{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314299"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314299","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοπληροφορική ανάλυση ιικών γονιδιωμάτων σε χρωμοσωμικές ενσωματώσεις, με βάση τις τεχνολογίες αλληλούχισης επόμενης γενεάς (NGS)","abstract":"Κατά την διάρκεια μιας ιογενούς λοίμωξης, πολλοί ιοί ενσωματώνουν το γενετικό τους υλικό στο γονιδίωμα του ξενιστή, είτε ως μέρος του κύκλου αναπαραγωγής τους είτε στοχαστικά. Τέτοιες ενσωματώσεις δεν είναι αναγκαία παθολογικές, αλλά έχουν παρουσιαστεί ισχυρά στοιχεία που συνδέουν την απορρύθμιση της έκφρασης καίριων μεταγραφικών παραγόντων, και την επερχόμενη ανάπτυξη καρκίνου, με την παρουσία ιικού γενετικού υλικού στο ανθρώπινο γονιδίωμα (1). Μεταξύ άλλων, ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV) προκαλεί τον πιο γνωστό ιογενή καρκίνο αυτό του τράχηλου της μήτρας (1), η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκίνου έχει συσχετιστεί σε μεγάλο βαθμό με την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) (2) και εμφανίζονται στοιχεία για ενσωματώσεις ιικών στελεχών όπως ο Covid-19 (SARS-Cov2), με άγνωστες ακόμα κλινικές συνέπειες (3). Μηχανιστικά οι ιικές ενσωματώσεις διαταράσσουν το τρισδιάστατο επιγενετικό περιβάλλον της περιοχής του DNA στην οποία εισάγονται. Σε κάποιες περιπτώσεις το ιικό γενετικό υλικό μπορεί να περιέχει μοτίβα πρόσδεσης ενδογενών μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν την έκφραση γειτονικών γονιδίων. Αν αυτά τα γειτονικά γονίδια είναι ογκογόνα ή ογκοκατασταλτικά γονίδια ή ιική ενσωμάτωση μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου. Προσπάθειες για την πρόγνωση και πρόληψη παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις έχουν εμποδιστεί κατά πολύ από την δυσκολία εντοπισμού αυτών με τις τρέχουσες μεθοδολογίες μοριακής βιολογίας (PCR,WGS etc). Η σπανιότητα των γεγονότων αυτών σε συνδυασμό με τον τρόπο δειγματοληψίας (bulk vs single cell) καθιστούν τον έγκαιρο εντοπισμό πιθανά επικίνδυνων ενσωματώσεων ιδιαίτερα δύσκολο (4). Ο πιο διαδεδομένος τρόπος πειραματικής προσέγγισης για τον εντοπισμό τέτοιων ενσωματώσεων (για διαγνωστικούς ή επιστημονικούς λόγους) είναι η αλληλούχιση του πλήρους γονιδιώματος του ασθενή (WGS) ή των περιοχών που πιθανόν περιέχουν ιικές ενσωματώσεις (TS) (4). Και στις δύο περιπτώσεις η βιοπληροφορική ανάλυση των δεδομένων που προκύπτουν από τα πειράματα βασίζεται στον εντοπισμό χιμαιρικών αναγνώσεων (chimeric reads/split reads) οι οποίες περιέχουν γενετικό υλικό και από τους δύο οργανισμούς. Βάση αυτών μπορεί να γίνει η ακριβής χαρτογράφηση μιας ιικής ενσωμάτωσης. Όλοι οι υπάρχοντες αλγόριθμοι εντοπισμού βασίζονται στην ανακάλυψη, χαρτογράφηση και το φιλτράρισμα αυτών των χιμαιρικών αναγνώσεων για να στοιχειοθετήσουν τις προβλέψεις τους. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση (benchmarking) υπαρχόντων αλγορίθμων εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων. Για την περάτωση του παραπάνω θα χρησιμοποιηθούν τεχνητά δεδομένα προσομοίωσης με γνωστό αριθμό και συντεταγμένες ενσωματώσεων. Με βάση τα αποτελέσματα του benchmarking, θα ακολουθήσει πρόταση/ανάπτυξη κατάλληλων μεθοδολογιών εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε bulk και single cell δεδομένα NGS. Τέλος, οι νέοι αλγόριθμοι θα ελεγχθούν σε δημοσιευμένα δεδομένα NGS από δείγματα όγκων ασθενών με παθολογίες όπως ηπατοκυτταρικός καρκίνος (HCC). Με το πέρας της εκπόνησης της