{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3298396"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3298396","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τηλεργασία : Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού εν καιρώ πανδημίας στους ΟΤΑ Α’ Βαθμού. Μελέτη Περίπτωσης - Δήμος Αθηναίων.","abstract":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί κατ' αρχήν στην εξέταση της τηλεργασίας σε εννοιολογικό επίπεδο και ακολούθως σε κοινωνικό-εργασιακό όσον αφορά την λειτουργία των υπηρεσιών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α’ Βαθμού, με επίκεντρο το Δήμο Αθηναίων. Ειδικότερα, θα εστιάσουμε στο Δήμο Αθηναίων και την δυνατότητά του να υιοθετήσει το καθεστώς της τηλεργασίας, όντας έδρα του Κεντρικού Τομέα Αττικής, ένας από τους παλαιότερους δήμους της σύγχρονης Ελλάδας, ο πολυπληθέστερος και κατ' επέκταση ο δήμος με τις πιο αυξημένες ανάγκες εξυπηρέτησης των πολιτών. Υπό την παραδοχή ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει σε όλες τις μορφές της στην καθημερινότητά μας και σε ποικίλες ανθρώπινες δραστηριότητες, αφορούσες την προσωπική και επαγγελματική ζωή, ολοένα δημιουργούνται καινοτομίες για την κάλυψη απαιτήσεων που προκύπτουν ως απόρροια της σύγχρονης κοινωνίας και του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η τηλεργασία αποτελεί και αυτή μια καινοτομία, άρρηκτα συνδεδεμένη και εξαρτώμενη με την ανάπτυξη των τεχνολογιών της πληροφορικής, διότι αντανακλά την τάση για εργασιακή ελαστικότητα και την μεταφορά από τη μια εποχή στην επόμενη, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και θεμελίωση νέων θέσεων εργασίας σε παραμεθόριες και μη ευνοούμενες λόγω απόστασης από αστικά κέντρα περιοχές και συνακόλουθα ενισχύοντας την αύξηση των επενδύσεων σε επίπεδο περιφερειακής ανάπτυξης. Η τηλεργασία έχει τις ρίζες της, αλλά όχι τα απολύτως καρποφόρα αποτελέσματά της, στις απαρχές της τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, με την διασύνδεση γραφείων δορυφόρων με τις κεντρικές υποδομές. Τότε αρχικά , απέδειξε μια μαζική και προοδευτικά συνεχιζόμενη μείωση του κόστους για τους εργοδότες και αύξηση της απόδοσης για τους εργαζόμενους, άνοιξε τον δρόμο για την αποκέντρωση, καθώς μετέφερε την εργασία στο σπίτι και επέδρασσε θετικά στην εφαρμογή περιβαλλοντικών στόχων, κυρίως στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι εργαζόμενοι ήταν σε θέση να συνδεθούν με την κεντρική μονάδα της εταιρείας από το σπίτι χρησιμοποιώντας προσωπικούς υπολογιστές. Το ζήτημα είναι πως από μια απλή παρατήρηση ανά τις δεκαετίες και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, σε μια εξαιρετικά έκτακτη συγκυρία, όπως η αιφνιδιαστική άφιξη της πανδημίας του COVID 19 στην χώρα μας, και με ελάχιστη πρόβλεψη από πλευράς νομοθετικής ρύθμισης, η τηλεργασία υιοθετήθηκε ξαφνικά και μαζικά, κατέστησε εξίσου αποτελεσματική ή μη και ίσως αποτελεσματικότερη την διεκπεραίωση των σχέσεων μεταξύ δήμων και πολιτών και σε ποιες δημοτικές υπηρεσίες ήταν εφικτή η εξ αποστάσεως απασχόληση, δεδομένου ότι η φύση της παροχής ενδεχομένως να μην επιτρέπει τη μη αυτοπρόσωπη παροχή. Διερευνάται, λοιπόν, πως η τηλεργασία, υπό καθεστώς αναστολής λειτουργίας επιχειρήσεων και κρατικών φορέων, αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο και την μοναδική λύση για την τυχόν επαναλειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πως μετέπειτα έχει επηρεάσει τον τρόπο εργασίας και διευκόλυνε τις προγενέστερες συνθήκες σε σχέση με την εργασιακή απασχόληση. Θα λάβουμε υπόψιν την πολυπλοκότητα των δημοσίων υποθέσεων, οι οποίες σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα και ευρύτερα με το ευρωπαϊκό χώρο, η τηλεργασία δεν είχε να πατήσει σε πρόσφορο έδαφος. Παρουσιάζεται εκτενώς το προφίλ του τηλεργαζόμενου, με τις δεξιότητες που αυτός πρέπει να κατέχει, της τήρησης των προβλεπόμενων στις συμβάσεις όρων εργασίας, αλλά και του απαιτούμενου τεχνολογικού εξοπλισμού, ως αναπόφευκτου μέσου για την διεκπεραίωση της τηλεργασιακής διαδικασίας. Η παρούσα εργασία θα ολοκληρωθεί με τα συμπεράσματα που θα καταλήξουν από την συγγραφή της εργασίας και θα διατυπωθούν ορισμένες ιδέες και προτάσεις, κρίνοντας εν κατακλείδι αν οι υποδομές της χώρας μας είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο και σίγουρα όχι σε απαγορευτικό για την πραγματοποίηση τηλεργασίας και αν οι εργαζόμενοι θεωρούν εξίσου αποδοτικοί με τη μορφή της εξ αποστάσεως εργασίας.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αποσκοπεί κατ&#x27; αρχήν στην εξέταση της τηλεργασίας σε εννοιολογικό επίπεδο και ακολούθως σε κοινωνικό-εργασιακό όσον αφορά την λειτουργία των υπηρεσιών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α’ Βαθμού, με επίκεντρο το Δήμο Αθηναίων. Ειδικότερα, θα εστιάσουμε στο Δήμο Αθηναίων και την δυνατότητά του να υιοθετήσει το καθεστώς της τηλεργασίας, όντας έδρα του Κεντρικού Τομέα Αττικής, ένας από τους παλαιότερους δήμους της σύγχρονης Ελλάδας, ο πολυπληθέστερος και κατ&#x27; επέκταση ο δήμος με τις πιο αυξημένες ανάγκες εξυπηρέτησης των πολιτών. Υπό την παραδοχή ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει σε όλες τις μορφές της στην καθημερινότητά μας και σε ποικίλες ανθρώπινες δραστηριότητες, αφορούσες την προσωπική και επαγγελματική ζωή, ολοένα δημιουργούνται καινοτομίες για την κάλυψη απαιτήσεων που προκύπτουν ως απόρροια της σύγχρονης κοινωνίας και του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η τηλεργασία αποτελεί και αυτή μια καινοτομία, άρρηκτα συνδεδεμένη και εξαρτώμενη με την ανάπτυξη των τεχνολογιών της πληροφορικής, διότι αντανακλά την τάση για εργασιακή ελαστικότητα και την μεταφορά από τη μια εποχή στην επόμενη, συμβάλλοντας κατ&#x27; αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και θεμελίωση νέων θέσεων εργασίας σε παραμεθόριες και μη ευνοούμενες λόγω απόστασης από αστικά κέντρα περιοχές και συνακόλουθα ενισχύοντας την αύξηση των επενδύσεων σε επίπεδο περιφερειακής ανάπτυξης. Η τηλεργασία έχει τις ρίζες της, αλλά όχι τα απολύτως καρποφόρα αποτελέσματά της, στις απαρχές της τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, με την διασύνδεση γραφείων δορυφόρων με τις κεντρικές υποδομές. Τότε αρχικά , απέδειξε μια μαζική και προοδευτικά συνεχιζόμενη μείωση του κόστους για τους εργοδότες και αύξηση της απόδοσης για τους εργαζόμενους, άνοιξε τον δρόμο για την αποκέντρωση, καθώς μετέφερε την εργασία στο σπίτι και επέδρασσε θετικά στην εφαρμογή περιβαλλοντικών στόχων, κυρίως στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι εργαζόμενοι ήταν σε θέση να συνδεθούν με την κεντρική μονάδα της εταιρείας από το σπίτι χρησιμοποιώντας προσωπικούς υπολογιστές. Το ζήτημα είναι πως από μια απλή παρατήρηση ανά τις δεκαετίες και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, σε μια εξαιρετικά έκτακτη συγκυρία, όπως η αιφνιδιαστική άφιξη της πανδημίας του COVID 19 στην χώρα μας, και με ελάχιστη πρόβλεψη από πλευράς νομοθετικής ρύθμισης, η τηλεργασία υιοθετήθηκε ξαφνικά και μαζικά, κατέστησε εξίσου αποτελεσματική ή μη και ίσως αποτελεσματικότερη την διεκπεραίωση των σχέσεων μεταξύ δήμων και πολιτών και σε ποιες δημοτικές υπηρεσίες ήταν εφικτή η εξ αποστάσεως απασχόληση, δεδομένου ότι η φύση της παροχής ενδεχομένως να μην επιτρέπει τη μη αυτοπρόσωπη