{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3297812"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3297812","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Έντομο: νεκρό ή ζωντανό ως υλικό στη μεταμοντέρνα τέχνη»","abstract":"Το ζώο πρωταγωνιστής στις καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε είναι ασυνήθιστη η υπέρβαση των καλλιτεχνών για διαμόρφωση μοναδικού ύφους με αντισυμβατικές μεθόδους. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται μία τέτοια πρακτική, τη χρήση του ζώου, νεκρού ή ζωντανού, στη μεταμοντέρνα τέχνη του 20ού και 21ου αιώνα. Επικεντρώνεται σε έργα που επιλέγουν για αισθητική απόλαυση την παράδοξη έλξη που το ζώο-έντομο, κατεξοχήν θεωρούμενο ως αηδιαστικό, προκαλεί. Η εργασία εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι καλλιτέχνες επιλέγουν το έντομο ως μέσο, το νόημα που αποδίδουν στην ιδέα τους χρησιμοποιώντας το έντομο, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η έμπνευσή τους στο ίδιο το έντομο. Ακολούθως εντοπίζει ότι ο νέος ρόλος του εντόμου ως καλλιτεχνικού μέσου αφενός θίγει το ζήτημα της ταυτότητας του εντόμου, αλλά και του ανθρώπου, αφετέρου αντανακλά την ανθρωποκεντρική αντίληψη ότι η φύση είναι διαθέσιμη για ανθρώπινη παρέμβαση κάθε είδους. Έχοντας στο νου την ανησυχητική απώλεια της βιοποικιλότητας λόγω αυτής της παρέμβασης, η εργασία κάνει μία ηθική αποτίμηση του νέου προσδιορισμού του εντόμου ως καλλιτεχνικού υλικού. Καταλήγει ότι η χρήση του εντόμου στην τέχνη δημιουργεί σύγχυση στον κοινό θεατή, παρά μετατοπίζει τη συζήτηση στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου-εντόμου.","abstract_html":"Το ζώο πρωταγωνιστής στις καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε είναι ασυνήθιστη η υπέρβαση των καλλιτεχνών για διαμόρφωση μοναδικού ύφους με αντισυμβατικές μεθόδους. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται μία τέτοια πρακτική, τη χρήση του ζώου, νεκρού ή ζωντανού, στη μεταμοντέρνα τέχνη του 20ού και 21ου αιώνα. Επικεντρώνεται σε έργα που επιλέγουν για αισθητική απόλαυση την παράδοξη έλξη που το ζώο-έντομο, κατεξοχήν θεωρούμενο ως αηδιαστικό, προκαλεί. Η εργασία εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι καλλιτέχνες επιλέγουν το έντομο ως μέσο, το νόημα που αποδίδουν στην ιδέα τους χρησιμοποιώντας το έντομο, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η έμπνευσή τους στο ίδιο το έντομο. Ακολούθως εντοπίζει ότι ο νέος ρόλος του εντόμου ως καλλιτεχνικού μέσου αφενός θίγει το ζήτημα της ταυτότητας του εντόμου, αλλά και του ανθρώπου, αφετέρου αντανακλά την ανθρωποκεντρική αντίληψη ότι η φύση είναι διαθέσιμη για ανθρώπινη παρέμβαση κάθε είδους. Έχοντας στο νου την ανησυχητική απώλεια της βιοποικιλότητας λόγω αυτής της παρέμβασης, η εργασία κάνει μία ηθική αποτίμηση του νέου προσδιορισμού του εντόμου ως καλλιτεχνικού υλικού. Καταλήγει ότι η χρήση του εντόμου στην τέχνη δημιουργεί σύγχυση στον κοινό θεατή, παρά μετατοπίζει τη συζήτηση στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου-εντόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρήγα Μαρίνα","Riga Marina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3297812"],"render_values":[{"text":"uoadl:3297812","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3297812","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3297812","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3297812","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρήγα Μαρίνα","Riga Marina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3297812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3297812"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ζώο πρωταγωνιστής στις καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε είναι ασυνήθιστη η υπέρβαση των καλλιτεχνών για διαμόρφωση μοναδικού ύφους με αντισυμβατικές μεθόδους. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται μία τέτοια πρακτική, τη χρήση του ζώου, νεκρού ή ζωντανού, στη μεταμοντέρνα τέχνη του 20ού και 21ου αιώνα. Επικεντρώνεται σε έργα που επιλέγουν για αισθητική απόλαυση την παράδοξη έλξη που το ζώο-έντομο, κατεξοχήν θεωρούμενο ως αηδιαστικό, προκαλεί. Η εργασία εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι καλλιτέχνες επιλέγουν το έντομο ως μέσο, το νόημα που αποδίδουν στην ιδέα τους χρησιμοποιώντας το έντομο, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η έμπνευσή τους στο ίδιο το έντομο. Ακολούθως εντοπίζει ότι ο νέος ρόλος του εντόμου ως καλλιτεχνικού μέσου αφενός θίγει το ζήτημα της ταυτότητας του εντόμου, αλλά και του ανθρώπου, αφετέρου αντανακλά την ανθρωποκεντρική αντίληψη ότι η φύση είναι διαθέσιμη για ανθρώπινη παρέμβαση κάθε είδους. Έχοντας στο νου την ανησυχητική απώλεια