{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314497"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3314497","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Γονοτύπηση και χαρακτηρισμός των γονιδίων VP6 και NSP4 σπάνιων G και P ανθρώπινων ροταϊών ομάδας Α που απομονώθηκαν από παιδιά με γαστρεντερίτιδα","abstract":"Εισαγωγή: Ο ροταϊός της ομάδας Α (Rotavirus group A, RVA) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια οξείας γαστρεντερίτιδας (ΟΓ) στα παιδιά παγκοσμίως. Το γονιδίωμα τους αποτελείται από 11 τμήματα δίκλωνων μορίων RNA, τα οποία κωδικοποιούν 6 δομικές (VP1-4, VP6-7) και 6 μη δομικές πρωτεΐνες (NSP1-6). O RVA ταξινομείται κυρίως βάση των VP7 (γονότυπος G) και VP4 (γονότυπος P), οι οποίες συμμετέχουν στη προσκόλληση και είσοδο του ιού στα επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου. Στην Ελλάδα οι γονότυποι με G6, G8, G10 και P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] κυκλοφορούν σε ποσοστό <1% και για αυτό θεωρούνται σπάνιοι. Σε χαμηλό ποσοστό κυκλοφορούν και οι μεικτοί γονότυποι οι οποίοι συνήθως είναι αποτέλεσμα συνλοίμωξης από δύο διαφορετικούς τύπους RV. Σημαντικά είναι και τα γονίδια VP6 και NSP4 που κωδικοποιούν τους Ι και Ε γονότυπους αντίστοιχα. Η VP6 καθορίζει την RV ομάδα και παίζει ρόλο στην ανοσογονικότητα, ενώ η NSP4 λειτουργεί ως εντεροτοξίνη και είναι υπεύθυνη για τα κλινικά συμπτώματα. Από το 2006 κυκλοφορούν παγκοσμίως δύο εμβόλια κατά του ιού τα οποία καλύπτουν τους πιο συχνούς γονότυπους G και P. Η συστηματική χρήση τους μπορεί να επηρεάσει την επιδημιολογία του ιού, για το λόγο αυτό είναι σημαντική η συνεχής επιτήρηση του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η γονοτύπηση, ο μοριακός χαρακτηρισμός και η φυλογενετική ανάλυση των γονιδίων VP6 και NSP4, των σπάνιων G (G6, G8, G10) και P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) και των μεικτών (πάνω από 1 τύπο G ή/και Ρ) στελεχών RVA από παιδιατρικό πληθυσμό ηλικίας ≤16 ετών που νοσηλεύτηκαν με συμπτώματα ΟΓ. Καθώς και η συσχέτιση των G-P-I-E γονοτύπων με τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών. Υλικό και Μέθοδοι: Δείγματα κοπράνων από παιδιά ηλικίας ≤16 ετών με συμπτώματα ΟΓ που νόσησαν από σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος, την περίοδο 2007-2021 συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η τυποποίηση των G και P γονοτύπων είχε πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο Λοιμώξεων και Χημειοθεραπείας στα πλαίσια συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EuroRotaNet. Τα δείγματα με σπάνιο και μεικτό γονότυπο αλληλουχήθηκαν στα γονίδια VP6 και NSP4 με τη μέθοδο κατά Sanger. Η τυποποίηση των γονοτύπων Ι και Ε πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του βιοπληροφορικού προγράμματος BLAST και η φυλογενετική ανάλυση με το πρόγραμμα MEGA 11. Αποτελέσματα: Την περίοδο 2007-2021, 129/4427 (2,91%) RVA στελέχη είχαν μεικτό και 62/4427 (1,4%) σπάνιο γονότυπο με μέγιστο αριθμό την Άνοιξη. Στα μεικτά στελέχη, 73 (56,6%) είχαν μεικτό G, 53 (41,09%) μεικτό P και 3 (2,32%) μεικτό G και P γονότυπο. Οι πιο συχνοί G και Ρ μεικτοί γονότυποι ήταν ο G1G4P[8] (64,4%, 47/73) και οι G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), αντίστοιχα. Η τυποποίηση σε Ι και E πραγματοποιήθηκε στο 49,6% (64/129) των μεικτών στελεχών, με πιο συχνούς τους I1 (42,2%, 27/64) και Ε1 (39,1%, 25/64), ενώ παρατηρήθηκαν και μεικτοί γονότυποι, Ι1-Ι2 (17,2%, 11/64) και E1-E2 (4,7%, 3/64). Από τα σπάνια RVA το 69,3% (43/62) είχαν σπάνιο P γονότυπο και ο πιο συχνός συνδυασμός ήταν ο G3P[9] (22,6%, 14/62). Η τυποποίηση των Ι και Ε πραγματοποιήθηκε στο 54,8% (34/62) των σπάνιων στελεχών και βρέθηκαν τρείς διαφορετικοί Ι (Ι1, Ι2, Ι3) και Ε (Ε1, Ε2, Ε3) γονότυποι. Ο πιο συχνός γονότυπος ήταν ο I2 (73,5%, 25/34) και ο E2 (38,2%, 13/34). Ο Ε3 (32,4%, 11/34) βρέθηκε επίσης σε μεγάλο ποσοστό, ο οποίος δεν ανιχνεύθηκε σε δείγματα πριν το 2017. Η πλειοψηφία των παιδιών με σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος ήταν ≤ 5 ετών, ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ηλικία στα παιδιά