παροχή. Διερευνάται, λοιπόν, πως η τηλεργασία, υπό καθεστώς αναστολής λειτουργίας επιχειρήσεων και κρατικών φορέων, αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο και την μοναδική λύση για την τυχόν επαναλειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πως μετέπειτα έχει επηρεάσει τον τρόπο εργασίας και διευκόλυνε τις προγενέστερες συνθήκες σε σχέση με την εργασιακή απασχόληση. Θα λάβουμε υπόψιν την πολυπλοκότητα των δημοσίων υποθέσεων, οι οποίες σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα και ευρύτερα με το ευρωπαϊκό χώρο, η τηλεργασία δεν είχε να πατήσει σε πρόσφορο έδαφος. Παρουσιάζεται εκτενώς το προφίλ του τηλεργαζόμενου, με τις δεξιότητες που αυτός πρέπει να κατέχει, της τήρησης των προβλεπόμενων στις συμβάσεις όρων εργασίας, αλλά και του απαιτούμενου τεχνολογικού εξοπλισμού, ως αναπόφευκτου μέσου για την διεκπεραίωση της τηλεργασιακής διαδικασίας. Η παρούσα εργασία θα ολοκληρωθεί με τα συμπεράσματα που θα καταλήξουν από την συγγραφή της εργασίας και θα διατυπωθούν ορισμένες ιδέες και προτάσεις, κρίνοντας εν κατακλείδι αν οι υποδομές της χώρας μας είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο και σίγουρα όχι σε απαγορευτικό για την πραγματοποίηση τηλεργασίας και αν οι εργαζόμενοι θεωρούν εξίσου αποδοτικοί με τη μορφή της εξ αποστάσεως εργασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Χούπας Ιωάννης-Αλέξανδρος","Choupas Ioannis-Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3298396"],"render_values":[{"text":"uoadl:3298396","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298396","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298396","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3298396","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χούπας Ιωάννης-Αλέξανδρος","Choupas Ioannis-Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3298396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298396"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί κατ' αρχήν στην εξέταση της τηλεργασίας σε εννοιολογικό επίπεδο και ακολούθως σε κοινωνικό-εργασιακό όσον αφορά την λειτουργία των υπηρεσιών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α’ Βαθμού, με επίκεντρο το Δήμο Αθηναίων. Ειδικότερα, θα εστιάσουμε στο Δήμο Αθηναίων και την δυνατότητά του να υιοθετήσει το καθεστώς της τηλεργασίας, όντας έδρα του Κεντρικού Τομέα Αττικής, ένας από τους παλαιότερους δήμους της σύγχρονης Ελλάδας, ο πολυπληθέστερος και κατ' επέκταση ο δήμος με τις πιο αυξημένες ανάγκες εξυπηρέτησης των πολιτών. Υπό την παραδοχή ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει σε όλες τις μορφές της στην καθημερινότητά μας και σε ποικίλες ανθρώπινες δραστηριότητες, αφορούσες την προσωπική και επαγγελματική ζωή, ολοένα δημιουργούνται καινοτομίες για την κάλυψη απαιτήσεων που προκύπτουν ως απόρροια της σύγχρονης κοινωνίας και του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η τηλεργασία αποτελεί και αυτή μια καινοτομία, άρρηκτα συνδεδεμένη και εξαρτώμενη με την ανάπτυξη των τεχνολογιών της πληροφορικής, διότι αντανακλά την τάση για εργασιακή ελαστικότητα και την μεταφορά από τη μια εποχή στην επόμενη, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και θεμελίωση νέων θέσεων εργασίας σε παραμεθόριες και μη ευνοούμενες λόγω απόστασης από αστικά κέντρα περιοχές και συνακόλουθα ενισχύοντας την αύξηση των επενδύσεων σε επίπεδο περιφερειακής ανάπτυξης. Η τηλεργασία έχει τις ρίζες της, αλλά όχι τα απολύτως καρποφόρα αποτελέσματά της, στις απαρχές της τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, με την διασύνδεση γραφείων δορυφόρων με τις κεντρικές υποδομές. Τότε αρχικά , απέδειξε μια μαζική και προοδευτικά συνεχιζόμενη μείωση του κόστους για τους εργοδότες και αύξηση της απόδοσης για τους εργαζόμενους, άνοιξε τον δρόμο για την αποκέντρωση, καθώς μετέφερε την εργασία στο σπίτι και επέδρασσε θετικά στην εφαρμογή περιβαλλοντικών στόχων, κυρίως στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι εργαζόμενοι ήταν σε θέση να συνδεθούν με την κεντρική μονάδα της εταιρείας από το σπίτι χρησιμοποιώντας προσωπικούς υπολογιστές. Το ζήτημα είναι πως από μια απλή παρατήρηση ανά τις δεκαετίες και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, σε μια εξαιρετικά έκτακτη συγκυρία, όπως η αιφνιδιαστική άφιξη της πανδημίας του COVID 19 στην χώρα μας, και με ελάχιστη πρόβλεψη από πλευράς νομοθετικής ρύθμισης, η τηλεργασία υιοθετήθηκε ξαφνικά και μαζικά, κατέστησε εξίσου αποτελεσματική ή μη και ίσως αποτελεσματικότερη την διεκπεραίωση των σχέσεων μεταξύ δήμων και πολιτών και σε ποιες δημοτικές υπηρεσίες ήταν εφικτή η εξ αποστάσεως απασχόληση, δεδομένου ότι η φύση της παροχής ενδεχομένως να μην επιτρέπει τη μη αυτοπρόσωπη παροχή. Διερευνάται, λοιπόν, πως η τηλεργασία, υπό καθεστώς αναστολής λειτουργίας επιχειρήσεων και κρατικών φορέων, αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο και την μοναδική λύση για την τυχόν επαναλειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πως μετέπειτα έχει επηρεάσει τον τρόπο εργασίας και διευκόλυνε τις προγενέστερες συνθήκες σε σχέση με την εργασιακή απασχόληση. Θα λάβουμε υπόψιν την πολυπλοκότητα των δημοσίων υποθέσεων, οι οποίες σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα και ευρύτερα με το ευρωπαϊκό χώρο, η τηλεργασία δεν είχε να πατήσει σε πρόσφορο έδαφος. Παρουσιάζεται εκτενώς το προφίλ του τηλεργαζόμενου, με τις δεξιότητες που αυτός πρέπει να κατέχει, της τήρησης των προβλεπόμενων στις συμβάσεις όρων εργασίας, αλλά και του απαιτούμενου τεχνολογικού εξοπλισμού, ως αναπόφευκτου μέσου για την διεκπεραίωση της τηλεργασιακής διαδικασίας. Η παρούσα εργασία θα ολοκληρωθεί με τα συμπεράσματα που θα καταλήξουν από την συγγραφή της εργασίας και θα διατυπωθούν ορισμένες ιδέες και προτάσεις, κρίνοντας εν κατακλείδι αν οι υποδομές της χώρας μας είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο και σίγουρα όχι σε απαγορευτικό για την πραγματοποίηση τηλεργασίας και αν οι εργαζόμενοι θεωρούν εξίσου αποδοτικοί με τη μορφή της εξ αποστάσεως εργασίας.","The present paper aims, primarily, at examining teleworking at a conceptual level and then at a social-labor level regarding the operation of services of the A’ degree Local Authorities, focusing on the City of Athens. In particular, we will focus on the City of Athens and its ability to adopt the status of teleworking, being the headquarters of the Central Sector of Attica, one of the oldest municipalities of modern Greece, the most populous and, consequently, the municipality with the most increased service needs of its citizens. Under the assumption that technology has invaded in all its forms in our daily life and in various human activities, related to our personal and professional life, innovations are constantly being created so as to meet the demands that arise as a result of modern society and modern lifestyle. Teleworking itself is also an innovation, inextricably linked and dependent on the development of IT technologies because it reflects the trend for work flexibility and the transfer from one era to the next, contributing in this way to the creation and foundation of new jobs in border areas and areas that are not favored due to their distance from urban centers and, consequently, enhancing