{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3301161"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3301161","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προσβασιμότητα υπηρεσιών υγείας: μακροχρόνια αποτελεσματικότητα εκπαίδευσης νοσηλευτών στην επικοινωνία με κωφά άτομα","abstract":"Εισαγωγή: Η έρευνα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την επικοινωνία και τα δικαιώματα των κωφών σε επαγγελματίες υγείας είναι ανύπαρκτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής στην επικοινωνία με κωφά και βαρήκοα άτομα για τη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην υγεία. Μέθοδος: Πρόκειται για συγκριτική μελέτη, όπου το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 23 άτομα (n=16 ομάδα παρέμβασης, n=7 ομάδα ελέγχου) που είχαν πάρει μέρος στην αρχική μελέτη της Βελονάκη (2012). Το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι συμμετέχοντες αποτελούνταν από: (α) την κλίμακα γνώσης για κωφά άτομα, (β) την κλίμακα στάσεων απέναντι στα κωφά άτομα, (γ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης της ικανότητας και φροντίδας κωφών, (δ) ερωτήσεις σχετικά με το πως βίωσαν τυχόν εμπειρία επικοινωνίας με κωφό ασθενή και τις εφαρμοζόμενες πρακτικές επικοινωνίας, (ε) ερωτήσεις για την εμπειρία και εκπαίδευση σχετικά με την ελληνική νοηματική γλώσσα, τα κωφά άτομα και τα ΑμεΑ, και (στ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το SPSS 28 για Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου υπόθεσης ορίστηκε ≤ 0,05 για αμφίπλευρο έλεγχο. Αποτελέσματα: Δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι νοσηλευτές της ομάδας παρέμβασης είχαν στατιστικά μικρότερη αυτοεκτίμηση ικανότητας και φροντίδας κωφών (p=0,005) και χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,004) σε σχέση με την αξιολόγηση που έγινε αμέσως μετά την εκπαίδευση. Η βαθμολογία στάσεων παρουσίασε μικρή μη στατιστικά σημαντική αύξηση 10 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης (p=0,720). Η ομάδα παρέμβασης είχε υψηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,001) από την ομάδα ελέγχου, ωστόσο η αυτοεκτίμηση ικανότητας παροχής φροντίδας υγείας σε κωφούς (p=0,624) και η βαθμολογία στάσεων (p=0,720) ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Φαίνεται, λοιπόν, ότι η διδακτική παρέμβαση ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση θετικής στάσης απέναντι στα κωφά άτομα, Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται έκπτωση των γνώσεων , - με την ομάδα παρέμβασης ωστόσο να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου- αλλά και της αυτοεκτίμησης ικανότητας φροντίδας των κωφών. Η επανεκπαίδευση ανά διαστήματα πιθανόν βοηθήσει στη διατήρηση του επιπέδου γνώσεων και της αυτοεκτίμησης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η έρευνα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την επικοινωνία και τα δικαιώματα των κωφών σε επαγγελματίες υγείας είναι ανύπαρκτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής στην επικοινωνία με κωφά και βαρήκοα άτομα για τη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην υγεία. Μέθοδος: Πρόκειται για συγκριτική μελέτη, όπου το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 23 άτομα (n=16 ομάδα παρέμβασης, n=7 ομάδα ελέγχου) που είχαν πάρει μέρος στην αρχική μελέτη της Βελονάκη (2012). Το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι συμμετέχοντες αποτελούνταν από: (α) την κλίμακα γνώσης για κωφά άτομα, (β) την κλίμακα στάσεων απέναντι στα κωφά άτομα, (γ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης της ικανότητας και φροντίδας κωφών, (δ) ερωτήσεις σχετικά με το πως βίωσαν τυχόν εμπειρία επικοινωνίας με κωφό ασθενή και τις εφαρμοζόμενες πρακτικές επικοινωνίας, (ε) ερωτήσεις για την εμπειρία και εκπαίδευση σχετικά με την ελληνική νοηματική γλώσσα, τα κωφά άτομα και τα ΑμεΑ, και (στ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το SPSS 28 για Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου υπόθεσης ορίστηκε ≤ 0,05 για αμφίπλευρο έλεγχο. Αποτελέσματα: Δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι νοσηλευτές της ομάδας παρέμβασης είχαν στατιστικά μικρότερη αυτοεκτίμηση ικανότητας και φροντίδας κωφών (p=0,005) και χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,004) σε σχέση με την αξιολόγηση που έγινε αμέσως μετά την εκπαίδευση. Η βαθμολογία στάσεων παρουσίασε μικρή μη στατιστικά σημαντική αύξηση 10 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης (p=0,720). Η ομάδα παρέμβασης είχε υψηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,001) από την ομάδα ελέγχου, ωστόσο η αυτοεκτίμηση ικανότητας παροχής φροντίδας υγείας σε κωφούς (p=0,624) και η βαθμολογία στάσεων (p=0,720) ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Φαίνεται, λοιπόν, ότι η διδακτική παρέμβαση ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση θετικής στάσης απέναντι στα κωφά άτομα, Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται έκπτωση των γνώσεων , - με την ομάδα παρέμβασης ωστόσο να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου- αλλά και της αυτοεκτίμησης ικανότητας φροντίδας των κωφών. Η επανεκπαίδευση ανά διαστήματα πιθανόν βοηθήσει στη διατήρηση του επιπέδου γνώσεων και της αυτοεκτίμησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δερματά Αικατερίνη","Dermata Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:47Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3301161"],"render_values":[{"text":"uoadl:3301161","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301161","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301161","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3301161","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δερματά Αικατερίνη","Dermata Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3301161","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301161"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η έρευνα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την επικοινωνία και τα δικαιώματα των κωφών σε επαγγελματίες υγείας είναι ανύπαρκτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής στην επικοινωνία με κωφά και βαρήκοα άτομα για τη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην υγεία. Μέθοδος: Πρόκειται για συγκριτική μελέτη, όπου το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 23 άτομα (n=16 ομάδα παρέμβασης, n=7 ομάδα ελέγχου) που είχαν πάρει μέρος στην αρχική μελέτη της Βελονάκη (2012). Το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι συμμετέχοντες αποτελούνταν από: (α) την κλίμακα γνώσης για κωφά άτομα, (β) την κλίμακα στάσεων απέναντι στα κωφά άτομα, (γ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης της ικανότητας και φροντίδας κωφών, (δ) ερωτήσεις σχετικά με το πως βίωσαν τυχόν εμπειρία επικοινωνίας με κωφό ασθενή και τις εφαρμοζόμενες πρακτικές επικοινωνίας, (ε) ερωτήσεις για την εμπειρία και εκπαίδευση σχετικά με την ελληνική νοηματική γλώσσα, τα κωφά άτομα και τα ΑμεΑ, και (στ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το SPSS 28 για Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου υπόθεσης ορίστηκε ≤ 0,05 για αμφίπλευρο έλεγχο. Αποτελέσματα: Δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι νοσηλευτές της ομάδας παρέμβασης είχαν στατιστικά μικρότερη αυτοεκτίμηση ικανότητας και φροντίδας κωφών (p=0,005) και χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,004) σε σχέση με την αξιολόγηση που έγινε αμέσως μετά την εκπαίδευση. Η βαθμολογία στάσεων παρουσίασε μικρή μη στατιστικά σημαντική αύξηση 10 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης (p=0,720). Η ομάδα παρέμβασης είχε υψηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,001) από την ομάδα ελέγχου, ωστόσο η αυτοεκτίμηση ικανότητας παροχής φροντίδας υγείας σε κωφούς (p=0,624) και η βαθμολογία στάσεων (p=0,720) ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Φαίνεται, λοιπόν, ότι η διδακτική παρέμβαση ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση θετικής στάσης απέναντι στα κωφά άτομα, Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται έκπτωση των γνώσεων , - με