με λοίμωξη από μεικτό G (0-12 μηνών) και μεικτό Ρ (13-48 μηνών) στέλεχος. Συσχέτιση των σπάνιων και μεικτών στελεχών ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών έδειξε ότι εκείνα που μολύνθηκαν από μεικτό στέλεχος παρουσίαζαν συχνότερα διάρροια και αφυδάτωση. Τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε2 γονότυπο παρουσίαζαν πιο συχνά αφυδάτωση σε σχέση με τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε3 γονότυπο. Τέλος, στο γονίδιο NSP4 των σπάνιων στελεχών βρέθηκαν 9 νέες (novel) παραλλαγές, πολλές από τις οποίες εντοπίζονται στην περιοχή δέσμευσης με τη VP4 και στην υδρόφοβη περιοχή 3, ενώ στο γονίδιο VP6 βρέθηκε μια παραλλαγή εντός της αντιγονικής περιοχής ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα αυτών των παραλλαγών στην λειτουργικότητα και ανοσογονικότητα των αντίστοιχων πρωτεϊνών παραμένει άγνωστο. Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πολυκεντρική έρευνα της επιδημιολογίας των σπάνιων και μεικτών RVA στελεχών, καθώς και των γονιδίων NSP4 και VP6 από παιδιά με ΟΓ στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα επισημαίνουν την μεγάλη γενετική ποικιλομορφία των RVA στελεχών και την αύξηση των σπάνιων στελεχών τα τελευταία έτη. Επιπροσθέτως σημαντικές διαφορές βρέθηκαν ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών που μολύνθηκαν με σπάνιο και μεικτό στέλεχος, ωστόσο απαιτείται περεταίρω διερεύνηση της παθογένειας της RVA ΟΓ. Η εφαρμογή της αλληλούχισης επόμενης γενιάς και η φυλογενετική ανάλυση θα δώσουν απαντήσεις στην εξελικτική σχέση των στελεχών ανθρώπινης ή/και ζωικής προέλευσης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο ροταϊός της ομάδας Α (Rotavirus group A, RVA) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια οξείας γαστρεντερίτιδας (ΟΓ) στα παιδιά παγκοσμίως. Το γονιδίωμα τους αποτελείται από 11 τμήματα δίκλωνων μορίων RNA, τα οποία κωδικοποιούν 6 δομικές (VP1-4, VP6-7) και 6 μη δομικές πρωτεΐνες (NSP1-6). O RVA ταξινομείται κυρίως βάση των VP7 (γονότυπος G) και VP4 (γονότυπος P), οι οποίες συμμετέχουν στη προσκόλληση και είσοδο του ιού στα επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου. Στην Ελλάδα οι γονότυποι με G6, G8, G10 και P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] κυκλοφορούν σε ποσοστό &lt;1% και για αυτό θεωρούνται σπάνιοι. Σε χαμηλό ποσοστό κυκλοφορούν και οι μεικτοί γονότυποι οι οποίοι συνήθως είναι αποτέλεσμα συνλοίμωξης από δύο διαφορετικούς τύπους RV. Σημαντικά είναι και τα γονίδια VP6 και NSP4 που κωδικοποιούν τους Ι και Ε γονότυπους αντίστοιχα. Η VP6 καθορίζει την RV ομάδα και παίζει ρόλο στην ανοσογονικότητα, ενώ η NSP4 λειτουργεί ως εντεροτοξίνη και είναι υπεύθυνη για τα κλινικά συμπτώματα. Από το 2006 κυκλοφορούν παγκοσμίως δύο εμβόλια κατά του ιού τα οποία καλύπτουν τους πιο συχνούς γονότυπους G και P. Η συστηματική χρήση τους μπορεί να επηρεάσει την επιδημιολογία του ιού, για το λόγο αυτό είναι σημαντική η συνεχής επιτήρηση του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η γονοτύπηση, ο μοριακός χαρακτηρισμός και η φυλογενετική ανάλυση των γονιδίων VP6 και NSP4, των σπάνιων G (G6, G8, G10) και P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) και των μεικτών (πάνω από 1 τύπο G ή/και Ρ) στελεχών RVA από παιδιατρικό πληθυσμό ηλικίας ≤16 ετών που νοσηλεύτηκαν με συμπτώματα ΟΓ. Καθώς και η συσχέτιση των G-P-I-E γονοτύπων με τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών. Υλικό και Μέθοδοι: Δείγματα κοπράνων από παιδιά ηλικίας ≤16 ετών με συμπτώματα ΟΓ που νόσησαν από σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος, την περίοδο 2007-2021 συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η τυποποίηση των G και P γονοτύπων είχε πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο Λοιμώξεων και Χημειοθεραπείας στα πλαίσια συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EuroRotaNet. Τα δείγματα με σπάνιο και μεικτό γονότυπο αλληλουχήθηκαν στα γονίδια VP6 και NSP4 με τη μέθοδο κατά Sanger. Η τυποποίηση των γονοτύπων Ι και Ε πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του βιοπληροφορικού προγράμματος