{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3301191"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3301191","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύνθεση Φωσφινικών Ψευδοπεπτιδίων Περιορισμένης Διαμορφωτικής Ελευθερίας ως Δυνάμει Αναστολέων Μεταλλο-β-λακταμασών.","abstract":"Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Οι διαμορφωτικοί περιορισμοί θα πρέπει να αυξάνουν τον πληθυσμό των βιοδραστικών διαμορφώσεων αλλά παράλληλα θα πρέπει να δίνουν έναν βαθμό ευκινησίας ώστε οι ενώσεις να προσαρμόζονται στο ενεργό κέντρο ενός ενζύμου ή ενός υποδοχέα χωρίς υψηλό ενεργειακό κόστος. Η εισαγωγή τέτοιων στοιχείων στην περίπτωση των βιοδραστικών φωσφινικών ενώσεων είναι πολύ περιορισμένη στη βιβλιογραφία ενώ γενικές μέθοδοι προσέγγισης τέτοιων δομών απουσιάζουν πλήρως. Τέτοιες ενώσεις θα αποτελούσαν ιδανικούς υποψήφιους αναστολείς για μεταλλοένζυμα που έχουν ρηχά ενεργά κέντρα και υψηλή διαμορφωτική ευκινησία, όπως είναι οι μεταλλο-β-λακταμάσες. Στην εργασία αυτή, παρουσιάζεται η προσπάθεια στερεοεκλεκτικής σύνθεσης του γενικού φωσφινικού κορμού τύπου I, στον οποίο ο πενταμελής ή ο εξαμελής δακτύλιος της ένωσης συνεισφέρει στο διαμορφωτικό περιορισμό που απαιτείται για την ανάπτυξη αναστολέων β-μεταλλολακταμασών. Το εγχείρημα του ελέγχου της σχετικής στερεοχημείας των θέσεων C1 και C2 του δακτυλίου υλοποιήθηκε με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, στις οποίες κοινός άξονας ήταν η χρήση δύο αντιδράσεων: 1) αλλυλική υποκατάσταση πυρηνόφιλων φωσφόρου σε κυκλικούς οξικούς αλλυλεστέρες ακολουθούμενη από αναγωγή του προκύπτοντος διπλού δεσμού και 2) αντίδραση προσθήκης P-Michael. Για την 1 η προσέγγιση, χρησιμοποιήθηκε η εστερική ομάδα του βενζυδρυλεστέρα, ενώ για τη 2η προσέγγιση η ομάδα της οξαζολιδιν-2-όνης. Περιγράφονται οι συνθετικοί οδοί που αναπτύχθηκαν για τα ακρυλικά υποστρώματα που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε προσέγγιση, με τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς τους και εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με την καταλληλότητα των επιλεγέντων υποστρωμάτων. Τα αποτελέσματα της εργασίας αναμένεται να καθοδηγήσουν μελλοντικές μελέτες από το εργαστήριό μας για την ανάπτυξη μιας γενικής και αξιόπιστης μεθόδου για την στερεοεκλεκτική σύνθεση πιθανών αναστολέων των μεταλλο β-λακταμασών.","abstract_html":"Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Οι διαμορφωτικοί περιορισμοί θα πρέπει να αυξάνουν τον πληθυσμό των βιοδραστικών διαμορφώσεων αλλά παράλληλα θα πρέπει να δίνουν έναν βαθμό ευκινησίας ώστε οι ενώσεις να προσαρμόζονται στο ενεργό κέντρο ενός ενζύμου ή ενός υποδοχέα χωρίς υψηλό ενεργειακό κόστος. Η εισαγωγή τέτοιων στοιχείων στην περίπτωση των βιοδραστικών φωσφινικών ενώσεων είναι πολύ περιορισμένη στη βιβλιογραφία ενώ γενικές μέθοδοι προσέγγισης τέτοιων δομών απουσιάζουν πλήρως. Τέτοιες ενώσεις θα αποτελούσαν ιδανικούς υποψήφιους αναστολείς για μεταλλοένζυμα που έχουν ρηχά ενεργά κέντρα και υψηλή διαμορφωτική ευκινησία, όπως είναι οι μεταλλο-β-λακταμάσες. Στην εργασία αυτή, παρουσιάζεται η προσπάθεια στερεοεκλεκτικής σύνθεσης του γενικού φωσφινικού κορμού τύπου I, στον οποίο ο πενταμελής ή ο εξαμελής δακτύλιος της ένωσης συνεισφέρει στο διαμορφωτικό περιορισμό που απαιτείται για την ανάπτυξη αναστολέων β-μεταλλολακταμασών. Το εγχείρημα του ελέγχου της σχετικής στερεοχημείας των θέσεων C1 