{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3285364"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3285364","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των δικτύων ενέσιμης χρήσης στη μετάδοση HIV σε χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών","abstract":"Εισαγωγή: Τα λοιμώδη νοσήματα μεταδίδονται μέσω δικτύων, όπως τα δίκτυα σεξουαλικών επαφών ή ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών. O κίνδυνος μόλυνσης ενός ατόμου επηρεάζεται όχι μόνο από τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου αλλά και από τη θέση του στο δίκτυο και τις πρακτικές υψηλού κινδύνου των ατόμων με τα οποία συνδέεται. Οι πολλαπλές επιδημίες HIV που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια εντός των δικτύων των χρηστών ενδοφλέβιων ουσιών (ΧΕΝ) καθιστoύν σημαντική την αξιολόγηση όχι μόνο των ατομικών παραγόντων κινδύνου αλλά και την ανάλυση των δικτύων ενέσιμης χρήσης και του ρόλου τους στη μετάδοση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της σχέσης της τοπολογίας ατόμων που ανήκουν σε δίκτυα ΧΕΝ – όπως αποτυπώνεται μέσω δεικτών κεντρικότητας – με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης, σε συνδυασμό με δημογραφικά χαρακτηριστικά και πρακτικές χρήσης ενδοφλέβιων ουσιών, καθώς και η απεικόνιση των δικτύων ενέσιμης χρήσης σε ένα πληθυσμό ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το πρόγραμμα “Αλέξανδρος”, το οποίο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη τη διετία 2019 – 2021 με στόχο την αύξηση της διάγνωσης λοιμωδών νοσημάτων στον πληθυσμό των ΧΕΝ. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε πέντε κύκλους δειγματοληψίας και κάθε άτομο μπορούσε να συμμετάσχει σε πολλαπλούς κύκλους αλλά μόνο μία φορά ανά κύκλο. Οι ΧΕΝ προσελκύστηκαν με τη μέθοδο αλυσιδωτής δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS), η οποία βασίζεται στην προσέλκυση ατόμων από τους ίδιους τους συμμετέχοντες με ένα σύστημα κουπονιών. Μετά τη λήψη γραπτής ενημερωμένης συγκατάθεσης, οι συμμετέχοντες εξετάζονταν για HIV και ακολουθούσε συνέντευξη με δομημένο ερωτηματολόγιο. Η κατασκευή των δικτύων έγινε με βάση το μοναδικό ανώνυμο αριθμό του κάθε ατόμου λαμβάνοντας υπόψη τα κουπόνια RDS τα οποία του δόθηκαν που επιτρέπουν να αποτυπωθεί με ποια άλλα άτομα συνδέεται (το άτομο που το προσέλκυσε στο πρόγραμμα και τα άτομα που προσέλκυσε το ίδιο). Η απεικόνιση των δικτύων έγινε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο Fruchterman-Reingold και ακολουθήθηκε από τον υπολογισμό των περιγραφικών μεγεθών των δικτύων του κάθε κύκλου. Τα δεδομένα διασυνδέσεων των πέντε κύκλων ενοποιήθηκαν για την κατασκευή του συνολικού δικτύου και υπολογίστηκαν οι δείκτες κεντρικότητας των ατόμων. Η περιγραφική ανάλυση των δημογραφικών μεταβλητών/συμπεριφορών υψηλού κινδύνου βασίστηκε στην πρώτη συμμετοχή του κάθε ατόμου στο πρόγραμμα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης, θεωρώντας ως έκβαση την HIV οροθετικότητα του κάθε ατόμου, στο συνολικό δίκτυο και στο κύριο τμήμα (component) που εντοπίστηκε. Αποτελέσματα: Συνολικά συμμετείχαν 1101 μοναδικά άτομα σε 1757 επισκέψεις. Το τελικό δίκτυο που σχηματίστηκε αποτελούνταν από τα 1101 μοναδικά άτομα-κόμβους με 1023 συνδέσμους μεταξύ τους, με μέσο βαθμό κεντρικότητας ίσο με 1.86. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως ο πληθυσμός ΧΕΝ που χαρτογραφήθηκε αποτελείτο από ένα κύριο τμήμα 801 ατόμων (73%). Ο μέσος βαθμός κεντρικότητας του τμήματος αυτού ήταν ίσος με 2.4. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως, παρά το μικρό σχετικά αριθμό τους, τα άτομα με κοινή χρήση συρίγγων είχαν υψηλή κεντρικότητα. Ο επιπολασμός HIV λοίμωξης κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα ήταν 4.63% (Ν=51 άτομα). Τα HIV οροθετικά άτομα είχαν περιφερειακές θέσεις στο δίκτυο, με χαμηλότερους βαθμούς κεντρικότητας σε σύγκριση με τα οροαρνητικά άτομα, χωρίς ωστόσο η διαφορά αυτή να είναι στατιστικά σημαντική. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, οι μεταβλητές της εγγύτητας σε HIV οροθετικό κόμβο (OR ανά μονάδα αύξησης: 0.567 [95% ΔΕ: 0.402 – 0.779]), της κεντρικότητας ιδιοδιανύσματος (OR ανά δέκα μονάδες αύξησης: 0.022 [95% ΔΕ: 0.001 – 0.442]), και της κεντρικότητας εγγύτητας (OR ανά εκατό μονάδες αύξησης: 1.907 [95% ΔΕ: 1.324 – 2.747]) βρέθηκαν να συνδέονται στατιστικά σημαντικά με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης. Συμπεράσματα: Με βάση τις εκτιμήσεις για το συνολικό μέγεθος ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη, το δίκτυο που αποτυπώθηκε στην παρούσα διπλωματική περιλαμβάνει το 70% περίπου των κόμβων του δικτύου με ένα υποσύνολο των συνδέσμων. Άτομα με μεγαλύτερη εγγύτητα στους κόμβους με τους οποίους συνδέονταν είχαν υψηλότερο κίνδυνο HIV λοίμωξης. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα άτομα με HIV λοίμωξη κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα είχαν περιφερειακή θέση στο δίκτυο ενέσιμης χρήσης. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των τοπολογικών χαρακτηριστικών ενός ατόμου που ανήκει σε δίκτυο ΧΕΝ σε σχετικές επιδημιολογικές μελέτες, καθώς ο εντοπισμός και η προσέγγιση κεντρικών ατόμων θα οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική ενημέρωση και προστασία του δικτύου ως σύνολο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα λοιμώδη νοσήματα μεταδίδονται μέσω δικτύων, όπως τα δίκτυα σεξουαλικών επαφών ή ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών. O κίνδυνος μόλυνσης ενός ατόμου επηρεάζεται όχι μόνο από τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου αλλά και από τη θέση του στο δίκτυο και τις πρακτικές υψηλού κινδύνου των ατόμων με τα οποία συνδέεται. Οι πολλαπλές επιδημίες HIV που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια εντός των δικτύων των χρηστών ενδοφλέβιων ουσιών (ΧΕΝ) καθιστoύν σημαντική την αξιολόγηση όχι μόνο των ατομικών παραγόντων κινδύνου αλλά και την ανάλυση των δικτύων ενέσιμης χρήσης και του ρόλου τους στη μετάδοση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της σχέσης της τοπολογίας ατόμων που ανήκουν σε δίκτυα ΧΕΝ – όπως αποτυπώνεται μέσω δεικτών κεντρικότητας – με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης, σε συνδυασμό με δημογραφικά χαρακτηριστικά και πρακτικές χρήσης ενδοφλέβιων ουσιών, καθώς και η απεικόνιση των δικτύων ενέσιμης χρήσης σε ένα πληθυσμό ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το πρόγραμμα “Αλέξανδρος”, το οποίο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη τη διετία 2019 – 2021 με στόχο την αύξηση της διάγνωσης λοιμωδών νοσημάτων στον πληθυσμό των ΧΕΝ. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε πέντε κύκλους δειγματοληψίας και κάθε άτομο μπορούσε να συμμετάσχει σε πολλαπλούς κύκλους αλλά μόνο μία φορά ανά κύκλο. Οι ΧΕΝ προσελκύστηκαν με τη μέθοδο αλυσιδωτής δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS), η οποία βασίζεται στην προσέλκυση ατόμων από τους ίδιους τους συμμετέχοντες με ένα σύστημα κουπονιών. Μετά τη λήψη γραπτής ενημερωμένης συγκατάθεσης, οι συμμετέχοντες εξετάζονταν για HIV και ακολουθούσε συνέντευξη με δομημένο ερωτηματολόγιο. Η κατασκευή των δικτύων έγινε με βάση το μοναδικό ανώνυμο αριθμό του κάθε ατόμου λαμβάνοντας υπόψη τα κουπόνια RDS τα οποία του δόθηκαν που επιτρέπουν να αποτυπωθεί με ποια άλλα άτομα συνδέεται (το άτομο που το προσέλκυσε στο πρόγραμμα και τα άτομα που προσέλκυσε το ίδιο). Η απεικόνιση των δικτύων έγινε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο Fruchterman-Reingold και ακολουθήθηκε από τον υπολογισμό των περιγραφικών μεγεθών των δικτύων του κάθε κύκλου. Τα δεδομένα διασυνδέσεων των πέντε κύκλων ενοποιήθηκαν για την κατασκευή του συνολικού δικτύου και υπολογίστηκαν