διπλωματικής αυτής εργασίας ευελπιστούμε σε μια βαθύτερη κατανόηση των περιορισμών των υπαρχόντων μεθοδολογιών εντοπισμού, και την βελτιστοποίηση αυτών για την πληρέστερη και ακριβέστερη πρόγνωση παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις.","abstract_html":"Κατά την διάρκεια μιας ιογενούς λοίμωξης, πολλοί ιοί ενσωματώνουν το γενετικό τους υλικό στο γονιδίωμα του ξενιστή, είτε ως μέρος του κύκλου αναπαραγωγής τους είτε στοχαστικά. Τέτοιες ενσωματώσεις δεν είναι αναγκαία παθολογικές, αλλά έχουν παρουσιαστεί ισχυρά στοιχεία που συνδέουν την απορρύθμιση της έκφρασης καίριων μεταγραφικών παραγόντων, και την επερχόμενη ανάπτυξη καρκίνου, με την παρουσία ιικού γενετικού υλικού στο ανθρώπινο γονιδίωμα (1). Μεταξύ άλλων, ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV) προκαλεί τον πιο γνωστό ιογενή καρκίνο αυτό του τράχηλου της μήτρας (1), η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκίνου έχει συσχετιστεί σε μεγάλο βαθμό με την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) (2) και εμφανίζονται στοιχεία για ενσωματώσεις ιικών στελεχών όπως ο Covid-19 (SARS-Cov2), με άγνωστες ακόμα κλινικές συνέπειες (3). Μηχανιστικά οι ιικές ενσωματώσεις διαταράσσουν το τρισδιάστατο επιγενετικό περιβάλλον της περιοχής του DNA στην οποία εισάγονται. Σε κάποιες περιπτώσεις το ιικό γενετικό υλικό μπορεί να περιέχει μοτίβα πρόσδεσης ενδογενών μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν την έκφραση γειτονικών γονιδίων. Αν αυτά τα γειτονικά γονίδια είναι ογκογόνα ή ογκοκατασταλτικά γονίδια ή ιική ενσωμάτωση μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου. Προσπάθειες για την πρόγνωση και πρόληψη παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις έχουν εμποδιστεί κατά πολύ από την δυσκολία εντοπισμού αυτών με τις τρέχουσες μεθοδολογίες μοριακής βιολογίας (PCR,WGS etc). Η σπανιότητα των γεγονότων αυτών σε συνδυασμό με τον τρόπο δειγματοληψίας (bulk vs single cell) καθιστούν τον έγκαιρο εντοπισμό πιθανά επικίνδυνων ενσωματώσεων ιδιαίτερα δύσκολο (4). Ο πιο διαδεδομένος τρόπος πειραματικής προσέγγισης για τον εντοπισμό τέτοιων ενσωματώσεων (για διαγνωστικούς ή επιστημονικούς λόγους) είναι η αλληλούχιση του πλήρους γονιδιώματος του ασθενή (WGS) ή των περιοχών που πιθανόν περιέχουν ιικές ενσωματώσεις (TS) (4). Και στις δύο περιπτώσεις η βιοπληροφορική ανάλυση των δεδομένων που προκύπτουν από τα πειράματα βασίζεται στον εντοπισμό χιμαιρικών αναγνώσεων (chimeric reads/split reads) οι οποίες περιέχουν γενετικό υλικό και από τους δύο οργανισμούς. Βάση αυτών μπορεί να γίνει η ακριβής χαρτογράφηση μιας ιικής ενσωμάτωσης. Όλοι οι υπάρχοντες αλγόριθμοι εντοπισμού βασίζονται στην ανακάλυψη, χαρτογράφηση και το φιλτράρισμα αυτών των χιμαιρικών αναγνώσεων για να στοιχειοθετήσουν τις προβλέψεις τους. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση (benchmarking) υπαρχόντων αλγορίθμων εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων. Για την περάτωση του παραπάνω θα χρησιμοποιηθούν τεχνητά δεδομένα προσομοίωσης με γνωστό αριθμό και συντεταγμένες ενσωματώσεων. Με βάση τα αποτελέσματα του benchmarking, θα ακολουθήσει πρόταση/ανάπτυξη κατάλληλων μεθοδολογιών εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε bulk και single cell δεδομένα NGS. Τέλος, οι νέοι αλγόριθμοι θα ελεγχθούν σε δημοσιευμένα δεδομένα NGS από δείγματα όγκων ασθενών με παθολογίες όπως ηπατοκυτταρικός καρκίνος (HCC). Με το πέρας της εκπόνησης της διπλωματικής αυτής εργασίας ευελπιστούμε σε μια