάδας του οποίου έχουν βαθυχρωματικούς πυρήνες και πασσαλοειδή διάταξη. Οι περισσότερες ΟΚΚ παραμένουν ασυμπτωματικές μέχρι την αποκάλυψή τους σε ακτινογραφικό έλεγχο ρουτίνας, την επιμόλυνσή τους, ή την εμφάνιση διόγκωσης της γνάθου. Ακτινογραφικά οι ΟΚΚ εμφανίζονται ως μονόχωρη ή πολύχωρη ακτινοδιαυγαστική βλάβη με όρια καλά περιγεγραμμένα και ακτινοσκιερά. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (σποραδική οδοντογενής κερατινοκύστη), είτε σπανιότερα ως συνδρομική στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου (συνηθέστερα πρόκειται για το σύνδρομο πολλαπλών σπιλοειδών βασικοκκυταρικών καρκινωμάτων (ΣΠΣΒΚ) ή σύνδρομο Gorlin-Goltz). Χαρακτηριστικό της ΟΚΚ, που τη διαφοροποιεί σε σχέση με άλλες καλοήθεις βλάβες, αποτελεί η τοπικά επιθετική συμπεριφορά και τα υψηλά ποσοστά υποτροπής. Αυτά οφείλονται στην ανάπτυξη θυγατρικών κύστεων περιφερικά και στο πολύ λεπτό επιθήλιο που καλύπτει το τοίχωμά της, το οποίο αποκολλάται εύκολα από το υποκείμενο χόριο κατά την αφαίρεσή της, με αποτέλεσμα την πιθανή παραμονή υπολειμμάτων και την εμφάνιση υποτροπής. Θεραπευτικά έχουν περιγραφεί διάφορες χειρουργικές μέθοδοι που αφορούν στην αφαίρεση της ΟΚΚ (σποραδικής και συνδρομικής) από απλή εκπυρήνιση μέχρι τμηματική γναθεκτομή, με στόχο τον έλεγχο μετεγχειρητικών επιπλοκών και τη μικρότερη πιθανότητα υποτροπής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή και η επεξεργασία όλων των δεδομένων των οδοντογενών κερατινοκύστεων των γνάθων (σποραδικών και συνδρομικών), που αντιμετωπίστηκαν σε διάστημα 20ετίας, από την Πανεπιστημιακή Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στην Οδοντιατρική Σχολή και στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. και Α. Κυριακού». Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που βασίζεται σε πληροφορίες από τους φακέλους των ασθενών με οδοντογενείς κερατινοκύστεις που αντιμετωπίστηκαν το διάστημα 2002-2022. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών (φύλο και ηλικία) και δεδομένα που αφορούσαν στις κύστεις (αριθμός, θέση εντόπισης και διαστάσεις, παρουσία εγκλείστου δοντιού στην κύστη, θεραπευτική αντιμετώπιση, υποτροπές και πιθανή συσχέτιση με ΣΠΣΒΚ). Ακολούθησε η στατιστική ανάλυση των ευρημάτων, εξαιρώντας αλλά και συμπεριλαμβάνοντας τους ασθενείς με ΣΠΣΒΚ. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με χρήση του Microsoft Office Excel 2019 και του λογισμικού SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York,USA) και το αποτέλεσμα θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό σε p-value <0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 81 ασθενείς, που είχαν συνολικά 97 κύστεις γνάθων, με αναλογία αρρένων-θηλέων 1,5:1 και μέση ηλικία τα 38,2 έτη. Εξ αυτών, οι 8 ασθενείς ήταν συνδρομικοί με συνολικά 17 κύστεις. Προέκυψε ότι η υποτροπή ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη στις βλάβες που είχαν εντόπιση στην κάτω γνάθο και σε οπίσθια θέση και όταν συνυπήρχε έγκλειστο δόντι. Επίσης το 66,7% των περιπτώσεων που εμφάνισε νέα εντόπιση, εμφάνισε και υποτροπή είτε στην πρώτη βλάβη, είτε στη νέα εντόπιση (p-value <0,05), ενώ βρέθηκε να υπάρχει ένδειξη πως η υποτροπή σχετίζεται με τις διαστάσεις της βλάβης χωρίς το αποτέλεσμα να είναι στατιστικά σημαντικό. Βρέθηκε επίσης ότι οι ασθενείς με το σύνδρομο εμφανίζουν, με στατιστικά σημαντική διαφορά, την πρώτη βλάβη σε ηλικία κατά μέσο όρο 19 έτη μικρότερη από τους μη συνδρομικούς και ότι έχουν 5,7 φορές υψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν υποτροπή σε σύγκριση με τους μη