οι δείκτες κεντρικότητας των ατόμων. Η περιγραφική ανάλυση των δημογραφικών μεταβλητών/συμπεριφορών υψηλού κινδύνου βασίστηκε στην πρώτη συμμετοχή του κάθε ατόμου στο πρόγραμμα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης, θεωρώντας ως έκβαση την HIV οροθετικότητα του κάθε ατόμου, στο συνολικό δίκτυο και στο κύριο τμήμα (component) που εντοπίστηκε. Αποτελέσματα: Συνολικά συμμετείχαν 1101 μοναδικά άτομα σε 1757 επισκέψεις. Το τελικό δίκτυο που σχηματίστηκε αποτελούνταν από τα 1101 μοναδικά άτομα-κόμβους με 1023 συνδέσμους μεταξύ τους, με μέσο βαθμό κεντρικότητας ίσο με 1.86. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως ο πληθυσμός ΧΕΝ που χαρτογραφήθηκε αποτελείτο από ένα κύριο τμήμα 801 ατόμων (73%). Ο μέσος βαθμός κεντρικότητας του τμήματος αυτού ήταν ίσος με 2.4. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως, παρά το μικρό σχετικά αριθμό τους, τα άτομα με κοινή χρήση συρίγγων είχαν υψηλή κεντρικότητα. Ο επιπολασμός HIV λοίμωξης κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα ήταν 4.63% (Ν=51 άτομα). Τα HIV οροθετικά άτομα είχαν περιφερειακές θέσεις στο δίκτυο, με χαμηλότερους βαθμούς κεντρικότητας σε σύγκριση με τα οροαρνητικά άτομα, χωρίς ωστόσο η διαφορά αυτή να είναι στατιστικά σημαντική. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, οι μεταβλητές της εγγύτητας σε HIV οροθετικό κόμβο (OR ανά μονάδα αύξησης: 0.567 [95% ΔΕ: 0.402 – 0.779]), της κεντρικότητας ιδιοδιανύσματος (OR ανά δέκα μονάδες αύξησης: 0.022 [95% ΔΕ: 0.001 – 0.442]), και της κεντρικότητας εγγύτητας (OR ανά εκατό μονάδες αύξησης: 1.907 [95% ΔΕ: 1.324 – 2.747]) βρέθηκαν να συνδέονται στατιστικά σημαντικά με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης. Συμπεράσματα: Με βάση τις εκτιμήσεις για το συνολικό μέγεθος ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη, το δίκτυο που αποτυπώθηκε στην παρούσα διπλωματική περιλαμβάνει το 70% περίπου των κόμβων του δικτύου με ένα υποσύνολο των συνδέσμων. Άτομα με μεγαλύτερη εγγύτητα στους κόμβους με τους οποίους συνδέονταν είχαν υψηλότερο κίνδυνο HIV λοίμωξης. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα άτομα με HIV λοίμωξη κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα είχαν περιφερειακή θέση στο δίκτυο ενέσιμης χρήσης. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των τοπολογικών χαρακτηριστικών ενός ατόμου που ανήκει σε δίκτυο ΧΕΝ σε σχετικές επιδημιολογικές μελέτες, καθώς ο εντοπισμός και η προσέγγιση κεντρικών ατόμων θα οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική ενημέρωση και προστασία του δικτύου ως σύνολο.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαρούφη Νεφέλη","Garoufi Nefeli"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3285364"],"render_values":[{"text":"uoadl:3285364","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285364","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285364","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3285364","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαρούφη Νεφέλη","Garoufi Nefeli"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3285364","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285364"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα λοιμώδη νοσήματα μεταδίδονται μέσω δικτύων, όπως τα δίκτυα σεξουαλικών επαφών ή ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών. O κίνδυνος μόλυνσης ενός ατόμου επηρεάζεται όχι μόνο από τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου αλλά και από τη θέση του στο δίκτυο και τις πρακτικές υψηλού κινδύνου των ατόμων με τα οποία συνδέεται. Οι πολλαπλές επιδημίες HIV που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια εντός των δικτύων των χρηστών ενδοφλέβιων ουσιών (ΧΕΝ) καθιστoύν σημαντική την αξιολόγηση όχι μόνο των ατομικών παραγόντων κινδύνου αλλά και την ανάλυση των δικτύων ενέσιμης χρήσης και του