βαθύτερη κατανόηση των περιορισμών των υπαρχόντων μεθοδολογιών εντοπισμού, και την βελτιστοποίηση αυτών για την πληρέστερη και ακριβέστερη πρόγνωση παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραγκούσης Βασίλειος","Ragkousis Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314299"],"render_values":[{"text":"uoadl:3314299","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314299","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314299","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3314299","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραγκούσης Βασίλειος","Ragkousis Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314299"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Κατά την διάρκεια μιας ιογενούς λοίμωξης, πολλοί ιοί ενσωματώνουν το γενετικό τους υλικό στο γονιδίωμα του ξενιστή, είτε ως μέρος του κύκλου αναπαραγωγής τους είτε στοχαστικά. Τέτοιες ενσωματώσεις δεν είναι αναγκαία παθολογικές, αλλά έχουν παρουσιαστεί ισχυρά στοιχεία που συνδέουν την απορρύθμιση της έκφρασης καίριων μεταγραφικών παραγόντων, και την επερχόμενη ανάπτυξη καρκίνου, με την παρουσία ιικού γενετικού υλικού στο ανθρώπινο γονιδίωμα (1). Μεταξύ άλλων, ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV) προκαλεί τον πιο γνωστό ιογενή καρκίνο αυτό του τράχηλου της μήτρας (1), η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκίνου έχει συσχετιστεί σε μεγάλο βαθμό με την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) (2) και εμφανίζονται στοιχεία για ενσωματώσεις ιικών στελεχών όπως ο Covid-19 (SARS-Cov2), με άγνωστες ακόμα κλινικές συνέπειες (3). Μηχανιστικά οι ιικές ενσωματώσεις διαταράσσουν το τρισδιάστατο επιγενετικό περιβάλλον της περιοχής του DNA στην οποία εισάγονται. Σε κάποιες περιπτώσεις το ιικό γενετικό υλικό μπορεί να περιέχει μοτίβα πρόσδεσης ενδογενών μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν την έκφραση γειτονικών γονιδίων. Αν αυτά τα γειτονικά γονίδια είναι ογκογόνα ή ογκοκατασταλτικά γονίδια ή ιική ενσωμάτωση μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου. Προσπάθειες για την πρόγνωση και πρόληψη παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις έχουν εμποδιστεί κατά πολύ από την δυσκολία εντοπισμού αυτών με τις τρέχουσες μεθοδολογίες μοριακής βιολογίας (PCR,WGS etc). Η σπανιότητα των γεγονότων αυτών σε συνδυασμό με τον τρόπο δειγματοληψίας (bulk vs single cell) καθιστούν τον έγκαιρο εντοπισμό πιθανά επικίνδυνων ενσωματώσεων ιδιαίτερα δύσκολο (4). Ο πιο διαδεδομένος τρόπος πειραματικής προσέγγισης για τον εντοπισμό τέτοιων ενσωματώσεων (για διαγνωστικούς ή επιστημονικούς λόγους) είναι η αλληλούχιση του πλήρους γονιδιώματος του ασθενή (WGS) ή των περιοχών που πιθανόν περιέχουν ιικές ενσωματώσεις (TS) (4). Και στις δύο περιπτώσεις η βιοπληροφορική ανάλυση των δεδομένων που προκύπτουν από τα πειράματα βασίζεται στον εντοπισμό χιμαιρικών αναγνώσεων (chimeric reads/split reads) οι οποίες περιέχουν γενετικό υλικό και από τους δύο οργανισμούς. Βάση αυτών μπορεί να γίνει η ακριβής χαρτογράφηση μιας ιικής ενσωμάτωσης. Όλοι οι υπάρχοντες αλγόριθμοι εντοπισμού βασίζονται στην ανακάλυψη, χαρτογράφηση και το φιλτράρισμα αυτών των χιμαιρικών αναγνώσεων για να στοιχειοθετήσουν τις προβλέψεις τους. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση (benchmarking) υπαρχόντων αλγορίθμων εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων. Για την περάτωση του παραπάνω θα χρησιμοποιηθούν τεχνητά δεδομένα προσομοίωσης με γνωστό αριθμό και συντεταγμένες ενσωματώσεων. Με βάση τα αποτελέσματα του benchmarking, θα ακολουθήσει πρόταση/ανάπτυξη κατάλληλων μεθοδολογιών εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε bulk και single cell δεδομένα NGS. Τέλος, οι νέοι αλγόριθμοι θα ελεγχθούν σε δημοσιευμένα δεδομένα NGS από δείγματα όγκων ασθενών με παθολογίες όπως ηπατοκυτταρικός καρκίνος (HCC). Με το πέρας της εκπόνησης της διπλωματικής αυτής εργασίας ευελπιστούμε σε μια βαθύτερη κατανόηση των περιορισμών των υπαρχόντων μεθοδολογιών εντοπισμού, και την βελτιστοποίηση αυτών για την πληρέστερη και ακριβέστερη πρόγνωση παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις.","In the span of viral infection, many viruses integrate their genomic material into the host genome. While such events are not necessarily pathogenic, there is strong evidence for correlation between viral integration and development of cancer as a result of ensuing deregulation of oncogenic or tumor-suppressing genes (12). Among others, Human Papilloma Virus (HPV) has been shown to cause cervical cancer (44), Hepatitis B virus (HBV) integrations have been found in 80% of Hepatocellular carcinoma (HCC) cases (12), while recent evidence has emerged suggesting that SARS-CoV2 genomic material has been found integrated in patient genomes with yet unknown clinical consequences (43). Other integrating viruses involved in human pathologies include Epstein–Barr virus (EBV), Human herpesvirus 6 (HHV6), Human immunodeficiency virus (HIV) and Herpes Simplex virus (HSV-1). Mechanistically, viral integrations disturb the three-dimensional epigenetic microenvironment of the genomic region they are found in. In some cases the inserted sequence could contain transcription factor binding motifs that could promote up- or down-regulation of proximal genes. In other cases insertional mutagenesis of target human loci like genes, promoters or enhancers could disrupt host gene expression. If the genes affected are oncogenic or tumor-supressors, cancer development usually ensues. Efforts on the prognosis and early treatment of pathologies caused by viral genome integrations have been stifled by the limitations of current detection methods (PCR based, NGS-based). The rarity of such events, in combination with sampling biases (whole tissue vs single cell samples) render the timely detection of potentially carcinogenic viral integrations particularly challenging (10). The most widespread methods for detecting viral integrations are Whole Genome Sequencing (WGS) of the patient’s genome and Targeted Sequencing (TS) of the patient’s genome, enriched for regions that contain viral genetic material (10). In both cases, the necessary downstream bioinformatic analysis utilizes chimeric and discordantly paired NGS reads that contain DNA sequences of both the host and viral genomes. Based on these reads, an accurate mapping of the integration breakpoints can be achieved. Regardless of possible algorithmic differences, all viral integration detection tools utilize these reads as evidence for viral integration events. The main goal of the present thesis is the benchmarking and evaluation of such viral integration tools using an artificial genome containing random viral integrations as ground truth. Based on the benchmarking results, optimization and future directions for the algorithms evaluated are proposed in order to facilitate the more accurate prognosis of pathologies stemming from viral integration events."