{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3313095"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3313095","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Deregulated DNA damage response network and increased oxidative stress in lung cancer patients","abstract":"Τα κύτταρα έχουν αναπτύξει ένα περίπλοκο δίκτυο μηχανισμών για να επιλύει βλάβες στο DNA και να διατηρεί τη γενομική σταθερότητα, γνωστό ως DNA Damage Response (DDR). Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε την παρουσία ενδογενών βλαβών DNA σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εκτιμήσαμε παράγοντες που σχετίζονται με το σχηματισμό βλαβών DNA ή και την καθυστερημένη / μειωμένη απομάκρυνσή τους. Σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) από 20 ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα στην αρχική διάγνωση (5 γυναίκες/15 άνδρες, μέση ηλικία: 65,9 χρόνια, εύρος 54-82) και 20 υγιείς δότες (HC), αναλύσαμε παραμέτρους που σχετίζονται με το DDR, όπως το επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA, το οξειδωτικό στρες, οι αβασικές θέσεις, οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης DNA καθώς και το ρυθμό απόπτωσής. Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είχαν υψηλότερο επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA από το αντίστοιχο των υγιών δοτών (P<0.001), γεγονός που σχετίζεται με συσσώρευση των βλαβών DNA παρά την απουσία επίδρασης γνωστών γονοτοξικών παραγόντων. Υψηλότερα επίπεδα οξειδωτικού στρες και αβασικών θέσεων παρατηρήθηκαν στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001), δείχνοντας ότι το αυξημένο επίπεδο βλαβών DNA ενδεχομένως να προκαλείται από αυτούς τους δύο παράγοντες. Επίσης, χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα μέσω Nucleotide Excision Repair και χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα των βλαβών -σπασιμάτα στη διπλή έλικα DNA φάνηκε στους ασθενείς παρά στους υγιείς. Το γεγονός αυτό δηλώνει ότι η συσσώρευση βλαβών του DNA μπορεί να προκαλείται από τους ελαττωματικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Επιπροσθέτως, στους ασθενείς παρατηρήθηκε μειωμένη αποπτωτική ικανότητα σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001). Να σημειωθεί ότι η έρευνά μας ανέδειξε ότι η λειτουργία των γονιδίων MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM και TP53 βρέθηκε μειωμένη στους ασθενείς σε σχέση τους υγιείς, ενώ η λειτουργεία των EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 και PNKP το αντίθετο. Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω, το οξειδωτικό στρες και οι διαταραχές του DDR συμβάλλουν στη συσσώρευση ενδογενών βλαβών του DNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και τα γεγονότα αυτά μπορούν ενδεχομένως να αποτελούν νέους θεραπευτικούς στόχους και βιοδείκτες.","abstract_html":"Τα κύτταρα έχουν αναπτύξει ένα περίπλοκο δίκτυο μηχανισμών για να επιλύει βλάβες στο DNA και να διατηρεί τη γενομική σταθερότητα, γνωστό ως DNA Damage Response (DDR). Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε την παρουσία ενδογενών βλαβών DNA σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εκτιμήσαμε παράγοντες που σχετίζονται με το σχηματισμό βλαβών DNA ή και την καθυστερημένη / μειωμένη απομάκρυνσή τους. Σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) από 20 ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα στην αρχική διάγνωση (5 γυναίκες/15 άνδρες, μέση ηλικία: 65,9 χρόνια, εύρος 54-82) και 20 υγιείς δότες (HC), αναλύσαμε παραμέτρους που σχετίζονται με το DDR, όπως το επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA, το οξειδωτικό στρες, οι αβασικές θέσεις, οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης DNA καθώς και το ρυθμό απόπτωσής. Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είχαν υψηλότερο επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA από το αντίστοιχο των υγιών δοτών (P&lt;0.001), γεγονός που σχετίζεται με συσσώρευση των βλαβών DNA παρά την απουσία επίδρασης γνωστών γονοτοξικών παραγόντων. Υψηλότερα επίπεδα οξειδωτικού στρες και αβασικών θέσεων παρατηρήθηκαν στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς (P&lt;0.001), δείχνοντας ότι το αυξημένο επίπεδο βλαβών DNA ενδεχομένως να προκαλείται από αυτούς τους δύο παράγοντες. Επίσης, χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα μέσω Nucleotide Excision Repair και χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα των βλαβών -σπασιμάτα στη διπλή έλικα DNA φάνηκε στους ασθενείς παρά στους υγιείς. Το γεγονός αυτό δηλώνει ότι η συσσώρευση βλαβών του DNA μπορεί να προκαλείται από τους ελαττωματικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Επιπροσθέτως, στους ασθενείς παρατηρήθηκε μειωμένη αποπτωτική ικανότητα σε σχέση με τους υγιείς (P&lt;0.001). Να σημειωθεί ότι η έρευνά μας ανέδειξε ότι η λειτουργία των γονιδίων MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM και TP53 βρέθηκε μειωμένη στους ασθενείς σε σχέση τους υγιείς, ενώ η λειτουργεία των EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 και PNKP το αντίθετο. Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω, το οξειδωτικό στρες και οι διαταραχές του DDR συμβάλλουν στη συσσώρευση ενδογενών βλαβών του DNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και τα γεγονότα αυτά μπορούν ενδεχομένως να αποτελούν νέους θεραπευτικούς στόχους και βιοδείκτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Στεφάνου Δήμητρα","Stefanou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3313095"],"render_values":[{"text":"uoadl:3313095","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313095","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313095","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3313095","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στεφάνου Δήμητρα","Stefanou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3313095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313095"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα κύτταρα έχουν αναπτύξει ένα περίπλοκο δίκτυο μηχανισμών για να επιλύει βλάβες στο DNA και να διατηρεί τη γενομική σταθερότητα, γνωστό ως DNA Damage Response (DDR). Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε την παρουσία ενδογενών βλαβών DNA σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εκτιμήσαμε παράγοντες που σχετίζονται με το σχηματισμό βλαβών DNA ή και την καθυστερημένη / μειωμένη απομάκρυνσή τους. Σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) από 20 ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα στην αρχική διάγνωση (5 γυναίκες/15 άνδρες, μέση ηλικία: 65,9 χρόνια, εύρος 54-82) και 20 υγιείς δότες (HC), αναλύσαμε παραμέτρους που σχετίζονται με το DDR, όπως το επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA, το οξειδωτικό στρες, οι αβασικές θέσεις, οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης DNA καθώς και το ρυθμό απόπτωσής. Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είχαν υψηλότερο επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA από το αντίστοιχο των υγιών δοτών (P<0.001), γεγονός που σχετίζεται με συσσώρευση των βλαβών DNA παρά την απουσία επίδρασης γνωστών γονοτοξικών παραγόντων. Υψηλότερα επίπεδα οξειδωτικού στρες και αβασικών θέσεων παρατηρήθηκαν στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001), δείχνοντας ότι το αυξημένο επίπεδο βλαβών DNA ενδεχομένως να προκαλείται από αυτούς τους δύο παράγοντες. Επίσης, χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα μέσω Nucleotide Excision Repair και χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα των βλαβών -σπασιμάτα στη διπλή έλικα DNA φάνηκε στους ασθενείς παρά στους υγιείς. Το γεγονός αυτό δηλώνει ότι η συσσώρευση βλαβών του DNA μπορεί να προκαλείται από τους ελαττωματικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Επιπροσθέτως, στους ασθενείς παρατηρήθηκε μειωμένη αποπτωτική ικανότητα σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001). Να σημειωθεί ότι η έρευνά μας ανέδειξε ότι η λειτουργία των γονιδίων MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM και TP53 βρέθηκε μειωμένη στους ασθενείς σε σχέση τους υγιείς, ενώ η λειτουργεία των EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 και PNKP το αντίθετο. Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω, το οξειδωτικό στρες και οι διαταραχές του DDR συμβάλλουν στη συσσώρευση ενδογενών βλαβών του DNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και τα γεγονότα αυτά μπορούν ενδεχομένως να αποτελούν νέους θεραπευτικούς στόχους και βιοδείκτες.","Cells have developed a sophisticated network of mechanisms to resolve DNA damage and maintain genomic integrity, known as DNA Damage Response (DDR). Here, we investigated for the presence of endogenous DNA damage in lung cancer patients, and we evaluated factors leading to the formation of DNA damage and/or its delayed/decreased removal. In peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) from 20 lung cancer patients at diagnosis (5F/15M; median age, 65.9 years; range, 54-82) and 20 healthy controls (HC), we analyzed DDR-related parameters, including endogenous DNA damage, oxidative stress, abasic sites, DNA repair mechanisms and apoptosis rates. Lung cancer patients showed higher levels of endogenous DNA damage than HC (P<0.001), indicating accumulation of DNA damage in the absence of known exogenous genotoxic insults. Higher levels of oxidative stress and abasic sites were observed in patients than HC (P<0.001), suggesting that the increased DNA damage may result, at least in part, from these factors. Lower nucleotide excision repair and double-strand breaks repair capacities were found in patients than HC (P<0.001), suggesting that accumulation of DNA damage can be also mediated by defective DNA repair mechanisms. Reduced apoptosis rates were obtained in patients than HC (P<0.001). Moreover, MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM and TP53 genes were downregulated in patients versus HC, whereas EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 and PNKP genes were overexpressed. Taken together, oxidative stress and DDR-related aberrations contribute to the accumulation of endogenous DNA damage in PBMCs from lung cancer patients and can potentially be exploited as novel therapeutic targets and biomarkers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Deregulated DNA damage response network and increased oxidative stress in lung cancer patients"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στεφάνου Δήμητρα","Stefanou Dimitra"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Τα κύτταρα έχουν αναπτύξει ένα περίπλοκο δίκτυο μηχανισμών για να επιλύει βλάβες στο DNA και να διατηρεί τη γενομική σταθερότητα, γνωστό ως DNA Damage Response (DDR). Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε την παρουσία ενδογενών βλαβών DNA σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εκτιμήσαμε παράγοντες που σχετίζονται με το σχηματισμό βλαβών DNA ή και την καθυστερημένη / μειωμένη απομάκρυνσή τους. Σε μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος (PBMCs) από 20 ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα στην αρχική διάγνωση (5 γυναίκες/15 άνδρες, μέση ηλικία: 65,9 χρόνια, εύρος 54-82) και 20 υγιείς δότες (HC), αναλύσαμε παραμέτρους που σχετίζονται με το DDR, όπως το επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA, το οξειδωτικό στρες, οι αβασικές θέσεις, οι μηχανισμοί επιδιόρθωσης DNA καθώς και το ρυθμό απόπτωσής. Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα είχαν υψηλότερο επίπεδο ενδογενών βλαβών DNA από το αντίστοιχο των υγιών δοτών (P<0.001), γεγονός που σχετίζεται με συσσώρευση των βλαβών DNA παρά την απουσία επίδρασης γνωστών γονοτοξικών παραγόντων. Υψηλότερα επίπεδα οξειδωτικού στρες και αβασικών θέσεων παρατηρήθηκαν στους ασθενείς σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001), δείχνοντας ότι το αυξημένο επίπεδο βλαβών DNA ενδεχομένως να προκαλείται από αυτούς τους δύο παράγοντες. Επίσης, χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα μέσω Nucleotide Excision Repair και χαμηλότερη επιδιορθωτική ικανότητα των βλαβών -σπασιμάτα στη διπλή έλικα DNA φάνηκε στους ασθενείς παρά στους υγιείς. Το γεγονός αυτό δηλώνει ότι η συσσώρευση βλαβών του DNA μπορεί να προκαλείται από τους ελαττωματικούς μηχανισμούς επιδιόρθωσης. Επιπροσθέτως, στους ασθενείς παρατηρήθηκε μειωμένη αποπτωτική ικανότητα σε σχέση με τους υγιείς (P<0.001). Να σημειωθεί ότι η έρευνά μας ανέδειξε ότι η λειτουργία των γονιδίων MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM και TP53 βρέθηκε μειωμένη στους ασθενείς σε σχέση τους υγιείς, ενώ η λειτουργεία των EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 και PNKP το αντίθετο. Λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα ανωτέρω, το οξειδωτικό στρες και οι διαταραχές του DDR συμβάλλουν στη συσσώρευση ενδογενών βλαβών του DNA στα μονοπύρηνα κύτταρα περιφερικού αίματος ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και τα γεγονότα αυτά μπορούν ενδεχομένως να αποτελούν νέους θεραπευτικούς στόχους και βιοδείκτες.","Cells have developed a sophisticated network of mechanisms to resolve DNA damage and maintain genomic integrity, known as DNA Damage Response (DDR). Here, we investigated for the presence of endogenous DNA damage in lung cancer patients, and we evaluated factors leading to the formation of DNA damage and/or its delayed/decreased removal. In peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) from 20 lung cancer patients at diagnosis (5F/15M; median age, 65.9 years; range, 54-82) and 20 healthy controls (HC), we analyzed DDR-related parameters, including endogenous DNA damage, oxidative stress, abasic sites, DNA repair mechanisms and apoptosis rates. Lung cancer patients showed higher levels of endogenous DNA damage than HC (P<0.001), indicating accumulation of DNA damage in the absence of known exogenous genotoxic insults. Higher levels of oxidative stress and abasic sites were observed in patients than HC (P<0.001), suggesting that the increased DNA damage may result, at least in part, from these factors. Lower nucleotide excision repair and double-strand breaks repair capacities were found in patients than HC (P<0.001), suggesting that accumulation of DNA damage can be also mediated by defective DNA repair mechanisms. Reduced apoptosis rates were obtained in patients than HC (P<0.001). Moreover, MLH1, MSH2, APEX1, MPG, OGG1, ATM and TP53 genes were downregulated in patients versus HC, whereas EXO1, PRKDC/DNA-PK, RAD51, TP53BP1, PARP1 and PNKP genes were overexpressed. Taken together, oxidative stress and DDR-related aberrations contribute to the accumulation of endogenous DNA damage in PBMCs from lung cancer patients and can potentially be exploited as novel therapeutic targets and biomarkers."],"dc:identifier":["uoadl:3313095","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313095"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Deregulated DNA damage response network and increased oxidative stress in lung cancer patients"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:50Z"}