ρόλου τους στη μετάδοση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της σχέσης της τοπολογίας ατόμων που ανήκουν σε δίκτυα ΧΕΝ – όπως αποτυπώνεται μέσω δεικτών κεντρικότητας – με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης, σε συνδυασμό με δημογραφικά χαρακτηριστικά και πρακτικές χρήσης ενδοφλέβιων ουσιών, καθώς και η απεικόνιση των δικτύων ενέσιμης χρήσης σε ένα πληθυσμό ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το πρόγραμμα “Αλέξανδρος”, το οποίο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη τη διετία 2019 – 2021 με στόχο την αύξηση της διάγνωσης λοιμωδών νοσημάτων στον πληθυσμό των ΧΕΝ. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε πέντε κύκλους δειγματοληψίας και κάθε άτομο μπορούσε να συμμετάσχει σε πολλαπλούς κύκλους αλλά μόνο μία φορά ανά κύκλο. Οι ΧΕΝ προσελκύστηκαν με τη μέθοδο αλυσιδωτής δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS), η οποία βασίζεται στην προσέλκυση ατόμων από τους ίδιους τους συμμετέχοντες με ένα σύστημα κουπονιών. Μετά τη λήψη γραπτής ενημερωμένης συγκατάθεσης, οι συμμετέχοντες εξετάζονταν για HIV και ακολουθούσε συνέντευξη με δομημένο ερωτηματολόγιο. Η κατασκευή των δικτύων έγινε με βάση το μοναδικό ανώνυμο αριθμό του κάθε ατόμου λαμβάνοντας υπόψη τα κουπόνια RDS τα οποία του δόθηκαν που επιτρέπουν να αποτυπωθεί με ποια άλλα άτομα συνδέεται (το άτομο που το προσέλκυσε στο πρόγραμμα και τα άτομα που προσέλκυσε το ίδιο). Η απεικόνιση των δικτύων έγινε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο Fruchterman-Reingold και ακολουθήθηκε από τον υπολογισμό των περιγραφικών μεγεθών των δικτύων του κάθε κύκλου. Τα δεδομένα διασυνδέσεων των πέντε κύκλων ενοποιήθηκαν για την κατασκευή του συνολικού δικτύου και υπολογίστηκαν οι δείκτες κεντρικότητας των ατόμων. Η περιγραφική ανάλυση των δημογραφικών μεταβλητών/συμπεριφορών υψηλού κινδύνου βασίστηκε στην πρώτη συμμετοχή του κάθε ατόμου στο πρόγραμμα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης, θεωρώντας ως έκβαση την HIV οροθετικότητα του κάθε ατόμου, στο συνολικό δίκτυο και στο κύριο τμήμα (component) που εντοπίστηκε. Αποτελέσματα: Συνολικά συμμετείχαν 1101 μοναδικά άτομα σε 1757 επισκέψεις. Το τελικό δίκτυο που σχηματίστηκε αποτελούνταν από τα 1101 μοναδικά άτομα-κόμβους με 1023 συνδέσμους μεταξύ τους, με μέσο βαθμό κεντρικότητας ίσο με 1.86. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως ο πληθυσμός ΧΕΝ που χαρτογραφήθηκε αποτελείτο από ένα κύριο τμήμα 801 ατόμων (73%). Ο μέσος βαθμός κεντρικότητας του τμήματος αυτού ήταν ίσος με 2.4. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως, παρά το μικρό σχετικά αριθμό τους, τα άτομα με κοινή χρήση συρίγγων είχαν υψηλή κεντρικότητα. Ο επιπολασμός HIV λοίμωξης κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα ήταν 4.63% (Ν=51 άτομα). Τα HIV οροθετικά άτομα είχαν περιφερειακές θέσεις στο δίκτυο, με χαμηλότερους βαθμούς κεντρικότητας σε σύγκριση με τα οροαρνητικά άτομα, χωρίς ωστόσο η διαφορά αυτή να είναι στατιστικά σημαντική. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, οι μεταβλητές της εγγύτητας σε HIV οροθετικό κόμβο (OR ανά μονάδα αύξησης: 0.567 [95% ΔΕ: 0.402 – 0.779]), της κεντρικότητας ιδιοδιανύσματος (OR ανά δέκα μονάδες αύξησης: 0.022 [95% ΔΕ: 0.001 – 0.442]), και της κεντρικότητας εγγύτητας (OR ανά εκατό μονάδες αύξησης: 1.907 [95% ΔΕ: 1.324 – 2.747]) βρέθηκαν να συνδέονται στατιστικά σημαντικά με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης. Συμπεράσματα: Με βάση τις εκτιμήσεις για το συνολικό μέγεθος ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη, το δίκτυο που αποτυπώθηκε στην παρούσα διπλωματική περιλαμβάνει το 70% περίπου των κόμβων του δικτύου με ένα υποσύνολο των συνδέσμων. Άτομα με μεγαλύτερη εγγύτητα στους κόμβους με τους οποίους συνδέονταν είχαν υψηλότερο κίνδυνο HIV λοίμωξης. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα άτομα με HIV λοίμωξη κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα είχαν περιφερειακή θέση στο δίκτυο ενέσιμης χρήσης. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των τοπολογικών χαρακτηριστικών ενός ατόμου που ανήκει σε δίκτυο ΧΕΝ σε σχετικές επιδημιολογικές μελέτες, καθώς ο εντοπισμός και η προσέγγιση κεντρικών ατόμων θα οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική ενημέρωση και προστασία του δικτύου ως σύνολο.","Background: Infectious diseases are transmitted through networks, such as networks of sexual contacts or intravenous drug use. A person's risk of infection is influenced not only by individual risk factors but also by their position in the network and the high-risk practices of the individuals with whom they are associated. The multiple HIV epidemics that have been observed in recent years within networks of people who inject drugs (PWID) make it important to assess not only individual risk factors but also to analyse injecting networks and their role in transmission. Aim: The aim of this thesis is to assess the relationship between the topology of individuals belonging to PWID networks - as captured by centrality indices - and the risk of HIV infection, in combination with demographic characteristics and injecting drug use practices, and to illustrate the identified networks of injecting drug use in the population of PWID in Thessaloniki. Materials and Methods: The data were obtained from the \"Alexandros\" program, which took place in Thessaloniki in 2019 - 2021 with the aim of increasing the diagnosis of infectious diseases in the population of PWID. The program was implemented in five sampling rounds and each person could participate in multiple rounds but only once per round. PWID were recruited using Respondent Driven Sampling (RDS), a chain-referral sampling method which is based on people recruiting their peers with the use of coupons. After obtaining written informed consent, participants were screened for HIV followed by an interview with a structured questionnaire. The construction of the networks was based on the unique anonymous number of each individual taking into account the RDS coupons given to each participant, which allowed the assessment of their connections with other participants (the person who recruited them and the people they recruited). The visualization of the networks was done using the Fruchterman-Reingold algorithm and descriptive measures were obtained for the network of each sampling round. The network data of the five rounds were consolidated to construct the overall network and the centrality indices of the individuals were calculated. The descriptive analysis of the demographic variables/high-risk practices and HIV status was based on each participant’s first visit to the program. Finally, a univariate and a multivariate logistic regression analysis was performed, using the HIV seropositivity of each individual as the outcome variable, both in the overall network and its main component. Results: A total of 1101 unique individuals participated in 1757 visits. The final network consisted of 1101 unique nodes and 1023 edges, with average degree equal to 1.86. The visualization of the networks showed that the mapped PWID population consisted of one major component of 801 individuals (73%). The average degree centrality of that component was equal to 2.4. The visualization of the networks showed that, despite their small numbers, PWID who reported sharing syringes had high degree centrality values. The prevalence of HIV during the first participation in the program was 63 (N=51 people). The HIV positive participants were located in the periphery of the network, with lower centrality values in comparison to the HIV negative participants, although this difference was not