{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3289897"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3289897","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της αερόβιας άσκησης ως μέσου αποκατάστασης σε ασθενείς μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο","abstract":"Εισαγωγή. Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) προκαλείται όταν η αιματική ροή σε μια περιοχή του εγκεφάλου μειώνεται ή διακόπτεται λόγω ισχαιμίας ή αιμορραγίας στον εγκεφαλικό ιστό. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε κινητικές, αισθητηριακές και γνωσιακές διαταραχές που επιφέρουν τις περισσότερες φορές ημιπληγία ή και μόνιμη αναπηρία. Η ένταξη του ασθενούς σε πρόγραμμα αποκατάστασης είναι πολύ σημαντική για τη θετική έκβαση του ΑΕΕ. Στόχος της αποκατάστασης είναι η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και η επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές του δραστηριότητες και κυρίως η βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Στο πρόγραμμα αποκατάστασης περιλαμβάνονται και πρωτόκολλα άσκησης, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν αερόβια άσκηση, άσκηση με αντιστάσεις και ασκήσεις ευλυγισίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση της αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από ΑΕΕ, όσον αφορά τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής τους. Μεθοδολογία. Μέσω αξιοποίησης διαφορετικών ηλεκτρονικών βάσεων επιστημονικών δημοσιεύσεων (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), αναζητήθηκαν οι σχετικές μελέτες και στην παρούσα ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 14 τυχαιοποιημένες μελέτες της τελευταίας δεκαετίας (2012-2022). Αποτελέσματα. Στο σύνολο των μελετών που συμπεριλήφθηκαν συμμετείχαν 1,104 επιβιώσαντες ενήλικες (άνδρες-γυναίκες, ηλικίας 18-70 ετών) μετά από ΑΕΕ, οι οποίοι ακολούθησαν συγκεκριμένο πρωτόκολλο άσκησης (ομάδα παρέμβασης - ομάδα ελέγχου). Οι μελέτες αυτές ανέδειξαν τα ευεργετικά αποτελέσματα της αερόβιας άσκησης σε λειτουργικές παραμέτρους ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συγκεκριμένα, τα πρωτόκολλα αερόβιας άσκησης που έχουν χρονική διάρκεια 4 εβδομάδες έως και 24 εβδομάδες (6 μήνες), με συχνότητα 3-5 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30΄-50΄ λεπτά, κυρίως χαμηλής έως μέτριας έντασης (40%-70% ΚΣ Εφεδρείας) και σε ορισμένες περιπτώσεις υψηλής (70%-80% ΚΣ Εφεδρείας), είναι περισσότερο εφαρμόσιμα και πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ανέδειξαν σημαντική βελτίωση στη διάρκεια και την ταχύτητα βάδισης, στην κινητικότητα, στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα και στην ισορροπία. Επίσης, παρατηρήθηκε μείωση στις τιμές της αρτηριακής πίεσης των ασθενών και αυξημένη διάθεση για ενσωμάτωση της άσκησης στην καθημερινότητά τους. Συνολικά, αναδείχθηκε η θετική επίδραση της αερόβιας άσκησης στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών μετά από ΑΕΕ. Μελλοντικές έρευνες εστιασμένες στη σύγκριση διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας άσκησης, όσον αφορά τη συχνότητα, ένταση και διάρκειά τους, θα μπορούσαν να αναδείξουν τα χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης που είναι πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.","abstract_html":"Εισαγωγή. Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) προκαλείται όταν η αιματική ροή σε μια περιοχή του εγκεφάλου μειώνεται ή διακόπτεται λόγω ισχαιμίας ή αιμορραγίας στον εγκεφαλικό ιστό. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε κινητικές, αισθητηριακές και γνωσιακές διαταραχές που επιφέρουν τις περισσότερες φορές ημιπληγία ή και μόνιμη αναπηρία. Η ένταξη του ασθενούς σε πρόγραμμα αποκατάστασης είναι πολύ σημαντική για τη θετική έκβαση του ΑΕΕ. Στόχος της αποκατάστασης είναι η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και η επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές του δραστηριότητες και κυρίως η βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Στο πρόγραμμα αποκατάστασης περιλαμβάνονται και πρωτόκολλα άσκησης, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν αερόβια άσκηση, άσκηση με αντιστάσεις και ασκήσεις ευλυγισίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση της αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από ΑΕΕ, όσον αφορά τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής τους. Μεθοδολογία. Μέσω αξιοποίησης διαφορετικών ηλεκτρονικών βάσεων επιστημονικών δημοσιεύσεων (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), αναζητήθηκαν οι σχετικές μελέτες