και C2 του δακτυλίου υλοποιήθηκε με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, στις οποίες κοινός άξονας ήταν η χρήση δύο αντιδράσεων: 1) αλλυλική υποκατάσταση πυρηνόφιλων φωσφόρου σε κυκλικούς οξικούς αλλυλεστέρες ακολουθούμενη από αναγωγή του προκύπτοντος διπλού δεσμού και 2) αντίδραση προσθήκης P-Michael. Για την 1 η προσέγγιση, χρησιμοποιήθηκε η εστερική ομάδα του βενζυδρυλεστέρα, ενώ για τη 2η προσέγγιση η ομάδα της οξαζολιδιν-2-όνης. Περιγράφονται οι συνθετικοί οδοί που αναπτύχθηκαν για τα ακρυλικά υποστρώματα που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε προσέγγιση, με τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς τους και εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με την καταλληλότητα των επιλεγέντων υποστρωμάτων. Τα αποτελέσματα της εργασίας αναμένεται να καθοδηγήσουν μελλοντικές μελέτες από το εργαστήριό μας για την ανάπτυξη μιας γενικής και αξιόπιστης μεθόδου για την στερεοεκλεκτική σύνθεση πιθανών αναστολέων των μεταλλο β-λακταμασών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιβόλα Χρυσάνθη","Tsivola Chrysanthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3301191"],"render_values":[{"text":"uoadl:3301191","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301191","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301191","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3301191","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιβόλα Χρυσάνθη","Tsivola Chrysanthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3301191","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301191"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Οι διαμορφωτικοί περιορισμοί θα πρέπει να αυξάνουν τον πληθυσμό των βιοδραστικών διαμορφώσεων αλλά παράλληλα θα πρέπει να δίνουν έναν βαθμό ευκινησίας ώστε οι ενώσεις να προσαρμόζονται στο ενεργό κέντρο ενός ενζύμου ή ενός υποδοχέα χωρίς υψηλό ενεργειακό κόστος. Η εισαγωγή τέτοιων στοιχείων στην περίπτωση των βιοδραστικών φωσφινικών ενώσεων είναι πολύ περιορισμένη στη βιβλιογραφία ενώ γενικές μέθοδοι προσέγγισης τέτοιων δομών απουσιάζουν πλήρως. Τέτοιες ενώσεις θα αποτελούσαν ιδανικούς υποψήφιους αναστολείς για μεταλλοένζυμα που έχουν ρηχά ενεργά κέντρα και υψηλή διαμορφωτική ευκινησία, όπως είναι οι μεταλλο-β-λακταμάσες. Στην εργασία αυτή, παρουσιάζεται η προσπάθεια στερεοεκλεκτικής σύνθεσης του γενικού φωσφινικού κορμού τύπου I, στον οποίο ο πενταμελής ή ο εξαμελής δακτύλιος της ένωσης συνεισφέρει στο διαμορφωτικό περιορισμό που απαιτείται για την ανάπτυξη αναστολέων β-μεταλλολακταμασών. Το εγχείρημα του ελέγχου της σχετικής στερεοχημείας των θέσεων C1 και C2 του δακτυλίου υλοποιήθηκε με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, στις οποίες κοινός άξονας ήταν η χρήση δύο αντιδράσεων: 1) αλλυλική υποκατάσταση πυρηνόφιλων φωσφόρου σε κυκλικούς οξικούς αλλυλεστέρες ακολουθούμενη από αναγωγή του προκύπτοντος διπλού δεσμού και 2) αντίδραση προσθήκης P-Michael. Για την 1 η προσέγγιση, χρησιμοποιήθηκε η εστερική ομάδα του βενζυδρυλεστέρα, ενώ για τη 2η προσέγγιση η ομάδα της οξαζολιδιν-2-όνης. Περιγράφονται οι συνθετικοί οδοί που αναπτύχθηκαν για τα ακρυλικά υποστρώματα που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε προσέγγιση, με τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς τους και εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με την καταλληλότητα των επιλεγέντων