την ομάδα παρέμβασης ωστόσο να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου- αλλά και της αυτοεκτίμησης ικανότητας φροντίδας των κωφών. Η επανεκπαίδευση ανά διαστήματα πιθανόν βοηθήσει στη διατήρηση του επιπέδου γνώσεων και της αυτοεκτίμησης.","Introduction: The research concerning the long-term effectiveness of communication and rights education programs for deaf in healthcare providers is lacking. Purpose: The purpose of this study was to investigate the long-term effectiveness of a training program for nurses and nursing students in the right of the deaf to health and the Greek sign language. Method: This is a comparative study, where the study sample consisted of 23 people (n=16 intervention group, n=7 control group) who had taken part in the original study by Velonaki (2012). The questionnaire completed by the participants consisted of: (a) the scale of knowledge about deaf people, (b) the scale of attitudes towards deaf people, (c) questions to assess the self-esteem of the competence and care of the deaf, (d) questions about how they experienced any communication experience with a deaf patient and the applied communication practices, (e) questions about the experience and education about Greek sign language, deaf people and people with disabilities, and (f) questions for the evaluation of the educational program. Data were analyzed with SPSS 28 for Windows. The significance level of the hypothesis test was set at ≤ 0.05 for two-sided testing. Results: Ten years after completing the training program, nurses in the intervention group had statistically lower self-esteem of competence and deaf care (p=0.005), lower level of knowledge (p=0.004) compared to the assessment made immediately after training. The attitude score showed a small non-statistically significant increase 10 years after completion of the intervention (p=0.720). The intervention group had a higher level of knowledge (p=0.001) than the control group, however the self-esteem ability to provide health care to the deaf (p=0.624) and the attitude score (p=0.720) were similar between the two groups. Conclusions: It seems, therefore, that the educational intervention was effective in maintaining a positive attitude towards deaf people. Ηowever, over time, a decline in knowledge – although levels in the intervention group remained higher compared to the control group- and self-esteem of the ability to care for the deaf is observed. Retraining at intervals may help to maintain the level of knowledge and self-esteem."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προσβασιμότητα υπηρεσιών υγείας: μακροχρόνια αποτελεσματικότητα εκπαίδευσης νοσηλευτών στην επικοινωνία με κωφά άτομα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δερματά Αικατερίνη","Dermata Aikaterini"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η έρευνα για την μακροχρόνια αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για την επικοινωνία και τα δικαιώματα των κωφών σε επαγγελματίες υγείας είναι ανύπαρκτη. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της μακροχρόνιας αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος εκπαίδευσης νοσηλευτών και φοιτητών νοσηλευτικής στην επικοινωνία με κωφά και βαρήκοα άτομα για τη διασφάλιση του δικαιώματός τους στην υγεία. Μέθοδος: Πρόκειται για συγκριτική μελέτη, όπου το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 23 άτομα (n=16 ομάδα παρέμβασης, n=7 ομάδα ελέγχου) που είχαν πάρει μέρος στην αρχική μελέτη της Βελονάκη (2012). Το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι συμμετέχοντες αποτελούνταν από: (α) την κλίμακα γνώσης για κωφά άτομα, (β) την κλίμακα στάσεων απέναντι στα κωφά άτομα, (γ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση της αυτοεκτίμησης της ικανότητας και φροντίδας κωφών, (δ) ερωτήσεις σχετικά με το πως βίωσαν τυχόν εμπειρία επικοινωνίας με κωφό ασθενή και τις εφαρμοζόμενες πρακτικές επικοινωνίας, (ε) ερωτήσεις για την εμπειρία και εκπαίδευση σχετικά με την ελληνική νοηματική γλώσσα, τα κωφά άτομα και τα