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοπληροφορική ανάλυση ιικών γονιδιωμάτων σε χρωμοσωμικές ενσωματώσεις, με βάση τις τεχνολογίες αλληλούχισης επόμενης γενεάς (NGS)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραγκούσης Βασίλειος","Ragkousis Vasileios"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Κατά την διάρκεια μιας ιογενούς λοίμωξης, πολλοί ιοί ενσωματώνουν το γενετικό τους υλικό στο γονιδίωμα του ξενιστή, είτε ως μέρος του κύκλου αναπαραγωγής τους είτε στοχαστικά. Τέτοιες ενσωματώσεις δεν είναι αναγκαία παθολογικές, αλλά έχουν παρουσιαστεί ισχυρά στοιχεία που συνδέουν την απορρύθμιση της έκφρασης καίριων μεταγραφικών παραγόντων, και την επερχόμενη ανάπτυξη καρκίνου, με την παρουσία ιικού γενετικού υλικού στο ανθρώπινο γονιδίωμα (1). Μεταξύ άλλων, ο ανθρώπινος ιός των θηλωμάτων (HPV) προκαλεί τον πιο γνωστό ιογενή καρκίνο αυτό του τράχηλου της μήτρας (1), η ανάπτυξη ηπατοκυτταρικού καρκίνου έχει συσχετιστεί σε μεγάλο βαθμό με την μόλυνση από τον ιό της ηπατίτιδας Β (HBV) (2) και εμφανίζονται στοιχεία για ενσωματώσεις ιικών στελεχών όπως ο Covid-19 (SARS-Cov2), με άγνωστες ακόμα κλινικές συνέπειες (3). Μηχανιστικά οι ιικές ενσωματώσεις διαταράσσουν το τρισδιάστατο επιγενετικό περιβάλλον της περιοχής του DNA στην οποία εισάγονται. Σε κάποιες περιπτώσεις το ιικό γενετικό υλικό μπορεί να περιέχει μοτίβα πρόσδεσης ενδογενών μεταγραφικών παραγόντων οι οποίοι μπορούν να ενεργοποιήσουν ή να απενεργοποιήσουν την έκφραση γειτονικών γονιδίων. Αν αυτά τα γειτονικά γονίδια είναι ογκογόνα ή ογκοκατασταλτικά γονίδια ή ιική ενσωμάτωση μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες ανάπτυξης καρκίνου. Προσπάθειες για την πρόγνωση και πρόληψη παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις έχουν εμποδιστεί κατά πολύ από την δυσκολία εντοπισμού αυτών με τις τρέχουσες μεθοδολογίες μοριακής βιολογίας (PCR,WGS etc). Η σπανιότητα των γεγονότων αυτών σε συνδυασμό με τον τρόπο δειγματοληψίας (bulk vs single cell) καθιστούν τον έγκαιρο εντοπισμό πιθανά επικίνδυνων ενσωματώσεων ιδιαίτερα δύσκολο (4). Ο πιο διαδεδομένος τρόπος πειραματικής προσέγγισης για τον εντοπισμό τέτοιων ενσωματώσεων (για διαγνωστικούς ή επιστημονικούς λόγους) είναι η αλληλούχιση του πλήρους γονιδιώματος του ασθενή (WGS) ή των περιοχών που πιθανόν περιέχουν ιικές ενσωματώσεις (TS) (4). Και στις δύο περιπτώσεις η βιοπληροφορική ανάλυση των δεδομένων που προκύπτουν από τα πειράματα βασίζεται στον εντοπισμό χιμαιρικών αναγνώσεων (chimeric reads/split reads) οι οποίες περιέχουν γενετικό υλικό και από τους δύο οργανισμούς. Βάση αυτών μπορεί να γίνει η ακριβής χαρτογράφηση μιας ιικής ενσωμάτωσης. Όλοι οι υπάρχοντες αλγόριθμοι εντοπισμού βασίζονται στην ανακάλυψη, χαρτογράφηση και το φιλτράρισμα αυτών των χιμαιρικών αναγνώσεων για να στοιχειοθετήσουν τις προβλέψεις τους. Κύριος στόχος της παρούσας εργασίας είναι η αξιολόγηση (benchmarking) υπαρχόντων αλγορίθμων εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων. Για την περάτωση του παραπάνω θα χρησιμοποιηθούν τεχνητά δεδομένα προσομοίωσης με γνωστό αριθμό και συντεταγμένες ενσωματώσεων. Με βάση τα αποτελέσματα του benchmarking, θα ακολουθήσει πρόταση/ανάπτυξη κατάλληλων μεθοδολογιών εντοπισμού ιικών ενσωματώσεων οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε bulk και single cell δεδομένα NGS. Τέλος, οι νέοι αλγόριθμοι θα ελεγχθούν σε δημοσιευμένα δεδομένα NGS από δείγματα όγκων ασθενών με παθολογίες όπως ηπατοκυτταρικός