{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3313107"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3313107","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η συμβολή της θεραπείας μέσω της τέχνης στη διαδικασία απεξάρτησης","abstract":"Εισαγωγή: Το μείζον πρόβλημα του φαινομένου της εξάρτησης και η πολυπλοκότητά του έχει οδηγήσει σε διαμάχες πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα και μέσα από μελέτες καταδεικνύεται η ανάγκη για πολύπλευρες προσεγγίσεις του φαινομένου. Σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων διαδραματίζουν όλα τα προγράμματα (κλειστού ή ανοικτού, τύπου). Στο πρόγραμμα το άτομο λαμβάνει βοήθεια έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορέσει να διαχειριστεί αρνητικά συναισθήματα και να δημιουργήσει θετικά. Έχει υποστηριχθεί και αποτυπωθεί σε ορισμένες έρευνες ότι η Θεραπεία μέσω της Τέχνης δημιουργεί πληθώρα θετικών συναισθημάτων και αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα έτσι ώστε το άτομο να καταπολεμήσει τoν ψυχικό και σωματικό εθισμό, να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης και να επανενταχθεί κοινωνικά. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η θεραπεία τέχνης επηρεάζει χαρακτηριστικά όπως η αισιοδοξία, τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα, η αυτοεκτίμηση και η κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία και αν αυτά μεταβάλλονται βοηθώντας στην ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος εσωτερικής διαμονής και στην επανένταξη. Μέθοδος: Η έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη με 91 συμμετέχοντες, 47 άτομα εντάσσονταν στην ομάδα ελέγχου και 44 άτομα στην ομάδα παρέμβασης (ομάδα μελέτης) που παρακολουθούσαν κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα εσωτερικής διαμονής ή βρίσκονταν στο στάδιο της επανένταξης σε δομές του ΚΕΘΕΑ και της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Από αυτούς η πλειοψηφία ήταν άνδρες με μέση ηλικία τα 38 έτη. Όλο το δείγμα είχε παρακολουθήσει εργαστήρια τέχνης, όμως μόνο η ομάδα μελέτης παρακολουθούσε Θεραπεία Τέχνης στο θεραπευτικό πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα Αισιοδοξίας, (LOT-R scale), την κλίμακα Αυτοεκτίμησης, (Rosenberg self-esteem scale), την κλίμακα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων (positive and negative affect scale, PANAS) και την κλίμακα κοινωνικής επιθυμητότητας, (Marlowe-Crowne social desirability scale 13-Item Short Form Highlighted). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και ελέγχου στις μεταβλητές της αισιοδοξίας (p=0,001) και της αυτοεκτίμησης (p=0,049), με την ομάδα μελέτης να σημειώνει υψηλότερους μέσους όρους. Επίσης φάνηκε ότι ο χρόνος θεραπείας σχετίζεται σημαντικά με μειωμένα αρνητικά συναισθήματα (p= 0,009) και με υψηλότερη αυτοεκτίμηση (p=0,028). Επιπλέον το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία (p=0,047) και με αυξημένη αισιοδοξία (p=0,033). Κλείνοντας μετρήθηκαν ξεχωριστά τα εργαστήρια τέχνης σχετικά με τις μεταβλητές «Αισιοδοξία», «Αυτοεκτίμηση» «Θετικά και αρνητικά συναισθήματα» και «Κοινωνική επιθυμητότητα» και σε κάποια φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά. Για παράδειγμα η μεταβλητή της «Αισιοδοξίας» σχετίζεται στατιστικός σημαντικά με το εργαστήριο της «Δραματοθεραπείας/Θεατρικό εργαστήριο». Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η Θεραπεία Τέχνης, αλλά και ορισμένοι άλλοι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, επηρεάζουν σημαντικά τις μεταβλητές που μελετήθηκαν, καθώς οι θεραπευόμενοι σκοράρουν υψηλότερα σε θετικά συναισθήματα, γεγονός που βοηθά την εξελικτική τους πορεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το μείζον πρόβλημα του φαινομένου της εξάρτησης και η πολυπλοκότητά του έχει οδηγήσει σε διαμάχες πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα και μέσα από μελέτες καταδεικνύεται η ανάγκη για πολύπλευρες προσεγγίσεις του φαινομένου. Σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων διαδραματίζουν όλα τα προγράμματα (κλειστού ή ανοικτού, τύπου). Στο πρόγραμμα το άτομο λαμβάνει βοήθεια έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορέσει να διαχειριστεί αρνητικά συναισθήματα και να δημιουργήσει θετικά. Έχει υποστηριχθεί και αποτυπωθεί σε ορισμένες έρευνες ότι η Θεραπεία μέσω της Τέχνης δημιουργεί πληθώρα θετικών συναισθημάτων και αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα έτσι ώστε το άτομο να καταπολεμήσει τoν ψυχικό και σωματικό εθισμό, να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης και να επανενταχθεί κοινωνικά. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η θεραπεία τέχνης επηρεάζει χαρακτηριστικά όπως η αισιοδοξία, τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα, η αυτοεκτίμηση και η κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία και αν αυτά μεταβάλλονται βοηθώντας στην ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος εσωτερικής διαμονής και στην επανένταξη. Μέθοδος: Η έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη με 91 συμμετέχοντες, 47 άτομα εντάσσονταν στην ομάδα ελέγχου και 44 άτομα στην ομάδα παρέμβασης (ομάδα μελέτης) που παρακολουθούσαν κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα εσωτερικής διαμονής ή βρίσκονταν στο στάδιο της επανένταξης σε δομές του ΚΕΘΕΑ και της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Από αυτούς η πλειοψηφία ήταν άνδρες με μέση ηλικία τα 38 έτη. Όλο το δείγμα είχε παρακολουθήσει εργαστήρια τέχνης, όμως μόνο η ομάδα μελέτης παρακολουθούσε Θεραπεία Τέχνης στο θεραπευτικό πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα Αισιοδοξίας, (LOT-R scale), την κλίμακα Αυτοεκτίμησης, (Rosenberg self-esteem scale), την κλίμακα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων (positive and negative affect scale, PANAS) και την κλίμακα κοινωνικής επιθυμητότητας, (Marlowe-Crowne social desirability scale 13-Item Short Form Highlighted). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και ελέγχου στις μεταβλητές της αισιοδοξίας (p=0,001) και της αυτοεκτίμησης (p=0,049), με την ομάδα μελέτης να σημειώνει υψηλότερους μέσους όρους. Επίσης φάνηκε ότι ο χρόνος θεραπείας σχετίζεται σημαντικά με μειωμένα αρνητικά συναισθήματα (p= 0,009) και με υψηλότερη αυτοεκτίμηση (p=0,028). Επιπλέον το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία (p=0,047) και με αυξημένη αισιοδοξία (p=0,033). Κλείνοντας μετρήθηκαν ξεχωριστά τα εργαστήρια τέχνης σχετικά με τις μεταβλητές «Αισιοδοξία», «Αυτοεκτίμηση» «Θετικά και αρνητικά συναισθήματα» και «Κοινωνική επιθυμητότητα» και σε κάποια φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά. Για παράδειγμα η μεταβλητή της «Αισιοδοξίας» σχετίζεται στατιστικός σημαντικά με το εργαστήριο της «Δραματοθεραπείας/Θεατρικό εργαστήριο». Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η Θεραπεία Τέχνης, αλλά και ορισμένοι άλλοι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, επηρεάζουν σημαντικά τις μεταβλητές που μελετήθηκαν, καθώς οι θεραπευόμενοι σκοράρουν υψηλότερα σε θετικά συναισθήματα, γεγονός που βοηθά την εξελικτική τους πορεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννακοπούλου Βασιλική","Giannakopoulou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:50Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3313107"],"render_values":[{"text":"uoadl:3313107","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313107","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313107","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3313107","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννακοπούλου Βασιλική","Giannakopoulou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3313107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313107"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το μείζον πρόβλημα του φαινομένου της εξάρτησης και η πολυπλοκότητά του έχει οδηγήσει σε διαμάχες πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα και μέσα από μελέτες καταδεικνύεται η ανάγκη για πολύπλευρες προσεγγίσεις του φαινομένου. Σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων διαδραματίζουν όλα τα προγράμματα (κλειστού ή ανοικτού, τύπου). Στο πρόγραμμα το άτομο λαμβάνει βοήθεια έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορέσει να διαχειριστεί αρνητικά συναισθήματα και να δημιουργήσει θετικά. Έχει υποστηριχθεί και αποτυπωθεί σε ορισμένες έρευνες ότι η Θεραπεία μέσω της Τέχνης δημιουργεί πληθώρα θετικών συναισθημάτων και αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα έτσι ώστε το άτομο να καταπολεμήσει τoν ψυχικό και σωματικό εθισμό, να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης και να επανενταχθεί κοινωνικά. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η θεραπεία τέχνης επηρεάζει χαρακτηριστικά όπως η αισιοδοξία, τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα, η αυτοεκτίμηση και η κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία και αν αυτά μεταβάλλονται βοηθώντας στην ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος εσωτερικής διαμονής και στην επανένταξη. Μέθοδος: Η έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη με 91 συμμετέχοντες, 47 άτομα εντάσσονταν στην ομάδα ελέγχου και 44 άτομα στην ομάδα παρέμβασης (ομάδα μελέτης) που παρακολουθούσαν κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα εσωτερικής διαμονής ή βρίσκονταν στο στάδιο της επανένταξης σε δομές του ΚΕΘΕΑ και της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Από αυτούς η πλειοψηφία ήταν άνδρες με μέση ηλικία τα 38 έτη. Όλο το δείγμα είχε παρακολουθήσει εργαστήρια τέχνης, όμως μόνο η ομάδα μελέτης παρακολουθούσε Θεραπεία Τέχνης στο θεραπευτικό πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα Αισιοδοξίας, (LOT-R scale), την κλίμακα Αυτοεκτίμησης, (Rosenberg self-esteem scale), την κλίμακα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων (positive and negative affect scale, PANAS) και την κλίμακα κοινωνικής επιθυμητότητας, (Marlowe-Crowne social desirability scale 13-Item Short Form Highlighted). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και ελέγχου στις μεταβλητές της αισιοδοξίας (p=0,001) και της αυτοεκτίμησης (p=0,049), με την ομάδα μελέτης να σημειώνει υψηλότερους μέσους όρους. Επίσης φάνηκε ότι ο χρόνος θεραπείας σχετίζεται σημαντικά με μειωμένα αρνητικά συναισθήματα (p= 0,009) και με υψηλότερη αυτοεκτίμηση (p=0,028). Επιπλέον το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία (p=0,047) και με αυξημένη αισιοδοξία (p=0,033). Κλείνοντας μετρήθηκαν ξεχωριστά τα εργαστήρια τέχνης σχετικά με τις μεταβλητές «Αισιοδοξία», «Αυτοεκτίμηση» «Θετικά και αρνητικά συναισθήματα» και «Κοινωνική επιθυμητότητα» και σε κάποια φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά. Για παράδειγμα η μεταβλητή της «Αισιοδοξίας» σχετίζεται στατιστικός σημαντικά με το εργαστήριο της «Δραματοθεραπείας/Θεατρικό εργαστήριο». Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η Θεραπεία Τέχνης, αλλά και ορισμένοι άλλοι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, επηρεάζουν σημαντικά τις μεταβλητές που μελετήθηκαν, καθώς οι θεραπευόμενοι σκοράρουν υψηλότερα σε θετικά συναισθήματα, γεγονός που βοηθά την εξελικτική τους πορεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα.","Introduction: The major problem of the phenomenon of addiction and its complexity has led to many controversies in the scientific community over the years and studies have shown the need for multifaceted approaches to the phenomenon. All programmes (closed or open) play an important role in the treatment of addictions. In the program the person receives help so that, among other things, he can manage negative emotions and generate positive ones. It has been argued and reflected in some research that Art Therapy creates abundance of positive emotions, which is an important factor in the individual's fight against mental and physical addiction, complete the program and reintegrate socially. Aim: The purpose of this study was to investigate whether art therapy influences items such as optimism, positive and negative emotions, self-esteem and social desirability and whether these are altered to assist in the completion of the residential treatment programme and reintegration. Method: The research is a synchronic study with 91 participants, 47 people in the control group and 44 people in the intervention group (study group) who were attending a residential treatment programme or were in the process of reintegration in the structures of the KETHEA and the 18 ANO Addiction Unit. Of these, the majority were men with an average age of 38 years. The entire sample had attended art workshops, but only the study group attended Art Therapy in the treatment program. Participants completed a demographic questionnaire, the Optimism scale, LOT-R SCALE, the Self-Esteem scale, Rosenberg Self-Esteem Scale, the Positive and Negative Emotions scale, Positive And Negative Affect Scale, PANAS, and the Social Desirability scale, Marlowe-Crowne Social Desirability Scale 13-Item Short Form Highlighted. For the statistical analysis of the data, the statistical program SPSS 26. 