{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3289881"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3289881","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της μετατραυματικής διαταραχής στρες (\"post traumatic stress disorder\") στον καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων","abstract":"Η σχέση μεταξύ ψυχικής διαταραχής και διάπραξης εγκληματικής πράξης έχει υπάρξει εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο ενδιαφέροντος τόσο για τους επαγγελματίες υγείας όσο και για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Όμως, συγκεκριμένα στο άκουσμα του όρου «μετατραυματική διαταραχή στρες» και στη συσχέτισή του με την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων, το πεδίο έρευνας φαντάζει αχανές και ελλιπές.Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε να απαντηθεί το ερώτημα που κυριολεκτικά «διχάζει» τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και τη νομολογία των δικαστηρίων, ήτοι εάν η μετατραυματική διαταραχή στρες επιδρά στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων και να γίνει μία προσπάθεια σκιαγράφησης των λόγων που συνθέτουν τη θετική ή την αρνητική απάντηση του ερωτήματος. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική ελληνική, στοχευμένη ερευνητική προσπάθεια με ψυχιατροδικαστικό ενδιαφέρον, καθώς ενώ στη –σχετικά μικρή- ελληνική βιβλιογραφία έχει γίνει έρευνα αναφορικά με την ύπαρξη μετατραυματικής διαταραχής στρες στα θύματα αξιόποινων πράξεων σε επίπεδο, όμως, ποινικής αξιολόγησης των δραστών πασχόντων τα αποτελέσματα κρίνονται επιεικώς πενιχρά. Το παρόν έργο κρίνεται πως θα προστεθεί στον σχετικά μικρό αριθμό αντίστοιχων ερευνών παγκοσμίως. Η παρούσα έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη ελληνικής και ξένης νομολογίας. Ως πηγή για τη συλλογή των απαραίτητων δεδοµένων της έρευνας επιλέχτηκαν δικαστικές αποφάσεις, τόσο ελληνικής όσο και ξένης έννομης τάξης στις οποίες έγινε επίκληση της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες («PTSD») στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS. Αναφορικά με την περιγραφική στατιστική, για την περιγραφή ορισμένων δηµογραφικών, ψυχιατρικών και των νοµικών στοιχείων από το δείγµα της παρούσας µελέτης χρησιµοποιήθηκαν πίνακες που περιλαµβάνουν απόλυτες και σχετικές % συχνότητες. Ορισμένα δεδοµένα παρουσιάζονται και µε γραφικό τρόπο µέσω ραβδογραµµάτων σχετικών συχνοτήτων.Για την απάντηση του βασικού ερευνητικού ερωτήματος για εάν επιδρά η ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη διατυπώθηκαν κυρίως τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: εάν η ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms») επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 1), εάν η συμπτωματολογία και αιτιολογία του τραύματος επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 2) και εάν η συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 3).Συμπεραίνεται πως το αρχικό ερευνητικό ερώτημα, ήτοι εάν η ptsd ως ψυχική διαταραχή επιδρά στην ικανότητα του δράστη, επιβεβαιώνεται εν μέρει, καθώς σε 30 δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίσθηκε η επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό. Από τη στατιστική ανάλυση που έλαβε χώρα, δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των αποφάσεων όπου αναγνωρίσθηκε επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη και των λοιπών αποφάσεων όσον αφορά την ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms»), την αιτιολογία και τα συμπτώματα της νόσου και την συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών με απότοκο τα υπό εξέταση δείγματα να είναι μεταξύ τους ανεξάρτητα κι άρα να απορρίπτονται οι υποπεριπτώσεις της ερευνητικής υπόθεσης. H διαφοροποίηση της αντιμετώπισης της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες σε επίπεδο καταλογισμού ανά έννομη τάξη έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει ταύτιση δικανικού και ψυχιατρικού πλαισίου ως προς την οριοθέτηση της διαταραχής καταδεικνύοντας πως υπάρχει «χάσμα» ανάμεσα στην επιστήμη της Ψυχιατρικής και της Νομικής, το οποίο η Ψυχιατροδικαστική καλείται να γεφυρώσει.","abstract_html":"Η σχέση μεταξύ ψυχικής διαταραχής και διάπραξης εγκληματικής πράξης έχει υπάρξει εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο ενδιαφέροντος τόσο για τους επαγγελματίες υγείας όσο και για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Όμως, συγκεκριμένα στο άκουσμα του όρου «μετατραυματική διαταραχή στρες» και στη συσχέτισή του με την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων, το πεδίο έρευνας φαντάζει αχανές και ελλιπές.Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε να απαντηθεί το ερώτημα που κυριολεκτικά «διχάζει» τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και τη νομολογία των δικαστηρίων, ήτοι εάν η μετατραυματική διαταραχή στρες επιδρά στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων και να γίνει μία προσπάθεια σκιαγράφησης των λόγων που συνθέτουν τη θετική ή την αρνητική απάντηση του ερωτήματος. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική ελληνική, στοχευμένη ερευνητική προσπάθεια με ψυχιατροδικαστικό ενδιαφέρον, καθώς ενώ στη –σχετικά μικρή- ελληνική βιβλιογραφία έχει γίνει έρευνα αναφορικά με την ύπαρξη μετατραυματικής διαταραχής στρες στα θύματα αξιόποινων πράξεων σε επίπεδο, όμως, ποινικής αξιολόγησης των δραστών πασχόντων τα αποτελέσματα κρίνονται επιεικώς πενιχρά. Το παρόν έργο κρίνεται πως θα προστεθεί στον σχετικά μικρό αριθμό αντίστοιχων ερευνών παγκοσμίως. Η παρούσα έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη ελληνικής και ξένης νομολογίας. Ως πηγή για τη συλλογή των απαραίτητων δεδοµένων της έρευνας επιλέχτηκαν δικαστικές αποφάσεις, τόσο ελληνικής όσο και ξένης έννομης τάξης στις οποίες έγινε επίκληση της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες («PTSD») στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS. Αναφορικά με την περιγραφική στατιστική, για την περιγραφή ορισμένων δηµογραφικών, ψυχιατρικών και των νοµικών στοιχείων από το δείγµα της παρούσας µελέτης χρησιµοποιήθηκαν πίνακες που περιλαµβάνουν απόλυτες και σχετικές % συχνότητες. Ορισμένα δεδοµένα παρουσιάζονται και µε γραφικό τρόπο µέσω ραβδογραµµάτων σχετικών συχνοτήτων.Για την απάντηση του βασικού ερευνητικού ερωτήματος για εάν επιδρά η ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη διατυπώθηκαν κυρίως τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: εάν η ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms») επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 1), εάν η συμπτωματολογία και αιτιολογία του τραύματος επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 2) και εάν η συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 3).Συμπεραίνεται πως το αρχικό ερευνητικό ερώτημα, ήτοι εάν η ptsd ως ψυχική διαταραχή επιδρά στην ικανότητα του δράστη, επιβεβαιώνεται εν μέρει, καθώς σε 30 δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίσθηκε η επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό. Από τη στατιστική ανάλυση που έλαβε χώρα, δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των αποφάσεων όπου αναγνωρίσθηκε επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη και των λοιπών αποφάσεων όσον αφορά την ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms»), την αιτιολογία και τα συμπτώματα της νόσου και την συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών με απότοκο τα υπό εξέταση δείγματα να είναι μεταξύ τους ανεξάρτητα κι άρα να απορρίπτονται οι υποπεριπτώσεις της ερευνητικής υπόθεσης. H διαφοροποίηση της αντιμετώπισης της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες σε επίπεδο καταλογισμού ανά έννομη τάξη έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει ταύτιση δικανικού και ψυχιατρικού πλαισίου ως προς την οριοθέτηση της διαταραχής καταδεικνύοντας πως υπάρχει «χάσμα» ανάμεσα στην επιστήμη της Ψυχιατρικής και της Νομικής, το οποίο η Ψυχιατροδικαστική καλείται να γεφυρώσει.","abstract_has_math":false,"creators":["Σγάντζου Βασιλική","Sgantzou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3289881"],"render_values":[{"text":"uoadl:3289881","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289881","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289881","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3289881","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σγάντζου Βασιλική","Sgantzou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3289881","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289881"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σχέση μεταξύ ψυχικής διαταραχής και διάπραξης εγκληματικής πράξης έχει υπάρξει εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο ενδιαφέροντος τόσο για τους επαγγελματίες υγείας όσο και για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Όμως, συγκεκριμένα στο άκουσμα του όρου «μετατραυματική διαταραχή στρες» και στη συσχέτισή του με την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων, το πεδίο έρευνας φαντάζει αχανές και ελλιπές.Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε να απαντηθεί το ερώτημα που κυριολεκτικά «διχάζει» τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και τη νομολογία των δικαστηρίων, ήτοι εάν η μετατραυματική διαταραχή στρες επιδρά στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων και να γίνει μία προσπάθεια σκιαγράφησης των λόγων που συνθέτουν τη θετική ή την αρνητική απάντηση του ερωτήματος. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική ελληνική, στοχευμένη ερευνητική προσπάθεια με ψυχιατροδικαστικό ενδιαφέρον, καθώς ενώ στη –σχετικά μικρή- ελληνική βιβλιογραφία έχει γίνει έρευνα αναφορικά με την ύπαρξη μετατραυματικής διαταραχής στρες στα θύματα αξιόποινων πράξεων σε επίπεδο, όμως, ποινικής αξιολόγησης των δραστών πασχόντων τα αποτελέσματα κρίνονται επιεικώς πενιχρά. Το παρόν έργο κρίνεται πως θα προστεθεί στον σχετικά μικρό αριθμό αντίστοιχων ερευνών παγκοσμίως. Η παρούσα έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη ελληνικής και ξένης νομολογίας. Ως πηγή για τη συλλογή των απαραίτητων δεδοµένων της έρευνας επιλέχτηκαν δικαστικές αποφάσεις, τόσο ελληνικής όσο και ξένης έννομης τάξης στις οποίες έγινε επίκληση της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες («PTSD») στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS. Αναφορικά με την περιγραφική στατιστική, για την περιγραφή ορισμένων δηµογραφικών, ψυχιατρικών και των νοµικών στοιχείων από το δείγµα της παρούσας µελέτης χρησιµοποιήθηκαν πίνακες που περιλαµβάνουν απόλυτες και σχετικές % συχνότητες. Ορισμένα δεδοµένα παρουσιάζονται και µε γραφικό τρόπο µέσω ραβδογραµµάτων σχετικών συχνοτήτων.Για την απάντηση του βασικού ερευνητικού ερωτήματος για εάν επιδρά η ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη διατυπώθηκαν κυρίως τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: εάν η ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms») επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 1), εάν η συμπτωματολογία και αιτιολογία του τραύματος επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 2) και εάν η συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 3).Συμπεραίνεται πως το αρχικό ερευνητικό ερώτημα, ήτοι εάν η ptsd ως ψυχική διαταραχή επιδρά στην ικανότητα του δράστη, επιβεβαιώνεται εν μέρει, καθώς σε 30 δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίσθηκε η επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό. Από τη στατιστική ανάλυση που έλαβε χώρα, δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των αποφάσεων όπου αναγνωρίσθηκε επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη και των λοιπών αποφάσεων όσον αφορά την ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms»), την αιτιολογία και τα συμπτώματα της νόσου και την συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών με απότοκο τα υπό εξέταση δείγματα να είναι μεταξύ τους ανεξάρτητα κι άρα να απορρίπτονται οι υποπεριπτώσεις της ερευνητικής υπόθεσης. H διαφοροποίηση της αντιμετώπισης της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες σε επίπεδο καταλογισμού ανά έννομη τάξη έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει ταύτιση δικανικού και ψυχιατρικού πλαισίου ως προς την οριοθέτηση της διαταραχής καταδεικνύοντας πως υπάρχει «χάσμα» ανάμεσα στην επιστήμη της Ψυχιατρικής και της Νομικής, το οποίο η Ψυχιατροδικαστική καλείται να γεφυρώσει.","The relationship between mental disorder and the commission of a crime has long been of interest to both health professionals and the criminal justice system. However, specifically on hearing the term \"post-traumatic stress disorder\" and its association with the offender's capacity to commit criminal acts, the field of research seems vast and incomplete. In the present study, an attempt was made to answer the question that literally \"divides\" both the scientific community and the jurisprudence of the courts, namely whether PTSD affects the ability to attribute criminal acts to the perpetrator and to make an attempt to outline the reasons that make up the positive or negative answer to the question. It is the first and only greek, targeted research effort of psychiatric forensic interest, as in the -relatively smallgreek literature there has been research on the existence of post-traumatic stress disorder in victims of criminal acts, but at the level of criminal evaluation of offenders suffering from the disorder, the results are considered meager to say the least. The present project is considered to add to the relatively small number of similar studies worldwide. The present research was based on the study of greek and foreign case law. As a source for the collection of the necessary data for the research, judicial decisions, both greek and foreign, were selected in which the mental disorder of post-traumatic stress disorder (\"PTSD\") was invoked in the perpetrator's capacity to be held accountable. The SPSS program was used for statistical analysis. Regarding descriptive statistics, tables including absolute and relative % frequencies were used to describe some demographic, psychiatric and legal data from the sample of this study. Some data are also presented graphically through bar charts of relative frequencies. To