της βιοποικιλότητας λόγω αυτής της παρέμβασης, η εργασία κάνει μία ηθική αποτίμηση του νέου προσδιορισμού του εντόμου ως καλλιτεχνικού υλικού. Καταλήγει ότι η χρήση του εντόμου στην τέχνη δημιουργεί σύγχυση στον κοινό θεατή, παρά μετατοπίζει τη συζήτηση στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου-εντόμου.","The animal protagonist in artistic representations is not something new, nor is it unusual for artists to go beyond the boundaries of their art to create a unique style using unconventional methods. This thesis addresses one such practice, the use of the animal, dead or alive, in postmodern art of the 20th and 21st centuries. It focuses on works that choose for aesthetic pleasure the paradoxical attraction that the animal-insect, predominantly seen as disgusting, evokes. The paper examines the reasons why artists choose the insect as a medium, the meaning they attach to their idea by using the insect, and the impact their inspiration has on the insect itself. It then identifies that the new role of the insect as an artistic medium both raises the issue of the identity of the insect and of the human being, and reflects the anthropocentric notion that nature is available for human intervention of all kinds. Keeping in mind the alarming loss of biodiversity due to this intervention, the paper makes an ethical assessment of the redefinition of the insect as an artistic medium. It concludes that the use of the insect in art confuses the public viewer, rather than shifting the discussion to redefining the human-insect relationship."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Έντομο: νεκρό ή ζωντανό ως υλικό στη μεταμοντέρνα τέχνη»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρήγα Μαρίνα","Riga Marina"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Το ζώο πρωταγωνιστής στις καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε είναι ασυνήθιστη η υπέρβαση των καλλιτεχνών για διαμόρφωση μοναδικού ύφους με αντισυμβατικές μεθόδους. Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται μία τέτοια πρακτική, τη χρήση του ζώου, νεκρού ή ζωντανού, στη μεταμοντέρνα τέχνη του 20ού και 21ου αιώνα. Επικεντρώνεται σε έργα που επιλέγουν για αισθητική απόλαυση την παράδοξη έλξη που το ζώο-έντομο, κατεξοχήν θεωρούμενο ως αηδιαστικό, προκαλεί. Η εργασία εξετάζει τους λόγους για τους οποίους οι καλλιτέχνες επιλέγουν το έντομο ως μέσο, το νόημα που αποδίδουν στην ιδέα τους χρησιμοποιώντας το έντομο, καθώς και τον αντίκτυπο που έχει η έμπνευσή τους στο ίδιο το έντομο. Ακολούθως εντοπίζει ότι ο νέος ρόλος του εντόμου ως καλλιτεχνικού μέσου αφενός θίγει το ζήτημα της ταυτότητας του εντόμου, αλλά και του ανθρώπου, αφετέρου αντανακλά την ανθρωποκεντρική αντίληψη ότι η φύση είναι διαθέσιμη για ανθρώπινη παρέμβαση κάθε είδους. Έχοντας στο νου την ανησυχητική απώλεια της βιοποικιλότητας λόγω αυτής της παρέμβασης, η εργασία κάνει μία ηθική αποτίμηση του νέου προσδιορισμού του εντόμου ως καλλιτεχνικού υλικού. Καταλήγει ότι η χρήση του εντόμου στην τέχνη δημιουργεί σύγχυση στον κοινό θεατή, παρά μετατοπίζει τη συζήτηση στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης ανθρώπου-εντόμου.","The animal protagonist in artistic representations is not something new, nor is it unusual for artists to go beyond the boundaries of their art to create a unique style using unconventional methods. This thesis addresses one such practice, the use of the animal, dead or alive, in postmodern art of the 20th and 21st centuries. It focuses on works that choose for aesthetic pleasure the paradoxical attraction that the animal-insect, predominantly seen as disgusting, evokes. The paper examines the reasons why artists choose the insect as a medium, the meaning they attach to their idea by using the insect, and the impact their inspiration has on the insect itself. It then identifies that the new role of the insect as an artistic medium both raises the issue of the identity of the insect and of the human being, and reflects the anthropocentric notion that nature is available for human intervention of all kinds. Keeping in mind the alarming loss of biodiversity due to this intervention, the paper makes an ethical assessment of the redefinition of the insect as an artistic medium. It concludes that the use of the insect in art confuses the public viewer, rather than shifting the discussion to redefining the human-insect relationship."],"dc:identifier":["uoadl:3297812","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3297812"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["«Έντομο: νεκρό ή ζωντανό ως υλικό στη μεταμοντέρνα τέχνη»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z"}