the increase of investments at the level of regional development. Teleworking has its roots, but not its full fruition, in the early days of technology in the 1970s, with the interconnection of satellite offices with centralized infrastructures. Then initially, it demonstrated a massive and progressively ongoing reduction in cost for the employers and an increase in productivity for employees, paving the way for decentralization, as it moved the work at home, and had a positive effect on the implementation of environmental goals, mainly on the reduction of air pollutants. Ever since the early 1980s, employees have been able to connect to the central unit of the company from home, using personal computers. The issue is that from a simple observation over the decades and in the normal course of things, to extremely extraordinary circumstances, such as the sudden arrival of the COVID 19 pandemic in our country, and with little provision in terms of legislation, telecommuting was adopted suddenly and en masse, making it equally effective or not and perhaps more effective to handle relations between municipalities and the citizens and in which municipal services remote employment was possible, given that the nature of the provision may not allow in-person provision. It is, therefore, being investigated how teleworking, under the suspension of business and state agencies, has been a cornerstone and the only solution for the possible re-operation of Local Government Organizations and how it has subsequently affected the way we work and has facilitated the previous conditions in relation to the working employment. We will take into account the complexity of public affairs, in which compared to the private sector and more broadly to the European area, telework did not have to step on favorable ground. The profile of the teleworker is presented in detail, including the skills he must possess, the observance of the working conditions stipulated in the contracts, as well as the necessary technological equipment, as an inevitable means to carry out the teleworking process. The present paper will be completed with the conclusions that will be reached through the writing of the paper and some ideas and proposals will be formulated, judging in conclusion if the infrastructure of our country is at a satisfactory and certainly not at a prohibitive level for teleworking, as well as if employees consider it as efficient as the form of remote work."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τηλεργασία : Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού εν καιρώ πανδημίας στους ΟΤΑ Α’ Βαθμού. Μελέτη Περίπτωσης - Δήμος Αθηναίων."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χούπας Ιωάννης-Αλέξανδρος","Choupas Ioannis-Alexandros"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αποσκοπεί κατ' αρχήν στην εξέταση της τηλεργασίας σε εννοιολογικό επίπεδο και ακολούθως σε κοινωνικό-εργασιακό όσον αφορά την λειτουργία των υπηρεσιών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α’ Βαθμού, με επίκεντρο το Δήμο Αθηναίων. Ειδικότερα, θα εστιάσουμε στο Δήμο Αθηναίων και την δυνατότητά του να υιοθετήσει το καθεστώς της τηλεργασίας, όντας έδρα του Κεντρικού Τομέα Αττικής, ένας από τους παλαιότερους δήμους της σύγχρονης Ελλάδας, ο πολυπληθέστερος και κατ' επέκταση ο δήμος με τις πιο αυξημένες ανάγκες εξυπηρέτησης των πολιτών. Υπό την παραδοχή ότι η τεχνολογία έχει εισβάλλει σε όλες τις μορφές της στην καθημερινότητά μας και σε ποικίλες ανθρώπινες δραστηριότητες, αφορούσες την προσωπική και επαγγελματική ζωή, ολοένα δημιουργούνται καινοτομίες