{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314345"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314345","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τo σώμα ως αναταραχή και ως αντίσταση: Μελέτες περίπτωσης","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη διερεύνηση των μηχανισμών της γυναικείας ενηλικίωσης, όπως αυτοί αποτυπώνονται κινηματογραφικά στις μελέτες περίπτωσης Attenberg (2010) της Αθηνάς Ραχήλ-Τσαγκάρη και Raw (2016) της Julia Ducournau. Κομβικής σημασίας υπήρξε η ανάδειξη της γυναικείας σκηνοθετικής και συγγραφικής ιδιότητας, του γυναικείου βλέμματος, σύμφωνα με την κινηματογραφική ορολογία. Η μορφοπλασία της νομάδας της Rosi Braidotti και το γίγνεσθαι-ζώο των Deleuze-Guattari επιλέχθηκαν ως οι κεντρικοί θεωρητικοί πυλώνες που τέμνουν τα κινηματογραφικά γυναικεία υποκείμενα με σκοπό ν’ αναδειχθούν τελικά οι δυνατότητες προς εναλλακτικούς τρόπους ύπαρξης και σύνδεσης με τους άλλους πέραν του πατριαρχικού κατεστημένου. Πιο συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο της εργασίας που εστιάζει στην ταινία Attenberg διερευνείται η απεμπλοκή της πρωταγωνίστριας Μαρίνας από το έθνος και την οιδιπόδεια οικογένεια και αφετέρου η μεταστροφή της σε νομαδικό υποκείμενο μέσω της σωματοκεντρικής προσέγγισης της Τσαγκάρη. Επίσης, αναλύονται οι επιρροές της σκηνοθέτριας όπως και τα αισθητικά χαρακτηριστικά της ταινίας που την εντάσσουν στο ρεύμα του Greek Weird Wave, με σκοπό να ιστορικοποιηθεί η πρόσληψη της ταινίας με αναφορά στην εποχή της κρίσης. Στη συνέχεια, στο κεφάλαιο που αφιερώνεται στο Raw εντοπίζεται το πώς η σκηνοθέτρια αντιστρέφει με φεμινιστικούς όρους τα ερωτήματα του είδους των ταινιών τρόμου, ενός είδους που είναι συνυφασμένο με την πατριαρχική ιδεολογία και πώς η πρωταγωνίστρια Justine εμπλέκεται σε μεταμορφώσεις τόσο ως μία αλληγορία της σεξουαλικής αφύπνισης όσο και ως μία αναταραχή απέναντι στην πατριαρχική ιεραρχία του σύγχρονου κόσμου που ορίζει ποια σώματα έχουν σημασία και ποια όχι. Τελικά, διαπιστώνεται ότι η νομαδική μορφοπλασία και η αντι-ηθική της Rosi Braidotti αποτελεί γραμμή φυγής και εν δυνάμει δημιουργό μιας διαφορετικής ανθρωπότητας με κυρίαρχες αξίες τον σεβασμό στη διαφορά, τη φαντασία, τη δημιουργία και τη φροντίδα και το πώς ο σύγχρονος κινηματογράφος αποτελεί καίριο πεδίο πολιτικής φεμινιστικής σκέψης και δράσης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη διερεύνηση των μηχανισμών της γυναικείας ενηλικίωσης, όπως αυτοί αποτυπώνονται κινηματογραφικά στις μελέτες περίπτωσης Attenberg (2010) της Αθηνάς Ραχήλ-Τσαγκάρη και Raw (2016) της Julia Ducournau. Κομβικής σημασίας υπήρξε η ανάδειξη της γυναικείας σκηνοθετικής και συγγραφικής ιδιότητας, του γυναικείου βλέμματος, σύμφωνα με την κινηματογραφική ορολογία. Η μορφοπλασία της νομάδας της Rosi Braidotti και το γίγνεσθαι-ζώο των Deleuze-Guattari επιλέχθηκαν ως οι κεντρικοί θεωρητικοί πυλώνες που τέμνουν τα κινηματογραφικά γυναικεία υποκείμενα με σκοπό ν’ αναδειχθούν τελικά οι δυνατότητες προς εναλλακτικούς τρόπους ύπαρξης και σύνδεσης με τους άλλους πέραν του πατριαρχικού κατεστημένου. Πιο συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο της εργασίας που εστιάζει στην ταινία Attenberg διερευνείται η απεμπλοκή της πρωταγωνίστριας Μαρίνας από το έθνος και την οιδιπόδεια οικογένεια και αφετέρου η μεταστροφή της σε νομαδικό υποκείμενο μέσω της σωματοκεντρικής