{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3292671"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3292671","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βασανιστήρια: αναγνώριση, πιστοποίηση και αποκατάσταση επιζώντων βασανιστηρίων","abstract":"Ένα από τα θλιβερότερα κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα η συνεχής χρήση βασανιστηρίων. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, είναι το γεγονός πως, μολονότι πλέον υπάρχει πληθώρα δεσμευτικών κειμένων, τα οποία απαγορεύουν ρητώς και χωρίς εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις, την για οποιονδήποτε λόγο ή σκοπό προσφυγή των δημόσιων δρώντων σε τέτοιες απάνθρωπες πρακτικές, η ανθρωπότητα δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τέτοια αποκρουστικά φαινόμενα. Η μελέτη του φαινομένου της χρήσης βασανιστηρίων από δημόσια υποκείμενα είχε μείνει εκτός πολιτικής συζήτησης για αρκετά χρόνια, μιας και μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τουλάχιστον σε χώρες της Δύσης, το φαινόμενο είχε σχεδόν εκλείψει. Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και την αναβάθμιση της τρομοκρατίας σε σημαντική απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, αλλά και με αφορμή τα τρομοκρατικά χτυπήματα που δέχθηκαν αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα τελευταία χρόνια, το υποθετικό σενάριο της προγραμματισμένης να εκραγεί συντόμως βόμβας(Ticking Bomb scenario) εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο προκαλώντας έντονη διχογνωμία, για το εάν υπάρχει κάποιο ελάχιστο επιτρεπτό χρήσης βασανιστηρίων, για την επίτευξη ενός πολύ συγκεκριμένου σκοπού. Η αδυναμία σεβασμού του διεθνούς δικαίου στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία (War on Terror) που εξαπέλυσε η Δύση, αλλά και οι υπόλοιπες ένοπλες συρράξεις και διενέξεις των προηγούμενων ετών σε διάφορες χώρες, παραμέρισαν το όραμα ενός κόσμου χωρίς βασανιστήρια, αφού στοιχεία αποκαλύπτουν κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ανάγκη πιο επισταμένης μελέτης του φαινομένου, ενέτεινε η πρόσφατη εκτεταμένη προσφυγική κρίση. Ιδιαίτερα για μία χώρα πύλη εισόδου όπως η Ελλάδα, η οποία κλήθηκε να ανταποκριθεί στην προσέλευση ενός τεράστιου αριθμού προσφύγων, η ανάδειξη των επιπτώσεων των βασανιστηρίων στους επιζώντες, είναι εξέχουσας σημασίας δεδομένου πως πλέον βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας αιτούντες άσυλο, θύματα βασανιστηρίων. Αδήριτη ανάγκη αποτελεί πλέον η διερεύνηση της κατάστασης που βιώνουν οι επιζώντες στη χώρα υποδοχής που βρίσκονται, καθώς τα βασανιστήρια δεν επιφέρουν μόνο προβλήματα ιατρικής και ψυχολογικής φύσεως στο θύμα, αλλά παράλληλα αποτελούν ένα άκρως σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί διάφορες παρεμβάσεις γενικότερα. Μπορούν άραγε οι μνήμες των ανθρώπων που έχουν υποστεί βασανιστήρια να «σβήσουν» ζώντας σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης; Μπορεί να επιτευχθεί αποκατάσταση του τραύματος όταν οι επιζώντες καλούνται συνεχώς να περιγράφουν το βίωμά τους; Πόση σημασία έχει η άμεση αναγνώριση και η πιστοποίηση τους ώστε να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή, σε μια ξένη χώρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Είναι μερικά ζητήματα που τίθενται εν προκειμένω προς ανάλυση","abstract_html":"Ένα από τα θλιβερότερα κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα η συνεχής χρήση βασανιστηρίων. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, είναι το γεγονός πως, μολονότι πλέον υπάρχει πληθώρα δεσμευτικών κειμένων, τα οποία απαγορεύουν ρητώς και χωρίς εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις, την για οποιονδήποτε λόγο ή σκοπό προσφυγή των δημόσιων δρώντων σε τέτοιες απάνθρωπες πρακτικές, η ανθρωπότητα δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τέτοια αποκρουστικά φαινόμενα. Η μελέτη του φαινομένου της χρήσης βασανιστηρίων από δημόσια υποκείμενα είχε μείνει εκτός πολιτικής συζήτησης για αρκετά χρόνια, μιας και μετά το τέλος του Β&#x27; Παγκοσμίου Πολέμου, τουλάχιστον σε χώρες της Δύσης, το φαινόμενο είχε σχεδόν εκλείψει. Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και την αναβάθμιση της τρομοκρατίας σε σημαντική απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, αλλά και με αφορμή τα τρομοκρατικά χτυπήματα που δέχθηκαν αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα τελευταία χρόνια, το υποθετικό σενάριο της προγραμματισμένης να εκραγεί συντόμως βόμβας(Ticking Bomb scenario) εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο προκαλώντας έντονη διχογνωμία, για το εάν υπάρχει κάποιο ελάχιστο επιτρεπτό χρήσης βασανιστηρίων, για την επίτευξη ενός πολύ συγκεκριμένου σκοπού. Η αδυναμία σεβασμού του διεθνούς δικαίου στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία (War on Terror) που εξαπέλυσε η Δύση, αλλά και οι υπόλοιπες ένοπλες συρράξεις και διενέξεις των προηγούμενων ετών σε διάφορες χώρες, παραμέρισαν το όραμα ενός κόσμου χωρίς βασανιστήρια, αφού στοιχεία αποκαλύπτουν κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ανάγκη πιο επισταμένης μελέτης του φαινομένου, ενέτεινε η πρόσφατη εκτεταμένη προσφυγική κρίση. Ιδιαίτερα για μία χώρα πύλη εισόδου όπως η Ελλάδα, η οποία κλήθηκε να ανταποκριθεί στην προσέλευση ενός τεράστιου αριθμού προσφύγων, η ανάδειξη των επιπτώσεων των βασανιστηρίων στους επιζώντες, είναι εξέχουσας σημασίας δεδομένου πως πλέον βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας αιτούντες άσυλο, θύματα βασανιστηρίων. Αδήριτη ανάγκη αποτελεί πλέον η διερεύνηση της κατάστασης που βιώνουν οι επιζώντες στη χώρα υποδοχής που βρίσκονται, καθώς τα βασανιστήρια δεν επιφέρουν μόνο προβλήματα ιατρικής και ψυχολογικής φύσεως στο θύμα, αλλά παράλληλα αποτελούν ένα άκρως σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί διάφορες παρεμβάσεις γενικότερα. Μπορούν άραγε οι μνήμες των ανθρώπων που έχουν υποστεί βασανιστήρια να «σβήσουν» ζώντας σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης; Μπορεί να επιτευχθεί αποκατάσταση του τραύματος όταν οι επιζώντες καλούνται συνεχώς να περιγράφουν το βίωμά τους; Πόση σημασία έχει η άμεση αναγνώριση και η πιστοποίηση τους ώστε να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή, σε μια ξένη χώρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Είναι μερικά ζητήματα που τίθενται εν προκειμένω προς ανάλυση","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεριάδη Δήμητρα","Eleftheriadi Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3292671"],"render_values":[{"text":"uoadl:3292671","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3292671","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3292671","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3292671","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεριάδη Δήμητρα","Eleftheriadi Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3292671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3292671"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ένα από τα θλιβερότερα κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα η συνεχής χρήση βασανιστηρίων. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, είναι το γεγονός πως, μολονότι πλέον υπάρχει πληθώρα δεσμευτικών κειμένων, τα οποία απαγορεύουν ρητώς και χωρίς εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις, την για οποιονδήποτε λόγο ή σκοπό προσφυγή των δημόσιων δρώντων σε τέτοιες απάνθρωπες πρακτικές, η ανθρωπότητα δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τέτοια αποκρουστικά φαινόμενα. Η μελέτη του φαινομένου της χρήσης βασανιστηρίων από δημόσια υποκείμενα είχε μείνει εκτός πολιτικής συζήτησης για αρκετά χρόνια, μιας και μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τουλάχιστον σε χώρες της Δύσης, το φαινόμενο είχε σχεδόν εκλείψει. Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και την αναβάθμιση της τρομοκρατίας σε σημαντική απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, αλλά και με αφορμή τα τρομοκρατικά χτυπήματα που δέχθηκαν αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα τελευταία χρόνια, το υποθετικό σενάριο της προγραμματισμένης να εκραγεί συντόμως βόμβας(Ticking Bomb scenario) εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο προκαλώντας έντονη διχογνωμία, για το εάν υπάρχει κάποιο ελάχιστο επιτρεπτό χρήσης βασανιστηρίων, για την επίτευξη ενός πολύ συγκεκριμένου σκοπού. Η αδυναμία σεβασμού του διεθνούς δικαίου στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία (War on Terror) που εξαπέλυσε η Δύση, αλλά και οι υπόλοιπες ένοπλες συρράξεις και διενέξεις των προηγούμενων ετών σε διάφορες χώρες, παραμέρισαν το όραμα ενός κόσμου χωρίς βασανιστήρια, αφού στοιχεία αποκαλύπτουν κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ανάγκη πιο επισταμένης μελέτης του φαινομένου, ενέτεινε η πρόσφατη εκτεταμένη προσφυγική κρίση. Ιδιαίτερα για μία χώρα πύλη εισόδου όπως η Ελλάδα, η οποία κλήθηκε να ανταποκριθεί στην προσέλευση ενός τεράστιου