για την κάλυψη απαιτήσεων που προκύπτουν ως απόρροια της σύγχρονης κοινωνίας και του σύγχρονου τρόπου ζωής. Η τηλεργασία αποτελεί και αυτή μια καινοτομία, άρρηκτα συνδεδεμένη και εξαρτώμενη με την ανάπτυξη των τεχνολογιών της πληροφορικής, διότι αντανακλά την τάση για εργασιακή ελαστικότητα και την μεταφορά από τη μια εποχή στην επόμενη, συμβάλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία και θεμελίωση νέων θέσεων εργασίας σε παραμεθόριες και μη ευνοούμενες λόγω απόστασης από αστικά κέντρα περιοχές και συνακόλουθα ενισχύοντας την αύξηση των επενδύσεων σε επίπεδο περιφερειακής ανάπτυξης. Η τηλεργασία έχει τις ρίζες της, αλλά όχι τα απολύτως καρποφόρα αποτελέσματά της, στις απαρχές της τεχνολογίας της δεκαετίας του 1970, με την διασύνδεση γραφείων δορυφόρων με τις κεντρικές υποδομές. Τότε αρχικά , απέδειξε μια μαζική και προοδευτικά συνεχιζόμενη μείωση του κόστους για τους εργοδότες και αύξηση της απόδοσης για τους εργαζόμενους, άνοιξε τον δρόμο για την αποκέντρωση, καθώς μετέφερε την εργασία στο σπίτι και επέδρασσε θετικά στην εφαρμογή περιβαλλοντικών στόχων, κυρίως στη μείωση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι εργαζόμενοι ήταν σε θέση να συνδεθούν με την κεντρική μονάδα της εταιρείας από το σπίτι χρησιμοποιώντας προσωπικούς υπολογιστές. Το ζήτημα είναι πως από μια απλή παρατήρηση ανά τις δεκαετίες και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, σε μια εξαιρετικά έκτακτη συγκυρία, όπως η αιφνιδιαστική άφιξη της πανδημίας του COVID 19 στην χώρα μας, και με ελάχιστη πρόβλεψη από πλευράς νομοθετικής ρύθμισης, η τηλεργασία υιοθετήθηκε ξαφνικά και μαζικά, κατέστησε εξίσου αποτελεσματική ή μη και ίσως αποτελεσματικότερη την διεκπεραίωση των σχέσεων μεταξύ δήμων και πολιτών και σε ποιες δημοτικές υπηρεσίες ήταν εφικτή η εξ αποστάσεως απασχόληση, δεδομένου ότι η φύση της παροχής ενδεχομένως να μην επιτρέπει τη μη αυτοπρόσωπη παροχή. Διερευνάται, λοιπόν, πως η τηλεργασία, υπό καθεστώς αναστολής λειτουργίας επιχειρήσεων και κρατικών φορέων, αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο και την μοναδική λύση για την τυχόν επαναλειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πως μετέπειτα έχει επηρεάσει τον τρόπο εργασίας και διευκόλυνε τις προγενέστερες συνθήκες σε σχέση με την εργασιακή απασχόληση. Θα λάβουμε υπόψιν την πολυπλοκότητα των δημοσίων υποθέσεων, οι οποίες σε σύγκριση με τον ιδιωτικό τομέα και ευρύτερα με το ευρωπαϊκό χώρο, η τηλεργασία δεν είχε να πατήσει σε πρόσφορο έδαφος. Παρουσιάζεται εκτενώς το προφίλ του τηλεργαζόμενου, με τις δεξιότητες που αυτός πρέπει να κατέχει, της τήρησης των προβλεπόμενων στις συμβάσεις όρων εργασίας, αλλά και του απαιτούμενου τεχνολογικού εξοπλισμού, ως αναπόφευκτου μέσου για την διεκπεραίωση της τηλεργασιακής διαδικασίας. Η παρούσα εργασία θα ολοκληρωθεί με τα συμπεράσματα που θα καταλήξουν από την συγγραφή της εργασίας και θα διατυπωθούν ορισμένες ιδέες και προτάσεις, κρίνοντας εν κατακλείδι αν οι υποδομές της χώρας μας είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο και σίγουρα όχι σε απαγορευτικό για την πραγματοποίηση τηλεργασίας και αν οι εργαζόμενοι θεωρούν εξίσου αποδοτικοί με τη μορφή της εξ αποστάσεως εργασίας.","The present paper aims, primarily, at examining teleworking at a conceptual level and then at a social-labor level regarding the operation of services of the A’ degree Local Authorities, focusing on the City of Athens. In particular, we will focus on the City of Athens and its ability to adopt the status of teleworking, being the headquarters of the Central Sector of Attica, one of the oldest municipalities of modern