statistically important. In the multivariate models, the variables describing the proximity to an HIV+ node (OR per unit increase: 0.567 [95% CI: 0.02 – 0.779]), the eigenvector centrality (OR per ten units increase: 0.022 [95% CI: 0.001 – 0.442]), and the closeness centrality (OR per one-hundred units increase: 1.907 [95% CI: 1.324 – 2.747]) of the individual were found to be statistically significantly associated with the risk of HIV infection, with only the latter, however, acting as a risk factor. Conclusions: According to existing estimates of the total size of the PWID population in Thessaloniki, the network described in this thesis includes approximately 70% of the nodes of the network, with a sub-set of the existing links. Participants with higher closeness to the people they were connected to inside the network had a higher risk for HIV infection. It is noteworthy that participants with HIV infection at first participation to the program were mainly located in the periphery of the injection network. The results of this thesis emphasize the significance of incorporating the topological characteristics of an individual belonging to a PWID network in relevant epidemiological studies, as the identification of central people in such networks will lead to a much more effective diffusion of information and protection of the network as a whole."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των δικτύων ενέσιμης χρήσης στη μετάδοση HIV σε χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαρούφη Νεφέλη","Garoufi Nefeli"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα λοιμώδη νοσήματα μεταδίδονται μέσω δικτύων, όπως τα δίκτυα σεξουαλικών επαφών ή ενδοφλέβιας χρήσης ναρκωτικών. O κίνδυνος μόλυνσης ενός ατόμου επηρεάζεται όχι μόνο από τους ατομικούς παράγοντες κινδύνου αλλά και από τη θέση του στο δίκτυο και τις πρακτικές υψηλού κινδύνου των ατόμων με τα οποία συνδέεται. Οι πολλαπλές επιδημίες HIV που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια εντός των δικτύων των χρηστών ενδοφλέβιων ουσιών (ΧΕΝ) καθιστoύν σημαντική την αξιολόγηση όχι μόνο των ατομικών παραγόντων κινδύνου αλλά και την ανάλυση των δικτύων ενέσιμης χρήσης και του ρόλου τους στη μετάδοση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση της σχέσης της τοπολογίας ατόμων που ανήκουν σε δίκτυα ΧΕΝ – όπως αποτυπώνεται μέσω δεικτών κεντρικότητας – με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης, σε συνδυασμό με δημογραφικά χαρακτηριστικά και πρακτικές χρήσης ενδοφλέβιων ουσιών, καθώς και η απεικόνιση των δικτύων ενέσιμης χρήσης σε ένα πληθυσμό ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη. Υλικό και Μέθοδοι: Τα δεδομένα προήλθαν από το πρόγραμμα “Αλέξανδρος”, το οποίο έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη τη διετία 2019 – 2021 με στόχο την αύξηση της διάγνωσης λοιμωδών νοσημάτων στον πληθυσμό των ΧΕΝ. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε σε πέντε κύκλους δειγματοληψίας και κάθε άτομο μπορούσε να συμμετάσχει σε πολλαπλούς κύκλους αλλά μόνο μία φορά ανά κύκλο. Οι ΧΕΝ προσελκύστηκαν με τη μέθοδο αλυσιδωτής δειγματοληψίας Respondent Driven Sampling (RDS), η οποία βασίζεται στην προσέλκυση ατόμων από τους ίδιους τους συμμετέχοντες με ένα σύστημα κουπονιών. Μετά τη λήψη γραπτής ενημερωμένης συγκατάθεσης, οι συμμετέχοντες εξετάζονταν για HIV και ακολουθούσε συνέντευξη με δομημένο ερωτηματολόγιο. Η κατασκευή των δικτύων έγινε με βάση το μοναδικό ανώνυμο αριθμό του κάθε ατόμου λαμβάνοντας υπόψη τα κουπόνια RDS τα οποία του δόθηκαν που επιτρέπουν να αποτυπωθεί με ποια άλλα άτομα συνδέεται (το άτομο που το προσέλκυσε στο πρόγραμμα και τα άτομα που προσέλκυσε το ίδιο). Η απεικόνιση των δικτύων έγινε χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο Fruchterman-Reingold και ακολουθήθηκε από τον υπολογισμό των περιγραφικών