προσέγγισης της Τσαγκάρη. Επίσης, αναλύονται οι επιρροές της σκηνοθέτριας όπως και τα αισθητικά χαρακτηριστικά της ταινίας που την εντάσσουν στο ρεύμα του Greek Weird Wave, με σκοπό να ιστορικοποιηθεί η πρόσληψη της ταινίας με αναφορά στην εποχή της κρίσης. Στη συνέχεια, στο κεφάλαιο που αφιερώνεται στο Raw εντοπίζεται το πώς η σκηνοθέτρια αντιστρέφει με φεμινιστικούς όρους τα ερωτήματα του είδους των ταινιών τρόμου, ενός είδους που είναι συνυφασμένο με την πατριαρχική ιδεολογία και πώς η πρωταγωνίστρια Justine εμπλέκεται σε μεταμορφώσεις τόσο ως μία αλληγορία της σεξουαλικής αφύπνισης όσο και ως μία αναταραχή απέναντι στην πατριαρχική ιεραρχία του σύγχρονου κόσμου που ορίζει ποια σώματα έχουν σημασία και ποια όχι. Τελικά, διαπιστώνεται ότι η νομαδική μορφοπλασία και η αντι-ηθική της Rosi Braidotti αποτελεί γραμμή φυγής και εν δυνάμει δημιουργό μιας διαφορετικής ανθρωπότητας με κυρίαρχες αξίες τον σεβασμό στη διαφορά, τη φαντασία, τη δημιουργία και τη φροντίδα και το πώς ο σύγχρονος κινηματογράφος αποτελεί καίριο πεδίο πολιτικής φεμινιστικής σκέψης και δράσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Βονόρτα Ευαγγελία","Vonorta Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314345"],"render_values":[{"text":"uoadl:3314345","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314345","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314345","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3314345","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βονόρτα Ευαγγελία","Vonorta Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314345","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314345"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη διερεύνηση των μηχανισμών της γυναικείας ενηλικίωσης, όπως αυτοί αποτυπώνονται κινηματογραφικά στις μελέτες περίπτωσης Attenberg (2010) της Αθηνάς Ραχήλ-Τσαγκάρη και Raw (2016) της Julia Ducournau. Κομβικής σημασίας υπήρξε η ανάδειξη της γυναικείας σκηνοθετικής και συγγραφικής ιδιότητας, του γυναικείου βλέμματος, σύμφωνα με την κινηματογραφική ορολογία. Η μορφοπλασία της νομάδας της Rosi Braidotti και το γίγνεσθαι-ζώο των Deleuze-Guattari επιλέχθηκαν ως οι κεντρικοί θεωρητικοί πυλώνες που τέμνουν τα κινηματογραφικά γυναικεία υποκείμενα με σκοπό ν’ αναδειχθούν τελικά οι δυνατότητες προς εναλλακτικούς τρόπους ύπαρξης και σύνδεσης με τους άλλους πέραν του πατριαρχικού κατεστημένου. Πιο συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο της εργασίας που εστιάζει στην ταινία Attenberg διερευνείται η απεμπλοκή της πρωταγωνίστριας Μαρίνας από το έθνος και την οιδιπόδεια οικογένεια και αφετέρου η μεταστροφή της σε νομαδικό υποκείμενο μέσω της σωματοκεντρικής προσέγγισης της Τσαγκάρη. Επίσης, αναλύονται οι επιρροές της σκηνοθέτριας όπως και τα αισθητικά χαρακτηριστικά της ταινίας που την εντάσσουν στο ρεύμα του Greek Weird Wave, με σκοπό να ιστορικοποιηθεί η πρόσληψη της ταινίας με αναφορά στην εποχή της κρίσης. Στη συνέχεια, στο κεφάλαιο που αφιερώνεται στο Raw εντοπίζεται το πώς η σκηνοθέτρια αντιστρέφει με φεμινιστικούς όρους τα ερωτήματα του είδους των ταινιών τρόμου, ενός είδους που είναι συνυφασμένο με την πατριαρχική ιδεολογία και πώς η πρωταγωνίστρια Justine εμπλέκεται σε μεταμορφώσεις τόσο ως μία αλληγορία της σεξουαλικής αφύπνισης όσο και ως μία αναταραχή απέναντι στην πατριαρχική ιεραρχία του σύγχρονου κόσμου που