BLAST και η φυλογενετική ανάλυση με το πρόγραμμα MEGA 11. Αποτελέσματα: Την περίοδο 2007-2021, 129/4427 (2,91%) RVA στελέχη είχαν μεικτό και 62/4427 (1,4%) σπάνιο γονότυπο με μέγιστο αριθμό την Άνοιξη. Στα μεικτά στελέχη, 73 (56,6%) είχαν μεικτό G, 53 (41,09%) μεικτό P και 3 (2,32%) μεικτό G και P γονότυπο. Οι πιο συχνοί G και Ρ μεικτοί γονότυποι ήταν ο G1G4P[8] (64,4%, 47/73) και οι G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), αντίστοιχα. Η τυποποίηση σε Ι και E πραγματοποιήθηκε στο 49,6% (64/129) των μεικτών στελεχών, με πιο συχνούς τους I1 (42,2%, 27/64) και Ε1 (39,1%, 25/64), ενώ παρατηρήθηκαν και μεικτοί γονότυποι, Ι1-Ι2 (17,2%, 11/64) και E1-E2 (4,7%, 3/64). Από τα σπάνια RVA το 69,3% (43/62) είχαν σπάνιο P γονότυπο και ο πιο συχνός συνδυασμός ήταν ο G3P[9] (22,6%, 14/62). Η τυποποίηση των Ι και Ε πραγματοποιήθηκε στο 54,8% (34/62) των σπάνιων στελεχών και βρέθηκαν τρείς διαφορετικοί Ι (Ι1, Ι2, Ι3) και Ε (Ε1, Ε2, Ε3) γονότυποι. Ο πιο συχνός γονότυπος ήταν ο I2 (73,5%, 25/34) και ο E2 (38,2%, 13/34). Ο Ε3 (32,4%, 11/34) βρέθηκε επίσης σε μεγάλο ποσοστό, ο οποίος δεν ανιχνεύθηκε σε δείγματα πριν το 2017. Η πλειοψηφία των παιδιών με σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος ήταν ≤ 5 ετών, ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ηλικία στα παιδιά με λοίμωξη από μεικτό G (0-12 μηνών) και μεικτό Ρ (13-48 μηνών) στέλεχος. Συσχέτιση των σπάνιων και μεικτών στελεχών ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών έδειξε ότι εκείνα που μολύνθηκαν από μεικτό στέλεχος παρουσίαζαν συχνότερα διάρροια και αφυδάτωση. Τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε2 γονότυπο παρουσίαζαν πιο συχνά αφυδάτωση σε σχέση με τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε3 γονότυπο. Τέλος, στο γονίδιο NSP4 των σπάνιων στελεχών βρέθηκαν 9 νέες (novel) παραλλαγές, πολλές από τις οποίες εντοπίζονται στην περιοχή δέσμευσης με τη VP4 και στην υδρόφοβη περιοχή 3, ενώ στο γονίδιο VP6 βρέθηκε μια παραλλαγή εντός της αντιγονικής περιοχής ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα αυτών των παραλλαγών στην λειτουργικότητα και ανοσογονικότητα των αντίστοιχων πρωτεϊνών παραμένει άγνωστο. Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πολυκεντρική έρευνα της επιδημιολογίας των σπάνιων και μεικτών RVA στελεχών, καθώς και των γονιδίων NSP4 και VP6 από παιδιά με ΟΓ στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα επισημαίνουν την μεγάλη γενετική ποικιλομορφία των RVA στελεχών και την αύξηση των σπάνιων στελεχών τα τελευταία έτη. Επιπροσθέτως σημαντικές διαφορές βρέθηκαν ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών που μολύνθηκαν με σπάνιο και μεικτό στέλεχος, ωστόσο απαιτείται περεταίρω διερεύνηση της παθογένειας της RVA ΟΓ. Η εφαρμογή της αλληλούχισης επόμενης γενιάς και η φυλογενετική ανάλυση θα δώσουν απαντήσεις στην εξελικτική σχέση των στελεχών ανθρώπινης ή/και ζωικής προέλευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δελλής Χαρίλαος","Dellis Charilaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2023,"date_issued":"2023","date_published":"2023","updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314497"],"render_values":[{"text":"uoadl:3314497","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314497","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314497","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3314497","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δελλής Χαρίλαος","Dellis Charilaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2023"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3314497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314497"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο ροταϊός της ομάδας Α (Rotavirus group A, RVA) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια οξείας γαστρεντερίτιδας (ΟΓ) στα παιδιά παγκοσμίως. Το γονιδίωμα τους αποτελείται από 11 τμήματα δίκλωνων μορίων RNA, τα οποία κωδικοποιούν 6 δομικές (VP1-4, VP6-7) και 6 μη δομικές πρωτεΐνες (NSP1-6). O RVA ταξινομείται κυρίως βάση των VP7 (γονότυπος G) και VP4 (γονότυπος P), οι