{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3298414"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3298414","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπευτικές εφαρμογές ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του πεπτικού συστήματος","abstract":"Η Ανοσοθεραπεία στη σύγχρονη Ιατρική επιστήμη αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ιατρού στην επιλογή θεραπευτικής γραμμής για τους ασθενείς με καρκίνο του πεπτικού συστήματος (και ειδικότερα του καρκίνου της γαστροοισοφαγικής συμβολής, του στομάχου, του παχέος εντέρου και του ήπατος που αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξης κακοηθειών). Για τον καθένα από τους τέσσερις αυτούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου, η ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή εξαρτάται άμεσα -μεταξύ άλλων- από το στάδιο της νόσου και τον ιστολογικό τύπο, καθώς και από τα μοριακά χαρακτηριστικά και το μικροπεριβάλλον του όγκου. Με δεδομένες τις παραμέτρους αυτές, ο θεράπων ιατρός καλείται να σχεδιάσει ένα πλάνο φροντίδας της υγείας, με σκοπό να βελτιώσει την κλινική εικόνα του ασθενή και να τού προσφέρει διαρκέστερη και ποιοτικότερη επιβίωση. Οι μελέτες των τελευταίων ετών, αναφέρουν μια ευρεία γκάμα ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου, τα σκευάσματα που βασίζονται σε τροποποιημένα ανοσοκύτταρα, τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα διάφορα ανοσοκατασταλτικά ή/και ανοσοτροποποιητικά σκευάσματα, καθώς και τα διάφορα είδη ιντερφερονών, αυξητικών παραγόντων, κυτταροκινών και των ανταγωνιστών τους, αρκετά από τα οποία βρίσκονται ακόμα σε στάδιο προκλινικών ή κλινικών δοκιμών. Υπάρχουν ωστόσο αρκετά σκευάσματα η κυκλοφορία των οποίων έχει ήδη εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς, τα οποία διατίθενται σήμερα στους ασθενείς με πολλά υποσχόμενα θεραπευτικά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, στον καρκίνο της γαστροοισοφαγικής συμβολής, χρησιμοποιούνται θεραπευτικά οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) anti-PD-1 (Nivolumab και Pembrolizumab) με βάση τον έλεγχο MSI ή MMR, την ανοσοέκφραση PD-L1 και το υψηλό φορτίο μεταλλάξεων (ΤΜΒ-Η), καθώς και το μονοκλωνικό αντίσωμα anti-HER-2 (Trastuzumab). Για τον καρκίνο του στομάχου, αξιοποιούνται οι anti-PD1 παράγοντες Νivolumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία για ασθενείς με HER2-αρνητικούς όγκους και PD-L1 CPS ≥5 και Pembrolizumab ως 2ης γραμμης θεραπεία για MSI-H/dMMR ή TMB-H όγκους. Στην περίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, χρησιμοποιούνται τα anti-PD-1 αντισώματα (Nivolumab και Pembrolizumab) μόνα ή σε συνδυασμό με το anti-CTLA-4 αντίσωμα Ipilimumab ως 1ης ή επόμενης γραμμής θεραπεία για τα καρκινώματα με MSI-H/dMMR καθώς και τα αντισώματα anti-HER-2 (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab) κ.ά. Τέλος, για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται θεραπευτική χρήση κυρίως των anti-PDL1 Atezolizumab και Durvalumab και του anti-CTLA4 Tremelimumab, σε συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν Atezolizumab-Bevacizumab ή Tremelimumab-Durvalumab. Υπό την προϋπόθεση ότι η παρασκευή, η διάθεση και η χορήγηση των σκευασμάτων αυτών πληρούν όλους τους κανόνες της επιστημονικής ηθικής και δεοντολογίας, τα αποτελέσματα από τη χορήγησή τους στο εγγύς μέλλον μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά.","abstract_html":"Η Ανοσοθεραπεία στη σύγχρονη Ιατρική επιστήμη αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ιατρού στην επιλογή θεραπευτικής γραμμής για τους ασθενείς με καρκίνο του πεπτικού συστήματος (και ειδικότερα του καρκίνου της γαστροοισοφαγικής συμβολής, του στομάχου, του παχέος εντέρου και του ήπατος που αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξης κακοηθειών). Για τον καθένα από τους τέσσερις αυτούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου, η ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή εξαρτάται άμεσα -μεταξύ άλλων- από το στάδιο της νόσου και τον ιστολογικό τύπο, καθώς και από τα μοριακά χαρακτηριστικά και το μικροπεριβάλλον του όγκου. Με δεδομένες τις παραμέτρους αυτές, ο θεράπων ιατρός καλείται να σχεδιάσει ένα πλάνο φροντίδας της υγείας, με σκοπό να βελτιώσει την κλινική εικόνα του ασθενή και να τού προσφέρει διαρκέστερη και ποιοτικότερη επιβίωση. Οι μελέτες των τελευταίων ετών, αναφέρουν μια ευρεία γκάμα ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου, τα σκευάσματα που βασίζονται σε τροποποιημένα ανοσοκύτταρα, τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα διάφορα ανοσοκατασταλτικά ή/και ανοσοτροποποιητικά σκευάσματα, καθώς και τα διάφορα είδη ιντερφερονών, αυξητικών παραγόντων, κυτταροκινών και των ανταγωνιστών τους, αρκετά από τα οποία βρίσκονται ακόμα σε στάδιο προκλινικών ή κλινικών δοκιμών. Υπάρχουν ωστόσο αρκετά σκευάσματα η κυκλοφορία των οποίων έχει ήδη εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς, τα οποία διατίθενται σήμερα στους ασθενείς με πολλά υποσχόμενα θεραπευτικά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, στον καρκίνο της γαστροοισοφαγικής συμβολής, χρησιμοποιούνται θεραπευτικά οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) anti-PD-1 (Nivolumab και Pembrolizumab) με βάση τον έλεγχο MSI ή MMR, την ανοσοέκφραση PD-L1 και το υψηλό φορτίο μεταλλάξεων (ΤΜΒ-Η), καθώς και το μονοκλωνικό αντίσωμα anti-HER-2 (Trastuzumab). Για τον καρκίνο του στομάχου, αξιοποιούνται οι anti-PD1 παράγοντες Νivolumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία για ασθενείς με HER2-αρνητικούς όγκους και PD-L1 CPS ≥5 και Pembrolizumab ως 2ης γραμμης θεραπεία για MSI-H/dMMR ή TMB-H όγκους. Στην περίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, χρησιμοποιούνται τα anti-PD-1 αντισώματα (Nivolumab και Pembrolizumab) μόνα ή σε συνδυασμό με το anti-CTLA-4 αντίσωμα Ipilimumab ως 1ης ή επόμενης γραμμής θεραπεία για τα καρκινώματα με MSI-H/dMMR καθώς και τα αντισώματα anti-HER-2 (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab) κ.ά. Τέλος, για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται θεραπευτική χρήση κυρίως των anti-PDL1 Atezolizumab και Durvalumab και του anti-CTLA4 Tremelimumab, σε συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν Atezolizumab-Bevacizumab ή Tremelimumab-Durvalumab. Υπό την προϋπόθεση ότι η παρασκευή, η διάθεση και η χορήγηση των σκευασμάτων αυτών πληρούν όλους τους κανόνες της επιστημονικής ηθικής και δεοντολογίας, τα αποτελέσματα από τη χορήγησή τους στο εγγύς μέλλον μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκορτσαλής Στυλιανός","Gkortsalis Stylianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3298414"],"render_values":[{"text":"uoadl:3298414","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298414","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298414","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3298414","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκορτσαλής Στυλιανός","Gkortsalis Stylianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3298414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298414"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Ανοσοθεραπεία στη σύγχρονη Ιατρική επιστήμη αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ιατρού στην επιλογή θεραπευτικής γραμμής για τους ασθενείς με καρκίνο του πεπτικού συστήματος (και ειδικότερα του καρκίνου της γαστροοισοφαγικής συμβολής, του στομάχου, του παχέος εντέρου και του ήπατος που αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξης κακοηθειών). Για τον καθένα από τους τέσσερις αυτούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου, η ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή εξαρτάται άμεσα -μεταξύ άλλων- από