ορίζει ποια σώματα έχουν σημασία και ποια όχι. Τελικά, διαπιστώνεται ότι η νομαδική μορφοπλασία και η αντι-ηθική της Rosi Braidotti αποτελεί γραμμή φυγής και εν δυνάμει δημιουργό μιας διαφορετικής ανθρωπότητας με κυρίαρχες αξίες τον σεβασμό στη διαφορά, τη φαντασία, τη δημιουργία και τη φροντίδα και το πώς ο σύγχρονος κινηματογράφος αποτελεί καίριο πεδίο πολιτικής φεμινιστικής σκέψης και δράσης.","This thesis focuses on the exploration of the mechanisms of female coming of age, as they are cinematically depicted in the case studies Attenberg (2010) by Athena Rachel-Tsangari and Raw (2016) by Julia Ducournau. Of central importance was the emergence of the female directorial and authorial quality, the female gaze, according to film terminology. Rosi Braidotti's nomadic morphology and Deleuze-Guattari's becoming-animal were chosen as the central theoretical pillars that intersect cinematic female subjects in order to ultimately highlight the possibilities towards alternative ways of being and connecting with others beyond the patriarchal establishment. More specifically, the chapter of the thesis that focuses on the film Attenberg explores the protagonist Marina's disengagement from the nation and the oedipal family and, on the other hand, her transformation into a nomadic subject through Tsangari's body-centered approach. Furthermore, the influences of the director as well as the aesthetic characteristics of the film that place it in the Greek Weird Wave are analysed, in order to historicise the reception of the film with reference to the time of crisis. Then, the chapter dedicated to Raw identifies how the director inverts in feminist terms the questions of the horror film genre, a genre intertwined with patriarchal ideology, and how the protagonist Justine engages in transformations both as an allegory of sexual awakening and as a rebellion against the patriarchal hierarchy of the modern world that defines which bodies matter and which do not. Ultimately, it is found that Rosi Braidotti's nomadic morphology and anti-ethics is a line of fight and potential creator of a different humanity with dominant values of respect for difference, imagination, creation and care, and how contemporary cinema is a crucial field of political feminist thought and action."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τo σώμα ως αναταραχή και ως αντίσταση: Μελέτες περίπτωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βονόρτα Ευαγγελία","Vonorta Evangelia"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη διερεύνηση των μηχανισμών της γυναικείας ενηλικίωσης, όπως αυτοί αποτυπώνονται κινηματογραφικά στις μελέτες περίπτωσης Attenberg (2010) της Αθηνάς Ραχήλ-Τσαγκάρη και Raw (2016) της Julia Ducournau. Κομβικής σημασίας υπήρξε η ανάδειξη της γυναικείας σκηνοθετικής και συγγραφικής ιδιότητας, του γυναικείου βλέμματος, σύμφωνα με την κινηματογραφική ορολογία. Η μορφοπλασία της νομάδας της Rosi Braidotti και το γίγνεσθαι-ζώο των Deleuze-Guattari επιλέχθηκαν ως οι κεντρικοί θεωρητικοί πυλώνες που τέμνουν τα κινηματογραφικά γυναικεία υποκείμενα με σκοπό ν’ αναδειχθούν τελικά οι δυνατότητες προς εναλλακτικούς τρόπους ύπαρξης και σύνδεσης με τους άλλους πέραν του πατριαρχικού κατεστημένου. Πιο συγκεκριμένα, στο κεφάλαιο της εργασίας που εστιάζει στην ταινία Attenberg διερευνείται η απεμπλοκή της πρωταγωνίστριας