υποστρωμάτων. Τα αποτελέσματα της εργασίας αναμένεται να καθοδηγήσουν μελλοντικές μελέτες από το εργαστήριό μας για την ανάπτυξη μιας γενικής και αξιόπιστης μεθόδου για την στερεοεκλεκτική σύνθεση πιθανών αναστολέων των μεταλλο β-λακταμασών.","The inclusion of conformational restrictions to bioactive structures constitutes a very important parameter of drug design and discovery of pharmacologically useful compounds. Conformational restrictions must aim to the increase of population of bioactive conformations while offering at the same time a certain degree of conformational freedom that can allow adjustment in the active site of an enzyme or in a receptor without high energetic cost. In the field of bioactive phosphinic compounds, this technique is very limited whereas general methods to approach such structures have never been reported in the literature. Such compounds could render ideal candidate inhibitors of metalloenzymes with shallow active sites and high conformational mobility, such as metallo-β-lactamases. In this report, the attempted stereoselective synthesis of the general phosphinic scaffold type I is presented, in which the five- or six- membered ring of the compound contributes to the conformational constraint. The task of determining the relative stereochemistry of C1, and C2 of the carbocyclic ring was carried out by two different approaches, in which the common route was the use of two reactions: 1) allylic substitution of phosphorus nucleophiles followed by reduction of the resulting double bond and 2) P-Michael addition reaction. Therefore, for the 1st approach the benzhydryl ester group was used, while for the 2nd one, the group of oxazolidine-2-one was used. The synthetic routes developed for the acrylic substrates used in each approach are described with their advantages and limitations and conclusions are drawn regarding the suitability of the selected substrates. The results of this work are expected to guide future studies from our laboratory to develop a general and reliable method for the stereoselective synthesis of analogs of putative inhibitors of metallo-β-lactamases."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύνθεση Φωσφινικών Ψευδοπεπτιδίων Περιορισμένης Διαμορφωτικής Ελευθερίας ως Δυνάμει Αναστολέων Μεταλλο-β-λακταμασών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιβόλα Χρυσάνθη","Tsivola Chrysanthi"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η εισαγωγή στοιχείων περιορισμού διαμορφωτικής ελευθερίας αποτελεί μια πολύ σημαντική παράμετρο κατά τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη φαρμακολογικά χρήσιμων βιοδραστικών ενώσεων. Οι διαμορφωτικοί περιορισμοί θα πρέπει να αυξάνουν τον πληθυσμό των βιοδραστικών διαμορφώσεων αλλά παράλληλα θα πρέπει να δίνουν έναν βαθμό ευκινησίας ώστε οι ενώσεις να προσαρμόζονται στο ενεργό κέντρο ενός ενζύμου ή ενός υποδοχέα χωρίς υψηλό ενεργειακό κόστος. Η εισαγωγή τέτοιων στοιχείων στην περίπτωση των βιοδραστικών φωσφινικών ενώσεων είναι πολύ περιορισμένη στη βιβλιογραφία ενώ γενικές μέθοδοι προσέγγισης τέτοιων δομών απουσιάζουν πλήρως. Τέτοιες ενώσεις θα αποτελούσαν ιδανικούς υποψήφιους αναστολείς για μεταλλοένζυμα που έχουν ρηχά ενεργά κέντρα και υψηλή διαμορφωτική ευκινησία, όπως είναι οι μεταλλο-β-λακταμάσες. Στην εργασία αυτή, παρουσιάζεται η προσπάθεια στερεοεκλεκτικής σύνθεσης του γενικού φωσφινικού