answer the main research question of whether ptsd affects offender attributability, three main sub-research hypotheses were formulated: Whether the existence of dissociation symptoms (\"dissociation symptoms\") affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 1), whether the symptomatology and etiology of the trauma affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 2), and whether the comorbidity of ptsd with substance abuse affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 3).It is concluded that the original research question, i.e. whether ptsd as a mental disorder affects the offender's capacity, is partially confirmed, as 30 court decisions have acknowledged the effect of ptsd on capacity to attribute. The statistical analysis carried out did not reveal any statistically significant differences between the judgments where ptsd was recognised as having an effect on the offender's capacity to blame and the other judgments with regard to the existence of dissociation symptoms, the aetiology and symptoms of the illness and the comorbidity of ptsd with substance abuse, with the result that the samples examined were independent of each other and thus the sub-cases of the research hypothesis were rejected. The differentiation in the treatment of the mental disorder of PTSD at the level of attribution by legal order lies in the fact that there is no identification of forensic and psychiatric frameworks in terms of defining the disorder, demonstrating that there is a 'gap' between the science of psychiatry and law, which psychiatric forensics is called upon to bridge."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της μετατραυματικής διαταραχής στρες (\"post traumatic stress disorder\") στον καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σγάντζου Βασιλική","Sgantzou Vasiliki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η σχέση μεταξύ ψυχικής διαταραχής και διάπραξης εγκληματικής πράξης έχει υπάρξει εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο ενδιαφέροντος τόσο για τους επαγγελματίες υγείας όσο και για το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης. Όμως, συγκεκριμένα στο άκουσμα του όρου «μετατραυματική διαταραχή στρες» και στη συσχέτισή του με την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων, το πεδίο έρευνας φαντάζει αχανές και ελλιπές.Στην παρούσα μελέτη επιχειρήθηκε να απαντηθεί το ερώτημα που κυριολεκτικά «διχάζει» τόσο την επιστημονική κοινότητα όσο και τη νομολογία των δικαστηρίων, ήτοι εάν η μετατραυματική διαταραχή στρες επιδρά στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων και να γίνει μία προσπάθεια σκιαγράφησης των λόγων που συνθέτουν τη θετική ή την αρνητική απάντηση του ερωτήματος. Αποτελεί την πρώτη και μοναδική ελληνική, στοχευμένη ερευνητική προσπάθεια με ψυχιατροδικαστικό ενδιαφέρον, καθώς ενώ στη –σχετικά μικρή- ελληνική βιβλιογραφία έχει γίνει έρευνα αναφορικά με την ύπαρξη μετατραυματικής διαταραχής στρες στα θύματα αξιόποινων πράξεων σε επίπεδο, όμως, ποινικής αξιολόγησης των δραστών πασχόντων τα αποτελέσματα κρίνονται επιεικώς πενιχρά. Το παρόν έργο κρίνεται πως θα προστεθεί στον σχετικά μικρό αριθμό αντίστοιχων ερευνών παγκοσμίως. Η παρούσα έρευνα στηρίχθηκε στη μελέτη ελληνικής και ξένης νομολογίας. Ως πηγή για τη συλλογή των απαραίτητων δεδοµένων της έρευνας επιλέχτηκαν δικαστικές αποφάσεις, τόσο ελληνικής όσο και ξένης έννομης τάξης στις οποίες έγινε επίκληση της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες («PTSD») στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS. Αναφορικά με την περιγραφική στατιστική, για την περιγραφή ορισμένων δηµογραφικών, ψυχιατρικών και των νοµικών στοιχείων από το δείγµα της παρούσας µελέτης χρησιµοποιήθηκαν πίνακες που περιλαµβάνουν απόλυτες και σχετικές % συχνότητες. Ορισμένα δεδοµένα παρουσιάζονται και µε γραφικό τρόπο µέσω ραβδογραµµάτων σχετικών συχνοτήτων.Για την απάντηση του βασικού ερευνητικού ερωτήματος για εάν επιδρά η ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη διατυπώθηκαν κυρίως τρεις επιμέρους ερευνητικές υποθέσεις: εάν η ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms») επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 1), εάν η συμπτωματολογία και αιτιολογία του τραύματος επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 2) και εάν η συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών επηρεάζει την ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη (Υπόθεση 3).