οποίες συμμετέχουν στη προσκόλληση και είσοδο του ιού στα επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου. Στην Ελλάδα οι γονότυποι με G6, G8, G10 και P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] κυκλοφορούν σε ποσοστό <1% και για αυτό θεωρούνται σπάνιοι. Σε χαμηλό ποσοστό κυκλοφορούν και οι μεικτοί γονότυποι οι οποίοι συνήθως είναι αποτέλεσμα συνλοίμωξης από δύο διαφορετικούς τύπους RV. Σημαντικά είναι και τα γονίδια VP6 και NSP4 που κωδικοποιούν τους Ι και Ε γονότυπους αντίστοιχα. Η VP6 καθορίζει την RV ομάδα και παίζει ρόλο στην ανοσογονικότητα, ενώ η NSP4 λειτουργεί ως εντεροτοξίνη και είναι υπεύθυνη για τα κλινικά συμπτώματα. Από το 2006 κυκλοφορούν παγκοσμίως δύο εμβόλια κατά του ιού τα οποία καλύπτουν τους πιο συχνούς γονότυπους G και P. Η συστηματική χρήση τους μπορεί να επηρεάσει την επιδημιολογία του ιού, για το λόγο αυτό είναι σημαντική η συνεχής επιτήρηση του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η γονοτύπηση, ο μοριακός χαρακτηρισμός και η φυλογενετική ανάλυση των γονιδίων VP6 και NSP4, των σπάνιων G (G6, G8, G10) και P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) και των μεικτών (πάνω από 1 τύπο G ή/και Ρ) στελεχών RVA από παιδιατρικό πληθυσμό ηλικίας ≤16 ετών που νοσηλεύτηκαν με συμπτώματα ΟΓ. Καθώς και η συσχέτιση των G-P-I-E γονοτύπων με τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών. Υλικό και Μέθοδοι: Δείγματα κοπράνων από παιδιά ηλικίας ≤16 ετών με συμπτώματα ΟΓ που νόσησαν από σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος, την περίοδο 2007-2021 συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η τυποποίηση των G και P γονοτύπων είχε πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο Λοιμώξεων και Χημειοθεραπείας στα πλαίσια συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EuroRotaNet. Τα δείγματα με σπάνιο και μεικτό γονότυπο αλληλουχήθηκαν στα γονίδια VP6 και NSP4 με τη μέθοδο κατά Sanger. Η τυποποίηση των γονοτύπων Ι και Ε πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του βιοπληροφορικού προγράμματος BLAST και η φυλογενετική ανάλυση με το πρόγραμμα MEGA 11. Αποτελέσματα: Την περίοδο 2007-2021, 129/4427 (2,91%) RVA στελέχη είχαν μεικτό και 62/4427 (1,4%) σπάνιο γονότυπο με μέγιστο αριθμό την Άνοιξη. Στα μεικτά στελέχη, 73 (56,6%) είχαν μεικτό G, 53 (41,09%) μεικτό P και 3 (2,32%) μεικτό G και P γονότυπο. Οι πιο συχνοί G και Ρ μεικτοί γονότυποι ήταν ο G1G4P[8] (64,4%, 47/73) και οι G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), αντίστοιχα. Η τυποποίηση σε Ι και E πραγματοποιήθηκε στο 49,6% (64/129) των μεικτών στελεχών, με πιο συχνούς τους I1 (42,2%, 27/64) και Ε1 (39,1%, 25/64), ενώ παρατηρήθηκαν και μεικτοί γονότυποι, Ι1-Ι2 (17,2%, 11/64) και E1-E2 (4,7%, 3/64). Από τα σπάνια RVA το 69,3% (43/62) είχαν σπάνιο P γονότυπο και ο πιο συχνός συνδυασμός ήταν ο G3P[9] (22,6%, 14/62). Η τυποποίηση των Ι και Ε πραγματοποιήθηκε στο 54,8% (34/62) των σπάνιων στελεχών και βρέθηκαν τρείς διαφορετικοί Ι (Ι1, Ι2, Ι3) και Ε (Ε1, Ε2, Ε3) γονότυποι. Ο πιο συχνός γονότυπος ήταν ο I2 (73,5%, 25/34) και ο E2 (38,2%, 13/34). Ο Ε3 (32,4%, 11/34) βρέθηκε επίσης σε μεγάλο ποσοστό, ο οποίος δεν ανιχνεύθηκε σε δείγματα πριν το 2017. Η πλειοψηφία των παιδιών με σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος ήταν ≤ 5 ετών, ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ηλικία στα παιδιά με λοίμωξη από μεικτό G (0-12 μηνών) και μεικτό Ρ (13-48 μηνών) στέλεχος. Συσχέτιση των σπάνιων και μεικτών στελεχών ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών έδειξε ότι εκείνα που μολύνθηκαν από μεικτό στέλεχος παρουσίαζαν συχνότερα διάρροια και αφυδάτωση. Τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε2 γονότυπο παρουσίαζαν πιο συχνά αφυδάτωση σε σχέση με τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε3 γονότυπο. Τέλος, στο γονίδιο NSP4 των σπάνιων στελεχών βρέθηκαν 9 νέες (novel) παραλλαγές, πολλές από τις οποίες εντοπίζονται στην περιοχή δέσμευσης με τη VP4 και στην υδρόφοβη περιοχή 3, ενώ στο γονίδιο VP6 βρέθηκε μια παραλλαγή εντός της αντιγονικής περιοχής ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα αυτών των παραλλαγών στην λειτουργικότητα και ανοσογονικότητα των αντίστοιχων πρωτεϊνών παραμένει άγνωστο. Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πολυκεντρική έρευνα της επιδημιολογίας των σπάνιων και μεικτών RVA στελεχών, καθώς και των γονιδίων NSP4 και VP6 από παιδιά με ΟΓ στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα επισημαίνουν την μεγάλη γενετική ποικιλομορφία των RVA στελεχών και την αύξηση των σπάνιων στελεχών τα τελευταία έτη. Επιπροσθέτως σημαντικές διαφορές βρέθηκαν ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών που μολύνθηκαν με σπάνιο και μεικτό στέλεχος, ωστόσο απαιτείται περεταίρω διερεύνηση της παθογένειας της RVA ΟΓ. Η εφαρμογή της αλληλούχισης επόμενης γενιάς και η φυλογενετική ανάλυση θα δώσουν απαντήσεις στην εξελικτική σχέση των στελεχών ανθρώπινης ή/και ζωικής προέλευσης.","Introduction: Group A Rotavirus (RVA) is one of the most important causes of acute gastroenteritis (AG) in children worldwide. RVA genome consists of 11 segments of double-stranded RNA molecules, which encode 6 structural (VP1-VP4, VP6-7) and 6 non-structural proteins (NSP1-6). Rotavirus is mainly categorized based on VP7 (genotype G) and VP4 (genotype P), which are involved in the attachment and entry of RVA into host intestinal epithelial cells. In Greece, the genotypes G6, G8, G10 and P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] circulated at a rate of <1% and are therefore considered unusual. Mixed genotypes, which are usually the result of co-infection from two different types of RV, also circulate in a low percentage. The I and E genotypes encoded by the VP6 and NSP4 genes, respectively, are also important. VP6 determines the RV group and plays a role in immunogenicity, while NSP4 acts as an enterotoxin and is responsible for the clinical symptoms. Since 2006, two vaccines against the virus have been released worldwide which cover the most common G and P genotypes. Their systematic use may affect the epidemiology of the virus, for this reason its continuous surveillance is important. Purpose: The purpose of this study is the genotyping, molecular characterization, and phylogenetic analysis of the VP6 and NSP4 genes, the unusual G (G6, G8, G10) and P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) as well as mixed (more than 1 type G and/or P) RVA strains in children aged ≤16 years hospitalized with AG symptoms. Moreover, the association of G-P-I-E genotypes with demographic and clinical characteristics of children. Methods: Fecal samples from children aged ≤16 years with AG symptoms due to a RVA infection with an unusual or mixed genotype, in the period 2007-2021 were included in the study. The G and P genotyping had been previously carried out in the Laboratory of Infectious diseases and Chemotherapy as a part of the European EuroRotaNet program. The VP6 and NSP4 genes of unusual and mixed RVA were sequenced. I and E genotyping was performed using the BLAST bioinformatics program and phylogenetic analysis with the MEGA 11 program. Results: In the period 2007-2021, 129/4427 (2.91%) RVA strains had mixed and 62/4427 (1.4%) had unusual genotype with a peak in Spring. From the mixed strains, 73 (56.6%) had mixed G, 53 (41.09%) mixed P and 3 (2.32%) mixed G and P genotypes. The most frequent G and P mixed genotypes were G1G4P[8] (64.4%, 47/73) and G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), respectively. I and E typing was performed in 49.6% (64/129) of the mixed strains, with I1 (42.2%, 27/64) and E1 (39.1%, 25/64) being more frequent, while mixed I and E genotypes were also observed, I1-I2 (17.2%, 11/64) and E1-E2 (4.7%, 3/64). Of the unusual RVA 69.3% (43/62) had an unusual P genotype and the most frequent combination was G3P[9] (22.6%, 14/62). I and E typing was performed in 54.8% (34/62) of the unusual strains and three different I (I1, I2, I3) and E (E1, E2, E3) genotypes were found. The most frequent genotype was I2 (73.5%, 25/34) and E2 (38.2%, 13/34). E3 (32.4%, 11/34) was also found in a large proportion, which was