αριθμού προσφύγων, η ανάδειξη των επιπτώσεων των βασανιστηρίων στους επιζώντες, είναι εξέχουσας σημασίας δεδομένου πως πλέον βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας αιτούντες άσυλο, θύματα βασανιστηρίων. Αδήριτη ανάγκη αποτελεί πλέον η διερεύνηση της κατάστασης που βιώνουν οι επιζώντες στη χώρα υποδοχής που βρίσκονται, καθώς τα βασανιστήρια δεν επιφέρουν μόνο προβλήματα ιατρικής και ψυχολογικής φύσεως στο θύμα, αλλά παράλληλα αποτελούν ένα άκρως σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί διάφορες παρεμβάσεις γενικότερα. Μπορούν άραγε οι μνήμες των ανθρώπων που έχουν υποστεί βασανιστήρια να «σβήσουν» ζώντας σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης; Μπορεί να επιτευχθεί αποκατάσταση του τραύματος όταν οι επιζώντες καλούνται συνεχώς να περιγράφουν το βίωμά τους; Πόση σημασία έχει η άμεση αναγνώριση και η πιστοποίηση τους ώστε να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή, σε μια ξένη χώρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Είναι μερικά ζητήματα που τίθενται εν προκειμένω προς ανάλυση","One of the saddest chapters in human history is undoubtedly the continued use of torture. It is of particular research interest, in addition to the fact that there are now a multitude of binding texts, which expressly prohibit for any reason or purpose the recourse of public actors to such inhumane practices, humanity has not been freed from such hideous phenomena. The study of this specific issue had been left out of the political debate for several years, even though after the end of World War II (WWII), at least in western countries, this phenomenon had almost disappeared. Following the events of 9/11 and the elevation of terrorism to a major threat to global security, the ticking-bomb scenario came back to surface again causing sharp dichotomy as to whether there is any permissible minimum for the use of torture. The failure to respect International Law during the war against terror unleashed by the West, but also other armed conflicts in several countries set aside the vision of a world without torture, since evidence reveals blatant human rights violations. The need for a more careful study of the phenomenon was intensified by the recent widespread refugee crisis. Especially for a transit country like Greece, highlighting the effects of torture on survivors is of major importance, given that asylum seekers already located in Greek territory, are torture victims. There is now an urgent need to investigate the situation experienced by the survivors in the host country where they are located, as torture does not only cause medical and psychological problems to the victim, but at the same time it is an extremely serious social problem that requires various interventions in general. Can the memories of people who have been tortured be able to be \"erased\" while enduring miserable living conditions? Can trauma recovery be achieved when survivors are constantly asked to describe their experience? How important immediate recognition and certification are so they can start their lives over in a foreign country with all that entails? These are some of the issues that are raised in this case for analysis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βασανιστήρια: αναγνώριση, πιστοποίηση και αποκατάσταση επιζώντων βασανιστηρίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεριάδη Δήμητρα","Eleftheriadi Dimitra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Ένα από τα θλιβερότερα κεφάλαια της ανθρώπινης ιστορίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα η συνεχής χρήση βασανιστηρίων. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, είναι το γεγονός πως, μολονότι πλέον υπάρχει πληθώρα δεσμευτικών κειμένων, τα οποία απαγορεύουν ρητώς και χωρίς εξαιρέσεις ή παρεκκλίσεις, την για οποιονδήποτε λόγο ή σκοπό προσφυγή των δημόσιων δρώντων σε τέτοιες απάνθρωπες πρακτικές, η ανθρωπότητα δεν έχει καταφέρει να απαλλαγεί από τέτοια αποκρουστικά φαινόμενα. Η μελέτη του φαινομένου της χρήσης βασανιστηρίων από δημόσια υποκείμενα είχε μείνει εκτός πολιτικής συζήτησης για αρκετά χρόνια, μιας και μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τουλάχιστον σε χώρες της Δύσης, το φαινόμενο είχε σχεδόν εκλείψει. Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου και την αναβάθμιση της τρομοκρατίας σε σημαντική απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια, αλλά και με αφορμή τα τρομοκρατικά χτυπήματα που δέχθηκαν αρκετές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τα τελευταία χρόνια, το υποθετικό σενάριο της προγραμματισμένης να εκραγεί συντόμως βόμβας(Ticking Bomb scenario) εμφανίστηκε και πάλι στο προσκήνιο προκαλώντας έντονη διχογνωμία, για το εάν υπάρχει κάποιο ελάχιστο επιτρεπτό χρήσης βασανιστηρίων, για την επίτευξη ενός πολύ συγκεκριμένου σκοπού. Η αδυναμία σεβασμού του διεθνούς δικαίου στον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία (War on Terror) που εξαπέλυσε η Δύση, αλλά και οι υπόλοιπες ένοπλες συρράξεις και διενέξεις των προηγούμενων ετών σε διάφορες χώρες, παραμέρισαν το όραμα ενός κόσμου χωρίς βασανιστήρια, αφού στοιχεία αποκαλύπτουν κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ανάγκη πιο επισταμένης μελέτης του φαινομένου, ενέτεινε η πρόσφατη εκτεταμένη προσφυγική κρίση. Ιδιαίτερα για μία χώρα πύλη εισόδου όπως η Ελλάδα, η οποία κλήθηκε να ανταποκριθεί στην προσέλευση ενός τεράστιου αριθμού προσφύγων, η ανάδειξη των επιπτώσεων των βασανιστηρίων στους επιζώντες, είναι εξέχουσας σημασίας δεδομένου πως πλέον βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας αιτούντες άσυλο, θύματα βασανιστηρίων. Αδήριτη ανάγκη αποτελεί πλέον η διερεύνηση της κατάστασης που βιώνουν οι επιζώντες στη χώρα υποδοχής που βρίσκονται, καθώς τα βασανιστήρια δεν επιφέρουν μόνο προβλήματα ιατρικής και ψυχολογικής φύσεως στο θύμα, αλλά παράλληλα αποτελούν ένα άκρως σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί διάφορες παρεμβάσεις γενικότερα. Μπορούν άραγε οι μνήμες των ανθρώπων που έχουν υποστεί βασανιστήρια να «σβήσουν» ζώντας σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης; Μπορεί να επιτευχθεί αποκατάσταση του τραύματος όταν οι επιζώντες καλούνται συνεχώς να περιγράφουν το βίωμά τους; Πόση σημασία έχει η άμεση αναγνώριση και η πιστοποίηση τους ώστε να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή, σε μια ξένη χώρα με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Είναι μερικά ζητήματα που τίθενται εν προκειμένω προς ανάλυση","One of the saddest chapters in human history is undoubtedly the continued use of torture. It is of particular research interest, in addition to the fact that there are now a multitude of binding texts, which expressly prohibit for any reason or purpose the recourse of public actors to such inhumane practices, humanity has not been freed from such hideous phenomena. The study of this specific issue had been left out of the political debate for several years, even though after the end of World War II (WWII), at least in western countries, this phenomenon had almost disappeared. Following the events of 9/11 and the elevation of terrorism to a major threat to global security, the ticking-bomb scenario came back to surface again causing sharp dichotomy as to whether there is any permissible minimum for the use of torture. The failure to respect International Law during the war against terror unleashed by the West, but also other armed conflicts in several countries set aside the vision of a world without torture, since evidence reveals blatant human rights violations. The need for a more careful study of the phenomenon was intensified by the recent widespread refugee crisis. Especially for a transit country like Greece, highlighting the effects of torture on survivors is of major importance, given that asylum seekers already located in Greek territory, are torture victims. There is now an urgent need to investigate the situation experienced by the survivors in the host country where they are located, as torture does not only cause medical and psychological problems to the victim, but at the same time it is an extremely serious social problem that requires various interventions in general. Can the memories of people who have been tortured be able to be \"erased\" while enduring miserable living conditions? Can trauma recovery be achieved when survivors are constantly asked to describe their experience? How important immediate recognition and certification are so they can start their lives over in a foreign country with all that entails? These are some of the issues that are raised in this case for analysis."],"dc:identifier":["uoadl:3292671","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3292671"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βασανιστήρια: αναγνώριση, πιστοποίηση και αποκατάσταση επιζώντων βασανιστηρίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:42Z"}