το στάδιο της νόσου και τον ιστολογικό τύπο, καθώς και από τα μοριακά χαρακτηριστικά και το μικροπεριβάλλον του όγκου. Με δεδομένες τις παραμέτρους αυτές, ο θεράπων ιατρός καλείται να σχεδιάσει ένα πλάνο φροντίδας της υγείας, με σκοπό να βελτιώσει την κλινική εικόνα του ασθενή και να τού προσφέρει διαρκέστερη και ποιοτικότερη επιβίωση. Οι μελέτες των τελευταίων ετών, αναφέρουν μια ευρεία γκάμα ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου, τα σκευάσματα που βασίζονται σε τροποποιημένα ανοσοκύτταρα, τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα διάφορα ανοσοκατασταλτικά ή/και ανοσοτροποποιητικά σκευάσματα, καθώς και τα διάφορα είδη ιντερφερονών, αυξητικών παραγόντων, κυτταροκινών και των ανταγωνιστών τους, αρκετά από τα οποία βρίσκονται ακόμα σε στάδιο προκλινικών ή κλινικών δοκιμών. Υπάρχουν ωστόσο αρκετά σκευάσματα η κυκλοφορία των οποίων έχει ήδη εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς, τα οποία διατίθενται σήμερα στους ασθενείς με πολλά υποσχόμενα θεραπευτικά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, στον καρκίνο της γαστροοισοφαγικής συμβολής, χρησιμοποιούνται θεραπευτικά οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) anti-PD-1 (Nivolumab και Pembrolizumab) με βάση τον έλεγχο MSI ή MMR, την ανοσοέκφραση PD-L1 και το υψηλό φορτίο μεταλλάξεων (ΤΜΒ-Η), καθώς και το μονοκλωνικό αντίσωμα anti-HER-2 (Trastuzumab). Για τον καρκίνο του στομάχου, αξιοποιούνται οι anti-PD1 παράγοντες Νivolumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία για ασθενείς με HER2-αρνητικούς όγκους και PD-L1 CPS ≥5 και Pembrolizumab ως 2ης γραμμης θεραπεία για MSI-H/dMMR ή TMB-H όγκους. Στην περίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, χρησιμοποιούνται τα anti-PD-1 αντισώματα (Nivolumab και Pembrolizumab) μόνα ή σε συνδυασμό με το anti-CTLA-4 αντίσωμα Ipilimumab ως 1ης ή επόμενης γραμμής θεραπεία για τα καρκινώματα με MSI-H/dMMR καθώς και τα αντισώματα anti-HER-2 (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab) κ.ά. Τέλος, για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται θεραπευτική χρήση κυρίως των anti-PDL1 Atezolizumab και Durvalumab και του anti-CTLA4 Tremelimumab, σε συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν Atezolizumab-Bevacizumab ή Tremelimumab-Durvalumab. Υπό την προϋπόθεση ότι η παρασκευή, η διάθεση και η χορήγηση των σκευασμάτων αυτών πληρούν όλους τους κανόνες της επιστημονικής ηθικής και δεοντολογίας, τα αποτελέσματα από τη χορήγησή τους στο εγγύς μέλλον μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά.","Immunotherapy in modern Medicine is a doctor’s significant ally, in the direction of choosing the most suitable therapeutic line for cancer of the digestive system namely (esophagogastric junction, gastric, colorectal and liver carcinoma) patients. For each of these four gastrointestinal cancer types, the patient’s response to therapy depends (among other factors) on the stage and the histological type of the disease, as well as the molecular characteristics and the tumor microenvironment. Given these parameters, the medical doctor is asked to draw a therapeutic plan, in the direction of improving the patient’s clinical picture and offering a longer and more qualitative survival. Today, immunotherapy is an important weapon in the quiver of oncologists. Research papers of the latest years discuss a wide variety of immunotherapeutic agents, most of which are still under preclinical or clinical trials. There are, however, certain pharmaceutics -the circulation of which has been officially approved- and that can be administered to the patients with much promising clinical results. Typical examples of those agents are the immune checkpoint inhibitors, the adoptive cell therapies, the monoclonal antibodies, the immunosuppressors and/or the immunomodulators, as well as the various