{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3286067"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3286067","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεθοδολογίες παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα: πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα","abstract":"Η δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα μέσω επαναπρογραμματισμού τους αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο έρευνας στην αναγεννητική ιατρική. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα και το 2006 πρώτοι οι Takahashi και Yamanaka κατάφεραν να επαναπρογραμματίσουν ινοβλάστες από ποντίκια και ένα χρόνο αργότερα από ανθρώπινους ινοβλάστες με τη χρήση ρετροϊικών φορέων. Από τότε έχει επιτευχθεί ο επαναπρογραμματισμός κι άλλων κυτταρικών τύπων, όπως κερατινοκύτταρα, κύτταρα ούρων και μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος είτε με, είτε χωρίς τη χρήση ιικών φορέων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται αυτές οι κυτταρικές πηγές, καθώς και τέσσερις σύγχρονες μεθοδολογίες που εφαρμόζονται για τον επαναπρογραμματισμό αυτών με σκοπό τη δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων. Επίσης, πραγματοποιείται σύγκριση των τεσσάρων μεθοδολογιών ως προς την απόδοση και την ασφάλειά τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Google scholar, Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Research Gate, καθώς και διάφοροι συνδυασμοί λέξεων-κλειδιών όπως ‘Βλαστικά κύτταρα’, ‘Επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα’, ‘Μέθοδοι παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’, ‘Κυτταρικές πηγές για επαναπρογραμματισμό’, ‘Εφαρμογές επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’. Βασικό κριτήριο των πηγών που επιλέχθηκαν αποτέλεσε η χρονολογία δημοσίευσης και η καινοτομία της έρευνας. Τα αποτελέσματα της διπλωματικής εργασίας έδειξαν την ανάγκη ύπαρξης μίας εύκολα προσβάσιμης και καθολικής κυτταρικής πηγής, καθώς και ανάπτυξης μεθοδολογιών που, αφενός, θα αυξάνουν την απόδοση δημιουργίας επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων και αφετέρου θα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο μεταλλαξογένεσης και ογκογένεσης σε περαιτέρω χρήση αυτών. Τα επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά τόσο στην αναγεννητική ιατρική, όσο και στη μοντελοποίηση διαφόρων ασθενειών ανοίγοντας το δρόμο προς την εξατομικευμένη θεραπεία.","abstract_html":"Η δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα μέσω επαναπρογραμματισμού τους αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο έρευνας στην αναγεννητική ιατρική. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα και το 2006 πρώτοι οι Takahashi και Yamanaka κατάφεραν να επαναπρογραμματίσουν ινοβλάστες από ποντίκια και ένα χρόνο αργότερα από ανθρώπινους ινοβλάστες με τη χρήση ρετροϊικών φορέων. Από τότε έχει επιτευχθεί ο επαναπρογραμματισμός κι άλλων κυτταρικών τύπων, όπως κερατινοκύτταρα, κύτταρα ούρων και μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος είτε με, είτε χωρίς τη χρήση ιικών φορέων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται αυτές οι κυτταρικές πηγές, καθώς και τέσσερις σύγχρονες μεθοδολογίες που εφαρμόζονται για τον επαναπρογραμματισμό αυτών με σκοπό τη δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων. Επίσης, πραγματοποιείται σύγκριση των τεσσάρων μεθοδολογιών ως προς την απόδοση και την ασφάλειά τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Google scholar, Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Research Gate, καθώς και διάφοροι συνδυασμοί λέξεων-κλειδιών όπως ‘Βλαστικά κύτταρα’, ‘Επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα’, ‘Μέθοδοι παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’, ‘Κυτταρικές πηγές για επαναπρογραμματισμό’, ‘Εφαρμογές επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’. Βασικό κριτήριο των πηγών που επιλέχθηκαν αποτέλεσε η χρονολογία δημοσίευσης και η καινοτομία της έρευνας. Τα αποτελέσματα της διπλωματικής εργασίας έδειξαν την ανάγκη ύπαρξης μίας εύκολα προσβάσιμης και καθολικής κυτταρικής πηγής, καθώς και ανάπτυξης μεθοδολογιών που, αφενός, θα αυξάνουν την απόδοση δημιουργίας επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων και αφετέρου θα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο μεταλλαξογένεσης και ογκογένεσης σε περαιτέρω χρήση αυτών. Τα επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά τόσο στην