0 was used. Results: In the results, there seemed to be a statistically significant difference between the study and control groups on the variables of optimism (p=0. 001) and self-esteem (p=0. 049), with the study group having higher means. It was also shown that time in treatment was significantly associated with reduced negative emotions (p=0. 009) and higher self-esteem (p=0. 028). In addition, higher educational level seemed to be associated with increased social desirability (p=0. 047) and increased optimism (p=0. 033). In conclusion, the art workshops were measured separately on the variables \"Optimism\", \"Self-esteem\", \"Positive and negative emotions\" and \"Social desirability\" and in some of them there seemed to be a statistically significant difference. For example, the variable of \"Optimism\" is statistically significantly related to the workshop of \"Drama Therapy/Theatrical Workshop\". Conclusions: From the results, we conclude that Art Therapy, as well as some other factors such as education, have a significant effect on the variables studied, as therapists score higher on positive emotions, which helps their developmental progression in the treatment program."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η συμβολή της θεραπείας μέσω της τέχνης στη διαδικασία απεξάρτησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννακοπούλου Βασιλική","Giannakopoulou Vasiliki"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το μείζον πρόβλημα του φαινομένου της εξάρτησης και η πολυπλοκότητά του έχει οδηγήσει σε διαμάχες πολλές φορές την επιστημονική κοινότητα και μέσα από μελέτες καταδεικνύεται η ανάγκη για πολύπλευρες προσεγγίσεις του φαινομένου. Σπουδαίο ρόλο στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων διαδραματίζουν όλα τα προγράμματα (κλειστού ή ανοικτού, τύπου). Στο πρόγραμμα το άτομο λαμβάνει βοήθεια έτσι ώστε, εκτός των άλλων, να μπορέσει να διαχειριστεί αρνητικά συναισθήματα και να δημιουργήσει θετικά. Έχει υποστηριχθεί και αποτυπωθεί σε ορισμένες έρευνες ότι η Θεραπεία μέσω της Τέχνης δημιουργεί πληθώρα θετικών συναισθημάτων και αποτελεί έναν σημαντικό παράγοντα έτσι ώστε το άτομο να καταπολεμήσει τoν ψυχικό και σωματικό εθισμό, να ολοκληρώσει το πρόγραμμα απεξάρτησης και να επανενταχθεί κοινωνικά. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει κατά πόσο η θεραπεία τέχνης επηρεάζει χαρακτηριστικά όπως η αισιοδοξία, τα θετικά και αρνητικά συναισθήματα, η αυτοεκτίμηση και η κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία και αν αυτά μεταβάλλονται βοηθώντας στην ολοκλήρωση του θεραπευτικού προγράμματος εσωτερικής διαμονής και στην επανένταξη. Μέθοδος: Η έρευνα είναι μια συγχρονική μελέτη με 91 συμμετέχοντες, 47 άτομα εντάσσονταν στην ομάδα ελέγχου και 44 άτομα στην ομάδα παρέμβασης (ομάδα μελέτης) που παρακολουθούσαν κάποιο θεραπευτικό πρόγραμμα εσωτερικής διαμονής ή βρίσκονταν στο στάδιο της επανένταξης σε δομές του ΚΕΘΕΑ και της Μονάδας Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ. Από αυτούς η πλειοψηφία ήταν άνδρες με μέση ηλικία τα 38 έτη. Όλο το δείγμα είχε παρακολουθήσει εργαστήρια τέχνης, όμως μόνο η ομάδα μελέτης παρακολουθούσε Θεραπεία Τέχνης στο θεραπευτικό πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, την κλίμακα Αισιοδοξίας, (LOT-R scale), την κλίμακα Αυτοεκτίμησης, (Rosenberg self-esteem scale), την κλίμακα θετικών και αρνητικών συναισθημάτων (positive and negative affect scale, PANAS) και την κλίμακα κοινωνικής επιθυμητότητας, (Marlowe-Crowne social desirability scale 13-Item Short Form Highlighted). Για την στατιστική ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων μελέτης και ελέγχου στις μεταβλητές της αισιοδοξίας (p=0,001) και της αυτοεκτίμησης (p=0,049), με την ομάδα μελέτης να σημειώνει υψηλότερους μέσους όρους. Επίσης φάνηκε ότι ο χρόνος θεραπείας σχετίζεται σημαντικά με μειωμένα αρνητικά συναισθήματα (p= 0,009) και με υψηλότερη αυτοεκτίμηση (p=0,028). Επιπλέον το υψηλότερο εκπαιδευτικό επίπεδο φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη κοινωνική επιθυμητότητα/επιθυμία (p=0,047) και με αυξημένη αισιοδοξία (p=0,033). Κλείνοντας μετρήθηκαν ξεχωριστά τα εργαστήρια τέχνης σχετικά με τις μεταβλητές «Αισιοδοξία», «Αυτοεκτίμηση» «Θετικά και αρνητικά συναισθήματα» και «Κοινωνική επιθυμητότητα» και σε κάποια φάνηκε να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά. Για παράδειγμα η μεταβλητή της «Αισιοδοξίας» σχετίζεται στατιστικός σημαντικά με το εργαστήριο της «Δραματοθεραπείας/Θεατρικό εργαστήριο». Συμπεράσματα: Από τα αποτελέσματα, συμπεραίνουμε ότι η Θεραπεία Τέχνης, αλλά και ορισμένοι άλλοι παράγοντες όπως η εκπαίδευση, επηρεάζουν σημαντικά τις μεταβλητές που μελετήθηκαν, καθώς οι θεραπευόμενοι σκοράρουν υψηλότερα σε θετικά συναισθήματα, γεγονός που βοηθά την εξελικτική τους πορεία στο θεραπευτικό πρόγραμμα.","Introduction: The major problem of the phenomenon of addiction and its complexity has led to many controversies in the scientific community over the years and studies have shown the need for multifaceted approaches to the phenomenon. All programmes (closed or open) play an important role in the treatment of addictions. In the program the person receives help so that, among other things, he can manage negative emotions and generate positive ones. It has been argued and reflected in some research that Art Therapy creates abundance of positive emotions, which is an important factor in the individual's fight against mental and physical addiction, complete the program and reintegrate socially. Aim: The purpose of this study was to investigate whether art therapy influences items such as optimism, positive and negative emotions, self-esteem and social desirability and whether these are altered to assist in the completion of the residential treatment programme and reintegration. Method: The research is a synchronic study with 91 participants, 47 people in the control group and 44 people in the intervention group (study group) who were attending a residential treatment programme or were in the process of reintegration in the structures of the KETHEA and the 18 ANO Addiction Unit. Of these, the majority were men with an average age of 38 years. The entire sample had attended art workshops, but only the study group attended Art Therapy in the treatment program. Participants completed a demographic questionnaire, the Optimism scale, LOT-R SCALE, the Self-Esteem scale, Rosenberg Self-Esteem Scale, the Positive and Negative Emotions scale, Positive And Negative Affect Scale, PANAS, and the Social Desirability scale, Marlowe-Crowne Social Desirability Scale 13-Item Short Form Highlighted. For the statistical analysis of the data, the statistical program SPSS 26. 0 was used. Results: In the results, there seemed to be a statistically significant difference between the study and control groups on the variables of optimism (p=0. 001) and self-esteem (p=0. 049), with the study group having higher means. It was also shown that time in treatment was significantly associated with reduced negative emotions (p=0. 009) and higher self-esteem (p=0. 028). In addition, higher educational level seemed to be associated with increased social desirability (p=0. 047) and increased optimism (p=0. 033). In conclusion, the art workshops were measured separately on the variables \"Optimism\", \"Self-esteem\", \"Positive and negative emotions\" and \"Social desirability\" and in some of them there seemed to be a statistically significant difference. For example, the variable of \"Optimism\" is statistically significantly related to the workshop of \"Drama Therapy/Theatrical Workshop\". Conclusions: From the results, we conclude that Art Therapy, as well as some other factors such as education, have a significant effect on the variables studied, as therapists score higher on positive emotions, which helps their developmental progression in the treatment program."],"dc:identifier":["uoadl:3313107","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3313107"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η συμβολή της θεραπείας μέσω της τέχνης στη διαδικασία απεξάρτησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:50Z"}