interferons, growth factors, cytokines and their agonists. Specifically, in esophagogastric junction carcinoma, anti-PD-1 immune checkpoint inhibitors (ICIs) (Nivolumab and Pembrolizumab) are used therapeutically based on MSI or MMR screening, PD-L1 immunoexpression, and high tumor mutational burden (TMB- H), as well as the anti-HER-2 monoclonal antibody (Trastuzumab). In gastric cancer, the anti-PD1 agent Nivolumab is used in combination with chemotherapy for patients with HER2-negative tumors and PD-L1 CPS ≥5 and Pembrolizumab as 2nd-line treatment for MSI-H/dMMR or TMB-H tumors. In the case of colon cancer, anti-PD-1 antibodies (Nivolumab and Pembrolizumab) alone or in combination with the anti-CTLA-4 antibody Ipilimumab are used as 1st or next-line treatment for MSI-H/dMMR carcinomas as well as the anti-HER-2 antibodies (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab). Finally, in hepatocellular carcinoma, anti-PDL1 Atezolizumab and Durvalumab and anti-CTLA4 Tremelimumab are mainly used therapeutically, in combination treatments that include Atezolizumab-Bevacizumab or Tremelimumab-Durvalumab. On condition that the production, distribution and clinical administration of those agents fulfill all the scientific ethics and codes of conduct, the results of their use in the near future can be quite encouraging."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπευτικές εφαρμογές ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του πεπτικού συστήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκορτσαλής Στυλιανός","Gkortsalis Stylianos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η Ανοσοθεραπεία στη σύγχρονη Ιατρική επιστήμη αποτελεί σημαντικό σύμμαχο του ιατρού στην επιλογή θεραπευτικής γραμμής για τους ασθενείς με καρκίνο του πεπτικού συστήματος (και ειδικότερα του καρκίνου της γαστροοισοφαγικής συμβολής, του στομάχου, του παχέος εντέρου και του ήπατος που αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξης κακοηθειών). Για τον καθένα από τους τέσσερις αυτούς διαφορετικούς τύπους καρκίνου, η ανταπόκριση στη θεραπευτική αγωγή εξαρτάται άμεσα -μεταξύ άλλων- από το στάδιο της νόσου και τον ιστολογικό τύπο, καθώς και από τα μοριακά χαρακτηριστικά και το μικροπεριβάλλον του όγκου. Με δεδομένες τις παραμέτρους αυτές, ο θεράπων ιατρός καλείται να σχεδιάσει ένα πλάνο φροντίδας της υγείας, με σκοπό να βελτιώσει την κλινική εικόνα του ασθενή και να τού προσφέρει διαρκέστερη και ποιοτικότερη επιβίωση. Οι μελέτες των τελευταίων ετών, αναφέρουν μια ευρεία γκάμα ανοσοθεραπευτικών φαρμάκων, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τους αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου, τα σκευάσματα που βασίζονται σε τροποποιημένα ανοσοκύτταρα, τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα διάφορα ανοσοκατασταλτικά ή/και ανοσοτροποποιητικά σκευάσματα, καθώς και τα διάφορα είδη ιντερφερονών, αυξητικών παραγόντων, κυτταροκινών και των ανταγωνιστών τους, αρκετά από τα οποία βρίσκονται ακόμα σε στάδιο προκλινικών ή κλινικών δοκιμών. Υπάρχουν ωστόσο αρκετά σκευάσματα η κυκλοφορία των οποίων έχει ήδη εγκριθεί από τους αρμόδιους φορείς, τα οποία διατίθενται σήμερα στους ασθενείς με πολλά υποσχόμενα θεραπευτικά αποτελέσματα. Συγκεκριμένα, στον καρκίνο της γαστροοισοφαγικής συμβολής, χρησιμοποιούνται θεραπευτικά οι αναστολείς των ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICIs) anti-PD-1 (Nivolumab και Pembrolizumab) με βάση τον έλεγχο MSI ή MMR, την ανοσοέκφραση PD-L1 και το υψηλό φορτίο μεταλλάξεων (ΤΜΒ-Η), καθώς και το μονοκλωνικό αντίσωμα anti-HER-2 (Trastuzumab). Για τον καρκίνο του στομάχου, αξιοποιούνται οι anti-PD1 παράγοντες Νivolumab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία για ασθενείς με HER2-αρνητικούς όγκους και PD-L1 CPS ≥5 και Pembrolizumab ως 2ης γραμμης θεραπεία για MSI-H/dMMR ή TMB-H όγκους. Στην περίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου, χρησιμοποιούνται τα anti-PD-1 αντισώματα (Nivolumab και Pembrolizumab) μόνα ή σε συνδυασμό με το anti-CTLA-4 αντίσωμα Ipilimumab ως 1ης ή επόμενης γραμμής θεραπεία για τα καρκινώματα με MSI-H/dMMR καθώς και τα αντισώματα anti-HER-2 (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab) κ.