κορμού τύπου I, στον οποίο ο πενταμελής ή ο εξαμελής δακτύλιος της ένωσης συνεισφέρει στο διαμορφωτικό περιορισμό που απαιτείται για την ανάπτυξη αναστολέων β-μεταλλολακταμασών. Το εγχείρημα του ελέγχου της σχετικής στερεοχημείας των θέσεων C1 και C2 του δακτυλίου υλοποιήθηκε με δυο διαφορετικές προσεγγίσεις, στις οποίες κοινός άξονας ήταν η χρήση δύο αντιδράσεων: 1) αλλυλική υποκατάσταση πυρηνόφιλων φωσφόρου σε κυκλικούς οξικούς αλλυλεστέρες ακολουθούμενη από αναγωγή του προκύπτοντος διπλού δεσμού και 2) αντίδραση προσθήκης P-Michael. Για την 1 η προσέγγιση, χρησιμοποιήθηκε η εστερική ομάδα του βενζυδρυλεστέρα, ενώ για τη 2η προσέγγιση η ομάδα της οξαζολιδιν-2-όνης. Περιγράφονται οι συνθετικοί οδοί που αναπτύχθηκαν για τα ακρυλικά υποστρώματα που χρησιμοποιήθηκαν σε κάθε προσέγγιση, με τα πλεονεκτήματα και τους περιορισμούς τους και εξάγονται συμπεράσματα σχετικά με την καταλληλότητα των επιλεγέντων υποστρωμάτων. Τα αποτελέσματα της εργασίας αναμένεται να καθοδηγήσουν μελλοντικές μελέτες από το εργαστήριό μας για την ανάπτυξη μιας γενικής και αξιόπιστης μεθόδου για την στερεοεκλεκτική σύνθεση πιθανών αναστολέων των μεταλλο β-λακταμασών.","The inclusion of conformational restrictions to bioactive structures constitutes a very important parameter of drug design and discovery of pharmacologically useful compounds. Conformational restrictions must aim to the increase of population of bioactive conformations while offering at the same time a certain degree of conformational freedom that can allow adjustment in the active site of an enzyme or in a receptor without high energetic cost. In the field of bioactive phosphinic compounds, this technique is very limited whereas general methods to approach such structures have never been reported in the literature. Such compounds could render ideal candidate inhibitors of metalloenzymes with shallow active sites and high conformational mobility, such as metallo-β-lactamases. In this report, the attempted stereoselective synthesis of the general phosphinic scaffold type I is presented, in which the five- or six- membered ring of the compound contributes to the conformational constraint. The task of determining the relative stereochemistry of C1, and C2 of the carbocyclic ring was carried out by two different approaches, in which the common route was the use of two reactions: 1) allylic substitution of phosphorus nucleophiles followed by reduction of the resulting double bond and 2) P-Michael addition reaction. Therefore, for the 1st approach the benzhydryl ester group was used, while for the 2nd one, the group of oxazolidine-2-one was used. The synthetic routes developed for the acrylic substrates used in each approach are described with their advantages and limitations and conclusions are drawn regarding the suitability of the selected substrates. The results of this work are expected to guide future studies from our laboratory to develop a general and reliable method for the stereoselective synthesis of analogs of putative inhibitors of metallo-β-lactamases."],"dc:identifier":["uoadl:3301191","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3301191"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Σύνθεση Φωσφινικών Ψευδοπεπτιδίων Περιορισμένης Διαμορφωτικής Ελευθερίας ως Δυνάμει Αναστολέων Μεταλλο-β-λακταμασών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:47Z"}