μεγεθών των δικτύων του κάθε κύκλου. Τα δεδομένα διασυνδέσεων των πέντε κύκλων ενοποιήθηκαν για την κατασκευή του συνολικού δικτύου και υπολογίστηκαν οι δείκτες κεντρικότητας των ατόμων. Η περιγραφική ανάλυση των δημογραφικών μεταβλητών/συμπεριφορών υψηλού κινδύνου βασίστηκε στην πρώτη συμμετοχή του κάθε ατόμου στο πρόγραμμα. Τέλος, πραγματοποιήθηκε ανάλυση μονοπαραγοντικής και πολυπαραγοντικής λογαριθμιστικής παλινδρόμησης, θεωρώντας ως έκβαση την HIV οροθετικότητα του κάθε ατόμου, στο συνολικό δίκτυο και στο κύριο τμήμα (component) που εντοπίστηκε. Αποτελέσματα: Συνολικά συμμετείχαν 1101 μοναδικά άτομα σε 1757 επισκέψεις. Το τελικό δίκτυο που σχηματίστηκε αποτελούνταν από τα 1101 μοναδικά άτομα-κόμβους με 1023 συνδέσμους μεταξύ τους, με μέσο βαθμό κεντρικότητας ίσο με 1.86. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως ο πληθυσμός ΧΕΝ που χαρτογραφήθηκε αποτελείτο από ένα κύριο τμήμα 801 ατόμων (73%). Ο μέσος βαθμός κεντρικότητας του τμήματος αυτού ήταν ίσος με 2.4. Η απεικόνιση των δικτύων έδειξε πως, παρά το μικρό σχετικά αριθμό τους, τα άτομα με κοινή χρήση συρίγγων είχαν υψηλή κεντρικότητα. Ο επιπολασμός HIV λοίμωξης κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα ήταν 4.63% (Ν=51 άτομα). Τα HIV οροθετικά άτομα είχαν περιφερειακές θέσεις στο δίκτυο, με χαμηλότερους βαθμούς κεντρικότητας σε σύγκριση με τα οροαρνητικά άτομα, χωρίς ωστόσο η διαφορά αυτή να είναι στατιστικά σημαντική. Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, οι μεταβλητές της εγγύτητας σε HIV οροθετικό κόμβο (OR ανά μονάδα αύξησης: 0.567 [95% ΔΕ: 0.402 – 0.779]), της κεντρικότητας ιδιοδιανύσματος (OR ανά δέκα μονάδες αύξησης: 0.022 [95% ΔΕ: 0.001 – 0.442]), και της κεντρικότητας εγγύτητας (OR ανά εκατό μονάδες αύξησης: 1.907 [95% ΔΕ: 1.324 – 2.747]) βρέθηκαν να συνδέονται στατιστικά σημαντικά με τον κίνδυνο HIV λοίμωξης. Συμπεράσματα: Με βάση τις εκτιμήσεις για το συνολικό μέγεθος ΧΕΝ στη Θεσσαλονίκη, το δίκτυο που αποτυπώθηκε στην παρούσα διπλωματική περιλαμβάνει το 70% περίπου των κόμβων του δικτύου με ένα υποσύνολο των συνδέσμων. Άτομα με μεγαλύτερη εγγύτητα στους κόμβους με τους οποίους συνδέονταν είχαν υψηλότερο κίνδυνο HIV λοίμωξης. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα άτομα με HIV λοίμωξη κατά την πρώτη συμμετοχή στο πρόγραμμα είχαν περιφερειακή θέση στο δίκτυο ενέσιμης χρήσης. Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας υπογραμμίζουν τη σημασία της ενσωμάτωσης των τοπολογικών χαρακτηριστικών ενός ατόμου που ανήκει σε δίκτυο ΧΕΝ σε σχετικές επιδημιολογικές μελέτες, καθώς ο εντοπισμός και η προσέγγιση κεντρικών ατόμων θα οδηγήσει στην πιο αποτελεσματική ενημέρωση και προστασία του δικτύου ως σύνολο.","Background: Infectious diseases are transmitted through networks, such as networks of sexual contacts or intravenous drug use. A person's risk of infection is influenced not only by individual risk factors but also by their position in the network and the high-risk practices of the individuals with whom they are associated. The multiple HIV epidemics that have been observed in recent years within networks of people who inject drugs (PWID) make it important to assess not only individual risk factors but also to analyse injecting networks and their role in transmission. Aim: The aim of this thesis is to assess the relationship between the topology of individuals belonging to PWID networks - as captured by centrality indices - and the risk of HIV infection, in combination with demographic characteristics and injecting drug use practices, and to illustrate the identified networks of injecting drug use in the population of PWID in Thessaloniki. Materials and Methods: The data were obtained from the \"Alexandros\" program, which took place in Thessaloniki in 2019 - 2021 with the aim of increasing the diagnosis of infectious diseases in the