not detected in samples before 2017. Most children with unusual or mixed RVA strain were ≤ 5 years, but a statistically significant difference was found in the age of children with mixed G or P strain infection (0-12 months and 13-48 months respectively). Association of unusual and mixed strains with clinical characteristics of children showed that those infected with a mixed strain had more frequent diarrhea and dehydration. Children infected with an unusual strain with E2 genotype were more frequently dehydrated than children infected with an unusual strain with E3 genotype. Finally, 9 novel variants were found in the NSP4 gene of the unusual strains, many of which are in the VP4-binding domain and hydrophobic domain 3, while in the VP6 gene, a variant was found within antigenic domain III. The impact of these variants on the functionality and immunogenicity of the corresponding proteins remains unknown. Conclusions: This study is the first multicenter study of the epidemiology of unusual and mixed RVA strains, as well as the NSP4 and VP6 genes from children with AG in our country. The results highlight the great genetic diversity of RVA strains and the increase of unusual strains in recent years. Additionally, significant differences were found in the clinical characteristics of children infected with unusual and mixed strains, however, further investigation of the pathogenesis of RVA AG is needed. The application of next-generation sequencing and phylogenetic analysis will provide answers to the evolutionary relationship of strains of human and/or animal origin."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Γονοτύπηση και χαρακτηρισμός των γονιδίων VP6 και NSP4 σπάνιων G και P ανθρώπινων ροταϊών ομάδας Α που απομονώθηκαν από παιδιά με γαστρεντερίτιδα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δελλής Χαρίλαος","Dellis Charilaos"],"dc:date":["2023"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο ροταϊός της ομάδας Α (Rotavirus group A, RVA) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αίτια οξείας γαστρεντερίτιδας (ΟΓ) στα παιδιά παγκοσμίως. Το γονιδίωμα τους αποτελείται από 11 τμήματα δίκλωνων μορίων RNA, τα οποία κωδικοποιούν 6 δομικές (VP1-4, VP6-7) και 6 μη δομικές πρωτεΐνες (NSP1-6). O RVA ταξινομείται κυρίως βάση των VP7 (γονότυπος G) και VP4 (γονότυπος P), οι οποίες συμμετέχουν στη προσκόλληση και είσοδο του ιού στα επιθηλιακά κύτταρα του εντέρου. Στην Ελλάδα οι γονότυποι με G6, G8, G10 και P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] κυκλοφορούν σε ποσοστό <1% και για αυτό θεωρούνται σπάνιοι. Σε χαμηλό ποσοστό κυκλοφορούν και οι μεικτοί γονότυποι οι οποίοι συνήθως είναι αποτέλεσμα συνλοίμωξης από δύο διαφορετικούς τύπους RV. Σημαντικά είναι και τα γονίδια VP6 και NSP4 που κωδικοποιούν τους Ι και Ε γονότυπους αντίστοιχα. Η VP6 καθορίζει την RV ομάδα και παίζει ρόλο στην ανοσογονικότητα, ενώ η NSP4 λειτουργεί ως εντεροτοξίνη και είναι υπεύθυνη για τα κλινικά συμπτώματα. Από το 2006 κυκλοφορούν παγκοσμίως δύο εμβόλια κατά του ιού τα οποία καλύπτουν τους πιο συχνούς γονότυπους G και P. Η συστηματική χρήση τους μπορεί να επηρεάσει την επιδημιολογία του ιού, για το λόγο αυτό είναι σημαντική η συνεχής επιτήρηση του. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η γονοτύπηση, ο μοριακός χαρακτηρισμός και η φυλογενετική ανάλυση των γονιδίων VP6 και NSP4, των σπάνιων G (G6, G8, G10) και P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) και των μεικτών (πάνω από 1 τύπο G ή/και Ρ) στελεχών RVA από παιδιατρικό πληθυσμό ηλικίας ≤16 ετών που νοσηλεύτηκαν με συμπτώματα ΟΓ. Καθώς και η συσχέτιση των G-P-I-E γονοτύπων με τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών. Υλικό και Μέθοδοι: Δείγματα κοπράνων από παιδιά ηλικίας ≤16 ετών με συμπτώματα ΟΓ που νόσησαν από σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος, την περίοδο 2007-2021 συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη. Η τυποποίηση των G και P γονοτύπων είχε πραγματοποιηθεί στο εργαστήριο Λοιμώξεων και Χημειοθεραπείας στα πλαίσια συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EuroRotaNet. Τα