ΑμεΑ, και (στ) ερωτήσεις για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος. Τα δεδομένα αναλύθηκαν με το SPSS 28 για Windows. Το επίπεδο σημαντικότητας του ελέγχου υπόθεσης ορίστηκε ≤ 0,05 για αμφίπλευρο έλεγχο. Αποτελέσματα: Δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του εκπαιδευτικού προγράμματος, οι νοσηλευτές της ομάδας παρέμβασης είχαν στατιστικά μικρότερη αυτοεκτίμηση ικανότητας και φροντίδας κωφών (p=0,005) και χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,004) σε σχέση με την αξιολόγηση που έγινε αμέσως μετά την εκπαίδευση. Η βαθμολογία στάσεων παρουσίασε μικρή μη στατιστικά σημαντική αύξηση 10 χρόνια μετά την ολοκλήρωση της παρέμβασης (p=0,720). Η ομάδα παρέμβασης είχε υψηλότερο επίπεδο γνώσεων (p=0,001) από την ομάδα ελέγχου, ωστόσο η αυτοεκτίμηση ικανότητας παροχής φροντίδας υγείας σε κωφούς (p=0,624) και η βαθμολογία στάσεων (p=0,720) ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Συμπεράσματα: Φαίνεται, λοιπόν, ότι η διδακτική παρέμβαση ήταν αποτελεσματική στη διατήρηση θετικής στάσης απέναντι στα κωφά άτομα, Ωστόσο με την πάροδο του χρόνου παρατηρείται έκπτωση των γνώσεων , - με την ομάδα παρέμβασης ωστόσο να διατηρεί υψηλότερα επίπεδα συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου- αλλά και της αυτοεκτίμησης ικανότητας φροντίδας των κωφών. Η επανεκπαίδευση ανά διαστήματα πιθανόν βοηθήσει στη διατήρηση του επιπέδου γνώσεων και της αυτοεκτίμησης.","Introduction: The research concerning the long-term effectiveness of communication and rights education programs for deaf in healthcare providers is lacking. Purpose: The purpose of this study was to investigate the long-term effectiveness of a training program for nurses and nursing students in the right of the deaf to health and the Greek sign language. Method: This is a comparative study, where the study sample consisted of 23 people (n=16 intervention group, n=7 control group) who had taken part in the original study by Velonaki (2012). The questionnaire completed by the participants consisted of: (a) the scale of knowledge about deaf people, (b) the scale of attitudes towards deaf people, (c) questions to assess the self-esteem of the competence and care of the deaf, (d) questions about how they experienced any communication experience with a deaf patient and the applied communication practices, (e) questions about the experience and education about Greek sign language, deaf people and people with disabilities, and (f) questions for the evaluation of the educational program. Data were analyzed with SPSS 28 for Windows. The significance level of the hypothesis test was set at ≤ 0.05 for two-sided testing. Results: Ten years after completing the training program, nurses in the intervention group had statistically lower self-esteem of competence and deaf care (p=0.005), lower level of knowledge (p=0.004) compared to the assessment made immediately after training. The attitude score showed a small non-statistically significant increase 10 years after completion of the intervention (p=0.720). The intervention group had a higher level of knowledge (p=0.001) than the control group, however the self-esteem ability to provide health care to the deaf (p=0.624) and the attitude score (p=0.720) were similar between the two groups. Conclusions: It seems, therefore, that the educational intervention was effective in maintaining a positive attitude towards deaf people. Ηowever, over time, a decline in knowledge – although levels in the intervention group remained higher compared to the control group- and self-esteem of the ability to care for the deaf is observed. Retraining at intervals may help to maintain the level of knowledge and self-esteem."],"dc:identifier":["uoadl:3301161","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301161"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προσβασιμότητα υπηρεσιών υγείας: μακροχρόνια αποτελεσματικότητα εκπαίδευσης νοσηλευτών στην επικοινωνία με κωφά άτομα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:47Z"}