και στην παρούσα ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 14 τυχαιοποιημένες μελέτες της τελευταίας δεκαετίας (2012-2022). Αποτελέσματα. Στο σύνολο των μελετών που συμπεριλήφθηκαν συμμετείχαν 1,104 επιβιώσαντες ενήλικες (άνδρες-γυναίκες, ηλικίας 18-70 ετών) μετά από ΑΕΕ, οι οποίοι ακολούθησαν συγκεκριμένο πρωτόκολλο άσκησης (ομάδα παρέμβασης - ομάδα ελέγχου). Οι μελέτες αυτές ανέδειξαν τα ευεργετικά αποτελέσματα της αερόβιας άσκησης σε λειτουργικές παραμέτρους ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συγκεκριμένα, τα πρωτόκολλα αερόβιας άσκησης που έχουν χρονική διάρκεια 4 εβδομάδες έως και 24 εβδομάδες (6 μήνες), με συχνότητα 3-5 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30΄-50΄ λεπτά, κυρίως χαμηλής έως μέτριας έντασης (40%-70% ΚΣ Εφεδρείας) και σε ορισμένες περιπτώσεις υψηλής (70%-80% ΚΣ Εφεδρείας), είναι περισσότερο εφαρμόσιμα και πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ανέδειξαν σημαντική βελτίωση στη διάρκεια και την ταχύτητα βάδισης, στην κινητικότητα, στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα και στην ισορροπία. Επίσης, παρατηρήθηκε μείωση στις τιμές της αρτηριακής πίεσης των ασθενών και αυξημένη διάθεση για ενσωμάτωση της άσκησης στην καθημερινότητά τους. Συνολικά, αναδείχθηκε η θετική επίδραση της αερόβιας άσκησης στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών μετά από ΑΕΕ. Μελλοντικές έρευνες εστιασμένες στη σύγκριση διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας άσκησης, όσον αφορά τη συχνότητα, ένταση και διάρκειά τους, θα μπορούσαν να αναδείξουν τα χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης που είναι πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργίου Ρένος","Georgiou Renos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3289897"],"render_values":[{"text":"uoadl:3289897","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289897","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289897","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3289897","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργίου Ρένος","Georgiou Renos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3289897","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289897"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή. Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) προκαλείται όταν η αιματική ροή σε μια περιοχή του εγκεφάλου μειώνεται ή διακόπτεται λόγω ισχαιμίας ή αιμορραγίας στον εγκεφαλικό ιστό. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε κινητικές, αισθητηριακές και γνωσιακές διαταραχές που επιφέρουν τις περισσότερες φορές ημιπληγία ή και μόνιμη αναπηρία. Η ένταξη του ασθενούς σε πρόγραμμα αποκατάστασης είναι πολύ σημαντική για τη θετική έκβαση του ΑΕΕ. Στόχος της αποκατάστασης είναι η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και η επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές του δραστηριότητες και κυρίως η βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Στο πρόγραμμα αποκατάστασης περιλαμβάνονται και πρωτόκολλα άσκησης, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν αερόβια άσκηση, άσκηση με αντιστάσεις και ασκήσεις ευλυγισίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση της αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από ΑΕΕ, όσον αφορά τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής τους. Μεθοδολογία. Μέσω αξιοποίησης διαφορετικών ηλεκτρονικών βάσεων επιστημονικών δημοσιεύσεων (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), αναζητήθηκαν οι σχετικές μελέτες και στην παρούσα ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 14 τυχαιοποιημένες μελέτες της τελευταίας δεκαετίας (2012-2022). Αποτελέσματα. Στο σύνολο των μελετών που συμπεριλήφθηκαν συμμετείχαν 1,104 επιβιώσαντες ενήλικες (άνδρες-γυναίκες, ηλικίας 18-70 ετών) μετά από ΑΕΕ, οι οποίοι ακολούθησαν συγκεκριμένο πρωτόκολλο άσκησης (ομάδα παρέμβασης - ομάδα ελέγχου). Οι μελέτες αυτές ανέδειξαν τα ευεργετικά αποτελέσματα της αερόβιας άσκησης σε λειτουργικές παραμέτρους ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συγκεκριμένα, τα πρωτόκολλα αερόβιας άσκησης που έχουν χρονική διάρκεια 4 εβδομάδες έως και 24 εβδομάδες (6 μήνες), με συχνότητα 3-5 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30΄-50΄ λεπτά, κυρίως χαμηλής έως μέτριας έντασης (40%-70% ΚΣ Εφεδρείας) και σε ορισμένες περιπτώσεις υψηλής (70%-80% ΚΣ Εφεδρείας), είναι περισσότερο εφαρμόσιμα και πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ανέδειξαν σημαντική βελτίωση στη διάρκεια και την ταχύτητα βάδισης, στην