Μαρίνας από το έθνος και την οιδιπόδεια οικογένεια και αφετέρου η μεταστροφή της σε νομαδικό υποκείμενο μέσω της σωματοκεντρικής προσέγγισης της Τσαγκάρη. Επίσης, αναλύονται οι επιρροές της σκηνοθέτριας όπως και τα αισθητικά χαρακτηριστικά της ταινίας που την εντάσσουν στο ρεύμα του Greek Weird Wave, με σκοπό να ιστορικοποιηθεί η πρόσληψη της ταινίας με αναφορά στην εποχή της κρίσης. Στη συνέχεια, στο κεφάλαιο που αφιερώνεται στο Raw εντοπίζεται το πώς η σκηνοθέτρια αντιστρέφει με φεμινιστικούς όρους τα ερωτήματα του είδους των ταινιών τρόμου, ενός είδους που είναι συνυφασμένο με την πατριαρχική ιδεολογία και πώς η πρωταγωνίστρια Justine εμπλέκεται σε μεταμορφώσεις τόσο ως μία αλληγορία της σεξουαλικής αφύπνισης όσο και ως μία αναταραχή απέναντι στην πατριαρχική ιεραρχία του σύγχρονου κόσμου που ορίζει ποια σώματα έχουν σημασία και ποια όχι. Τελικά, διαπιστώνεται ότι η νομαδική μορφοπλασία και η αντι-ηθική της Rosi Braidotti αποτελεί γραμμή φυγής και εν δυνάμει δημιουργό μιας διαφορετικής ανθρωπότητας με κυρίαρχες αξίες τον σεβασμό στη διαφορά, τη φαντασία, τη δημιουργία και τη φροντίδα και το πώς ο σύγχρονος κινηματογράφος αποτελεί καίριο πεδίο πολιτικής φεμινιστικής σκέψης και δράσης.","This thesis focuses on the exploration of the mechanisms of female coming of age, as they are cinematically depicted in the case studies Attenberg (2010) by Athena Rachel-Tsangari and Raw (2016) by Julia Ducournau. Of central importance was the emergence of the female directorial and authorial quality, the female gaze, according to film terminology. Rosi Braidotti's nomadic morphology and Deleuze-Guattari's becoming-animal were chosen as the central theoretical pillars that intersect cinematic female subjects in order to ultimately highlight the possibilities towards alternative ways of being and connecting with others beyond the patriarchal establishment. More specifically, the chapter of the thesis that focuses on the film Attenberg explores the protagonist Marina's disengagement from the nation and the oedipal family and, on the other hand, her transformation into a nomadic subject through Tsangari's body-centered approach. Furthermore, the influences of the director as well as the aesthetic characteristics of the film that place it in the Greek Weird Wave are analysed, in order to historicise the reception of the film with reference to the time of crisis. Then, the chapter dedicated to Raw identifies how the director inverts in feminist terms the questions of the horror film genre, a genre intertwined with patriarchal ideology, and how the protagonist Justine engages in transformations both as an allegory of sexual awakening and as a rebellion against the patriarchal hierarchy of the modern world that defines which bodies matter and which do not. Ultimately, it is found that Rosi Braidotti's nomadic morphology and anti-ethics is a line of fight and potential creator of a different humanity with dominant values of respect for difference, imagination, creation and care, and how contemporary cinema is a crucial field of political feminist thought and action."],"dc:identifier":["uoadl:3314345","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314345"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Τo σώμα ως αναταραχή και ως αντίσταση: Μελέτες περίπτωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z"}