population of PWID. The program was implemented in five sampling rounds and each person could participate in multiple rounds but only once per round. PWID were recruited using Respondent Driven Sampling (RDS), a chain-referral sampling method which is based on people recruiting their peers with the use of coupons. After obtaining written informed consent, participants were screened for HIV followed by an interview with a structured questionnaire. The construction of the networks was based on the unique anonymous number of each individual taking into account the RDS coupons given to each participant, which allowed the assessment of their connections with other participants (the person who recruited them and the people they recruited). The visualization of the networks was done using the Fruchterman-Reingold algorithm and descriptive measures were obtained for the network of each sampling round. The network data of the five rounds were consolidated to construct the overall network and the centrality indices of the individuals were calculated. The descriptive analysis of the demographic variables/high-risk practices and HIV status was based on each participant’s first visit to the program. Finally, a univariate and a multivariate logistic regression analysis was performed, using the HIV seropositivity of each individual as the outcome variable, both in the overall network and its main component. Results: A total of 1101 unique individuals participated in 1757 visits. The final network consisted of 1101 unique nodes and 1023 edges, with average degree equal to 1.86. The visualization of the networks showed that the mapped PWID population consisted of one major component of 801 individuals (73%). The average degree centrality of that component was equal to 2.4. The visualization of the networks showed that, despite their small numbers, PWID who reported sharing syringes had high degree centrality values. The prevalence of HIV during the first participation in the program was 63 (N=51 people). The HIV positive participants were located in the periphery of the network, with lower centrality values in comparison to the HIV negative participants, although this difference was not statistically important. In the multivariate models, the variables describing the proximity to an HIV+ node (OR per unit increase: 0.567 [95% CI: 0.02 – 0.779]), the eigenvector centrality (OR per ten units increase: 0.022 [95% CI: 0.001 – 0.442]), and the closeness centrality (OR per one-hundred units increase: 1.907 [95% CI: 1.324 – 2.747]) of the individual were found to be statistically significantly associated with the risk of HIV infection, with only the latter, however, acting as a risk factor. Conclusions: According to existing estimates of the total size of the PWID population in Thessaloniki, the network described in this thesis includes approximately 70% of the nodes of the network, with a sub-set of the existing links. Participants with higher closeness to the people they were connected to inside the network had a higher risk for HIV infection. It is noteworthy that participants with HIV infection at first participation to the program were mainly located in the periphery of the injection network. The results of this thesis emphasize the significance of incorporating the topological characteristics of an individual belonging to a PWID network in relevant epidemiological studies, as the identification of central people in such networks will lead to a much more effective diffusion of information and protection of the network as a whole."],"dc:identifier":["uoadl:3285364","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3285364"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των δικτύων ενέσιμης χρήσης στη μετάδοση HIV σε χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:38Z"}