ά. Τέλος, για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται θεραπευτική χρήση κυρίως των anti-PDL1 Atezolizumab και Durvalumab και του anti-CTLA4 Tremelimumab, σε συνδυαστικές θεραπείες που περιλαμβάνουν Atezolizumab-Bevacizumab ή Tremelimumab-Durvalumab. Υπό την προϋπόθεση ότι η παρασκευή, η διάθεση και η χορήγηση των σκευασμάτων αυτών πληρούν όλους τους κανόνες της επιστημονικής ηθικής και δεοντολογίας, τα αποτελέσματα από τη χορήγησή τους στο εγγύς μέλλον μπορεί να είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά.","Immunotherapy in modern Medicine is a doctor’s significant ally, in the direction of choosing the most suitable therapeutic line for cancer of the digestive system namely (esophagogastric junction, gastric, colorectal and liver carcinoma) patients. For each of these four gastrointestinal cancer types, the patient’s response to therapy depends (among other factors) on the stage and the histological type of the disease, as well as the molecular characteristics and the tumor microenvironment. Given these parameters, the medical doctor is asked to draw a therapeutic plan, in the direction of improving the patient’s clinical picture and offering a longer and more qualitative survival. Today, immunotherapy is an important weapon in the quiver of oncologists. Research papers of the latest years discuss a wide variety of immunotherapeutic agents, most of which are still under preclinical or clinical trials. There are, however, certain pharmaceutics -the circulation of which has been officially approved- and that can be administered to the patients with much promising clinical results. Typical examples of those agents are the immune checkpoint inhibitors, the adoptive cell therapies, the monoclonal antibodies, the immunosuppressors and/or the immunomodulators, as well as the various interferons, growth factors, cytokines and their agonists. Specifically, in esophagogastric junction carcinoma, anti-PD-1 immune checkpoint inhibitors (ICIs) (Nivolumab and Pembrolizumab) are used therapeutically based on MSI or MMR screening, PD-L1 immunoexpression, and high tumor mutational burden (TMB- H), as well as the anti-HER-2 monoclonal antibody (Trastuzumab). In gastric cancer, the anti-PD1 agent Nivolumab is used in combination with chemotherapy for patients with HER2-negative tumors and PD-L1 CPS ≥5 and Pembrolizumab as 2nd-line treatment for MSI-H/dMMR or TMB-H tumors. In the case of colon cancer, anti-PD-1 antibodies (Nivolumab and Pembrolizumab) alone or in combination with the anti-CTLA-4 antibody Ipilimumab are used as 1st or next-line treatment for MSI-H/dMMR carcinomas as well as the anti-HER-2 antibodies (Trastuzumab), anti-EGFR (Cetuximab και Panitumumab), anti-VEGF (Bevacizumab). Finally, in hepatocellular carcinoma, anti-PDL1 Atezolizumab and Durvalumab and anti-CTLA4 Tremelimumab are mainly used therapeutically, in combination treatments that include Atezolizumab-Bevacizumab or Tremelimumab-Durvalumab. On condition that the production, distribution and clinical administration of those agents fulfill all the scientific ethics and codes of conduct, the results of their use in the near future can be quite encouraging."],"dc:identifier":["uoadl:3298414","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3298414"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπευτικές εφαρμογές ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του πεπτικού συστήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:45Z"}