συνδρομικούς πάντα. Ως προς τη σχέση της χειρουργικής μεθόδου αφαίρεσης της ΟΚΚ που επιλέχθηκε, με την εμφάνιση ή όχι υποτροπής, τα αποτελέσματα δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικά. Συζήτηση - Συμπεράσματα: Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι μία από τις αμφιλεγόμενες παθολογικές οντότητες στη στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική και η συνολική διαχείρισή της αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Στη μελέτη μας η παράμετρος που αναλύθηκε ιδιαίτερα, καθώς αποτελεί τη χαρακτηριστική διαφοροποίηση της ΟΚΚ από τις λοιπές οδοντογενείς κύστεις, ήταν η υποτροπή. Βρέθηκε ότι συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την εντόπιση της κύστης, την ύπαρξη εγκλείστου δοντιού καθώς και την εμφάνιση νέων κύστεων, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για τη συσχέτισή της με το μέγεθος της κύστης. Επίσης βρέθηκε ότι οι συνδρομικοί ασθενείς εμφανίζουν συχνότερα υποτροπή από τους μη συνδρομικούς και σε νεότερη ηλικία.","abstract_html":"Εισαγωγικά στοιχεία. Σύμφωνα με την τελευταία ταξινόμηση του όγκων κεφαλής-τραχήλου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ, 2017), ως οδοντογενής κερατινοκύστη (ΟΚΚ) ορίζεται η οδοντογενής κύστη που επενδύεται από λεπτού πάχους πολύστιβο πλακώδες παρακερατινοποιημένο επιθήλιο, τα κύτταρα της βασικής στιβάδας του οποίου έχουν βαθυχρωματικούς πυρήνες και πασσαλοειδή διάταξη. Οι περισσότερες ΟΚΚ παραμένουν ασυμπτωματικές μέχρι την αποκάλυψή τους σε ακτινογραφικό έλεγχο ρουτίνας, την επιμόλυνσή τους, ή την εμφάνιση διόγκωσης της γνάθου. Ακτινογραφικά οι ΟΚΚ εμφανίζονται ως μονόχωρη ή πολύχωρη ακτινοδιαυγαστική βλάβη με όρια καλά περιγεγραμμένα και ακτινοσκιερά. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (σποραδική οδοντογενής κερατινοκύστη), είτε σπανιότερα ως συνδρομική στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου (συνηθέστερα πρόκειται για το σύνδρομο πολλαπλών σπιλοειδών βασικοκκυταρικών καρκινωμάτων (ΣΠΣΒΚ) ή σύνδρομο Gorlin-Goltz). Χαρακτηριστικό της ΟΚΚ, που τη διαφοροποιεί σε σχέση με άλλες καλοήθεις βλάβες, αποτελεί η τοπικά επιθετική συμπεριφορά και τα υψηλά ποσοστά υποτροπής. Αυτά οφείλονται στην ανάπτυξη θυγατρικών κύστεων περιφερικά και στο πολύ λεπτό επιθήλιο που καλύπτει το τοίχωμά της, το οποίο αποκολλάται εύκολα από το υποκείμενο χόριο κατά την αφαίρεσή της, με αποτέλεσμα την πιθανή παραμονή υπολειμμάτων και την εμφάνιση υποτροπής. Θεραπευτικά έχουν περιγραφεί διάφορες χειρουργικές μέθοδοι που αφορούν στην αφαίρεση της ΟΚΚ (σποραδικής και συνδρομικής) από απλή εκπυρήνιση μέχρι τμηματική γναθεκτομή, με στόχο τον έλεγχο μετεγχειρητικών επιπλοκών και τη μικρότερη πιθανότητα υποτροπής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή και η επεξεργασία όλων των δεδομένων των οδοντογενών κερατινοκύστεων των γνάθων (σποραδικών και συνδρομικών), που αντιμετωπίστηκαν σε διάστημα 20ετίας, από την Πανεπιστημιακή Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στην Οδοντιατρική Σχολή και στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. και Α. Κυριακού». Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που βασίζεται σε πληροφορίες από τους φακέλους των ασθενών με οδοντογενείς κερατινοκύστεις που αντιμετωπίστηκαν το διάστημα 2002-2022. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών (φύλο και ηλικία) και δεδομένα που αφορούσαν στις κύστεις (αριθμός, θέση εντόπισης και διαστάσεις, παρουσία εγκλείστου δοντιού στην κύστη, θεραπευτική αντιμετώπιση, υποτροπές και πιθανή συσχέτιση με ΣΠΣΒΚ). Ακολούθησε η στατιστική ανάλυση των ευρημάτων, εξαιρώντας αλλά και συμπεριλαμβάνοντας τους ασθενείς με ΣΠΣΒΚ. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με χρήση του Microsoft Office Excel 2019 και του λογισμικού SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York,USA) και το αποτέλεσμα θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό σε p-value &lt;0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 81 ασθενείς, που είχαν συνολικά 97 κύστεις γνάθων, με αναλογία αρρένων-θηλέων 1,5:1 και μέση ηλικία τα 38,2 έτη. Εξ αυτών, οι 8 ασθενείς ήταν συνδρομικοί με συνολικά 17 κύστεις. Προέκυψε ότι η υποτροπή ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη στις βλάβες που είχαν εντόπιση στην κάτω γνάθο και σε οπίσθια θέση και όταν συνυπήρχε έγκλειστο δόντι. Επίσης το 66,7% των περιπτώσεων που εμφάνισε νέα εντόπιση, εμφάνισε και υποτροπή είτε στην πρώτη βλάβη, είτε στη νέα εντόπιση (p-value &lt;0,05), ενώ βρέθηκε να υπάρχει ένδειξη πως η υποτροπή σχετίζεται με τις διαστάσεις της βλάβης χωρίς το αποτέλεσμα να είναι στατιστικά σημαντικό. Βρέθηκε επίσης ότι οι ασθενείς με το σύνδρομο εμφανίζουν, με στατιστικά σημαντική διαφορά, την πρώτη βλάβη σε ηλικία κατά μέσο όρο 19 έτη μικρότερη από τους μη συνδρομικούς και ότι έχουν 5,7 φορές υψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν υποτροπή σε σύγκριση με τους μη συνδρομικούς πάντα. Ως προς τη σχέση της χειρουργικής μεθόδου αφαίρεσης της ΟΚΚ που επιλέχθηκε, με την εμφάνιση ή όχι υποτροπής, τα αποτελέσματα δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικά. Συζήτηση - Συμπεράσματα: Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι μία από τις αμφιλεγόμενες παθολογικές οντότητες στη στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική και η συνολική διαχείρισή της αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Στη μελέτη μας η παράμετρος που αναλύθηκε ιδιαίτερα, καθώς αποτελεί τη χαρακτηριστική διαφοροποίηση της ΟΚΚ από τις λοιπές οδοντογενείς κύστεις, ήταν η υποτροπή. Βρέθηκε ότι συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την εντόπιση της κύστης, την ύπαρξη εγκλείστου δοντιού καθώς και την εμφάνιση νέων κύστεων, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για τη συσχέτισή της με το μέγεθος της κύστης. Επίσης βρέθηκε ότι οι συνδρομικοί ασθενείς εμφανίζουν συχνότερα υποτροπή από τους μη συνδρομικούς και σε νεότερη ηλικία.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονόμου Μαρία-Ελένη","Oikonomou Maria-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3285176"],"render_values":[{"text":"uoadl:3285176","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285176","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285176","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3285176","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονόμου Μαρία-Ελένη","Oikonomou Maria-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3285176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285176"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγικά στοιχεία. Σύμφωνα με την τελευταία ταξινόμηση του όγκων κεφαλής-τραχήλου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ, 2017), ως οδοντογενής κερατινοκύστη (ΟΚΚ) ορίζεται η οδοντογενής κύστη που επενδύεται από λεπτού πάχους πολύστιβο πλακώδες παρακερατινοποιημένο επιθήλιο, τα κύτταρα της βασικής στιβάδας του οποίου έχουν βαθυχρωματικούς πυρήνες και πασσαλοειδή διάταξη. Οι περισσότερες ΟΚΚ παραμένουν ασυμπτωματικές μέχρι την αποκάλυψή τους σε ακτινογραφικό έλεγχο ρουτίνας, την επιμόλυνσή τους, ή την εμφάνιση διόγκωσης της γνάθου. Ακτινογραφικά οι ΟΚΚ εμφανίζονται ως μονόχωρη ή πολύχωρη ακτινοδιαυγαστική βλάβη με όρια καλά περιγεγραμμένα και ακτινοσκιερά. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (σποραδική οδοντογενής κερατινοκύστη), είτε σπανιότερα ως συνδρομική στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου (συνηθέστερα πρόκειται για το σύνδρομο πολλαπλών σπιλοειδών βασικοκκυταρικών καρκινωμάτων (ΣΠΣΒΚ) ή σύνδρομο Gorlin-Goltz). Χαρακτηριστικό της ΟΚΚ, που τη διαφοροποιεί σε σχέση με άλλες καλοήθεις βλάβες, αποτελεί η τοπικά επιθετική συμπεριφορά και τα υψηλά ποσοστά υποτροπής. Αυτά οφείλονται στην ανάπτυξη θυγατρικών κύστεων περιφερικά και στο πολύ λεπτό επιθήλιο που καλύπτει το τοίχωμά της, το οποίο αποκολλάται εύκολα από το υποκείμενο χόριο κατά την αφαίρεσή της, με αποτέλεσμα την πιθανή παραμονή υπολειμμάτων και την εμφάνιση υποτροπής. Θεραπευτικά έχουν περιγραφεί διάφορες χειρουργικές μέθοδοι που αφορούν στην αφαίρεση της ΟΚΚ (σποραδικής και συνδρομικής) από απλή εκπυρήνιση μέχρι τμηματική γναθεκτομή, με στόχο τον έλεγχο μετεγχειρητικών επιπλοκών και τη μικρότερη πιθανότητα υποτροπής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή και η επεξεργασία όλων των δεδομένων των οδοντογενών κερατινοκύστεων των γνάθων (σποραδικών και συνδρομικών), που αντιμετωπίστηκαν σε διάστημα 20ετίας, από την Πανεπιστημιακή Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στην Οδοντιατρική Σχολή και στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. και Α. Κυριακού». Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που βασίζεται σε πληροφορίες από τους φακέλους των ασθενών με οδοντογενείς κερατινοκύστεις που αντιμετωπίστηκαν το διάστημα 2002-2022. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών (φύλο και ηλικία) και δεδομένα που αφορούσαν στις κύστεις (αριθμός, θέση εντόπισης και διαστάσεις, παρουσία εγκλείστου δοντιού στην κύστη, θεραπευτική αντιμετώπιση, υποτροπές και πιθανή συσχέτιση με ΣΠΣΒΚ). Ακολούθησε η στατιστική ανάλυση των ευρημάτων, εξαιρώντας αλλά και συμπεριλαμβάνοντας τους ασθενείς με ΣΠΣΒΚ. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με χρήση του Microsoft Office Excel 2019 και του λογισμικού SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York,USA) και το αποτέλεσμα θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό σε p-value <0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 81 ασθενείς, που είχαν συνολικά 97 κύστεις γνάθων, με αναλογία αρρένων-θηλέων 1,5:1 και μέση ηλικία τα 38,2 έτη. Εξ αυτών, οι 8 ασθενείς ήταν συνδρομικοί με συνολικά 17 κύστεις. Προέκυψε ότι η υποτροπή ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη στις βλάβες που είχαν εντόπιση στην κάτω γνάθο και σε οπίσθια θέση και όταν συνυπήρχε έγκλειστο δόντι. Επίσης το 66,7% των περιπτώσεων που εμφάνισε νέα εντόπιση, εμφάνισε και υποτροπή είτε στην πρώτη βλάβη, είτε στη νέα εντόπιση (p-value <0,05), ενώ βρέθηκε να υπάρχει ένδειξη πως η υποτροπή σχετίζεται με τις διαστάσεις της βλάβης χωρίς το αποτέλεσμα να είναι στατιστικά σημαντικό. Βρέθηκε επίσης ότι οι ασθενείς με το σύνδρομο εμφανίζουν, με στατιστικά σημαντική διαφορά, την πρώτη βλάβη σε ηλικία κατά μέσο όρο 19 έτη μικρότερη από τους μη συνδρομικούς και ότι έχουν 5,7 φορές υψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν υποτροπή σε σύγκριση με τους μη συνδρομικούς πάντα. Ως προς τη σχέση της χειρουργικής μεθόδου αφαίρεσης της ΟΚΚ που επιλέχθηκε, με την εμφάνιση ή όχι υποτροπής, τα αποτελέσματα δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικά. Συζήτηση - Συμπεράσματα: Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι μία από τις αμφιλεγόμενες παθολογικές οντότητες στη στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική και η συνολική διαχείρισή της αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Στη μελέτη μας η παράμετρος που αναλύθηκε ιδιαίτερα, καθώς αποτελεί τη χαρακτηριστική διαφοροποίηση της ΟΚΚ από τις λοιπές οδοντογενείς κύστεις, ήταν η υποτροπή. Βρέθηκε ότι συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την εντόπιση της κύστης, την ύπαρξη εγκλείστου δοντιού καθώς και την εμφάνιση νέων κύστεων, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για τη συσχέτισή της με το μέγεθος της κύστης. Επίσης βρέθηκε ότι οι συνδρομικοί ασθενείς εμφανίζουν συχνότερα υποτροπή από τους μη συνδρομικούς και σε νεότερη ηλικία.","Introduction: The World Health Organization has defined an odontogenic keratocyst (OKC) as “an odontogenic cyst characterized by a thin, regular lining of parakeratinised stratified squamous epithelium.”. Most OKCs remain asymptomatic until they are revealed on a routine dental radiographic examination, become infected, or develop cortical expansion of the jaws. Radiographically, OKCs demonstrate a well-defined unilocular or multilocular radiolucency with smooth and often corticated margins. OKCs may develop sporadically or in association with nevoid basal cell carcinoma syndrome (NBCCS or Gorlin-Goltz Syndrome). Compared to other benign lesions, OKCs may have small satellite cysts within their fibrous wall and a thin, friable epithelial wall, parameters which can make difficult their total enucleation and give them potential for aggressive, infiltrative behavior and increased possibility of recurrence. Different treatment modalities have been recommended for OKC (sporadic and syndromic), from simple enucleation to partial ostectomy. The aim is to choose the method with the lowest possible risk of recurrence and the least morbidity, while still eradicating the lesion. Aim: The purpose of the present study is to record and process all the data of odontogenic keratocysts of the jaws (sporadic and syndromic) treated over a 20-year period, by the University Clinic of Oral and Maxillofacial Surgery at the School of Dentistry and the Children's Hospital. Method and Materials: This is a retrospective study based on data from the files of patients with odontogenic keratocysts treated by the University Clinic of Oral and Maxillofacial Surgery between 2002-2022. The demographic characteristics of the patients (gender and age) and data related to the cysts (number, location and dimensions, presence of impact tooth related to the cyst, applied treatment, recurrences, and possible association with NBCCS) were recorded. This was followed by the statistical analysis of the findings both including and excluding the patients with NBCCS. Data analysis was made using Microsoft Office Excel 2019 and software SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York, USA) and statistical significance level was set to 5% (p-value<0,05). Results: 81 patients with a total of 97 OKCs, with male to female ratio 1,5:1 and a mean age of 38,2 years were included in the study. Eight patients had a pre-existing diagnosis of NBCCS. It was found that recurrence was statistically significant more frequent in mandibular lesions, when posteriorly located and when associated with an impacted tooth (p-value< 0,05). Moreover, in 66,7% of the cases that revealed a new