δείγματα με σπάνιο και μεικτό γονότυπο αλληλουχήθηκαν στα γονίδια VP6 και NSP4 με τη μέθοδο κατά Sanger. Η τυποποίηση των γονοτύπων Ι και Ε πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του βιοπληροφορικού προγράμματος BLAST και η φυλογενετική ανάλυση με το πρόγραμμα MEGA 11. Αποτελέσματα: Την περίοδο 2007-2021, 129/4427 (2,91%) RVA στελέχη είχαν μεικτό και 62/4427 (1,4%) σπάνιο γονότυπο με μέγιστο αριθμό την Άνοιξη. Στα μεικτά στελέχη, 73 (56,6%) είχαν μεικτό G, 53 (41,09%) μεικτό P και 3 (2,32%) μεικτό G και P γονότυπο. Οι πιο συχνοί G και Ρ μεικτοί γονότυποι ήταν ο G1G4P[8] (64,4%, 47/73) και οι G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), αντίστοιχα. Η τυποποίηση σε Ι και E πραγματοποιήθηκε στο 49,6% (64/129) των μεικτών στελεχών, με πιο συχνούς τους I1 (42,2%, 27/64) και Ε1 (39,1%, 25/64), ενώ παρατηρήθηκαν και μεικτοί γονότυποι, Ι1-Ι2 (17,2%, 11/64) και E1-E2 (4,7%, 3/64). Από τα σπάνια RVA το 69,3% (43/62) είχαν σπάνιο P γονότυπο και ο πιο συχνός συνδυασμός ήταν ο G3P[9] (22,6%, 14/62). Η τυποποίηση των Ι και Ε πραγματοποιήθηκε στο 54,8% (34/62) των σπάνιων στελεχών και βρέθηκαν τρείς διαφορετικοί Ι (Ι1, Ι2, Ι3) και Ε (Ε1, Ε2, Ε3) γονότυποι. Ο πιο συχνός γονότυπος ήταν ο I2 (73,5%, 25/34) και ο E2 (38,2%, 13/34). Ο Ε3 (32,4%, 11/34) βρέθηκε επίσης σε μεγάλο ποσοστό, ο οποίος δεν ανιχνεύθηκε σε δείγματα πριν το 2017. Η πλειοψηφία των παιδιών με σπάνιο ή μεικτό RVA στέλεχος ήταν ≤ 5 ετών, ενώ βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ηλικία στα παιδιά με λοίμωξη από μεικτό G (0-12 μηνών) και μεικτό Ρ (13-48 μηνών) στέλεχος. Συσχέτιση των σπάνιων και μεικτών στελεχών ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών έδειξε ότι εκείνα που μολύνθηκαν από μεικτό στέλεχος παρουσίαζαν συχνότερα διάρροια και αφυδάτωση. Τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε2 γονότυπο παρουσίαζαν πιο συχνά αφυδάτωση σε σχέση με τα παιδιά που μολύνθηκαν από σπάνιο στέλεχος με Ε3 γονότυπο. Τέλος, στο γονίδιο NSP4 των σπάνιων στελεχών βρέθηκαν 9 νέες (novel) παραλλαγές, πολλές από τις οποίες εντοπίζονται στην περιοχή δέσμευσης με τη VP4 και στην υδρόφοβη περιοχή 3, ενώ στο γονίδιο VP6 βρέθηκε μια παραλλαγή εντός της αντιγονικής περιοχής ΙΙΙ. Το αποτέλεσμα αυτών των παραλλαγών στην λειτουργικότητα και ανοσογονικότητα των αντίστοιχων πρωτεϊνών παραμένει άγνωστο. Συμπεράσματα: Η μελέτη αυτή αποτελεί την πρώτη πολυκεντρική έρευνα της επιδημιολογίας των σπάνιων και μεικτών RVA στελεχών, καθώς και των γονιδίων NSP4 και VP6 από παιδιά με ΟΓ στη χώρα μας. Τα αποτελέσματα επισημαίνουν την μεγάλη γενετική ποικιλομορφία των RVA στελεχών και την αύξηση των σπάνιων στελεχών τα τελευταία έτη. Επιπροσθέτως σημαντικές διαφορές βρέθηκαν ως προς τα κλινικά χαρακτηριστικά των παιδιών που μολύνθηκαν με σπάνιο και μεικτό στέλεχος, ωστόσο απαιτείται περεταίρω διερεύνηση της παθογένειας της RVA ΟΓ. Η εφαρμογή της αλληλούχισης επόμενης γενιάς και η φυλογενετική ανάλυση θα δώσουν απαντήσεις στην εξελικτική σχέση των στελεχών ανθρώπινης ή/και ζωικής προέλευσης.","Introduction: Group A Rotavirus (RVA) is one of the most important causes of acute gastroenteritis (AG) in children worldwide. RVA genome consists of 11 segments of double-stranded RNA molecules, which encode 6 structural (VP1-VP4, VP6-7) and 6 non-structural proteins (NSP1-6). Rotavirus is mainly categorized based on VP7 (genotype G) and VP4 (genotype P), which are involved in the attachment and entry of RVA into host intestinal epithelial cells. In Greece, the genotypes G6, G8, G10 and P[6], P[9], P[10], P[11], P[14] circulated at a rate of <1% and are therefore considered unusual. Mixed genotypes, which are usually the result of co-infection from two different types of RV, also circulate in a low percentage. The I and E genotypes encoded by the VP6 and NSP4 genes, respectively, are also important. VP6 determines the RV group and plays a role in immunogenicity, while NSP4 acts as an enterotoxin and is responsible for the clinical symptoms. Since 2006, two vaccines against the virus have been released worldwide which