Greece, the most populous and, consequently, the municipality with the most increased service needs of its citizens. Under the assumption that technology has invaded in all its forms in our daily life and in various human activities, related to our personal and professional life, innovations are constantly being created so as to meet the demands that arise as a result of modern society and modern lifestyle. Teleworking itself is also an innovation, inextricably linked and dependent on the development of IT technologies because it reflects the trend for work flexibility and the transfer from one era to the next, contributing in this way to the creation and foundation of new jobs in border areas and areas that are not favored due to their distance from urban centers and, consequently, enhancing the increase of investments at the level of regional development. Teleworking has its roots, but not its full fruition, in the early days of technology in the 1970s, with the interconnection of satellite offices with centralized infrastructures. Then initially, it demonstrated a massive and progressively ongoing reduction in cost for the employers and an increase in productivity for employees, paving the way for decentralization, as it moved the work at home, and had a positive effect on the implementation of environmental goals, mainly on the reduction of air pollutants. Ever since the early 1980s, employees have been able to connect to the central unit of the company from home, using personal computers. The issue is that from a simple observation over the decades and in the normal course of things, to extremely extraordinary circumstances, such as the sudden arrival of the COVID 19 pandemic in our country, and with little provision in terms of legislation, telecommuting was adopted suddenly and en masse, making it equally effective or not and perhaps more effective to handle relations between municipalities and the citizens and in which municipal services remote employment was possible, given that the nature of the provision may not allow in-person provision. It is, therefore, being investigated how teleworking, under the suspension of business and state agencies, has been a cornerstone and the only solution for the possible re-operation of Local Government Organizations and how it has subsequently affected the way we work and has facilitated the previous conditions in relation to the working employment. We will take into account the complexity of public affairs, in which compared to the private sector and more broadly to the European area, telework did not have to step on favorable ground. The profile of the teleworker is presented in detail, including the skills he must possess, the observance of the working conditions stipulated in the contracts, as well as the necessary technological equipment, as an inevitable means to carry out the teleworking process. The present paper will be completed with the conclusions that will be reached through the writing of the paper and some ideas and proposals will be formulated, judging in conclusion if the infrastructure of our country is at a satisfactory and certainly not at a prohibitive level for teleworking, as well as if employees consider it as efficient as the form of remote work."],"dc:identifier":["uoadl:3298396","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298396"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Τηλεργασία : Διαχείριση Ανθρώπινου Δυναμικού εν καιρώ πανδημίας στους ΟΤΑ Α’ Βαθμού. Μελέτη Περίπτωσης - Δήμος Αθηναίων."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z"}