lesion, recurrence was recorded either at the first lesion, or at the new one (p value< 0,05), while there was an indication that the recurrence is related to the dimensions of the lesion, without statistical significance. It was also found that patients with NBCCS develop their first lesion at an average age of 19 years younger than non-syndromic patients and that they are 5.7 times more likely to have a recurrence, compared to non-syndromic patients. Regarding the relationship of the method of surgical removal of OKC with the recurrence, no statistically significant results were found. Discussion-Conclusions: The odontogenic keratocyst is a controversial pathological entity in oral and maxillofacial surgery, and its overall management is a great challenge. In our study, the parameter that was particularly analyzed was the recurrence, as it is the characteristic that differentiates the OKC from other odontogenic cysts. It was found that the recurrence of OKC is statistically significantly correlated with localization, the presence of an impacted tooth and the appearance of new cysts, while there are indications of its correlation with the size of the lesion. It was also found that in syndromic patients OKCs relapse more often than in non syndromic patients and at a younger age."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οδοντογενείς Κερατινοκύστεις: Αναδρομική μελέτη ευρημάτων 20ετίας και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονόμου Μαρία-Ελένη","Oikonomou Maria-Eleni"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγικά στοιχεία. Σύμφωνα με την τελευταία ταξινόμηση του όγκων κεφαλής-τραχήλου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ, 2017), ως οδοντογενής κερατινοκύστη (ΟΚΚ) ορίζεται η οδοντογενής κύστη που επενδύεται από λεπτού πάχους πολύστιβο πλακώδες παρακερατινοποιημένο επιθήλιο, τα κύτταρα της βασικής στιβάδας του οποίου έχουν βαθυχρωματικούς πυρήνες και πασσαλοειδή διάταξη. Οι περισσότερες ΟΚΚ παραμένουν ασυμπτωματικές μέχρι την αποκάλυψή τους σε ακτινογραφικό έλεγχο ρουτίνας, την επιμόλυνσή τους, ή την εμφάνιση διόγκωσης της γνάθου. Ακτινογραφικά οι ΟΚΚ εμφανίζονται ως μονόχωρη ή πολύχωρη ακτινοδιαυγαστική βλάβη με όρια καλά περιγεγραμμένα και ακτινοσκιερά. Μπορεί να εμφανιστεί είτε μεμονωμένα (σποραδική οδοντογενής κερατινοκύστη), είτε σπανιότερα ως συνδρομική στα πλαίσια κάποιου συνδρόμου (συνηθέστερα πρόκειται για το σύνδρομο πολλαπλών σπιλοειδών βασικοκκυταρικών καρκινωμάτων (ΣΠΣΒΚ) ή σύνδρομο Gorlin-Goltz). Χαρακτηριστικό της ΟΚΚ, που τη διαφοροποιεί σε σχέση με άλλες καλοήθεις βλάβες, αποτελεί η τοπικά επιθετική συμπεριφορά και τα υψηλά ποσοστά υποτροπής. Αυτά οφείλονται στην ανάπτυξη θυγατρικών κύστεων περιφερικά και στο πολύ λεπτό επιθήλιο που καλύπτει το τοίχωμά της, το οποίο αποκολλάται εύκολα από το υποκείμενο χόριο κατά την αφαίρεσή της, με αποτέλεσμα την πιθανή παραμονή υπολειμμάτων και την εμφάνιση υποτροπής. Θεραπευτικά έχουν περιγραφεί διάφορες χειρουργικές μέθοδοι που αφορούν στην αφαίρεση της ΟΚΚ (σποραδικής και συνδρομικής) από απλή εκπυρήνιση μέχρι τμηματική γναθεκτομή, με στόχο τον έλεγχο μετεγχειρητικών επιπλοκών και τη μικρότερη πιθανότητα υποτροπής. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η καταγραφή και η επεξεργασία όλων των δεδομένων των οδοντογενών κερατινοκύστεων των γνάθων (σποραδικών και συνδρομικών), που αντιμετωπίστηκαν σε διάστημα 20ετίας, από την Πανεπιστημιακή Κλινική Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής στην Οδοντιατρική Σχολή και στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. και Α. Κυριακού». Υλικό και μέθοδος: Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που βασίζεται σε πληροφορίες από τους φακέλους των ασθενών με οδοντογενείς κερατινοκύστεις που αντιμετωπίστηκαν το διάστημα 2002-2022. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών (φύλο και ηλικία) και δεδομένα που αφορούσαν στις κύστεις (αριθμός, θέση εντόπισης και διαστάσεις, παρουσία εγκλείστου δοντιού στην κύστη, θεραπευτική αντιμετώπιση, υποτροπές και πιθανή συσχέτιση με ΣΠΣΒΚ). Ακολούθησε η στατιστική ανάλυση των ευρημάτων, εξαιρώντας αλλά και συμπεριλαμβάνοντας τους ασθενείς με ΣΠΣΒΚ. Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με χρήση του Microsoft Office Excel 2019 και του λογισμικού SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York,USA) και το αποτέλεσμα θεωρήθηκε στατιστικά σημαντικό σε p-value <0,05. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 81 ασθενείς, που είχαν συνολικά 97 κύστεις γνάθων, με αναλογία αρρένων-θηλέων 1,5:1 και μέση ηλικία τα 38,2 έτη. Εξ αυτών, οι 8 ασθενείς ήταν συνδρομικοί με συνολικά 17 κύστεις. Προέκυψε ότι η υποτροπή ήταν στατιστικά σημαντικά συχνότερη στις βλάβες που είχαν εντόπιση στην κάτω γνάθο και σε οπίσθια θέση και όταν συνυπήρχε έγκλειστο δόντι. Επίσης το 66,7% των περιπτώσεων που εμφάνισε νέα εντόπιση, εμφάνισε και υποτροπή είτε στην πρώτη βλάβη, είτε στη νέα εντόπιση (p-value <0,05), ενώ βρέθηκε να υπάρχει ένδειξη πως η υποτροπή σχετίζεται με τις διαστάσεις της βλάβης χωρίς το αποτέλεσμα να είναι στατιστικά σημαντικό. Βρέθηκε επίσης ότι οι ασθενείς με το σύνδρομο εμφανίζουν, με στατιστικά σημαντική διαφορά, την πρώτη βλάβη σε ηλικία κατά μέσο όρο 19 έτη μικρότερη από τους μη συνδρομικούς και ότι έχουν 5,7 φορές υψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν υποτροπή σε σύγκριση με τους μη συνδρομικούς πάντα. Ως προς τη σχέση της χειρουργικής μεθόδου αφαίρεσης της ΟΚΚ που επιλέχθηκε, με την εμφάνιση ή όχι υποτροπής, τα αποτελέσματα δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικά. Συζήτηση - Συμπεράσματα: Η οδοντογενής κερατινοκύστη είναι μία από τις αμφιλεγόμενες παθολογικές οντότητες στη στοματική και γναθοπροσωπική χειρουργική και η συνολική διαχείρισή της αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Στη μελέτη μας η παράμετρος που αναλύθηκε ιδιαίτερα, καθώς αποτελεί τη χαρακτηριστική διαφοροποίηση της ΟΚΚ από τις λοιπές οδοντογενείς κύστεις, ήταν η υποτροπή. Βρέθηκε ότι συσχετίζεται στατιστικά σημαντικά με την εντόπιση της κύστης, την ύπαρξη εγκλείστου δοντιού καθώς και την εμφάνιση νέων κύστεων, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για τη συσχέτισή της με το μέγεθος της κύστης. Επίσης βρέθηκε ότι οι συνδρομικοί ασθενείς εμφανίζουν συχνότερα υποτροπή από τους μη συνδρομικούς και σε νεότερη ηλικία.","Introduction: The World Health Organization has defined an odontogenic keratocyst (OKC) as “an odontogenic cyst characterized by a thin, regular lining of parakeratinised stratified squamous epithelium.”