Συμπεραίνεται πως το αρχικό ερευνητικό ερώτημα, ήτοι εάν η ptsd ως ψυχική διαταραχή επιδρά στην ικανότητα του δράστη, επιβεβαιώνεται εν μέρει, καθώς σε 30 δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίσθηκε η επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό. Από τη στατιστική ανάλυση που έλαβε χώρα, δε βρέθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές μεταξύ των αποφάσεων όπου αναγνωρίσθηκε επίδραση της ptsd στην ικανότητα προς καταλογισμό του δράστη και των λοιπών αποφάσεων όσον αφορά την ύπαρξη αποσυνδετικών συμπτωμάτων («dissociation symptoms»), την αιτιολογία και τα συμπτώματα της νόσου και την συννοσηρότητα της ptsd με την κατάχρηση ουσιών με απότοκο τα υπό εξέταση δείγματα να είναι μεταξύ τους ανεξάρτητα κι άρα να απορρίπτονται οι υποπεριπτώσεις της ερευνητικής υπόθεσης. H διαφοροποίηση της αντιμετώπισης της ψυχικής διαταραχής της μετατραυματικής διαταραχής στρες σε επίπεδο καταλογισμού ανά έννομη τάξη έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει ταύτιση δικανικού και ψυχιατρικού πλαισίου ως προς την οριοθέτηση της διαταραχής καταδεικνύοντας πως υπάρχει «χάσμα» ανάμεσα στην επιστήμη της Ψυχιατρικής και της Νομικής, το οποίο η Ψυχιατροδικαστική καλείται να γεφυρώσει.","The relationship between mental disorder and the commission of a crime has long been of interest to both health professionals and the criminal justice system. However, specifically on hearing the term \"post-traumatic stress disorder\" and its association with the offender's capacity to commit criminal acts, the field of research seems vast and incomplete. In the present study, an attempt was made to answer the question that literally \"divides\" both the scientific community and the jurisprudence of the courts, namely whether PTSD affects the ability to attribute criminal acts to the perpetrator and to make an attempt to outline the reasons that make up the positive or negative answer to the question. It is the first and only greek, targeted research effort of psychiatric forensic interest, as in the -relatively smallgreek literature there has been research on the existence of post-traumatic stress disorder in victims of criminal acts, but at the level of criminal evaluation of offenders suffering from the disorder, the results are considered meager to say the least. The present project is considered to add to the relatively small number of similar studies worldwide. The present research was based on the study of greek and foreign case law. As a source for the collection of the necessary data for the research, judicial decisions, both greek and foreign, were selected in which the mental disorder of post-traumatic stress disorder (\"PTSD\") was invoked in the perpetrator's capacity to be held accountable. The SPSS program was used for statistical analysis. Regarding descriptive statistics, tables including absolute and relative % frequencies were used to describe some demographic, psychiatric and legal data from the sample of this study. Some data are also presented graphically through bar charts of relative frequencies. To answer the main research question of whether ptsd affects offender attributability, three main sub-research hypotheses were formulated: Whether the existence of dissociation symptoms (\"dissociation symptoms\") affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 1), whether the symptomatology and etiology of the trauma affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 2), and whether the comorbidity of ptsd with substance abuse affects the perpetrator's attributability (Hypothesis 3).It is concluded that the original research question, i.e. whether ptsd as a mental disorder affects the offender's capacity, is partially confirmed, as 30 court decisions have acknowledged the effect of ptsd on capacity to attribute. The statistical analysis carried out did not reveal any statistically significant differences between the judgments where ptsd was recognised as having an effect on the offender's capacity to blame and the other judgments with regard to the existence of dissociation symptoms, the aetiology and symptoms of the illness and the comorbidity of ptsd with substance abuse, with the result that the samples examined were independent of each other and thus the sub-cases of the research hypothesis were rejected. The differentiation in the treatment of the mental disorder of PTSD at the level of attribution by legal order lies in the fact that there is no identification of forensic and psychiatric frameworks in terms of defining the disorder, demonstrating that there is a 'gap' between the science of psychiatry and law, which psychiatric forensics is called upon to bridge."],"dc:identifier":["uoadl:3289881","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289881"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της μετατραυματικής διαταραχής στρες (\"post traumatic stress disorder\") στον καταλογισμό του δράστη αξιόποινων πράξεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z"}