καρκίνος (HCC). Με το πέρας της εκπόνησης της διπλωματικής αυτής εργασίας ευελπιστούμε σε μια βαθύτερη κατανόηση των περιορισμών των υπαρχόντων μεθοδολογιών εντοπισμού, και την βελτιστοποίηση αυτών για την πληρέστερη και ακριβέστερη πρόγνωση παθολογιών που προκαλούνται από ιικές ενσωματώσεις.","In the span of viral infection, many viruses integrate their genomic material into the host genome. While such events are not necessarily pathogenic, there is strong evidence for correlation between viral integration and development of cancer as a result of ensuing deregulation of oncogenic or tumor-suppressing genes (12). Among others, Human Papilloma Virus (HPV) has been shown to cause cervical cancer (44), Hepatitis B virus (HBV) integrations have been found in 80% of Hepatocellular carcinoma (HCC) cases (12), while recent evidence has emerged suggesting that SARS-CoV2 genomic material has been found integrated in patient genomes with yet unknown clinical consequences (43). Other integrating viruses involved in human pathologies include Epstein–Barr virus (EBV), Human herpesvirus 6 (HHV6), Human immunodeficiency virus (HIV) and Herpes Simplex virus (HSV-1). Mechanistically, viral integrations disturb the three-dimensional epigenetic microenvironment of the genomic region they are found in. In some cases the inserted sequence could contain transcription factor binding motifs that could promote up- or down-regulation of proximal genes. In other cases insertional mutagenesis of target human loci like genes, promoters or enhancers could disrupt host gene expression. If the genes affected are oncogenic or tumor-supressors, cancer development usually ensues. Efforts on the prognosis and early treatment of pathologies caused by viral genome integrations have been stifled by the limitations of current detection methods (PCR based, NGS-based). The rarity of such events, in combination with sampling biases (whole tissue vs single cell samples) render the timely detection of potentially carcinogenic viral integrations particularly challenging (10). The most widespread methods for detecting viral integrations are Whole Genome Sequencing (WGS) of the patient’s genome and Targeted Sequencing (TS) of the patient’s genome, enriched for regions that contain viral genetic material (10). In both cases, the necessary downstream bioinformatic analysis utilizes chimeric and discordantly paired NGS reads that contain DNA sequences of both the host and viral genomes. Based on these reads, an accurate mapping of the integration breakpoints can be achieved. Regardless of possible algorithmic differences, all viral integration detection tools utilize these reads as evidence for viral integration events. The main goal of the present thesis is the benchmarking and evaluation of such viral integration tools using an artificial genome containing random viral integrations as ground truth. Based on the benchmarking results, optimization and future directions for the algorithms evaluated are proposed in order to facilitate the more accurate prognosis of pathologies stemming from viral integration events."],"dc:identifier":["uoadl:3314299","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314299"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Βιοπληροφορική ανάλυση ιικών γονιδιωμάτων σε χρωμοσωμικές ενσωματώσεις, με βάση τις τεχνολογίες αλληλούχισης επόμενης γενεάς (NGS)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z"}