. Most OKCs remain asymptomatic until they are revealed on a routine dental radiographic examination, become infected, or develop cortical expansion of the jaws. Radiographically, OKCs demonstrate a well-defined unilocular or multilocular radiolucency with smooth and often corticated margins. OKCs may develop sporadically or in association with nevoid basal cell carcinoma syndrome (NBCCS or Gorlin-Goltz Syndrome). Compared to other benign lesions, OKCs may have small satellite cysts within their fibrous wall and a thin, friable epithelial wall, parameters which can make difficult their total enucleation and give them potential for aggressive, infiltrative behavior and increased possibility of recurrence. Different treatment modalities have been recommended for OKC (sporadic and syndromic), from simple enucleation to partial ostectomy. The aim is to choose the method with the lowest possible risk of recurrence and the least morbidity, while still eradicating the lesion. Aim: The purpose of the present study is to record and process all the data of odontogenic keratocysts of the jaws (sporadic and syndromic) treated over a 20-year period, by the University Clinic of Oral and Maxillofacial Surgery at the School of Dentistry and the Children's Hospital. Method and Materials: This is a retrospective study based on data from the files of patients with odontogenic keratocysts treated by the University Clinic of Oral and Maxillofacial Surgery between 2002-2022. The demographic characteristics of the patients (gender and age) and data related to the cysts (number, location and dimensions, presence of impact tooth related to the cyst, applied treatment, recurrences, and possible association with NBCCS) were recorded. This was followed by the statistical analysis of the findings both including and excluding the patients with NBCCS. Data analysis was made using Microsoft Office Excel 2019 and software SPSS v.26 (ΙΒΜ Corporation, 2019 Armonk, New York, USA) and statistical significance level was set to 5% (p-value<0,05). Results: 81 patients with a total of 97 OKCs, with male to female ratio 1,5:1 and a mean age of 38,2 years were included in the study. Eight patients had a pre-existing diagnosis of NBCCS. It was found that recurrence was statistically significant more frequent in mandibular lesions, when posteriorly located and when associated with an impacted tooth (p-value< 0,05). Moreover, in 66,7% of the cases that revealed a new lesion, recurrence was recorded either at the first lesion, or at the new one (p value< 0,05), while there was an indication that the recurrence is related to the dimensions of the lesion, without statistical significance. It was also found that patients with NBCCS develop their first lesion at an average age of 19 years younger than non-syndromic patients and that they are 5.7 times more likely to have a recurrence, compared to non-syndromic patients. Regarding the relationship of the method of surgical removal of OKC with the recurrence, no statistically significant results were found. Discussion-Conclusions: The odontogenic keratocyst is a controversial pathological entity in oral and maxillofacial surgery, and its overall management is a great challenge. In our study, the parameter that was particularly analyzed was the recurrence, as it is the characteristic that differentiates the OKC from other odontogenic cysts. It was found that the recurrence of OKC is statistically significantly correlated with localization, the presence of an impacted tooth and the appearance of new cysts, while there are indications of its correlation with the size of the lesion. It was also found that in syndromic patients OKCs relapse more often than in non syndromic patients and at a younger age."],"dc:identifier":["uoadl:3285176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285176"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Οδοντογενείς Κερατινοκύστεις: Αναδρομική μελέτη ευρημάτων 20ετίας και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:38Z"}