κινητικότητα, στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα και στην ισορροπία. Επίσης, παρατηρήθηκε μείωση στις τιμές της αρτηριακής πίεσης των ασθενών και αυξημένη διάθεση για ενσωμάτωση της άσκησης στην καθημερινότητά τους. Συνολικά, αναδείχθηκε η θετική επίδραση της αερόβιας άσκησης στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών μετά από ΑΕΕ. Μελλοντικές έρευνες εστιασμένες στη σύγκριση διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας άσκησης, όσον αφορά τη συχνότητα, ένταση και διάρκειά τους, θα μπορούσαν να αναδείξουν τα χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης που είναι πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.","Introduction. Stroke is caused when blood flow to a brain area is reduced or interrupted due to ischemia or bleeding in the brain tissue. This event leads to motor, sensory and cognitive impairments that most often result in hemiplegia or even permanent disability. The inclusion of the patient in a rehabilitation program is very important for a positive outcome of the stroke. The goal of rehabilitation is to improve functional capacity and return the patient to his daily activities and to improve his quality of life. Exercise proτocols are also included in the rehabilitation program, which may include aerobic exercise, resistance exercise, and flexibility exercises. The aim of the present study is to review the literature on the effect of aerobic exercise on patients after stroke, in terms of their functional capacity and quality of life. Methodology. By utilizing different electronic databases of scientific publications (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), relevant studies were searched and 14 randomized studies from the last decade (2012-2022) were included in this review. Results. The studies included in this review involved 1,104 adult survivors (male-female, aged 18-70 years) after stroke who followed a specific exercise protocol (intervention group - control group). These studies highlighted the beneficial effects of aerobic exercise on functional parameters of patients after stroke. Specifically, the aerobic exercise protocols that have a duration of 4 weeks up to 24 weeks (6 months), with a frequency of 3-5 times a week, lasting 30'-50' minutes, mainly of low to moderate intensity (40%-70% HR Reserve) and in some cases of high intensity (70%-80% HR Reserve), are more feasible and more effective in the rehabilitation of patients after stroke. Conclusions. The results of these studies showed significant improvement in walking duration and speed, mobility, cardiorespiratory fitness, and balance. Also, a decrease in the blood pressure of the patients and an increased willingness to integrate exercise into their daily life was observed. Overall, the positive effect of aerobic exercise on improving the functional capacity and quality of life of patients after stroke was highlighted. Future research focused on comparing different aerobic exercise protocols, in terms of frequency, intensity, and duration, could highlight the characteristics of aerobic exercise that would be most effective in stroke rehabilitation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της αερόβιας άσκησης ως μέσου αποκατάστασης σε ασθενείς μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργίου Ρένος","Georgiou Renos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή. Το Αγγειακό Εγκεφαλικό Επεισόδιο (ΑΕΕ) προκαλείται όταν η αιματική ροή σε μια περιοχή του εγκεφάλου μειώνεται ή διακόπτεται λόγω ισχαιμίας ή αιμορραγίας στον εγκεφαλικό ιστό. Το γεγονός αυτό οδηγεί σε κινητικές, αισθητηριακές και γνωσιακές διαταραχές που επιφέρουν τις περισσότερες φορές ημιπληγία ή και μόνιμη αναπηρία. Η ένταξη του ασθενούς σε πρόγραμμα αποκατάστασης είναι πολύ σημαντική για τη θετική έκβαση του ΑΕΕ. Στόχος της αποκατάστασης είναι η βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και η επιστροφή του ασθενούς στις καθημερινές του δραστηριότητες και κυρίως η βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Στο πρόγραμμα αποκατάστασης περιλαμβάνονται και πρωτόκολλα άσκησης, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν αερόβια άσκηση, άσκηση με αντιστάσεις και ασκήσεις ευλυγισίας. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την επίδραση της αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από ΑΕΕ, όσον αφορά τη λειτουργική ικανότητα και την ποιότητα ζωής τους. Μεθοδολογία. Μέσω αξιοποίησης διαφορετικών ηλεκτρονικών βάσεων επιστημονικών δημοσιεύσεων (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), αναζητήθηκαν οι σχετικές μελέτες και στην παρούσα ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 14 τυχαιοποιημένες μελέτες της τελευταίας δεκαετίας (2012-2022). Αποτελέσματα. Στο σύνολο των μελετών που συμπεριλήφθηκαν συμμετείχαν 1,104 επιβιώσαντες ενήλικες (άνδρες-γυναίκες, ηλικίας 18-70 ετών) μετά από ΑΕΕ, οι οποίοι ακολούθησαν συγκεκριμένο πρωτόκολλο άσκησης (ομάδα παρέμβασης - ομάδα ελέγχου). Οι μελέτες αυτές ανέδειξαν τα ευεργετικά αποτελέσματα της αερόβιας άσκησης σε λειτουργικές παραμέτρους ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συγκεκριμένα, τα πρωτόκολλα αερόβιας άσκησης που έχουν χρονική διάρκεια 4 εβδομάδες έως και 24 εβδομάδες (6 μήνες), με συχνότητα 3-5 φορές την εβδομάδα, διάρκειας 30΄-50΄ λεπτά, κυρίως χαμηλής έως μέτριας έντασης (40%-70% ΚΣ Εφεδρείας) και σε ορισμένες περιπτώσεις υψηλής (70%-80% ΚΣ Εφεδρείας), είναι περισσότερο εφαρμόσιμα και πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από ΑΕΕ. Συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών ανέδειξαν σημαντική βελτίωση στη διάρκεια και την ταχύτητα βάδισης, στην κινητικότητα, στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα και στην ισορροπία. Επίσης, παρατηρήθηκε μείωση στις τιμές της αρτηριακής πίεσης των ασθενών και αυξημένη διάθεση για ενσωμάτωση της άσκησης στην καθημερινότητά τους. Συνολικά, αναδείχθηκε η θετική επίδραση της αερόβιας άσκησης στη βελτίωση της λειτουργικής ικανότητας και της ποιότητας ζωής των ασθενών μετά από ΑΕΕ. Μελλοντικές έρευνες εστιασμένες στη σύγκριση διαφορετικών πρωτοκόλλων αερόβιας άσκησης, όσον αφορά τη συχνότητα, ένταση και διάρκειά τους, θα μπορούσαν να αναδείξουν τα χαρακτηριστικά της αερόβιας άσκησης που είναι πιο αποτελεσματικά στην αποκατάσταση ασθενών μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.","Introduction. Stroke is caused when blood flow to a brain area is reduced or interrupted due to ischemia or bleeding in the brain tissue. This event leads to motor, sensory and cognitive impairments that most often result in hemiplegia or even permanent disability. The inclusion of the patient in a rehabilitation program is very important for a positive outcome of the stroke. The goal of rehabilitation is to improve functional capacity and return the patient to his daily activities and to improve his quality of life. Exercise proτocols are also included in the rehabilitation program, which may include aerobic exercise, resistance exercise, and flexibility exercises. The aim of the present study is to review the literature on the effect of aerobic exercise on patients after stroke, in terms of their functional capacity and quality of life. Methodology. By utilizing different electronic databases of scientific publications (Pubmed, Cochrane Library, Google Scholar), relevant studies were searched and 14 randomized studies from the last decade (2012-2022) were included in this review. Results. The studies included in this review involved 1,104 adult survivors (male-female, aged 18-70 years) after stroke who followed a specific exercise protocol (intervention group - control group). These studies highlighted the beneficial effects of aerobic exercise on functional parameters of patients after stroke. Specifically, the aerobic exercise protocols that have a duration of 4 weeks up to 24 weeks (6 months), with a frequency of 3-5 times a week, lasting 30'-50' minutes, mainly of low to moderate intensity (40%-70% HR Reserve) and in some cases of high intensity (70%-80% HR Reserve), are more feasible and more effective in the rehabilitation of patients after stroke. Conclusions. The results of these studies showed significant improvement in walking duration and speed, mobility, cardiorespiratory fitness, and balance. Also, a decrease in the blood pressure of the patients and an increased willingness to integrate exercise into their daily life was observed. Overall, the positive effect of aerobic exercise on improving the functional capacity and quality of life of patients after stroke was highlighted. Future research focused on comparing different aerobic exercise protocols, in terms of frequency, intensity, and duration, could highlight the characteristics of aerobic exercise that would be most effective in stroke rehabilitation."],"dc:identifier":["uoadl:3289897","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3289897"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της αερόβιας άσκησης ως μέσου αποκατάστασης σε ασθενείς μετά από αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:40Z"}