αναγεννητική ιατρική, όσο και στη μοντελοποίηση διαφόρων ασθενειών ανοίγοντας το δρόμο προς την εξατομικευμένη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυροπούλου Μαρία","Stavropoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3286067"],"render_values":[{"text":"uoadl:3286067","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3286067","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3286067","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3286067","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυροπούλου Μαρία","Stavropoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3286067","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3286067"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα μέσω επαναπρογραμματισμού τους αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο έρευνας στην αναγεννητική ιατρική. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα και το 2006 πρώτοι οι Takahashi και Yamanaka κατάφεραν να επαναπρογραμματίσουν ινοβλάστες από ποντίκια και ένα χρόνο αργότερα από ανθρώπινους ινοβλάστες με τη χρήση ρετροϊικών φορέων. Από τότε έχει επιτευχθεί ο επαναπρογραμματισμός κι άλλων κυτταρικών τύπων, όπως κερατινοκύτταρα, κύτταρα ούρων και μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος είτε με, είτε χωρίς τη χρήση ιικών φορέων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται αυτές οι κυτταρικές πηγές, καθώς και τέσσερις σύγχρονες μεθοδολογίες που εφαρμόζονται για τον επαναπρογραμματισμό αυτών με σκοπό τη δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων. Επίσης, πραγματοποιείται σύγκριση των τεσσάρων μεθοδολογιών ως προς την απόδοση και την ασφάλειά τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Google scholar, Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Research Gate, καθώς και διάφοροι συνδυασμοί λέξεων-κλειδιών όπως ‘Βλαστικά κύτταρα’, ‘Επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα’, ‘Μέθοδοι παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’, ‘Κυτταρικές πηγές για επαναπρογραμματισμό’, ‘Εφαρμογές επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’. Βασικό κριτήριο των πηγών που επιλέχθηκαν αποτέλεσε η χρονολογία δημοσίευσης και η καινοτομία της έρευνας. Τα αποτελέσματα της διπλωματικής εργασίας έδειξαν την ανάγκη ύπαρξης μίας εύκολα προσβάσιμης και καθολικής κυτταρικής πηγής, καθώς και ανάπτυξης μεθοδολογιών που, αφενός, θα αυξάνουν την απόδοση δημιουργίας επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων και αφετέρου θα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο μεταλλαξογένεσης και ογκογένεσης σε περαιτέρω χρήση αυτών. Τα επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά τόσο στην αναγεννητική ιατρική, όσο και στη μοντελοποίηση διαφόρων ασθενειών ανοίγοντας το δρόμο προς την εξατομικευμένη θεραπεία.","Creating pluripotent stem cells from mature cells by reprogramming them is a promising field of research in regenerative medicine. These cells are called induced pluripotent stem cells and in 2006 Takahashi and Yamanaka were the first to reprogram fibroblasts from mice and a year later from human fibroblasts using retroviral vectors. Since then, reprogramming of other cell types such as keratinocytes, urine cells and peripheral blood mononuclear cells has been achieved based on either viral or non-viral vectors. This thesis describes these cell sources, as well as 4 modern methodologies applied to reprogram them in order to generate pluripotent cells. A comparison of the 4 methodologies in terms of their efficiency and safety is also carried out. For this purpose, the databases PubMed, Scopus, Google scholar, Library and Information Center of the National and Kapodistrian University of Athens and Research Gate and various keyword combinations such as 'Stem cells', 'Induced pluripotent cells', 'Methods of induced pluripotent cell production', 'Cell sources for reprogramming', 'Applications of induced pluripotent cells' were used. The main criteria for the sources selected were the date of publication and the novelty of the research. The results of the thesis showed the need for an easily accessible and universal cell source, as well as the development of methodologies that, on the one hand, increase the efficiency of induced pluripotent stem cell generation and, on the other hand, minimize the risk of mutagenesis and oncogenesis in further use of these cells. Induced pluripotent stem cells can make an important contribution both in regenerative medicine and in the modelling of various diseases, paving the way towards personalized therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεθοδολογίες παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα: πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυροπούλου Μαρία","Stavropoulou Maria"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα μέσω επαναπρογραμματισμού τους αποτελεί ένα πολλά υποσχόμενο πεδίο έρευνας στην αναγεννητική ιατρική. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα και το 2006 πρώτοι οι Takahashi και Yamanaka κατάφεραν να επαναπρογραμματίσουν ινοβλάστες από ποντίκια και ένα χρόνο αργότερα από ανθρώπινους ινοβλάστες με τη χρήση ρετροϊικών φορέων. Από τότε έχει επιτευχθεί ο επαναπρογραμματισμός κι άλλων κυτταρικών τύπων, όπως κερατινοκύτταρα, κύτταρα ούρων και μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος είτε με, είτε χωρίς τη χρήση ιικών φορέων. Στην παρούσα διπλωματική εργασία περιγράφονται αυτές οι κυτταρικές πηγές, καθώς και τέσσερις σύγχρονες μεθοδολογίες που εφαρμόζονται για τον επαναπρογραμματισμό αυτών με σκοπό τη δημιουργία πολυδύναμων κυττάρων. Επίσης, πραγματοποιείται σύγκριση των τεσσάρων μεθοδολογιών ως προς την απόδοση και την ασφάλειά τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Google scholar, Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και Research Gate, καθώς και διάφοροι συνδυασμοί λέξεων-κλειδιών όπως ‘Βλαστικά κύτταρα’, ‘Επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα’, ‘Μέθοδοι παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’, ‘Κυτταρικές πηγές για επαναπρογραμματισμό’, ‘Εφαρμογές επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων’. Βασικό κριτήριο των πηγών που επιλέχθηκαν αποτέλεσε η χρονολογία δημοσίευσης και η καινοτομία της έρευνας. Τα αποτελέσματα της διπλωματικής εργασίας έδειξαν την ανάγκη ύπαρξης μίας εύκολα προσβάσιμης και καθολικής κυτταρικής πηγής, καθώς και ανάπτυξης μεθοδολογιών που, αφενός, θα αυξάνουν την απόδοση δημιουργίας επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων και αφετέρου θα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο μεταλλαξογένεσης και ογκογένεσης σε περαιτέρω χρήση αυτών. Τα επαγόμενα πολυδύναμα κύτταρα μπορούν να προσφέρουν σημαντικά τόσο στην αναγεννητική ιατρική, όσο και στη μοντελοποίηση διαφόρων ασθενειών ανοίγοντας το δρόμο προς την εξατομικευμένη θεραπεία.","Creating pluripotent stem cells from mature cells by reprogramming them is a promising field of research in regenerative medicine. These cells are called induced pluripotent stem cells and in 2006 Takahashi and Yamanaka were the first to reprogram fibroblasts from mice and a year later from human fibroblasts using retroviral vectors. Since then, reprogramming of other cell types such as keratinocytes, urine cells and peripheral blood mononuclear cells has been achieved based on either viral or non-viral vectors. This thesis describes these cell sources, as well as 4 modern methodologies applied to reprogram them in order to generate pluripotent cells. A comparison of the 4 methodologies in terms of their efficiency and safety is also carried out. For this purpose, the databases PubMed, Scopus, Google scholar, Library and Information Center of the National and Kapodistrian University of Athens and Research Gate and various keyword combinations such as 'Stem cells', 'Induced pluripotent cells', 'Methods of induced pluripotent cell production', 'Cell sources for reprogramming', 'Applications of induced pluripotent cells' were used. The main criteria for the sources selected were the date of publication and the novelty of the research. The results of the thesis showed the need for an easily accessible and universal cell source, as well as the development of methodologies that, on the one hand, increase the efficiency of induced pluripotent stem cell generation and, on the other hand, minimize the risk of mutagenesis and oncogenesis in further use of these cells. Induced pluripotent stem cells can make an important contribution both in regenerative medicine and in the modelling of various diseases, paving the way towards personalized therapy."],"dc:identifier":["uoadl:3286067","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3286067"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μεθοδολογίες παραγωγής επαγόμενων πολυδύναμων κυττάρων από ώριμα κύτταρα: πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z"}