cover the most common G and P genotypes. Their systematic use may affect the epidemiology of the virus, for this reason its continuous surveillance is important. Purpose: The purpose of this study is the genotyping, molecular characterization, and phylogenetic analysis of the VP6 and NSP4 genes, the unusual G (G6, G8, G10) and P (P[6], P[9], P[10], P[11], P[14]) as well as mixed (more than 1 type G and/or P) RVA strains in children aged ≤16 years hospitalized with AG symptoms. Moreover, the association of G-P-I-E genotypes with demographic and clinical characteristics of children. Methods: Fecal samples from children aged ≤16 years with AG symptoms due to a RVA infection with an unusual or mixed genotype, in the period 2007-2021 were included in the study. The G and P genotyping had been previously carried out in the Laboratory of Infectious diseases and Chemotherapy as a part of the European EuroRotaNet program. The VP6 and NSP4 genes of unusual and mixed RVA were sequenced. I and E genotyping was performed using the BLAST bioinformatics program and phylogenetic analysis with the MEGA 11 program. Results: In the period 2007-2021, 129/4427 (2.91%) RVA strains had mixed and 62/4427 (1.4%) had unusual genotype with a peak in Spring. From the mixed strains, 73 (56.6%) had mixed G, 53 (41.09%) mixed P and 3 (2.32%) mixed G and P genotypes. The most frequent G and P mixed genotypes were G1G4P[8] (64.4%, 47/73) and G1P[4]P[8] (34%, 18/53), G4P[4]P[8] (34%, 18/53), respectively. I and E typing was performed in 49.6% (64/129) of the mixed strains, with I1 (42.2%, 27/64) and E1 (39.1%, 25/64) being more frequent, while mixed I and E genotypes were also observed, I1-I2 (17.2%, 11/64) and E1-E2 (4.7%, 3/64). Of the unusual RVA 69.3% (43/62) had an unusual P genotype and the most frequent combination was G3P[9] (22.6%, 14/62). I and E typing was performed in 54.8% (34/62) of the unusual strains and three different I (I1, I2, I3) and E (E1, E2, E3) genotypes were found. The most frequent genotype was I2 (73.5%, 25/34) and E2 (38.2%, 13/34). E3 (32.4%, 11/34) was also found in a large proportion, which was not detected in samples before 2017. Most children with unusual or mixed RVA strain were ≤ 5 years, but a statistically significant difference was found in the age of children with mixed G or P strain infection (0-12 months and 13-48 months respectively). Association of unusual and mixed strains with clinical characteristics of children showed that those infected with a mixed strain had more frequent diarrhea and dehydration. Children infected with an unusual strain with E2 genotype were more frequently dehydrated than children infected with an unusual strain with E3 genotype. Finally, 9 novel variants were found in the NSP4 gene of the unusual strains, many of which are in the VP4-binding domain and hydrophobic domain 3, while in the VP6 gene, a variant was found within antigenic domain III. The impact of these variants on the functionality and immunogenicity of the corresponding proteins remains unknown. Conclusions: This study is the first multicenter study of the epidemiology of unusual and mixed RVA strains, as well as the NSP4 and VP6 genes from children with AG in our country. The results highlight the great genetic diversity of RVA strains and the increase of unusual strains in recent years. Additionally, significant differences were found in the clinical characteristics of children infected with unusual and mixed strains, however, further investigation of the pathogenesis of RVA AG is needed. The application of next-generation sequencing and phylogenetic analysis will provide answers to the evolutionary relationship of strains of human and/or animal origin."],"dc:identifier":["uoadl:3314497","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3314497"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Γονοτύπηση και χαρακτηρισμός των γονιδίων VP6 και NSP4 σπάνιων G και P ανθρώπινων ροταϊών ομάδας Α που απομονώθηκαν από παιδιά με γαστρεντερίτιδα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:21:52Z"}